De 30 dagen waarin ik me tijdens mijn tussenjaar obsessief in mezelf verdiepte - Tussenjaarverblijf Haeundae, een plek vol jong talent! / Lee Han-gyeol, deelnemer aan een tussenjaar |
"Ik weet niet meer precies hoe ik Korea Gap Year heb leren kennen"
Ik moet Korea Gap Year hebben ontdekt via een artikel dat ik tegenkwam toen ik naar een bepaald woord zocht. Uit nieuwsgierigheid bezocht ik de website en bekeek ik die zorgvuldig. Van de verschillende programma’s trok vooral het ‘Tussenjaarverblijf Haeundae’ mijn aandacht.
In die tijd was ik aan het bedenken ‘wat ik zou doen nadat ik ontslag had genomen bij het tweede bedrijf waar ik met veel moeite terecht was gekomen’. Dus als ik toch plannen zou maken en me ergens zorgen over zou maken,in een stad waar ik van houddacht ik dat ik daar net zo goed tijd kon doorbrengen. Bovendien stond niet alleen een paar dagen in Haeundae verblijven, maar er zelfs al was het maar kort wonen op mijn bucketlist. Ik twijfelde dus niet en meldde me aan voor het programma, waaraan ik in september een maand lang deelnam.
"Ik beloofde dat ik bij mijn vertrek mijn ingewikkelde gedachten op een rijtje zou hebben gezet en terug zou komen.
Ik dacht dat één maand genoeg zou zijn. In een situatie waarin mijn gedachten nog niet goed op een rijtje stonden,besefte ik dat ik niets kon doen en dat ik ze eerst op een rijtje moest zetten. Ik had in Busan natuurlijk kunnen rondreizen, maar ik heb geen echte reis gemaakt. Niet dat ik het niet kon, ik heb het gewoon niet gedaan. Eerlijk gezegd heb ik tijdens dit programma geen moment gedacht dat ik moest gaan ‘reizen’. Ik maakte geen plannen om beroemde restaurants te bezoeken of reisroutes uit te stippelen — ik pakte mijn spullen om er 30 dagen te wonen.
Na aankomst, het uitpakken en het horen van de algemene taken begon ik de volgende dag. De manager van het pension en de deelnemers met wie ik tijdens dit tussenjaarverblijf optrok, waren jonger dan ik. Toch inspireerde het me enorm dat ze, ondanks hun jonge leeftijd, al zo’n bewuste en gedreven werkhouding hadden.
Ik dacht dat leeftijd er in het leven niet toe doet,maar soms benijdde ik hun jeugd en was ik er zelfs van onder de indruk. Ik dacht dat ik veel maatschappelijke activiteiten had ondernomen, maar op sommige punten zag ik mijn tekortkomingen in vergelijking met hen en leerde ik veel van ze.
"De tijd die ik besteedde aan piekeren over mezelf was soms ondraaglijk pijnlijk.
Ik had in de reclame en marketing gewerkt en omdat ik in de toekomst mijn eigen merk wil opbouwen, besloot ik stilletjes alles van A tot Z te doorstaan en te leren door aan dit programma mee te doen. Het was een periode waarin ik ervoer hoeveel meer inspanning en tijd iets kost dan je van buitenaf zou denken.
Ik leerde dat ik, als ik een eigen merk had, vele malen harder zou moeten werken dan nu, of dat ik er in elk geval met zo’n instelling aan moest beginnen. Ik ontdekte dat zelfs iets kleins een klant enthousiast kan maken of juist ontevreden kan stellen,door het zelf mee te maken.Ik begon te begrijpen wat adverteerders en leidinggevenden tijdens mijn werkzame leven hadden proberen duidelijk te maken.
Ik besefte dat je gevoelens en gedachten niet kunt kennen tenzij je je in de ander verplaatst. Ik besteedde veel tijd aan nadenken over ‘mezelf’, maar soms was dat zo pijnlijk dat het voelde alsof mijn hoofd zou ontploffen. Dan wilde ik nergens meer over nadenken en liep ik veel rond in Haeundae, vlak bij mijn accommodatie.
Wandelen bracht mijn gedachten tot rust. Daarna dacht ik met een kalmer gemoed weer na over ‘mezelf’. Jezelf onder ogen zien is echt pijnlijk. Als mens ben ik niet perfect en heb ik duidelijk tekortkomingen, maar ik heb de neiging die over het hoofd te zien, alleen mijn goede kanten uit te lichten en mezelf zo te hypnotiseren. Recht in de spiegel kijken...mezelf onder ogen zienIk besefte hoe moeilijk, verdrietig en eenzaam dat is.
"Ik ben de vrienden die me rustige, zachte herinneringen hebben bezorgd ontzettend dankbaar."
Het was fijn om inzichten over mezelf op te doen, maar als ik er nu op terugkijk, vind ik het jammer dat ik niet echt close ben geworden met de jongere deelnemers met wie ik samenwerkte. We hadden samen op stap kunnen gaan en plezier kunnen maken, maar ik was zo in beslag genomen door mijn eigen gedachten dat ik spijt heb dat ik niet beter voor hen heb gezorgd als oudste zus. Ik herinner me de paar keren dat we wel samen op pad gingen: samen eten, met de auto naar Hwangnyeongsan rijden en tijd doorbrengen in het onbemande café in Gijang. Ik ben die vrienden die me zulke mooie herinneringen hebben bezorgd heel dankbaar. Ik vraag me ineens af welke inzichten zij hebben opgedaan.
Reistips voor Busan die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgedaan
1. Haeundae — Op vrijdag-, zaterdag- en zondagavond kun je in Haeundae genieten van straatoptredens.
2. Mooie plekken om in de buurt van Haeundae te wandelen zijn onder andere Dalmaji-gil, Dongbaekseom en APEC.
3. Het is leuk om bij de tweedehandswinkels in de Gukje-markt in Nampo-dong voordelig vintage spullen te vinden!
4. Maak een ritje in de buurt van Songjeong Beach en wandel er rond terwijl je geniet van koffie in een café langs de weg.
5. Bij Gwangalli Waterfront Park gezellig kletsen terwijl je sashimi eet en soju drinkt.
6. Wandel de wandelroute van Igidae naar Oryukdo.
Startpagina
