Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik werd opgewekter en eenvoudiger #Ik leerde mensen als veelzijdige individuen te zien #Het werd een belangrijk keerpunt in mijn leven
Toen ik voor het eerst in Parijs aankwam, verdwaalde ik bij de Opéra terwijl ik zonder kaart rondliep. Tijdens mijn eerste uitstapje woonde ik de mis bij in de Notre-Dame en schoten mijn emoties om de een of andere reden vol, waarna ik snikkend zat. Ik bezocht een Belgische vriendin die ik via penvrienden had leren kennen en samen reisden we door België. Als ik erop terugkijk, is er zoveel gebeurd. Soms voelde ik me tijdens het wandelen trots, omdat ik dacht: ‘Als ik in Korea was gebleven, had ik dit soort dingen nooit kunnen doen.’
- Parijs, Frankrijk, verblijf tijdens een tussenjaar / Jo Jin-young — deelnemer aan een tussenjaar / tussenjaar van 8 weken |
Reden om deel te nemen aan het tussenjaarprogramma
Ik had een soort keerpunt nodig.Vanaf het begin van mijn tweede studiejaar probeerde ik van alles tegelijk te doen: een dubbele major, clubactiviteiten, afdelingsactiviteiten en bijbaantjes. Daardoor raakte ik geleidelijk uitgeput en voelde ik alleen nog maar stress. Tegen de tijd dat de zomervakantie aanbrak, voelde ik dat ik echt rust nodig had. Tijdens die vakantie was ik van plan om in mijn derde studiejaar een tussenjaar te nemen en naar het buitenland te reizen. Ik zocht op allerlei websites en meldde me aan voor het programma voor een verblijf tijdens een tussenjaar in Parijs.
Wat ik tijdens het tussenjaar wilde veranderen of welke doelen ik ermee had
Ik ben van nature niet iemand die als eerste op anderen afstapt, dus het duurde behoorlijk lang voordat ik vrienden maakte. Ik had zelfs de slechte gewoonte om mensen alleen op basis van een eerste indruk te beoordelen en mijn oordeel al klaar te hebben. Ik probeerde dat te veranderen, maar het lukte niet zoals ik had gehoopt. Ik had ook veel stress. Daarom wilde ik tijdens dit tussenjaar in een nieuwe omgeving de kanten van mezelf aanpakken die ik wilde veranderen. Ook wilde ik mijn wankele doelen weer terugvinden.
Mijn eigen verhaal over mijn tussenjaar
Het voelt alsof het gisteren was dat ik op 2 januari 2015 het vliegtuig naar Frankrijk nam, maar inmiddels heb ik mijn activiteiten als medewerker afgerond en vertrek ik naar het Verenigd Koninkrijk.
Oorspronkelijk zou ik geen tussenjaar nemen. Ik was van plan om naar Korea terug te keren en meteen weer naar school te gaan zodra mijn activiteiten als medewerker eind februari waren afgelopen, maar...Een reis van een maand plannen en die vervolgens echt alleen maken!Het is de dag voor vertrek, maar ik kan het nog steeds niet geloven.
Toen ik voor het eerst in Parijs aankwam, verdwaalde ik bij de Opéra terwijl ik zonder kaart rondliep. Tijdens mijn eerste uitstapje woonde ik de mis bij in de Notre-Dame en schoten mijn emoties om de een of andere reden vol, waarna ik snikkend zat. Ik bezocht een Belgische vriendin die ik via penvrienden had leren kennen en samen reisden we door België. Als ik eraan terugdenk, is er zoveel gebeurd. Soms, tijdens het wandelen...‘Als ik alleen maar in Korea was geweest, had ik dit soort dingen nooit kunnen doen.’Die gedachte maakte me trots.
Wat me in Parijs verraste, was dat het er kouder was dan ik had verwacht en dat er mensen van allerlei etnische achtergronden woonden.
Het was op sommige punten wel anders dan het beeld dat je voor je ziet als je aan ‘Parijs, Frankrijk’ denkt, dus dat stelde me een beetje teleur. Tegelijkertijd vond ik de stad ook op haar eigen manier bijzonder.Vooral Ik denk dat ik dit het meest merkte aan de ontspannen levensstijl van de Parijzenaars.
In Korea kun je je bijvoorbeeld nauwelijks voorstellen dat een klant moet wachten terwijl een medewerker met een vriend aan de telefoon praat. Hier zie je dat vaak als je een winkel binnenloopt. Dat verbaasde me wel en deed me denken dat de machtsverhouding tussen personeel en klanten minder scheef is dan in Korea. Aan de andere kant was ik er ook een beetje jaloers op!Voordat ik naar Parijs kwam, vroeg ik me af wat ik hier kon winnen. En hoewel ik al het andere even opzijzette,besloot ik te proberen mezelf te accepteren.Ik denk dat ik met dat nogal algemene doel vertrok.
Ik heb het ook in mijn aanvraag voor het tussenjaar vermeld: in Korea was ik, hoe zeg je dat, buitensporig streng voor mezelf. Ik raakte telkens uitgeput van het goedpraten van mijn gedrag met ‘dit is mijn kracht!’. Daardoor werd ik ook streng voor de mensen om me heen, had ik het gevoel dat ik steeds op dezelfde plek bleef ronddraaien en...de onverklaarbare leegte die daaruit voortkwam—dat soort dingen voelde ik heel vaak.
Pas nadat ik mijn activiteiten als medewerker had afgerond en was teruggekomen, dacht ik, terwijl ik terugkeek op het verleden en op hoe ik in Korea was: waarom was ik zo? Ik had helemaal niet zo ver hoeven gaan.Door met zoveel verschillende mensen om te gaan, zijn veel van mijn scherpe randjes afgesleten.Natuurlijk zou het een leugen zijn om te zeggen dat iedereen die ik tot nu toe heb ontmoet geweldig was, maar ik denk nu dat ik mensen vanuit meer invalshoeken kan benaderen. Vroeger ging ik heel oppervlakkig met mensen om en hield ik afstand voordat ik de meesten goed kende.
Kortom, ik ben veel eenvoudiger geworden in de omgang met mensen!Toen ik nog in Korea was, had ik dit echt nodig. Ik denk dus dat ik mijn doel tot op zekere hoogte heb bereikt. Tijdens het telefonische gesprek met de baas zei hij dat dit een keerpunt in mijn leven zou kunnen worden, en het werd inderdaad een belangrijk keerpunt voor me.
Het is echt moeilijk om twee maanden in dit artikel samen te vatten en over te brengen wat ik voelde op een manier die daar goed bij aansluit. Maar die periode was net zo plezierig, dynamisch en praktisch als moeilijk in woorden te vatten. Het was ook een tijd waarin ik dankbaar was voor mijn familie, vrienden en de mensen om me heen.
En de reis van ongeveer een maand die voor me ligt, zal net zo zijn.
Dag Parijs — het was geweldig!
Wat ik goed vond aan het tussenjaarprogramma waaraan ik deelnam
Wat ik het fijnst vond, was dat ik veel goede mensen heb ontmoet. Er zijn veel slechte mensen op de wereld, maar ik heb opnieuw geleerd dat er net zoveel goede mensen zijn.Zal ik zeggen dat ik veel minder op mijn hoede ben voor mensen?Het meeste werk in het gastenverblijf bestond uit elke dag met mensen praten en zelf op hen afstappen om gesprekken te beginnen. In het begin kon ik daar niet aan wennen en vond ik het moeilijk, maar naarmate ik het vaker deed, werd ik veel extraverter.
Als je me vergelijkt vóór en na deelname aan het tussenjaarprogramma?
Om te beginnen is mijn persoonlijkheid veel opgewekter geworden dan vóór mijn deelname aan het tussenjaar. Ook denk ik dat ik de gewoonte grotendeels heb afgeleerd om dingen niet te doen vanwege nutteloze gedachten.Als ik iets wil doen of zeggen, houd ik me niet langer in en kan ik mezelf vaker op de eerste plaats zetten.Vroeger maakte ik me erg druk om hoe anderen me zagen, maar in Parijs liep ik rond zonder me iets aan te trekken van de blikken van anderen. En bij het maken van vrienden werd het makkelijker om mensen zonder vooroordelen te accepteren zoals ze zijn.
Mijn eigen reisroute tijdens het tussenjaar
Nadat ik voor het eerst het Musée d’Orsay had bezocht, raakte ik helemaal in de ban van museaOrsay, LouvreEn niet alleen die,het Monet Museum, Centre Pompidou en tentoonstellingen van oude voorwerpenheb ik ook bezocht. Als je van kunst of architectuurstijlen houdt, raad ik je aan een hele dag uit te trekken om alleen musea en galerieën te bezoeken, of om de kathedralen van Parijs te bekijken.
EnBelgië of Nederland is met de trein maar ongeveer twee uur reizen, dus het is leuk om met een vrije dag een trip van één nacht en twee dagen naar een ander land te maken.Ik ben ook één nacht en twee dagen naar België gegaan om een Belgische vriendin te ontmoeten. Toen Parijs me begon te vervelen, kon ik genieten van een nieuwe omgeving en mijn energie weer opladen.
Toen ik voor het eerst in Parijs aankwam, verdwaalde ik bij de Opéra terwijl ik zonder kaart rondliep. Tijdens mijn eerste uitstapje woonde ik de mis bij in de Notre-Dame en schoten mijn emoties om de een of andere reden vol, waarna ik snikkend zat. Ik bezocht een Belgische vriendin die ik via penvrienden had leren kennen en samen reisden we door België. Als ik erop terugkijk, is er zoveel gebeurd. Soms voelde ik me tijdens het wandelen trots, omdat ik dacht: ‘Als ik in Korea was gebleven, had ik dit soort dingen nooit kunnen doen.’
- Parijs, Frankrijk, verblijf tijdens een tussenjaar / Jo Jin-young — deelnemer aan een tussenjaar / tussenjaar van 8 weken |
Reden om deel te nemen aan het tussenjaarprogramma
Ik had een soort keerpunt nodig.Vanaf het begin van mijn tweede studiejaar probeerde ik van alles tegelijk te doen: een dubbele major, clubactiviteiten, afdelingsactiviteiten en bijbaantjes. Daardoor raakte ik geleidelijk uitgeput en voelde ik alleen nog maar stress. Tegen de tijd dat de zomervakantie aanbrak, voelde ik dat ik echt rust nodig had. Tijdens die vakantie was ik van plan om in mijn derde studiejaar een tussenjaar te nemen en naar het buitenland te reizen. Ik zocht op allerlei websites en meldde me aan voor het programma voor een verblijf tijdens een tussenjaar in Parijs.
Wat ik tijdens het tussenjaar wilde veranderen of welke doelen ik ermee had
Ik ben van nature niet iemand die als eerste op anderen afstapt, dus het duurde behoorlijk lang voordat ik vrienden maakte. Ik had zelfs de slechte gewoonte om mensen alleen op basis van een eerste indruk te beoordelen en mijn oordeel al klaar te hebben. Ik probeerde dat te veranderen, maar het lukte niet zoals ik had gehoopt. Ik had ook veel stress. Daarom wilde ik tijdens dit tussenjaar in een nieuwe omgeving de kanten van mezelf aanpakken die ik wilde veranderen. Ook wilde ik mijn wankele doelen weer terugvinden.
Mijn eigen verhaal over mijn tussenjaar
Het voelt alsof het gisteren was dat ik op 2 januari 2015 het vliegtuig naar Frankrijk nam, maar inmiddels heb ik mijn activiteiten als medewerker afgerond en vertrek ik naar het Verenigd Koninkrijk.
Oorspronkelijk zou ik geen tussenjaar nemen. Ik was van plan om naar Korea terug te keren en meteen weer naar school te gaan zodra mijn activiteiten als medewerker eind februari waren afgelopen, maar...Een reis van een maand plannen en die vervolgens echt alleen maken!Het is de dag voor vertrek, maar ik kan het nog steeds niet geloven.
Toen ik voor het eerst in Parijs aankwam, verdwaalde ik bij de Opéra terwijl ik zonder kaart rondliep. Tijdens mijn eerste uitstapje woonde ik de mis bij in de Notre-Dame en schoten mijn emoties om de een of andere reden vol, waarna ik snikkend zat. Ik bezocht een Belgische vriendin die ik via penvrienden had leren kennen en samen reisden we door België. Als ik eraan terugdenk, is er zoveel gebeurd. Soms, tijdens het wandelen...‘Als ik alleen maar in Korea was geweest, had ik dit soort dingen nooit kunnen doen.’Die gedachte maakte me trots.
Wat me in Parijs verraste, was dat het er kouder was dan ik had verwacht en dat er mensen van allerlei etnische achtergronden woonden.
Het was op sommige punten wel anders dan het beeld dat je voor je ziet als je aan ‘Parijs, Frankrijk’ denkt, dus dat stelde me een beetje teleur. Tegelijkertijd vond ik de stad ook op haar eigen manier bijzonder.Vooral Ik denk dat ik dit het meest merkte aan de ontspannen levensstijl van de Parijzenaars.
In Korea kun je je bijvoorbeeld nauwelijks voorstellen dat een klant moet wachten terwijl een medewerker met een vriend aan de telefoon praat. Hier zie je dat vaak als je een winkel binnenloopt. Dat verbaasde me wel en deed me denken dat de machtsverhouding tussen personeel en klanten minder scheef is dan in Korea. Aan de andere kant was ik er ook een beetje jaloers op!Voordat ik naar Parijs kwam, vroeg ik me af wat ik hier kon winnen. En hoewel ik al het andere even opzijzette,besloot ik te proberen mezelf te accepteren.Ik denk dat ik met dat nogal algemene doel vertrok.
Ik heb het ook in mijn aanvraag voor het tussenjaar vermeld: in Korea was ik, hoe zeg je dat, buitensporig streng voor mezelf. Ik raakte telkens uitgeput van het goedpraten van mijn gedrag met ‘dit is mijn kracht!’. Daardoor werd ik ook streng voor de mensen om me heen, had ik het gevoel dat ik steeds op dezelfde plek bleef ronddraaien en...de onverklaarbare leegte die daaruit voortkwam—dat soort dingen voelde ik heel vaak.
Pas nadat ik mijn activiteiten als medewerker had afgerond en was teruggekomen, dacht ik, terwijl ik terugkeek op het verleden en op hoe ik in Korea was: waarom was ik zo? Ik had helemaal niet zo ver hoeven gaan.Door met zoveel verschillende mensen om te gaan, zijn veel van mijn scherpe randjes afgesleten.Natuurlijk zou het een leugen zijn om te zeggen dat iedereen die ik tot nu toe heb ontmoet geweldig was, maar ik denk nu dat ik mensen vanuit meer invalshoeken kan benaderen. Vroeger ging ik heel oppervlakkig met mensen om en hield ik afstand voordat ik de meesten goed kende.
Kortom, ik ben veel eenvoudiger geworden in de omgang met mensen!Toen ik nog in Korea was, had ik dit echt nodig. Ik denk dus dat ik mijn doel tot op zekere hoogte heb bereikt. Tijdens het telefonische gesprek met de baas zei hij dat dit een keerpunt in mijn leven zou kunnen worden, en het werd inderdaad een belangrijk keerpunt voor me.
Het is echt moeilijk om twee maanden in dit artikel samen te vatten en over te brengen wat ik voelde op een manier die daar goed bij aansluit. Maar die periode was net zo plezierig, dynamisch en praktisch als moeilijk in woorden te vatten. Het was ook een tijd waarin ik dankbaar was voor mijn familie, vrienden en de mensen om me heen.
En de reis van ongeveer een maand die voor me ligt, zal net zo zijn.
Dag Parijs — het was geweldig!
Wat ik goed vond aan het tussenjaarprogramma waaraan ik deelnam
Wat ik het fijnst vond, was dat ik veel goede mensen heb ontmoet. Er zijn veel slechte mensen op de wereld, maar ik heb opnieuw geleerd dat er net zoveel goede mensen zijn.Zal ik zeggen dat ik veel minder op mijn hoede ben voor mensen?Het meeste werk in het gastenverblijf bestond uit elke dag met mensen praten en zelf op hen afstappen om gesprekken te beginnen. In het begin kon ik daar niet aan wennen en vond ik het moeilijk, maar naarmate ik het vaker deed, werd ik veel extraverter.
Als je me vergelijkt vóór en na deelname aan het tussenjaarprogramma?
Om te beginnen is mijn persoonlijkheid veel opgewekter geworden dan vóór mijn deelname aan het tussenjaar. Ook denk ik dat ik de gewoonte grotendeels heb afgeleerd om dingen niet te doen vanwege nutteloze gedachten.Als ik iets wil doen of zeggen, houd ik me niet langer in en kan ik mezelf vaker op de eerste plaats zetten.Vroeger maakte ik me erg druk om hoe anderen me zagen, maar in Parijs liep ik rond zonder me iets aan te trekken van de blikken van anderen. En bij het maken van vrienden werd het makkelijker om mensen zonder vooroordelen te accepteren zoals ze zijn.
Mijn eigen reisroute tijdens het tussenjaar
Nadat ik voor het eerst het Musée d’Orsay had bezocht, raakte ik helemaal in de ban van museaOrsay, LouvreEn niet alleen die,het Monet Museum, Centre Pompidou en tentoonstellingen van oude voorwerpenheb ik ook bezocht. Als je van kunst of architectuurstijlen houdt, raad ik je aan een hele dag uit te trekken om alleen musea en galerieën te bezoeken, of om de kathedralen van Parijs te bekijken.
EnBelgië of Nederland is met de trein maar ongeveer twee uur reizen, dus het is leuk om met een vrije dag een trip van één nacht en twee dagen naar een ander land te maken.Ik ben ook één nacht en twee dagen naar België gegaan om een Belgische vriendin te ontmoeten. Toen Parijs me begon te vervelen, kon ik genieten van een nieuwe omgeving en mijn energie weer opladen.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
