Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Angst overwonnen; mentale helderheid gekregen #Een sterke vastberadenheid om mijn eigen leven te leiden #Ik kreeg de moed om de wereld aan te gaan
Nu het tussenjaarprogramma is afgelopen, zijn veel dingen waar ik over had nagedacht enigszins op hun plek gevallen. Ik voel dus nog steeds dezelfde angst, maar het is ook spannend. Mijn vastberadenheid om echt mijn eigen leven te leiden is sterker geworden. Om het wat krachtig uit te drukken: ik heb wat meer lef gekregen, zo van: ''Kom maar op, wereld.'' Haha
- Busan, Gap Year Stay :: De bruisende tweede stad / Noh Yoon-jeong, deelnemer aan een tussenjaar / 4 weken tussenjaar |
'' Een jaar gestopt met studeren, een jaar op working holiday. Ik loop twee jaar achter op anderen. Wat moet ik doen?''
Ik kan nu nergens meer op terugvallen, dus ik moet op zijn minst een baan vinden. Maar nog één laatste keer... Ik ga ervoor en probeer het.
Met die instelling maakte ik tijd vrij om deel te nemen aan het Busan Gap Year Stay-programma.Ik wilde letterlijk een tussenjaar van een jaar nemen, maar ongeruste gedachten als ''Ik loop volgens de normen van de wereld al twee jaar achter...'' maakten het niet meer dan een schuchtere daad van verzet.
Al zo’n vijf jaar roep ik dat ik ooit ergens warm wil wonen. Het maakte niet uit of dat in Korea of in het buitenland was.
De afgelopen jaren wilde ik bovendien steeds vaker proberen in Busan te wonen. Ik hield van het warme weer en de kust; ik was er nog nooit echt op reis geweest, maar Busan beviel me gewoon.
Ik dacht: ''Ik kan zowel in Busan als in Seoel een baan vinden, dus waarom zou ik, ook al zijn de woonkosten hoger, niet proberen in Busan te wonen?'' Daarom besloot ik een tussenjaar van een maand te nemen om te zien hoe het voelde en, als het me beviel, een baan te zoeken in Busan.Ik meldde me aan voor Gap Year Stay.
Introductie. Introductie.Ik dacht dat het slechts een formaliteit was. En omdat mijn programma maar een maand duurde, dacht ik al helemaal dat het niets bijzonders zou zijn.
Totdat ik de introductie van Korea Gap Year bijwoonde, dacht ik er heel luchtig over: ik zou een maand in Busan wonen, wat rondreizen en, als het me beviel, hier blijven. Ik had nooit gedacht dat ze de introductie op die manier zouden aanpakken.
Het was geen formele introductie,maar een moment om opnieuw stil te staan bij de reden om een tussenjaar te nemen,dus ik kan niet alles opschrijven,, voor mijZe stelden iets anders voor dan mijn oorspronkelijke plan om een baan te zoeken: zoveel mogelijk ervaren mensen ontmoeten in het vakgebied waarin ik wilde werken, naar hun verhalen luisteren, naar Busan gaan en daar een tussenjaar doorbrengen, en er goed over nadenken..
Ik was verrast dat ze me steunden, hoewel we elkaar nog geen uur kenden. Door wat ze me vertelden, begon ik ineens veel na te denken.
Mijn hart bonsde de hele weg naar huis en ik dacht ook: ''Is dit niet wat al te dromerig?''
Hoe dan ook, omdat het geen moeilijke opdracht was,besloot ik de ervaren mensen te ontmoeten en naar Busan te gaan om erover na te denken. Het nam plotseling een onverwachte wending en ik begon er serieus over na te denken. Zowel tijdens mijn verblijf in Busan als tijdens het reizen tolde mijn hoofd.
Ik vroeg om hulp — een SOS — aan de directeur van een bedrijf met wie ik tijdens mijn working holiday bevriend was geraakt en die me beter kent dan wie ook.
En toen hoorde ik een klik.
''Er zijn niet veel mensen die het goed kunnen, maar het heeft geen zin als degenen die het wél kunnen er alleen in hun hoofd over nadenken, haha.
Of je nu in het buitenland bent of in Korea, of je nu faalt of slaagt: je moet actie ondernemen om het resultaat te kennen. Alleen maar nadenken betekent altijd dat je faalt~''
Een paar maanden geleden herinnerde ik me plotseling iets wat ik op sociale media had geschreven: ''Ook als je het niet kunt eten, ga!''Destijds zei de baas: ''Als je GO zegt, kun je het eten!''
Dus maakte ik mijn hoofd leeg en besloot ik op mezelf te vertrouwen. Tijdens het reizen bleef ik mezelf keer op keer beloftes doen.
Het tussenjaarprogramma...is afgelopen en mijn tussenjaar staat nu op het punt te beginnen. Het is een beetje eng en intimiderend, maar ik denk dat 2015 een interessant jaar wordt vol leren, inzichten en aanzienlijke groei.
Aan iedereen die dit leest: wees jezelf. Ik hoop dat je een ''tussenjaar'' doorbrengt waarin je trouw blijft aan jezelf :)
En nog een aanvulling: het leven in het gastenverblijf
Rond elf uur ’s ochtends word ik wakker, eet ik de brunch die de hospita klaarmaakt en veeg ik de binnenplaats om de slaap van me af te schudden.
Nadat ik de kamers heb schoongemaakt waar de gasten verbleven, is het al twee uur; als ik de laatste was ophang, heb ik het geld voor mijn maaltijd van vandaag verdiend :D haha
In het begin reisde ik veel rond in Busan. Ik maakte een lijst van plekken die ik wilde bezoeken''Afgevinkt—''Het is echt leuk om ze onderweg af te vinken.
Nadat ik de bezienswaardigheden grotendeels had gezien, bracht ik meer tijd door in het gastenverblijf. Ik begroette andere gasten en praatte met ze, las boeken en keek films met de jongere medewerker die in de dvd-ruimte in de kelder werkte. Ik vroeg me af wanneer ik in mijn leven zulke ontspannen momenten had gehad en genoot ervan vrijwillig werkloos te zijn. Hihi
Later raakte ik gehecht aan de familie van het gastenverblijf en was het afscheid zo verdrietig en moeilijk. Ik kan de avond niet vergeten waarop ik met de jongere medewerker die meewerkte de dag voor mijn vertrek naar Taejongdae ging — de bries die daar langs ons streek. Ook het zachte getik van de regen wil ik me nog lang herinneren, op de avond dat de medewerkers een glaasje makgeolli dronken en we met z’n allen in één bed op mijn kamer kropen.
Ik heb een heerlijke tijd gehad en fijne mensen ontmoet. Later hoop ik precies te bereiken wat ik voor ogen had en terug te komen om ze weer te zien.
Uitzicht op de Yonggungsa-tempel
Mijn eigen reisroute door Busan, ontdekt tijdens mijn tussenjaar
Als ik drie favoriete plekken zou moeten kiezen, in volgorde,Haedong Yonggungsa,Taejongdae,Dongbaek-eiland. Zo zou ik ze aanraden.
Yonggungsawas ongeveer anderhalf uur van het gastenverblijf, maar het was zo mooi dat ik er geen spijt van had. Het was de plek die ik het vaakst aanraadde wanneer gasten vroegen naar leuke plekken. Het is echt indrukwekkend dat er een tempel pal aan zee ligt.
TaejongdaeTijdens mijn verblijf in Busan ben ik er drie keer geweest. De zonsondergang is prachtig en de gegrilde schelpdieren zijn heerlijk. De laatste keer was ik er ’s nachts en dacht ik, terwijl ik naar de vuurtoren keek, terug aan de tijd die ik in Busan had doorgebracht.
Om de route te beschrijven: vertrek vanuit Nampo-dong. ’s Ochtends keek ik naar de zonsopgang bij Songjeong Beach en liep ik daarna naar de Yonggungsa-tempel (dat duurde ongeveer 20–30 minuten).
Ik wandel graag, dus op de dag dat ik naar Dongbaek-eiland ging, verkende ik het eiland en liep ik daarna op mijn gemak van Haeundae naar Dalmaji Hill (Nurimaru op Dongbaek-eiland is ook echt prachtig!).
Zonsopgang bij Songjeong Beach
Een tip voor wie overweegt mee te doen?!
Een paardoelenDoelen stellen en je er tijdens je tussenjaar volledig op richten, kan een waardevolle ervaring zijn.
Ik zeg niet dat je het per se druk moet hebben. Hoe je je tussenjaar ook doorbrengt: als je besluit er een betekenisvolle tijd van te maken en die oorspronkelijke bedoeling voor ogen houdt, denk ik dat je tijdens je tussenjaar meer verschillende dingen zult voelen en ervaren.
Omdat een tussenjaar niet door anderen voor je wordt geregeld en gepland, kun je zoveel leren als je zelf kiest te ervaren.
Ik hoop dat iedereen zijn eigen momenten betekenisvol maakt en laat stralen.
Wat ik fijn vond aan het tussenjaarprogramma
Ik vond het fijn dat ik buiten werktijd de rest van de tijd vrij kon reizen. Ook was ik dankbaar voor de introductie (OT) voorafgaand aan het programma, die me hielp het meeste uit mijn tussenjaar te halen.
Een maand lang deed ik het rustig aan als een luilak, dacht ik na over mijn vroegere drukke leven en nam ik de tijd om op adem te komen terwijl ik plannen voor de toekomst schetste. Als ik dus weer in Busan kom, zal ik me deze tijd waarschijnlijk herinneren en me een beetje vreemd voelen.
Boomfestival in Nampo-dong
Voor en na het tussenjaar
Voordat ik meedeed, keek ik uit naar Busan, maar voelde ik me ook bezwaard door vage angsten en zorgen over de toekomst.
Nu het tussenjaarprogramma is afgelopen, zijn de dingen waar ik over nadacht enigszins op hun plek gevallen. De angst is er dus nog steeds, maar het voelt ook spannend.
Mijn vastberadenheid om echt mijn eigen leven te leiden is sterker geworden. Om het wat sterk uit te drukken,"Oké, wereld—kom maar op."Je zou kunnen zeggen dat ik dat soort lef heb gekregen. Haha.
Nu het tussenjaarprogramma is afgelopen, zijn veel dingen waar ik over had nagedacht enigszins op hun plek gevallen. Ik voel dus nog steeds dezelfde angst, maar het is ook spannend. Mijn vastberadenheid om echt mijn eigen leven te leiden is sterker geworden. Om het wat krachtig uit te drukken: ik heb wat meer lef gekregen, zo van: ''Kom maar op, wereld.'' Haha
- Busan, Gap Year Stay :: De bruisende tweede stad / Noh Yoon-jeong, deelnemer aan een tussenjaar / 4 weken tussenjaar |
'' Een jaar gestopt met studeren, een jaar op working holiday. Ik loop twee jaar achter op anderen. Wat moet ik doen?''
Ik kan nu nergens meer op terugvallen, dus ik moet op zijn minst een baan vinden. Maar nog één laatste keer... Ik ga ervoor en probeer het.
Met die instelling maakte ik tijd vrij om deel te nemen aan het Busan Gap Year Stay-programma.Ik wilde letterlijk een tussenjaar van een jaar nemen, maar ongeruste gedachten als ''Ik loop volgens de normen van de wereld al twee jaar achter...'' maakten het niet meer dan een schuchtere daad van verzet.
Al zo’n vijf jaar roep ik dat ik ooit ergens warm wil wonen. Het maakte niet uit of dat in Korea of in het buitenland was.
De afgelopen jaren wilde ik bovendien steeds vaker proberen in Busan te wonen. Ik hield van het warme weer en de kust; ik was er nog nooit echt op reis geweest, maar Busan beviel me gewoon.
Ik dacht: ''Ik kan zowel in Busan als in Seoel een baan vinden, dus waarom zou ik, ook al zijn de woonkosten hoger, niet proberen in Busan te wonen?'' Daarom besloot ik een tussenjaar van een maand te nemen om te zien hoe het voelde en, als het me beviel, een baan te zoeken in Busan.Ik meldde me aan voor Gap Year Stay.
Introductie. Introductie.Ik dacht dat het slechts een formaliteit was. En omdat mijn programma maar een maand duurde, dacht ik al helemaal dat het niets bijzonders zou zijn.
Totdat ik de introductie van Korea Gap Year bijwoonde, dacht ik er heel luchtig over: ik zou een maand in Busan wonen, wat rondreizen en, als het me beviel, hier blijven. Ik had nooit gedacht dat ze de introductie op die manier zouden aanpakken.
Het was geen formele introductie,maar een moment om opnieuw stil te staan bij de reden om een tussenjaar te nemen,dus ik kan niet alles opschrijven,, voor mijZe stelden iets anders voor dan mijn oorspronkelijke plan om een baan te zoeken: zoveel mogelijk ervaren mensen ontmoeten in het vakgebied waarin ik wilde werken, naar hun verhalen luisteren, naar Busan gaan en daar een tussenjaar doorbrengen, en er goed over nadenken..
Ik was verrast dat ze me steunden, hoewel we elkaar nog geen uur kenden. Door wat ze me vertelden, begon ik ineens veel na te denken.
Mijn hart bonsde de hele weg naar huis en ik dacht ook: ''Is dit niet wat al te dromerig?''
Hoe dan ook, omdat het geen moeilijke opdracht was,besloot ik de ervaren mensen te ontmoeten en naar Busan te gaan om erover na te denken. Het nam plotseling een onverwachte wending en ik begon er serieus over na te denken. Zowel tijdens mijn verblijf in Busan als tijdens het reizen tolde mijn hoofd.
Ik vroeg om hulp — een SOS — aan de directeur van een bedrijf met wie ik tijdens mijn working holiday bevriend was geraakt en die me beter kent dan wie ook.
En toen hoorde ik een klik.
''Er zijn niet veel mensen die het goed kunnen, maar het heeft geen zin als degenen die het wél kunnen er alleen in hun hoofd over nadenken, haha.
Of je nu in het buitenland bent of in Korea, of je nu faalt of slaagt: je moet actie ondernemen om het resultaat te kennen. Alleen maar nadenken betekent altijd dat je faalt~''
Een paar maanden geleden herinnerde ik me plotseling iets wat ik op sociale media had geschreven: ''Ook als je het niet kunt eten, ga!''Destijds zei de baas: ''Als je GO zegt, kun je het eten!''
Dus maakte ik mijn hoofd leeg en besloot ik op mezelf te vertrouwen. Tijdens het reizen bleef ik mezelf keer op keer beloftes doen.
Het tussenjaarprogramma...is afgelopen en mijn tussenjaar staat nu op het punt te beginnen. Het is een beetje eng en intimiderend, maar ik denk dat 2015 een interessant jaar wordt vol leren, inzichten en aanzienlijke groei.
Aan iedereen die dit leest: wees jezelf. Ik hoop dat je een ''tussenjaar'' doorbrengt waarin je trouw blijft aan jezelf :)
En nog een aanvulling: het leven in het gastenverblijf
Rond elf uur ’s ochtends word ik wakker, eet ik de brunch die de hospita klaarmaakt en veeg ik de binnenplaats om de slaap van me af te schudden.
Nadat ik de kamers heb schoongemaakt waar de gasten verbleven, is het al twee uur; als ik de laatste was ophang, heb ik het geld voor mijn maaltijd van vandaag verdiend :D haha
In het begin reisde ik veel rond in Busan. Ik maakte een lijst van plekken die ik wilde bezoeken''Afgevinkt—''Het is echt leuk om ze onderweg af te vinken.
Nadat ik de bezienswaardigheden grotendeels had gezien, bracht ik meer tijd door in het gastenverblijf. Ik begroette andere gasten en praatte met ze, las boeken en keek films met de jongere medewerker die in de dvd-ruimte in de kelder werkte. Ik vroeg me af wanneer ik in mijn leven zulke ontspannen momenten had gehad en genoot ervan vrijwillig werkloos te zijn. Hihi
Later raakte ik gehecht aan de familie van het gastenverblijf en was het afscheid zo verdrietig en moeilijk. Ik kan de avond niet vergeten waarop ik met de jongere medewerker die meewerkte de dag voor mijn vertrek naar Taejongdae ging — de bries die daar langs ons streek. Ook het zachte getik van de regen wil ik me nog lang herinneren, op de avond dat de medewerkers een glaasje makgeolli dronken en we met z’n allen in één bed op mijn kamer kropen.
Ik heb een heerlijke tijd gehad en fijne mensen ontmoet. Later hoop ik precies te bereiken wat ik voor ogen had en terug te komen om ze weer te zien.
Uitzicht op de Yonggungsa-tempel
Mijn eigen reisroute door Busan, ontdekt tijdens mijn tussenjaar
Als ik drie favoriete plekken zou moeten kiezen, in volgorde,Haedong Yonggungsa,Taejongdae,Dongbaek-eiland. Zo zou ik ze aanraden.
Yonggungsawas ongeveer anderhalf uur van het gastenverblijf, maar het was zo mooi dat ik er geen spijt van had. Het was de plek die ik het vaakst aanraadde wanneer gasten vroegen naar leuke plekken. Het is echt indrukwekkend dat er een tempel pal aan zee ligt.
TaejongdaeTijdens mijn verblijf in Busan ben ik er drie keer geweest. De zonsondergang is prachtig en de gegrilde schelpdieren zijn heerlijk. De laatste keer was ik er ’s nachts en dacht ik, terwijl ik naar de vuurtoren keek, terug aan de tijd die ik in Busan had doorgebracht.
Om de route te beschrijven: vertrek vanuit Nampo-dong. ’s Ochtends keek ik naar de zonsopgang bij Songjeong Beach en liep ik daarna naar de Yonggungsa-tempel (dat duurde ongeveer 20–30 minuten).
Ik wandel graag, dus op de dag dat ik naar Dongbaek-eiland ging, verkende ik het eiland en liep ik daarna op mijn gemak van Haeundae naar Dalmaji Hill (Nurimaru op Dongbaek-eiland is ook echt prachtig!).
Zonsopgang bij Songjeong Beach
Een tip voor wie overweegt mee te doen?!
Een paardoelenDoelen stellen en je er tijdens je tussenjaar volledig op richten, kan een waardevolle ervaring zijn.
Ik zeg niet dat je het per se druk moet hebben. Hoe je je tussenjaar ook doorbrengt: als je besluit er een betekenisvolle tijd van te maken en die oorspronkelijke bedoeling voor ogen houdt, denk ik dat je tijdens je tussenjaar meer verschillende dingen zult voelen en ervaren.
Omdat een tussenjaar niet door anderen voor je wordt geregeld en gepland, kun je zoveel leren als je zelf kiest te ervaren.
Ik hoop dat iedereen zijn eigen momenten betekenisvol maakt en laat stralen.
Wat ik fijn vond aan het tussenjaarprogramma
Ik vond het fijn dat ik buiten werktijd de rest van de tijd vrij kon reizen. Ook was ik dankbaar voor de introductie (OT) voorafgaand aan het programma, die me hielp het meeste uit mijn tussenjaar te halen.
Een maand lang deed ik het rustig aan als een luilak, dacht ik na over mijn vroegere drukke leven en nam ik de tijd om op adem te komen terwijl ik plannen voor de toekomst schetste. Als ik dus weer in Busan kom, zal ik me deze tijd waarschijnlijk herinneren en me een beetje vreemd voelen.
Boomfestival in Nampo-dong
Voor en na het tussenjaar
Voordat ik meedeed, keek ik uit naar Busan, maar voelde ik me ook bezwaard door vage angsten en zorgen over de toekomst.
Nu het tussenjaarprogramma is afgelopen, zijn de dingen waar ik over nadacht enigszins op hun plek gevallen. De angst is er dus nog steeds, maar het voelt ook spannend.
Mijn vastberadenheid om echt mijn eigen leven te leiden is sterker geworden. Om het wat sterk uit te drukken,"Oké, wereld—kom maar op."Je zou kunnen zeggen dat ik dat soort lef heb gekregen. Haha.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
.png&w=1080&q=75)