Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ontsnapt aan een donkere periode; positieve verandering #De droom om leraar te worden; een reden om te studeren #Een keerpunt in het leven
|
Ik wilde niet terugvallen in de duisternis. In het begin was het doel van mijn tussenjaar puur voor mezelf: ‘Ik hoop dat ik weer kan opbloeien.’ Het was een egoïstisch doel.
-2013 Vrijwilligersjaar bij Gift of Music |
V.Vertel eens iets over jezelf ^^
Tijdens de wintervakantie van mijn eerste jaar op de middelbare school voelde ik me niet goed en trok ik me terug van school. Daarna leefde ik als een kluizenaar. Toen hoorde ik over het tussenjaarprogramma. Tijdens dat tussenjaar ontmoette ik fijne mensen en vond ik door betekenisvolle activiteiten weer Mijn naam is Han Sang-min. Ik kreeg mijn dromen terug en ging studeren. Nu ga ik naar een school waar ik die dromen kan waarmaken.
V.Je moet je wel heel slecht hebben gevoeld om van school te moeten gaan.
Mijn zenuwstelsel en hart waren niet gezond. Soms werd mijn zicht zwart als ik plotseling opstond; ik dacht dat dat anderen ook vaak overkwam. Maar op de middelbare school viel ik meerdere keren flauw. Ik ging naar het ziekenhuis en ontdekte dat er iets mis was met mijn zenuwstelsel en hart.
Op de middelbare school deed ik het goed zonder stress, maar nadat ik naar een zelfstandige privéschool was gegaan, kreeg ik veelstressen dat was de oorzaak. Ik was oorspronkelijk niet van plan om naar zo’n school te gaan, maar ik ging naar de school die een docent had aanbevolen. Er heerste hevige concurrentie en de omgeving was niet prettig. Op een dag, nadat ik was ingestort, zei een docent zelfs: ‘Doe je alsof, omdat je niet hard genoeg studeert?’
V.Was stoppen met school je eigen beslissing?
Tijdens de zomervakantie verslechterde mijn gezondheid plotseling, waardoor ik het volgende semester erg moeilijk had. Ik overlegde met mijn ouders en dacht erover om van school te wisselen, maar het leek er niet op dat ik beter zou worden. Daarom besloot ik te stoppen.
V.Hoe bracht je je tijd door nadat je met school was gestopt?
Mijn gezondheid verbeterde beetje bij beetje met de nodige zorg, maar de eenzaamheid was overweldigend en het was moeilijk. Mijn pijnlijkste herinnering is dat mijn vrienden op schoolreis gingen en er foto’s op Facebook werden geplaatst waar ik niet op stond. Ik zag niet veel mensen, speelde alleen spelletjes en leefde als een kluizenaar,en zo verspilde ik ongeveer vier maanden..
Toen dacht ik dat ik zo niet verder kon en begon ik te zoeken naar iets om te doen. Mijn vriendin zei: ‘Er is dit soort vrijwilligerswerk. Wil je het proberen?’ Ze vertelde me over de vrijwilligersactiviteiten van Korea Gap Year. Tot dan toe had ik nog nooitmeegemaaktdat,dus besloot ik te gaan omdat ik graag eens naar het buitenland wilde.
V.Had je geen twijfels nadat je had besloten een tussenjaar te nemen?
Mijn gezondheid was toen verbeterd en omdat ik nog nooit in het buitenland was geweest, keek ik er juist naar uit.
Ook had ik tot en met de middelbare school veel vrijwilligerswerk gedaan. Eerst begon ik ermee vanwege de verplichte vrijwilligersuren, maar omdat ik steeds naar dezelfde plek ging, verwelkomden de ouderen me en raakte ik aan hen gehecht. Op een gegeven moment haalde ik zelfs geen certificaten voor vrijwilligerswerk meer op en nam ik vrienden mee. Daarom maakte ik me geen zorgen over het vrijwilligerswerk.
V.Waarvoortekst":"doel"studeerde je voordat je een tussenjaar nam?
Van de middelbare school tot en met mijn eerste jaar op de middelbare school was advocaat worden een vage droom. Veel geld verdienen, een hoge maatschappelijke status hebben en omdat mensen om me heen zeiden dat ik er goed in was,had ik zo’n vaag doel..
Maar nadat ik ziek was geworden, voelden die vage ideeën zinloos. Ik besefte dat alles voor niets zou zijn als ik ziek werd. Vanaf dat moment begon ik, meer dan aan geld, roem of de mening van anderen,na te denken over de dingen die ik wil doenen dat steeds een beetje meer en grondiger.
V.Welk doel wilde je met het tussenjaar bereiken?
Ik wilde niet opnieuw depressief worden.
In het begin was het doel van het tussenjaar puur voor mezelf. ‘Ik hoop dat ik me weer opgewekt kan voelen.’ Zoiets egoïstisch was mijn doel.
V.Wat heb je tijdens het tussenjaar gedaan om dat doel te bereiken?
Ik probeerde veel gesprekken te voeren met nieuwe mensen. Door over allerlei dingen te praten met de universiteitsstudenten die met me meegingen, kreeg ik vanzelf weer zin om te studeren.
V.Veranderde je gevoel sinds het begin van het tussenjaar?
Mijn gevoel veranderde al op de allereerste dag.
De vrijwilligersplek was het nationale weeshuis in Cambodja. Onderweg maakte ik me veel zorgen en vroeg ik me af of de kinderen somber zouden zijn. Maar de kinderen die we bij aankomst ontmoetten, leefden energiek en gelukkig.
Toen we voor het eerst bij het weeshuis aankwamen en ik de kinderen zag voetballen, besefte ik dat ik het verkeerd had begrepen: ik was er niet voor mezelf, maar om vrijwilligerswerk te doen. Voor deze kinderen,een vrolijke aanwezigheidveranderde het in het idee om samen dingen te laten zien en goed met elkaar om te gaan.
V.Wat was het moeilijkste tijdens het tussenjaar?
Ik was één dag ziek. Dat was de dag waarop we een eenvoudige circusvoorstelling zouden opvoeren die we met de kinderen hadden voorbereid. Het moeilijkste was dat ik niet kon helpen omdat ik me die dag niet goed voelde.Afgezien daarvan was ik tijdens mijn tussenjaar in Cambodja gelukkig. De mensen die met me meegingen waren ontzettend aardig. Omdat ik de jongste was, zorgde iedereen goed voor me en daardoor kon ik de moeilijke momenten vergeten.
V.Je zei dat je na je schooluitval een tijdlang moeilijk met mensen kon opschieten. Hoe ben je daaroverheen gekomen?
In het begin ging ik niet eens naar de kennismakingsbijeenkomst waar de mensen die naar Cambodja zouden gaan samenkwamen. Op de dag van de tweede bijeenkomst ging ik met het idee dat ik gewoon wat zou gaan rondhangen, maar toen kon ik met niemand praten. Ik dacht: 'Wat als deze mensen me raar vinden?' Daarom. Maar de oudere jongens begonnen als eersten tegen me te praten, waardoor mijn terughoudendheid en ongemakkelijkheid geleidelijk verdwenen.
Op de dag van vertrek voelde alles op het vliegveld ook onbekend, maar de oudere jongens legden me vriendelijk uit hoe alles werkte. Daardoor verdween mijn ongemakkelijkheid al snel en kon ik weer goed met iedereen opschieten, net als vroeger.
Ik was altijd al dol op kinderen, maar dat was ik vergeten. Nadat ik de kinderen had gezien en met ze had omgegaan, ...merkte ik dat ik vrolijk werd met de kinderen en zonder zorgen met ze speelde..
V.Wat was het mooiste of wat heb je geleerd tijdens je tussenjaar?
Alles was fijn tijdens mijn tussenjaar, maar wat ik me vooral realiseerde, was' dat ik iemand kan zijn die deze kinderen kan helpen' Dat was het moment waarop ik me dat realiseerde.Dat was het keerpunt dat me veranderde..
Thuis dacht ik altijd dat ik alleen maar eten verspilde (lacht). Maar tijdens mijn tussenjaar, toen ik met de kinderen speelde en zag dat ze me volgden, voelde ik: 'Ik kan iemand zijn die anderen helpt.' Het moment waarop ik die emotie voelde, was het mooiste.
V.Als ik geen tussenjaar had genomen?
Ik denk dat ik gebleven was zoals ik was, met tegenzin was gaan studeren en op basis van mijn cijfers naar een universiteit was gegaan.
Ik denk niet dat ik zo hard had gestudeerd als na mijn tussenjaar. Waarschijnlijk had ik ook niet zo ijverig geleefd. Omdat ik toen nog geen droom had zoals nu, denk ik dat ik moeilijkheden niet had kunnen overwinnen.
V.Heb je door je tussenjaar dromen gekregen?
Ik werd eraan herinnerd dat ik van kinderen houd.
Het was geen verandering die meteen tijdens mijn tussenjaar plaatsvond.Een maand nadat ik terugkwam, dacht ik geleidelijk terug aan die tijd...tijden dacht ik er rustig over na: ' Ach, ik hield vroeger van kinderen en ik vond lesgeven ook leuk,dus wat dacht je ervan om als leraar kinderen les te geven?' Ik denk dat ik toen die droom verder vorm heb gegeven.
V.Wat is er veranderd na je tussenjaar?
Ik begon beetje bij beetje te studeren.De gesprekken met de oudere jongens hadden een zeer positieve invloed op me.
Een van hen was even oud als mijn eigen oudere broer, maar kwam veel volwassener over dan mijn broer. Ik leerde veel van onze gesprekken; hij kon zijn gedachten helder onder woorden brengen. Door zijn invloed begon ik te studeren.Omdat ik geen examens deed en niemand me daartoe dwong, kon ik me prettiger op mijn studie concentreren dan toen ik op school zat.
V.Ging het studeren net zo goed als vroeger?
Nee.Ik was erg gefrustreerd. Ik kon de opgaven niet oplossen. Nadat ik vrienden over hun proefexamens had horen praten, probeerde ik er zelf ook een en haalde ik een keer een schokkend lage score. Dus...Ik vond dat ik zo niet verder kon, dus ging ik naar een voorbereidingsinstituut om het jaar over te doen.
Ook toen ik op het voorbereidingsinstituut zat, was studeren in het begin frustrerend. Maar ik accepteerde dat dit logisch was, omdat ik daarvoor niet had gestudeerd. Dat stelde me gerust; daardoor ging het studeren eigenlijk beter en haalde ik op een gegeven moment een score waar ik tevreden mee was.
V.Je hebt hard gestudeerd en bent toegelaten tot de lerarenopleiding waar je graag naartoe wilde. Hoe voelde je je toen je je toelating bevestigde,?
Ik voelde me niet zo voldaan als ik had verwacht. Ik zie lesgeven als het werk dat ik wil doen, en de school is hetproceszo zie ik het, dus ik denk dat het daarom komt.
V.Wat zijn je plannen voor de toekomst?
Ik droom er niet alleen van om leraar te worden; ik heb ook een grote droom over wat ik daarna wil doen.
Het klinkt misschien een beetje onrealistisch, maarik wil de wereld veranderen.Ik wil dat het geen samenleving is waarin mensen, zoals nu, zonder doel hoeven te studeren, maar een samenleving waarin er meer ruimte is voor eenfundamentele droomeen wereld waarin mensen
Om dat te bereiken, ga ik zoeken naar wat ik als leraar kan doen en daarmee aan de slag.V.
Wat betekent een tussenjaar voor jou?
Een keerpunt.
Het was een activiteit die me de kracht gaf om na een donkere periode in mijn leven weer op te fleuren. Hoewel mijn motieven aanvankelijk egoïstisch waren, is het duidelijk waar ik nu zou zijn als ik niet aan het tussenjaar had deelgenomen. Ik ben Korea Gap Year echt dankbaar dat het me heeft veranderd van iemand die daarin zou zijn blijven steken.
|
Ik wilde niet terugvallen in de duisternis. In het begin was het doel van mijn tussenjaar puur voor mezelf: ‘Ik hoop dat ik weer kan opbloeien.’ Het was een egoïstisch doel.
-2013 Vrijwilligersjaar bij Gift of Music |
V.Vertel eens iets over jezelf ^^
Tijdens de wintervakantie van mijn eerste jaar op de middelbare school voelde ik me niet goed en trok ik me terug van school. Daarna leefde ik als een kluizenaar. Toen hoorde ik over het tussenjaarprogramma. Tijdens dat tussenjaar ontmoette ik fijne mensen en vond ik door betekenisvolle activiteiten weer Mijn naam is Han Sang-min. Ik kreeg mijn dromen terug en ging studeren. Nu ga ik naar een school waar ik die dromen kan waarmaken.
V.Je moet je wel heel slecht hebben gevoeld om van school te moeten gaan.
Mijn zenuwstelsel en hart waren niet gezond. Soms werd mijn zicht zwart als ik plotseling opstond; ik dacht dat dat anderen ook vaak overkwam. Maar op de middelbare school viel ik meerdere keren flauw. Ik ging naar het ziekenhuis en ontdekte dat er iets mis was met mijn zenuwstelsel en hart.
Op de middelbare school deed ik het goed zonder stress, maar nadat ik naar een zelfstandige privéschool was gegaan, kreeg ik veelstressen dat was de oorzaak. Ik was oorspronkelijk niet van plan om naar zo’n school te gaan, maar ik ging naar de school die een docent had aanbevolen. Er heerste hevige concurrentie en de omgeving was niet prettig. Op een dag, nadat ik was ingestort, zei een docent zelfs: ‘Doe je alsof, omdat je niet hard genoeg studeert?’
V.Was stoppen met school je eigen beslissing?
Tijdens de zomervakantie verslechterde mijn gezondheid plotseling, waardoor ik het volgende semester erg moeilijk had. Ik overlegde met mijn ouders en dacht erover om van school te wisselen, maar het leek er niet op dat ik beter zou worden. Daarom besloot ik te stoppen.
V.Hoe bracht je je tijd door nadat je met school was gestopt?
Mijn gezondheid verbeterde beetje bij beetje met de nodige zorg, maar de eenzaamheid was overweldigend en het was moeilijk. Mijn pijnlijkste herinnering is dat mijn vrienden op schoolreis gingen en er foto’s op Facebook werden geplaatst waar ik niet op stond. Ik zag niet veel mensen, speelde alleen spelletjes en leefde als een kluizenaar,en zo verspilde ik ongeveer vier maanden..
Toen dacht ik dat ik zo niet verder kon en begon ik te zoeken naar iets om te doen. Mijn vriendin zei: ‘Er is dit soort vrijwilligerswerk. Wil je het proberen?’ Ze vertelde me over de vrijwilligersactiviteiten van Korea Gap Year. Tot dan toe had ik nog nooitmeegemaaktdat,dus besloot ik te gaan omdat ik graag eens naar het buitenland wilde.
V.Had je geen twijfels nadat je had besloten een tussenjaar te nemen?
Mijn gezondheid was toen verbeterd en omdat ik nog nooit in het buitenland was geweest, keek ik er juist naar uit.
Ook had ik tot en met de middelbare school veel vrijwilligerswerk gedaan. Eerst begon ik ermee vanwege de verplichte vrijwilligersuren, maar omdat ik steeds naar dezelfde plek ging, verwelkomden de ouderen me en raakte ik aan hen gehecht. Op een gegeven moment haalde ik zelfs geen certificaten voor vrijwilligerswerk meer op en nam ik vrienden mee. Daarom maakte ik me geen zorgen over het vrijwilligerswerk.
V.Waarvoortekst":"doel"studeerde je voordat je een tussenjaar nam?
Van de middelbare school tot en met mijn eerste jaar op de middelbare school was advocaat worden een vage droom. Veel geld verdienen, een hoge maatschappelijke status hebben en omdat mensen om me heen zeiden dat ik er goed in was,had ik zo’n vaag doel..
Maar nadat ik ziek was geworden, voelden die vage ideeën zinloos. Ik besefte dat alles voor niets zou zijn als ik ziek werd. Vanaf dat moment begon ik, meer dan aan geld, roem of de mening van anderen,na te denken over de dingen die ik wil doenen dat steeds een beetje meer en grondiger.
V.Welk doel wilde je met het tussenjaar bereiken?
Ik wilde niet opnieuw depressief worden.
In het begin was het doel van het tussenjaar puur voor mezelf. ‘Ik hoop dat ik me weer opgewekt kan voelen.’ Zoiets egoïstisch was mijn doel.
V.Wat heb je tijdens het tussenjaar gedaan om dat doel te bereiken?
Ik probeerde veel gesprekken te voeren met nieuwe mensen. Door over allerlei dingen te praten met de universiteitsstudenten die met me meegingen, kreeg ik vanzelf weer zin om te studeren.
V.Veranderde je gevoel sinds het begin van het tussenjaar?
Mijn gevoel veranderde al op de allereerste dag.
De vrijwilligersplek was het nationale weeshuis in Cambodja. Onderweg maakte ik me veel zorgen en vroeg ik me af of de kinderen somber zouden zijn. Maar de kinderen die we bij aankomst ontmoetten, leefden energiek en gelukkig.
Toen we voor het eerst bij het weeshuis aankwamen en ik de kinderen zag voetballen, besefte ik dat ik het verkeerd had begrepen: ik was er niet voor mezelf, maar om vrijwilligerswerk te doen. Voor deze kinderen,een vrolijke aanwezigheidveranderde het in het idee om samen dingen te laten zien en goed met elkaar om te gaan.
V.Wat was het moeilijkste tijdens het tussenjaar?
Ik was één dag ziek. Dat was de dag waarop we een eenvoudige circusvoorstelling zouden opvoeren die we met de kinderen hadden voorbereid. Het moeilijkste was dat ik niet kon helpen omdat ik me die dag niet goed voelde.Afgezien daarvan was ik tijdens mijn tussenjaar in Cambodja gelukkig. De mensen die met me meegingen waren ontzettend aardig. Omdat ik de jongste was, zorgde iedereen goed voor me en daardoor kon ik de moeilijke momenten vergeten.
V.Je zei dat je na je schooluitval een tijdlang moeilijk met mensen kon opschieten. Hoe ben je daaroverheen gekomen?
In het begin ging ik niet eens naar de kennismakingsbijeenkomst waar de mensen die naar Cambodja zouden gaan samenkwamen. Op de dag van de tweede bijeenkomst ging ik met het idee dat ik gewoon wat zou gaan rondhangen, maar toen kon ik met niemand praten. Ik dacht: 'Wat als deze mensen me raar vinden?' Daarom. Maar de oudere jongens begonnen als eersten tegen me te praten, waardoor mijn terughoudendheid en ongemakkelijkheid geleidelijk verdwenen.
Op de dag van vertrek voelde alles op het vliegveld ook onbekend, maar de oudere jongens legden me vriendelijk uit hoe alles werkte. Daardoor verdween mijn ongemakkelijkheid al snel en kon ik weer goed met iedereen opschieten, net als vroeger.
Ik was altijd al dol op kinderen, maar dat was ik vergeten. Nadat ik de kinderen had gezien en met ze had omgegaan, ...merkte ik dat ik vrolijk werd met de kinderen en zonder zorgen met ze speelde..
V.Wat was het mooiste of wat heb je geleerd tijdens je tussenjaar?
Alles was fijn tijdens mijn tussenjaar, maar wat ik me vooral realiseerde, was' dat ik iemand kan zijn die deze kinderen kan helpen' Dat was het moment waarop ik me dat realiseerde.Dat was het keerpunt dat me veranderde..
Thuis dacht ik altijd dat ik alleen maar eten verspilde (lacht). Maar tijdens mijn tussenjaar, toen ik met de kinderen speelde en zag dat ze me volgden, voelde ik: 'Ik kan iemand zijn die anderen helpt.' Het moment waarop ik die emotie voelde, was het mooiste.
V.Als ik geen tussenjaar had genomen?
Ik denk dat ik gebleven was zoals ik was, met tegenzin was gaan studeren en op basis van mijn cijfers naar een universiteit was gegaan.
Ik denk niet dat ik zo hard had gestudeerd als na mijn tussenjaar. Waarschijnlijk had ik ook niet zo ijverig geleefd. Omdat ik toen nog geen droom had zoals nu, denk ik dat ik moeilijkheden niet had kunnen overwinnen.
V.Heb je door je tussenjaar dromen gekregen?
Ik werd eraan herinnerd dat ik van kinderen houd.
Het was geen verandering die meteen tijdens mijn tussenjaar plaatsvond.Een maand nadat ik terugkwam, dacht ik geleidelijk terug aan die tijd...tijden dacht ik er rustig over na: ' Ach, ik hield vroeger van kinderen en ik vond lesgeven ook leuk,dus wat dacht je ervan om als leraar kinderen les te geven?' Ik denk dat ik toen die droom verder vorm heb gegeven.
V.Wat is er veranderd na je tussenjaar?
Ik begon beetje bij beetje te studeren.De gesprekken met de oudere jongens hadden een zeer positieve invloed op me.
Een van hen was even oud als mijn eigen oudere broer, maar kwam veel volwassener over dan mijn broer. Ik leerde veel van onze gesprekken; hij kon zijn gedachten helder onder woorden brengen. Door zijn invloed begon ik te studeren.Omdat ik geen examens deed en niemand me daartoe dwong, kon ik me prettiger op mijn studie concentreren dan toen ik op school zat.
V.Ging het studeren net zo goed als vroeger?
Nee.Ik was erg gefrustreerd. Ik kon de opgaven niet oplossen. Nadat ik vrienden over hun proefexamens had horen praten, probeerde ik er zelf ook een en haalde ik een keer een schokkend lage score. Dus...Ik vond dat ik zo niet verder kon, dus ging ik naar een voorbereidingsinstituut om het jaar over te doen.
Ook toen ik op het voorbereidingsinstituut zat, was studeren in het begin frustrerend. Maar ik accepteerde dat dit logisch was, omdat ik daarvoor niet had gestudeerd. Dat stelde me gerust; daardoor ging het studeren eigenlijk beter en haalde ik op een gegeven moment een score waar ik tevreden mee was.
V.Je hebt hard gestudeerd en bent toegelaten tot de lerarenopleiding waar je graag naartoe wilde. Hoe voelde je je toen je je toelating bevestigde,?
Ik voelde me niet zo voldaan als ik had verwacht. Ik zie lesgeven als het werk dat ik wil doen, en de school is hetproceszo zie ik het, dus ik denk dat het daarom komt.
V.Wat zijn je plannen voor de toekomst?
Ik droom er niet alleen van om leraar te worden; ik heb ook een grote droom over wat ik daarna wil doen.
Het klinkt misschien een beetje onrealistisch, maarik wil de wereld veranderen.Ik wil dat het geen samenleving is waarin mensen, zoals nu, zonder doel hoeven te studeren, maar een samenleving waarin er meer ruimte is voor eenfundamentele droomeen wereld waarin mensen
Om dat te bereiken, ga ik zoeken naar wat ik als leraar kan doen en daarmee aan de slag.V.
Wat betekent een tussenjaar voor jou?
Een keerpunt.
Het was een activiteit die me de kracht gaf om na een donkere periode in mijn leven weer op te fleuren. Hoewel mijn motieven aanvankelijk egoïstisch waren, is het duidelijk waar ik nu zou zijn als ik niet aan het tussenjaar had deelgenomen. Ik ben Korea Gap Year echt dankbaar dat het me heeft veranderd van iemand die daarin zou zijn blijven steken.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
