Voordat je aan een tussenjaar begint, wil ik zeggen dat het vooral belangrijk is om jezelf nog eens af te vragen: ‘Waarom neem ik een tussenjaar?’ Hoe meer tijd je tijdens je tussenjaar alleen doorbrengt om je gedachten op een rijtje te zetten, hoe meer je kunt groeien. Je vrije tijd buiten werktijd goed benutten is ontzettend belangrijk. Een tussentijdse evaluatie is essentieel om de dingen uit te voeren die je vóór deelname aan het programma hebt besloten. In plaats van alleen bezienswaardigheden te bezoeken, kun je beter je eigen herinneringen creëren, bijvoorbeeld door culturele ervaringen op te doen of te praten met Fransen die Engels spreken. Die zullen je langer bijblijven. - Parijs, Frankrijk — Ik wil daar wonen. |
- Mijn niveau Frans vóór deelname: Alleen begroetingen.
- Mijn niveau Frans bij terugkomst: Een beetje alledaagse conversatie.
- Mijn advies over de taal
Ik denk dat het goed is om van tevoren Frans te leren. In de praktijk kom je met Engels niet goed uit de voeten, waardoor het dagelijks leven soms lastig was. Natuurlijk kun je na verloop van tijd begroetingen en eenvoudige gesprekken voeren, maar als je van een hogere levenskwaliteit wilt genieten, kun je beter Frans leren voordat je vertrekt.
- Mijn advies over maaltijden
Ik ontbijt en dineer met de gasten of de gastvrouw. Als ik niet op reis ben, lunch ik met de gastvrouw, koop ik iets buiten de deur of kook ik zelf iets. Als je eten koopt, heb je in het begin nog geen goed gevoel voor de prijzen, dus denk goed na voordat je iets koopt. Er zijn veel lekkere dingen, dus je kunt al snel te veel geld uitgeven. Bovendien kookt de gastvrouw zo goed dat je je nergens zorgen over hoeft te maken. Ik had een paar bekers instantnoedels meegenomen; die kwamen goed van pas, want ’s avonds had ik vaak trek in ramenbouillon.
- Spullen die ik miste / handige spullen:Hardloopschoenen, een nektasje, dunne slippers voor in het vliegtuig / een nekkussen
- Handige spullen / spullen die problemen opleverden:Heuptasje, internationale studentenkaart, jas, Mentholatum (lippenbalsem), waterdicht telefoonhoesje, laptop, stekkerdoos, hangslot, kabel (kabelslot), instantnoedels in bekers / nagellak, pantoffels, boeken, sjaals die ik in Korea zelden draag, kleding die ik in Korea doorgaans niet draag
-
1. Kleding die je in Korea zelden droeg, zul je in Parijs ook niet dragen. ^^
2. Omdat je op vrije dagen misschien naar buurlanden reist, is het handig om verzorgingsproducten in kleine wegwerpverpakkingen mee te nemen, zoals shampoo, douchegel, tandpasta, reinigingsschuim, toner en lotion.
3. Als je er absoluut zeker van bent dat je het niet kwijtraakt, kun je beter van tevoren veel contant geld wisselen.
4. Een internationale studentenkaart is niet alleen handig voor kortingen, maar dient op veel plaatsen ook als identiteitsbewijs. Als je je moet identificeren, is het eenvoudiger om die te laten zien dan je paspoort te pakken, en het risico is kleiner als je de kaart kwijtraakt dan wanneer je je paspoort verliest. Dat het risico kleiner is, geldt alleen als er geen geld op de internationale studentenkaart staat.
5. In Parijs, waar veel zakkenrollers actief zijn, zijn een heuptasje of nektasje onmisbaar. Ik had ook een waterdicht telefoonhoesje bij me, wat best handig was. Je kunt geld het beste in je voorzak of de binnenzak van je jas bewaren. Als niet alles daarin past, kun je een klein bedrag in een nektasje doen. Telefoondiefstal komt het vaakst voor, dus let altijd goed op je telefoon. Als je je telefoon in een waterdicht hoesje doet en die, net als ik, om je nek draagt, laat je hem niet op tafels liggen en stop je hem niet in je tas, waardoor de kans op diefstal kleiner wordt. Je nek kan er wel pijn van gaan doen als je het de hele dag draagt. Het is ook verstandig om je tas op slot te doen, want veel zakkenrollers maken tassen open en rommelen erin. Een kabelslot is handig om je bagage vast te zetten in de trein als je naar andere landen reist. Ook in treinen zijn veel zakkenrollers.
6. Ik ben blij dat ik een jas heb meegenomen. Het wordt als onbeleefd beschouwd om een gewatteerde jas of hoodie te dragen naar de opera of een restaurant. Nu het weer warmer is geworden, kun je misschien beter andere nette kleding meenemen dan een zware jas.
7. Hardloopschoenen zijn onmisbaar, want tijdens het reizen gaan je voeten pijn doen. Dunne slippers voor in het vliegtuig zijn handig, en in pensions zijn pantoffels aanwezig, dus die hoef je niet apart mee te nemen.
Wat ik heb geleerd door deel te nemen aan het tussenjaarprogramma.
Ik denk dat ik door veel mensen te ontmoeten heb geleerd hun individualiteit en waarden te respecteren. Dat is het grootste voordeel van het tussenjaarprogramma dat ik heb ervaren.
Heb je via het tussenjaarprogramma mensen ontmoet of tijd met hen doorgebracht?
Seungju en Seonggyu, die als gasten langskwamen toen ik als medewerker werkte, gingen met me mee op reis naar Italië. Oorspronkelijk was ik van plan naar Spanje te gaan, maar nadat ik bevriend met hen was geraakt, veranderde ik mijn plannen en gingen we samen naar Italië.
We hielden ook na mijn terugkeer in Korea contact. Een paar dagen geleden kwamen de jongens op bezoek. Het zijn dierbare vrienden die helemaal vanuit Daegu naar Daejeon kwamen om te zeggen dat ze binnenkort in militaire dienst zouden gaan. Ook heb ik nog af en toe contact via Facebook met een apotheker met wie ik een halve dag in Venetië heb gepraat. Ik heb zoveel mensen ontmoet dat het moeilijk is ze allemaal op te noemen: een Colombiaanse vrouw en een Indonesische man die ik ontmoette op de vlucht naar Parijs, kennissen van de eigenaar en Yoorim, een medewerker met wie ik samenwerkte, en nog veel meer.
Welk advies zou je geven aan toekomstige deelnemers aan het tussenjaarprogramma?
Voordat je aan een tussenjaar begint, wil ik zeggen dat het vooral belangrijk is om jezelf nog eens af te vragen: ‘Waarom neem ik een tussenjaar?’ Hoe meer tijd je tijdens je tussenjaar alleen doorbrengt om je gedachten op een rijtje te zetten, hoe meer je kunt groeien. Benut je vrije tijd buiten werktijd; dat is echt heel belangrijk. Tussentijdse evaluaties zijn essentieel om de dingen uit te voeren die je je vóór deelname aan het programma hebt voorgenomen. In plaats van alleen bezienswaardigheden te bezoeken, kun je beter je eigen herinneringen creëren, bijvoorbeeld door culturele ervaringen op te doen of te praten met Fransen die Engels spreken. Die zullen je langer bijblijven.
Hoe zou je jezelf vóór en na deelname aan het tussenjaarprogramma met elkaar vergelijken?
Vóór mijn tussenjaar kon ik mijn eigen leven niet volledig leiden; ik mat mezelf af aan de normen van anderen en de maatschappij.
Maar na mijn deelname leef ik voor mezelf, als regisseur van mijn eigen leven, en blijf ik trouw aan mijn waarden en mijn manier van denken.
Vertel eens over je eigen reisroute tijdens het tussenjaar.
- Frankrijk, Parijs: ★ de Jardin du Luxembourg, de heuvel van Montmartre overdag en ’s nachts, ★ de Sacré-Cœur, bruggen met uitzicht op de Seine, het park aan de route achter de Notre-Dame naar de Pont des Arts (de ‘liefdesbrug’), ★ de fantastische optredens in de Parijse metro en steakrestaurant L’Entrecôte de Paris aan de Champs-Élysées.
- Italië: ★ de Boboli-tuinen in Florence, ★ de Adriatische Zee in Venetië — gondels en allerlei plekken met talloze zichtbare bruggen, ★ het eiland Murano en steakrestaurant Zaza, bekend om zijn T-bone steak, achter de leerwarenmarkt in Florence.
- Landen tijdens het festivalseizoen
- Aanbevolen accommodatie in Italië: hostel Generator Venice in Venetië
(★ = sterk aanbevolen)
Mijn verhaal over mijn tussenjaar in Parijs
Afgelopen januari nam ik een tussenjaar en liep ik stage. Toen de afgesproken stageperiode voorbij was, voelde de plotselinge zee aan vrije tijd vreemd aan en maakte die me ongerust. Ik was jaloers op anderen, omdat het leek alsof iedereen ervaring had met buitenschoolse activiteiten. Ik deed zulke activiteiten voorlopig ook, maar naarmate het einde van mijn tussenjaar naderde, voelde ik me leeg. Ik was vergeten waarom ik had besloten mijn studie te onderbreken (mijn persoonlijke levensplan), en ik vond het niet fijn om weer een gewone student te worden. Ik wilde een periode om me voor te bereiden op een leven naar mijn eigen inzicht...
I wanted to spend the rest of my leave experiencing things I truly wanted and liked. I thought about when in my 23 years I had been truly happy. After thinking it over, I remembered when I was 20 and working at a family restaurant. While others were embarrassed to sing the birthday song, I would genuinely celebrate customers'' birthdays and sing enthusiastically. Recalling other experiences, I realized I liked making people happy with my bright energy.
So I left for Paris wanting to experience the real me once more. I actually worked as a guesthouse staffer and spent an energetic 39 days. Of course it wasn''t all happiness for 39 days straight, but I loved being able to give strength to weary guests returning from trips by sharing my bright energy. It was nice to travel around Paris outside work hours, but I was truly happy when I suggested travel routes to guests inside the guesthouse and helped solve what they needed.
For example, a guest came to me asking for help printing an airplane ticket. So I went to the owner''s house. The owner wasn''t there; only the owner''s wife was. Neither she nor I had ever printed before and we were flustered because it wouldn''t print. We tried again and again, but since we hadn''t done it before, it didn''t work. The guest was anxious and there wasn''t much time left before leaving for the airport. But I didn''t give up. The guest''s problem felt like my own and I wanted to solve it somehow. Although I''m not good with computers, I pressed buttons here and there and kept unplugging and plugging in the cable, and finally it printed. If I had given up then by saying it wouldn''t work and that there would be printers at the airport, that guest''s last memory of the guesthouse would have become their overall memory of the place. Of course this is normal in service work, but because I helped as if it were truly my job, I think it was resolved. I experienced this several times and realized that I like being helpful to others.
Secondly, before taking my gap year I was interested in the job of a tour guide. That job also had elements I liked, so I wanted to try it. But after experiencing it, it didn''t suit me. My stamina isn''t that good, and I don''t particularly enjoy wandering around. A bigger problem is that a tour depends on the guide''s knowledge, disposition, and atmosphere, and I felt no particular excitement revisiting places I''d already been. Except for a few spots I loved, I introduced places without feeling moved. So I concluded it wasn''t for me, and seeing tour guides leading trips made me think you really have to love that work to do it.
Also, while traveling I met people who sincerely asked after travelers'' well-being, and it made me want to warmly welcome foreign visitors in Korea and leave them with good memories of our country. A pilot I met on the way to the guesthouse when I first arrived in Paris watched out for me on the bus, worried I might get off at the wrong stop, and tied up my carry-on so it wouldn''t roll around on the bus. In Italy, while wandering the winding alleys of Venice, an elderly man asked with sincere eyes whether traveling alone was difficult for me, and I was moved thinking, ''How can someone I''ve just met show such sincere concern?''
Also, there was the pharmacy businessman who tried to help me when I was lost on an island, and the grandmother and grandfather who, in pouring rain, spent about 30 minutes asking people for directions and guiding me. Their feelings and looks toward foreign travelers seemed truly sincere. Because I like helping others, I wanted to assist foreign visitors coming to Korea and decided I want to do that kind of work in the future. I hope that because of me, and because of the Korea I introduce, more foreigners will love our country and more Koreans will be proud of it.
And seeing architecture contrasted with ours made me want to promote the unique beauty of our country. In particular, Paris preserves most of its old buildings, and you can feel the effort to maintain them. Walking the streets between those buildings, their grandeur and mystery were incomparable to walking among high-rise buildings in Seoul. Of course maintaining those structures likely causes inconveniences for residents, but I was very envious. I imagined that if Seoul—rather than just certain areas—were filled with hanok (traditional houses), every place would feel novel and beautiful. During about a month and a half in Paris I thought, ''Paris is only about one-sixth the size of Seoul! From what I feel, Seoul also has so many great places! Why isn''t it developed into landmarks like Paris, and why don''t people travel here as much?'' and I wanted to contribute to that.
There were aspects that contrasted with my country, but in many ways there were also similarities. The day after I arrived in Paris, a guest at the guesthouse who was buying luxury goods for clients came by. On my first trip I also followed the luxury shops, but perhaps because I was still young, I found it somewhat shocking. Seeing employees at some luxury stores judge whether to welcome or snub a customer based only on their appearance, race, or looks made me feel sorry for them. It seemed they lived with money as their highest value. Having lived 23 years, I know there are many more beautiful and valuable things, so I felt pity. Also, Parisians are as hurried as people in Seoul, and the behavior of people on the subway was similar.
Perhaps it’s true that you see as much as you know. After traveling, I remembered CEO An Si-jun’s advice to watch movies or read books about a country’s history and culture rather than relying on guidebooks. You really only notice as much as you know and care about. I don’t yet know where my next destination will be, but I felt I should reflect on his words once more.
ⓒKorea Gapyear
Compared to before I went on my gap year, I feel I have matured deeply. The speed of my mental growth has also increased. I have become more relaxed and a little more tolerant, and I have given more serious thought to my life.
The gap year I took near the end of my leave from school, motivated by the idea of actually doing what I wanted, made me feel many things. As guesthouse staff, I met a lot of people. Learning to respect each person’s values and individuality and developing understanding has become a great asset after the gap year. Also, the leave I took with the resolution “I’ll only do what I truly want!” turned into a time to look back on days when I was only busy building my resume and to deeply contemplate my life. Being physically apart from Korea made me feel detached from everyday reality. Because of that, I was able to focus on my inner self and enjoyed having a lot of time alone to think, which I liked.
In Paris, which was very different from Korea, I was able to think about what values I should emphasize going forward, and whereas before my gap year I only thought about the neighborhood where I lived, I now have the ability to expand my view to my country and society as a whole.
The reason I could be so relaxed while living away from home was thanks to the guesthouse owner and his wife (whom I called “sister”), my aunt, Owner Ganji, the grandmother, Taehun, and my fellow staff member Yurim who shared every hardship with me. They showed me great consideration and respect. I am truly grateful to Owner Woosung for letting me combine my days off so I could travel to Italy, for the many worries, handwritten letters, and generous pocket money that made me cry on the train when I was sent off, and for making snacks and delicious drinks himself. I’m very thankful to my aunt who adored me like a daughter with the nickname “Yangyeosi,” to my older ‘sister’ who always coolly and generously understood things from a staff perspective, to Owner Ganji and the grandmother and the cute Taehun who always greeted me brightly when I went out, and I am also very, very grateful to my beloved Yurim, to whom I should have been kinder.
Startpagina
