Ik vond het fijn om zoveel mensen te ontmoeten. Er waren vooral veel mensen die hun baan hadden opgezegd om vrij te kunnen reizen, en aanvankelijk begreep ik dat niet—hoe konden ze hun baan opzeggen en gaan reizen? Maar toen ik met hen sprak, kon ik me vinden in de uitspraak: ‘Ik had het gevoel dat ik het nu moest doen, anders zou het er nooit van komen, dus ben ik gaan reizen.’ Ik kwam tot het belangrijke inzicht dat geld niet alles is in het leven en dat je dankbaar mag zijn als je een droom hebt en die najaagt. - Florence, Italië — Ik wil daar wonen / tussenjaar van 8 weken |
- Engels niveau vóór deelname:Een beetje spreekvaardigheid
- Engels niveau na terugkomst:Een beetje spreekvaardigheid
- Tijdens deelname:Geen probleem
- Mijn persoonlijke advies over de taal
Omdat het een Koreaans gastenverblijf was, spraken we alleen Koreaans. Het probleem is wanneer je naar buiten gaat: de meeste Italianen spreken geen Engels, dus als je een beetje basiskennis van het Italiaans leert, wordt het makkelijker en leuker om de cultuur en het dagelijks leven te begrijpen. Tegenwoordig zijn internet en apps goed ontwikkeld, dus zou studeren met behulp daarvan voldoende moeten zijn.
- Accommodatie:Gastenverblijf
- Mijn persoonlijke advies over de accommodatie
De accommodatie is schoon en er verblijven niet veel mensen, dus je kunt er heel comfortabel wonen. De meeste basisbenodigdheden zijn aanwezig (föhn, droogrek, kleerhangers enz.). Omdat die spullen gedeeld worden, moet je ze na gebruik gewoon terugzetten op hun plek voor de volgende persoon. Dit zijn vanzelfsprekende dingen, dus verder heb ik geen speciaal advies.
- Spullen waarvan ik het lastig vond dat ik ze niet bij me had
In Europa is de waterkwaliteit niet goed en is het droog, dus het was een beetje onhandig dat ik geen olie of vochtinbrengende crème had meegenomen.
- Spullen die handig waren om bij me te hebben
Een mobiele telefoon was zowel handig als soms lastig. In Europa werken wifi en 3G vaak niet goed. Als je verdwaalt of informatie nodig hebt, is het handig als je ergens bent met goede wifi of 3G, maar op plekken waar het niet goed werkt, zorgde dat juist voor meer frustratie en ongerustheid.
- Mijn persoonlijke advies aan toekomstige vrijwilligers over wat ze moeten meenemen
Ik heb geen specifieke spullen die ik per se aanraad om mee te nemen, maar ik vind echt niet dat je TOEIC- of spreekvaardigheidsboeken moet meenemen met het idee om in het buitenland te studeren. Als je er in Korea niet in hebt gestudeerd, ga je dat in het buitenland zeker ook niet doen. Het wordt alleen maar extra bagage. In plaats van TOEIC-boeken raad ik boeken over de taal en cultuur van het land aan.
Over het programma voor mijn tussenjaar: goede ervaringen, ontroerende momenten, dingen die ik heb geleerd, inzichten enz.
Ik vond het fijn om zoveel mensen te ontmoeten. Er waren vooral veel mensen die hun baan hadden opgezegd om vrij te kunnen reizen, en aanvankelijk begreep ik dat niet—hoe konden ze hun baan opzeggen en gaan reizen? Maar toen ik met hen sprak, kon ik me vinden in de uitspraak: ‘Ik had het gevoel dat ik het nu moest doen, anders zou het er nooit van komen, dus ben ik gaan reizen.’ Ik kwam tot het belangrijke inzicht dat geld niet alles is in het leven en dat je dankbaar mag zijn als je een droom hebt en die najaagt.
Heb je mensen ontmoet of tijd doorgebracht met mensen via het programma voor het tussenjaar?
Via de gastzus ontmoette ik iemand die graag kookt en iemand die ervan droomt gids te worden. We brachten niet veel tijd met elkaar door, maar ik heb veel geleerd en het was gezellig. Het was de eerste keer dat ik Korea verliet, en toen ik het moeilijk had met het leven in het buitenland, hebben zij me enorm geholpen.Ik ben de gastzus vooral dankbaar dat ze me aan nieuwe mensen heeft voorgesteld en me zo goed heeft geholpen.
© Korea Gapyear
Welk advies zou je toekomstige deelnemers aan het programma voor het tussenjaar geven?
Als je geen prioriteiten kunt stellen, erop staat alles te doen wat je wilt of weinig rekening houdt met anderen, moet je goed nadenken voordat je je aanmeldt. Hoewel iedere volwassene kan deelnemen, houdt het woord ‘volwassene’ in dat je verantwoordelijk en attent bent en flexibel problemen kunt oplossen.
Bij dit programma doe je het werk dat je is toegewezen, terwijl je vanuit het perspectief van de gasten nadenkt over wat ze nodig hebben en of ze zich op hun gemak voelen. In je vrije tijd kun je naar de stad of nabijgelegen plaatsen reizen om de cultuur te leren kennen en van je vrije tijd te genieten.
Neem dus met duidelijk vastgestelde prioriteiten deel aan het programma!
Hoe zou je de periode vóór en na deelname aan het programma voor het tussenjaar vergelijken?
Ik leerde wat vrije tijd echt betekent, iets wat ik in Korea nooit had kunnen ervaren. In Korea ging ik niet naar buiten en bracht ik mijn dagen door met tv-kijken of achter de computer zitten. Door aan dit programma mee te doen, ervoer ik hoe fijn het is om naar buiten te gaan, me niets aan te trekken van wat anderen denken en echt van mijn vrije tijd te genieten door in het gras te zitten, bier te drinken en naar mensen te kijken. In Korea maakte ik me alleen maar zorgen over het vinden van een baan, maar in Italië dacht ik na over mijn dromen en maakte ik me daar zorgen over. Ik merkte zelf dat ik geleidelijk groeide.
Vertel ons over je eigen reisroute of over plekken die je tijdens je tussenjaar aanraadt.
Florence is een kleine stad, dus een halve dag is genoeg om de stad te bekijken. Daarom reisde ik op dagen zonder gasten of wanneer de gastzus me een dag vrij gaf veel naar nabijgelegen plaatsen. Behalve Florence bezocht ik in totaal 16 steden. De steegjes van San Gimignano en Assisi, die bijzonder mooi zijn, zijn me het meest bijgebleven. Als je naar zee wilt, raad ik Viareggio en Napels aan. Ik raad je van harte aan deze vier steden te bezoeken.
Je moet ook minstens vijf dagen in Rome blijven. Het is een grote stad, dus je bent al twee à drie dagen kwijt aan uitstapjes zoals een rondleiding door het Vaticaan en excursies naar het zuiden. Als je daar de reistijd bij optelt, houd je weinig tijd over. Plan je route door Rome dus zorgvuldig.
Mijn verhaal over mijn tussenjaar in Florence
‘Florence, ik wil daar wonen.’ Zoals de titel van het programma al zegt, is Florence zo charmant en mooi dat je er echt wilt wonen. In elke steeg kun je de Duomo zien, en alleen al door te kijken naar mensen die op straat vrijuit muziek maken en schilderen, voel je de artistieke sfeer.
De Duomo van Florence is beroemd dankzij ‘Tussen kalmte en hartstocht’. Nadat ik veel steden had bezocht, begreep ik waarom de Duomo van Florence als decor was gekozen en voelde ik emoties die ik niet uit het boek of de film had kunnen halen. Zouden de Duomo’s van Milaan of Verona de dramatische ontmoeting tussen Aoi en Junsei echt hebben kunnen verbeelden...? Ik weet zeker dat dit alleen in Florence mogelijk was. De combinatie van pracht en bescheidenheid maakte dat ik elke keer vol bewondering uitriep hoe mooi hij was. Vooral het uitzicht op de Duomo vanaf de top van Giotto’s klokkentoren is werkelijk prachtig. Het is bijna jammer dat ik alleen maar ‘prachtig’ kan zeggen.
Linksboven (de Duomo van Milaan), onderaan (de Duomo van Verona) / rechtsboven en rechtsonder (de Duomo van Florence)ⓒKorea Gapyear
Een ander bekend kenmerk van Florence is het ‘leer’. Zodra je de leerwarenmarkt binnenloopt, hoor je talloze keren ‘Ciao~ bella’. In het Koreaans betekent dat zoiets als ‘Hallo~ schoonheid’. De verkopers zeggen het tegen iedereen om hun spullen te verkopen, maar toch voelt het op de een of andere manier fijn om het te horen. Als je iets koopt, moet je (naar mijn persoonlijke mening) altijd afdingen om minstens 50% korting te krijgen. Eerst was ik verlegen en terughoudend om korting te vragen, maar naarmate ik meer kocht, begon ik vanzelf met de winkeliers te onderhandelen. Ik moest lachen en was verbaasd over mezelf toen ik trots was dat ik iets met korting had gekocht, alsof ik een heel andere kant van mezelf had ontdekt.
Als ik over de beroemde plekken en specialiteiten van Florence praat, komen er herinneringen naar boven en voelt het alsof ik drie maanden geleden weer terug ben. Het lijkt alsof ik gisteren nog mijn motivatiebrief voor het tussenjaar schreef... en nu is er alweer tijd verstreken en schrijf ik deze terugblik. De momenten waarop ik me vóór mijn aanmelding allerlei dingen afvroeg, te beginnen met ‘Kan ik dit echt?’, het moment waarop ik mezelf bijeenraapte en besloot te gaan, en het moment waarop ik mezelf beloofde: ‘Vergeet nooit je doelen en vastberadenheid en schrijf je eigen ‘levensverhaal’.’ Al die momenten samen hebben het heden gevormd en zijn kostbaar; ze kunnen de basis voor de toekomst worden.
ⓒKorea Gapyear
Het mooiste geschenk dat die momenten me hebben gegeven, is dat ze me de ware betekenis van ‘vrije tijd en vrijheid’ hebben geleerd. In Korea leefde ik zonder de waarde van elke dag te waarderen. Toen ik voor het eerst een studiepauze nam, was ik ongeveer een week blij. Hele dagen tv-kijken, achter de computer en op mijn smartphone zitten, slapen wanneer ik wilde en plezier maken wanneer ik wilde—tijd doorbrengen zonder ergens over na te denken voelde heel ontspannen, en ik dacht dat ik eindelijk vrije tijd had gekregen. Tijdens vakanties deed ik altijd al zulke dingen, dus achteraf vind ik het zielig en absurd dat ik zo blij was alsof ik ze na mijn studiepauze voor het eerst meemaakte. Toch waren die momenten de aanleiding om me aan te melden voor het tussenjaar, en daardoor leerde ik wat ‘vrije tijd en vrijheid’ echt betekenen.
Natuurlijk kun je deze dingen ook in Korea vinden als je er echt naar op zoek gaat, maar er zijn dingen die je in Korea absoluut niet kunt vinden of ervaren. Denk bijvoorbeeld aan straatoptredens. Je kunt die ook in Korea zien, maar ze vinden vaak plaats bij drukke uitgaansgebieden of restaurants, en soms moet je ervoor naar Seoel. Ook in Italië treden artiesten op waar veel mensen samenkomen, maar dan op plekken waar mensen kunnen zitten, luisteren en genieten. Je kunt naar muziek luisteren terwijl je bier drinkt, naar mensen kijken of je ogen sluiten en gewoon van de muziek genieten zonder ergens aan te denken. Als je genoeg hebt van de nummers van de ene artiest, kun je misschien naar een andere plek gaan luisteren—er treden op veel plekken allerlei artiesten op. Als je ziet hoe ze met het publiek omgaan en samen plezier maken, denk je vanzelf: dit is geluk.
Een oudere vrouw die op straat optreedtⓒKorea Gapyear
Eén optreden is me in het bijzonder bijgebleven: een oudere vrouw in een opvallende outfit die danste en zong. Als ze dit in Korea had gedaan, zouden mensen hebben gefronst en gezegd dat ze zich niet naar haar leeftijd gedroeg. Maar zoals je aan de uitdrukking op de foto hierboven kunt zien, uit ze zich volledig vrij. De toeschouwers genieten mee van die vrijheid, dansen en nemen de tijd om te ontspannen.
In ons land zijn er te veel werkplekken waar uiterlijk vertoon centraal staat. Ik had zelf ook zulke vooroordelen, maar ik wist me volledig aan dat denkkader te ontworstelen en kreeg nieuwe perspectieven en manieren van denken.
Het tussenjaar bracht veel veranderingen met zich mee en gaf me nieuwe en waardevolle ervaringen. Mijn doel was om een gewoon maar bijzonder ‘levensverhaal’ te creëren, en ik ben blij dat ik dat doel heb bereikt en wil mezelf daarvoor prijzen. Ook hebben nieuwe mensen ontmoeten, levensverhalen horen en veel gesprekken voeren me doen beseffen hoe kostbaar en gelukkig de tijd is die ik nu doorbreng.
Het is moeilijk en beperkend om al die ervaringen op één A4’tje te verwoorden, maar door dit te schrijven komen de herinneringen terug en voelt het alsof ik weer in die tijd ben. Ik wil de plekken waar die herinneringen bij horen nog eens bezoeken. En ooit ga ik zeker weer!!
Startpagina
