Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Een verantwoordelijkheidsgevoel en innerlijke kracht ontwikkeld #Vaardigheden op het gebied van planning en programmabeheer #De vreugde van samenzijn en een positieve instelling
© Korea gapyear
De samenleving die ik in Korea ervoer, was altijd uitputtend: je moest je hoofd buigen en er werd niet gelachen. Maar nadat ik naar Thailand was gekomen, een project had geleid en zelf veel taken op me had genomen, voelde ik meer verantwoordelijkheid dan ooit. Ik vond het heerlijk dat ik vrij kon werken en met de kinderen kon lachen. Ik had er altijd van gedroomd om in het buitenland te werken. Hoewel ik besefte dat werken in een vreemd land niet zo gemakkelijk is, had ik het gevoel dat ik er een beetje sterker door was geworden.
- Harvard-professor vertrekt naar Thailand om de wereld mooier te maken |
De plek waar ik stage liep, is een ngo in Chiang Mai, Thailand. Deze organisatie is gevestigd in een klein dorp op 73 km van Chiang Mai. We willen de lokale gemeenschap hier helpen met verschillende projecten. Het belangrijkste project van de organisatie is kinderen uit berggebieden onderwijskansen bieden en hen helpen hun talenten in de wijdere wereld te ontwikkelen.
Momenteel komen 38 jonge kinderen vanuit de hooglanden naar beneden om bij de organisatie te wonen en naar school te gaan. Via de naschoolse programma’s van de instelling bieden we hun allerlei lessen aan, zoals Engels, Chinees en Muay Thai. Het tweede project is erop gericht lokale bewoners te helpen economisch zelfstandig te worden. Met de vaardigheden van de ambachtslieden maken we handgemaakte sjaals en modeartikelen van gerecyclede materialen. De organisatie helpt rechtstreeks met distributiekanalen die de ambachtslieden moeilijk zelf kunnen beheren. Daarnaast werken we met diverse andere projecten aan de ondersteuning van de lokale ontwikkeling.
© Korea gapyear
Stage In het begin ging het om wat er gedaan zou worden, het bespreken van welke projecten we zouden opzetten en het maken van plannen stond centraal. Er werd besloten dat ik de communicatie voor mijn rekening zou nemen, vooral sociale mediaIk bedacht hoe we de organisatie via sociale media onder de aandacht konden brengen.. Ook besloot ik alle evenementen van de organisatie te fotograferen. Daarnaast nam ik op me om elke maandag Engelse les aan de kinderen te geven.
Ik denk dat dit ongeveer halverwege de stage was; vanaf het begin tot nu toe heeft de organisatie Facebook en Twitter beheerd, en tegelijkertijd is er online crowdfunding georganiseerd.. Het was een online inzamelingsactie voor de kinderen, en na 5 weken was er behoorlijk wat geld opgehaald.. De rest van mijn tijd hier maak ik het zomerkamp van deze week af en rond ik het ordenen van de profielen van de kinderen af..
Voordat ik hierheen kwam, was taal mijn grootste zorg.. Het is niet zo dat ik geen Engels kan spreken, maar een informeel gesprek met vrienden voeren is anders dande taal die je gebruikt als je op kantoor werkt.. Ik maakte me dus zorgen, maar was tegelijkertijd enthousiast over de mogelijkheid om mijn Engels te verbeteren.. Ook vond ik het interessant dat er in deze kleine organisatie zoveel werk werd verzet. Ik wilde leren hoe de organisatie werd geleid en welke resultaten ze behaalde.. In Korea zijn er veel ngo’sdie zich inzetten voor de ontwikkeling van gemeenschappen, maar vaak lukt het hun niet om vergelijkbare capaciteiten te laten zien.. Tijdens mijn werk bij de organisatie vond ik het fijn dat ik zelfstandig een project kon leiden. Daardoor wilde ik mijn planningsvaardigheden en mijn vermogen om programma’s uit te voeren verder ontwikkelen.
© Korea gapyear
De samenleving die ik in Korea ervoer, was altijd uitputtend — een plek waar je je hoofd moest buigen en niet werd gelachen.. Maar hier in Thailand ontwikkelde ik, terwijl ik projecten leidde en zelf allerlei taken op me nam, vooral verantwoordelijkheidsgevoel. Ik vond het fijn dat ik vrijuit kon werken en met de kinderen kon lachen.. Daarnaast had ik altijd gedroomd van werken in het buitenland. Hoewel ik besefte dat werken in een vreemd land niet makkelijk is, voelde ik me er toch een beetje sterker door..
Ik leerde dat ik, ongeacht de plek of de mensen om me heen, altijd bereid moet zijn mezelf op de eerste plaats op te offeren en naar voren te stappen om anderen te helpen.. In plaats van me te verschuilen en te aarzelen, vond ik dat ik iemand moest zijn die als eerste de hand naar anderen uitsteekt. Ook leerde ik hoe fijn het is om samen te zijn..
Deze keer 8Door de ervaringen van die week leerde ik hoe belangrijk sociale ondernemingen zijn en wat hun werkelijke rol is, Daar leerde ik tijdens het werk veel en kreeg ik het vertrouwen dat ik, waar ik in de toekomst ook werk, met een positievere houding goed zal kunnen samenwerken met mijn collega's.
Hier heb ik onvergetelijke herinneringen gemaakt die me mijn hele leven bij zullen blijven, Ik zal mijn best doen om dankzij deze mooie kans een beter mens te worden.
.jpg "1 (1).jpg")
© Korea gapyear
De samenleving die ik in Korea ervoer, was altijd uitputtend: je moest je hoofd buigen en er werd niet gelachen. Maar nadat ik naar Thailand was gekomen, een project had geleid en zelf veel taken op me had genomen, voelde ik meer verantwoordelijkheid dan ooit. Ik vond het heerlijk dat ik vrij kon werken en met de kinderen kon lachen. Ik had er altijd van gedroomd om in het buitenland te werken. Hoewel ik besefte dat werken in een vreemd land niet zo gemakkelijk is, had ik het gevoel dat ik er een beetje sterker door was geworden.
- Harvard-professor vertrekt naar Thailand om de wereld mooier te maken |
De plek waar ik stage liep, is een ngo in Chiang Mai, Thailand. Deze organisatie is gevestigd in een klein dorp op 73 km van Chiang Mai. We willen de lokale gemeenschap hier helpen met verschillende projecten. Het belangrijkste project van de organisatie is kinderen uit berggebieden onderwijskansen bieden en hen helpen hun talenten in de wijdere wereld te ontwikkelen.
Momenteel komen 38 jonge kinderen vanuit de hooglanden naar beneden om bij de organisatie te wonen en naar school te gaan. Via de naschoolse programma’s van de instelling bieden we hun allerlei lessen aan, zoals Engels, Chinees en Muay Thai. Het tweede project is erop gericht lokale bewoners te helpen economisch zelfstandig te worden. Met de vaardigheden van de ambachtslieden maken we handgemaakte sjaals en modeartikelen van gerecyclede materialen. De organisatie helpt rechtstreeks met distributiekanalen die de ambachtslieden moeilijk zelf kunnen beheren. Daarnaast werken we met diverse andere projecten aan de ondersteuning van de lokale ontwikkeling.
© Korea gapyear
Stage In het begin ging het om wat er gedaan zou worden, het bespreken van welke projecten we zouden opzetten en het maken van plannen stond centraal. Er werd besloten dat ik de communicatie voor mijn rekening zou nemen, vooral sociale mediaIk bedacht hoe we de organisatie via sociale media onder de aandacht konden brengen.. Ook besloot ik alle evenementen van de organisatie te fotograferen. Daarnaast nam ik op me om elke maandag Engelse les aan de kinderen te geven.
Ik denk dat dit ongeveer halverwege de stage was; vanaf het begin tot nu toe heeft de organisatie Facebook en Twitter beheerd, en tegelijkertijd is er online crowdfunding georganiseerd.. Het was een online inzamelingsactie voor de kinderen, en na 5 weken was er behoorlijk wat geld opgehaald.. De rest van mijn tijd hier maak ik het zomerkamp van deze week af en rond ik het ordenen van de profielen van de kinderen af..
Voordat ik hierheen kwam, was taal mijn grootste zorg.. Het is niet zo dat ik geen Engels kan spreken, maar een informeel gesprek met vrienden voeren is anders dande taal die je gebruikt als je op kantoor werkt.. Ik maakte me dus zorgen, maar was tegelijkertijd enthousiast over de mogelijkheid om mijn Engels te verbeteren.. Ook vond ik het interessant dat er in deze kleine organisatie zoveel werk werd verzet. Ik wilde leren hoe de organisatie werd geleid en welke resultaten ze behaalde.. In Korea zijn er veel ngo’sdie zich inzetten voor de ontwikkeling van gemeenschappen, maar vaak lukt het hun niet om vergelijkbare capaciteiten te laten zien.. Tijdens mijn werk bij de organisatie vond ik het fijn dat ik zelfstandig een project kon leiden. Daardoor wilde ik mijn planningsvaardigheden en mijn vermogen om programma’s uit te voeren verder ontwikkelen.
© Korea gapyear
De samenleving die ik in Korea ervoer, was altijd uitputtend — een plek waar je je hoofd moest buigen en niet werd gelachen.. Maar hier in Thailand ontwikkelde ik, terwijl ik projecten leidde en zelf allerlei taken op me nam, vooral verantwoordelijkheidsgevoel. Ik vond het fijn dat ik vrijuit kon werken en met de kinderen kon lachen.. Daarnaast had ik altijd gedroomd van werken in het buitenland. Hoewel ik besefte dat werken in een vreemd land niet makkelijk is, voelde ik me er toch een beetje sterker door..
Ik leerde dat ik, ongeacht de plek of de mensen om me heen, altijd bereid moet zijn mezelf op de eerste plaats op te offeren en naar voren te stappen om anderen te helpen.. In plaats van me te verschuilen en te aarzelen, vond ik dat ik iemand moest zijn die als eerste de hand naar anderen uitsteekt. Ook leerde ik hoe fijn het is om samen te zijn..
Deze keer 8Door de ervaringen van die week leerde ik hoe belangrijk sociale ondernemingen zijn en wat hun werkelijke rol is, Daar leerde ik tijdens het werk veel en kreeg ik het vertrouwen dat ik, waar ik in de toekomst ook werk, met een positievere houding goed zal kunnen samenwerken met mijn collega's.
Hier heb ik onvergetelijke herinneringen gemaakt die me mijn hele leven bij zullen blijven, Ik zal mijn best doen om dankzij deze mooie kans een beter mens te worden.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
