Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik werd minder afhankelijk van mijn telefoon en richtte me meer op mezelf. #Een waardevolle vriendschap met Claudia. #Een tijd in Griekenland die voelde als een welkome pauze.
De momenten die me een adempauze gaven!
Hallo, ik ben Jeon Seo-hyeon. Na mijn afstuderen aan de universiteit was ik op zoek naar een bijzondere periode, en op mijn 25e wilde ik een ervaring opdoen die me een adempauze zou geven. Bovenal wilde ik al het werk en de studie waar ik mee bezig was even vergeten en van het moment genieten. Ik durf te zeggen dat ik dit doel beter heb bereikt dan wie dan ook.
Ik houd van reizen en heb al verschillende landen bezocht, maar ik was nog nooit in Europa geweest. Ik vroeg me af: als ik dan toch vrijwilligerswerk ging doen, waarom zou ik dan niet naar Europa gaan? Zo kwam ik uit bij Griekenland. Ik houd ook van dieren, maar bij mijn ouderlijk huis kon ik geen dieren houden en daardoor mijn liefde voor dieren niet volop uiten. Daarom koos ik voor dit vrijwilligersproject voor dakloze dieren.
Ik had al eens twee weken in het buitenland gereisd, dus de basisvoorbereidingen gingen makkelijk. Ik maakte me wel zorgen of het Griekse eten me zou bevallen en nam daarom een paar pakjes instantnoedels mee. Die bleken echt van pas te komen. Als ik zin had in iets anders dan Grieks eten, kookte ik noedels met mijn lokale vrienden. Mijn Britse vrienden moesten er zelfs van huilen omdat ze zo pittig waren.
Volgens het splitshiftrooster begon mijn werkdag om 9 uur, nadat ik om 8 uur was opgestaan. Eerst gaf ik de katten en honden te eten en waste ik hun bakjes af. Daarna begon ik aan de dagelijkse grote schoonmaak. Ik ruimde de uitwerpselen van de dieren op en veegde de vloeren, waarna ik nog een keer stofzuigde. Vervolgens maakte ik alles af met stoomreinigen, dweilen en afstoffen.
Het klinkt misschien eenvoudig, maar er waren drie binnenplaatsen, een eerste en tweede verdieping, vijf balkons en vier kamers. Ik denk dat ik voor elke plek ongeveer een uur nodig had. Om 13 uur lunchte ik en van 19 tot 21 uur deed ik opnieuw avondwerk. Ik vulde het water van de katten en honden bij en verdeelde hun voer. De zieke dieren moesten allemaal ander voer krijgen, dus daar lette ik extra goed op.
Daarna maakte ik de kattenbakken schoon en waste ik de hondenbakken af, en zat de dag erop. Ik houd ervan om schoon te maken en deed het werk met plezier, al was het soms lichamelijk zwaar. Vrijwilligerswerk in Griekenland kan heel rustgevend zijn, maar houd er rekening mee dat schoonmaken een groot deel van het werk uitmaakt.
Het klopt dat ik tijdens het vrijwilligerswerk nog meer van katten en honden ben gaan houden, maar ik heb ook veel geleerd door te zien hoeveel liefde de verzorgers aan de dieren gaven. Er waren veel katten die hulp nodig hadden, bijvoorbeeld omdat ze blind waren of hun poten niet konden gebruiken. De verzorgers zorgden stuk voor stuk voor alle dieren. Niet alleen de vrijwilligers, maar ook de verzorgers kwamen elke ochtend en middag werken, hielpen ons en verzorgden zelfs de zieke dieren. Dat vond ik ontroerend.
Er was ook een verzorger uit de Verenigde Staten. Ik vond het bijzonder dat diegene zich volledig op de dieren richtte en in een ander land werkte dan het land waar diegene vandaan kwam. Door hen besefte ik dat je ook zo kunt leven. In de derde week, toen ik me al wat meer op mijn gemak voelde, leerde ik de nieuwe vrijwilligers het werk.
Ik wil mijn vrienden bedanken dat ze mijn heel eenvoudige Engels goed begrepen. Omdat ik altijd in Korea had gewoond, besefte ik pas toen ik samenleefde met vrienden uit andere landen hoe groot de wereld werkelijk is. Het opvangcentrum was ook de eerste plek waar ik merkte dat ik zo goed bevriend kon raken met buitenlandse vrienden.
Voorheen vond ik het moeilijk om makkelijk bevriend te raken met buitenlandse mensen, vanwege de taalbarrière. Maar met de vrienden die ik tijdens het vrijwilligerswerk ontmoette, heb ik zelfs nu, nu ik weer in Korea ben, nog contact. Dat vind ik bijzonder. Van hen raakte ik het meest bevriend met een vriend uit het Verenigd Koninkrijk.
De dag voordat mijn Britse vriend aankwam, waren alle andere vrijwilligers naar huis gegaan. Daardoor werkten we twee dagen achter elkaar met z’n tweeën. Gewoonlijk doen drie tot vijf mensen het vrijwilligerswerk op een dag, maar wij deden het met z’n tweeën. Daardoor zijn we volgens mij toen erg close geworden. Samen moeilijke dingen doormaken schept toch een sterke band.
Ook daarna bezochten we in onze vrije tijd allerlei plekken, zoals het centrum van Athene, stranden en kleine stadjes in de omgeving. Mijn Britse vriend is een dierbare vriend geworden met wie ik, nu ik terug ben in Korea, als enige nog contact heb. Ik ontdekte ook dat ik het leuk vind om mensen te ontmoeten, ongeacht hun nationaliteit.
De stranden waar ik op mijn vrije dagen naartoe ging, zijn me ook het meest bijgebleven. Ik bezocht heel verschillende stranden, maar overal waren veel vissen. Ik denk nog vaak terug aan hoe we met de vrienden die mee waren wedden over hoe groot de vissen waren die we zagen.
Met Uber kon ik naast het project ook verschillende stranden en het centrum bezoeken. Ongeveer twintig minuten met Uber vanaf de accommodatie ligt de wijk Avlaki, met verschillende betaalde en gratis stranden. Ik wil vooral het restaurant Lagoon aanbevelen.
Het restaurant heeft een eigen stuk aan zee, waar je gebruik kunt maken van strandstoelen. Het eten is prima, maar ik raad vooral aan om een café latte met een medium hoeveelheid suiker te bestellen. Dat was de lekkerste koffie die ik in Griekenland heb gedronken.
Tijdens de pauze tussen de ochtend- en middagdienst ging ik soms even naar buiten om chips te kopen bij de supermarkt en koffie bij een café. Daarna zat ik aan het strand in de buurt om de tijd door te brengen. Toen ik zag dat andere buurtbewoners hun tijd op precies dezelfde manier doorbrachten als ik, voelde het alsof ik een echte inwoner van Griekenland was geworden. Ik vond het fijn om het gevoel te hebben dat ik echt in het buitenland woonde.
Ik dacht altijd dat ik niet stil kon zitten, maar achteraf gezien vond ik het juist heerlijk om ontspannen tijd door te brengen op het strand, in een café of op het balkon van de accommodatie. Toen ik een week bij een pleeggezin verbleef, was ik in een klein dorpje vlak bij het strand. Ik zag hoe de bewoners iedereen die voorbijkwam begroetten. Omdat ik mijn hele leven in Seoul had gewoond, wist ik niet goed hoe het voelde om in een hechte dorpsgemeenschap te leven. Toen ik daar een beetje van mocht proeven, dacht ik dat zo leven ook fijn kon zijn.
Toen ik bij het pleeggezin verbleef, lag er altijd een wat prikkelbare kat op mijn bed. Ik was bang dat hij me zou bijten, en ik herinner me nog hoe een vriend van het vrijwilligerswerk veiligheidshandschoenen aantrok en de kat ergens anders naartoe bracht. Ik wil die vriend bedanken dat die me hielp.
Ik vond het ook fijn om na de middagdienst in de woonkamer met vrienden te kletsen. Ik ga meestal vroeg slapen en deed daarom niet vaak mee, maar het was gezellig en leuk om samen te zitten kletsen onder het genot van watermeloen of een snack. En iets heel kleins, maar ik kon ook in bikini op het strand liggen.
In Korea droeg ik vaak een wat meer bedekkend badpak, zoals een monokini. Toen ik op het strand aankwam, zag ik dat iedereen een bikini droeg en dat vond ik verrassend. Daarom kocht ik een bikini in het centrum van Athene en droeg ik die voor het eerst buitenshuis toen ik naar het volgende strand ging. Toen ik merkte dat niemand op mij lette, dacht ik: dit is ook gewoon een klein cultureel verschil.
Door deze ervaring ontdekte ik dat ik meer dan ik dacht een beetje geobsedeerd ben door netheid. Dat ontdekte ik doordat mijn werk bestond uit schoonmaken en ik dat elke dag deed. Anderzijds bedacht ik dat ik de druk die ik mezelf oplegde wat kon loslaten en een stapje terug kon doen om het werk dat ik aan het voorbereiden was en de dingen waar ik mee bezig was, van een afstandje te bekijken.
Ook in de toekomst wil ik de gewoonte behouden om niet meteen op mijn telefoon te kijken zodra ik wakker word. In Griekenland waste ik me en poetste ik mijn tanden voordat het werk begon, en at ik iets kleins. Daardoor keek ik niet op mijn telefoon. Maar doordat ik het zo druk had, merkte ik dat ik steeds minder met mijn telefoon bezig was en me meer op mezelf richtte. In Korea keek ik vaak zelfs tien minuten nadat ik wakker werd al op mijn telefoon, maar ik kon die slechte gewoonte tijdelijk doorbreken en wil dat ook na mijn terugkeer in Korea volhouden.
Na deze ervaring dacht ik dat het leuk zou zijn om ook ander vrijwilligerswerk in het buitenland te proberen. Eerder dacht ik dat ik vrijwilligerswerk met kinderen in Afrika niet zou durven doen, maar na mijn reis naar Griekenland veranderde dat.
Het vrijwilligerswerk in Griekenland vond plaats in een veilige omgeving. Ik heb geleerd hoe groot de wereld werkelijk is door mensen met allerlei nationaliteiten te ontmoeten. Het was een ervaring die me een adempauze gaf. Bedankt.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
