Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Van een houding die door zorgen werd beheerst naar een uitdagende instelling #Een keizersnede bijwonen en een band opbouwen met vrienden #Een tijd vol herinneringen aan Jaipur
Hallo. Ik ben Lee Hyun-joo en ik heb van 15 augustus tot en met 5 september vrijwilligerswerk in de medische zorg gedaan in Jaipur, India. Door een aanbeveling van een vriend raakte ik geïnteresseerd in medisch vrijwilligerswerk in het buitenland, en omdat India iets bijzonders had, besloot ik me aan te melden voor dit medische vrijwilligersproject in Jaipur.Ik wilde mijn eentonige, rustige leefomgeving achter me laten enomgaan met mensen met allerlei achtergronden, betekenisvolle activiteiten ondernemen en de wereld vanuit een ander perspectief bekijken.
Voor vertrek maakte ik me niet alleen zorgen over een langdurig verblijf in het buitenland, maar ook over de veiligheid, het eerste waar je aan denkt bij India.Ik had echt veel zorgen. Maar met behulp van de richtlijnen en veiligheidsvoorschriften van Gap Yearbereidde ik me voor, waardoor ik me uiteindelijk minder zorgen maakte dan verwacht over een langdurig verblijf en mijn veiligheid. Omdat ik me onder tijdsdruk begon voor te bereiden, denk ik dat mijn voorbereidingsproces iets anders was dan dat van de anderen. Gap Year hield goed rekening met mij en ook zelf zocht ik informatie op en verdiepte ik me in vaccinaties, bagage en India, zodat ik alles goed kon regelen.
Op de eerste dag ter plaatse was er een introductie en de volgende dag volgde nog een introductie voor de plaatsing. Vanaf de dag daarna deed ik op dagen zonder speciale activiteiten van 9 of 10 uur 's ochtends tot 2 uur 's middags observerend vrijwilligerswerk. Daarna vonden er speciale activiteiten plaats volgens een vast programma. Hoewel de activiteiten vooral bestonden uit observeren in plaats van zelf deelnemen, waren er zoveel dingen die ik in Korea nooit zou meemaken dat ik thuiskwam met een schat aan nieuwe ervaringen en herinneringen.
Een van de mooiste momenten was toen ik samen met vrienden die in het ziekenhuis vrijwilligerswerk deden tijdens een introductie in de operatiekamer een keizersnede observeerde.Na het vrijwilligerswerk bracht ik mijn vrije tijd door met vrienden op de markt, waar we souvenirs bekeken en een band opbouwden. Op de school die we bezochten voor het kinderopvangprogramma speelde ik met de kinderen en vergat ik helemaal de tijd.
Ik kon goed opschieten met de andere vrijwilligers, maar met de vriend(in) die op dezelfde plek en dezelfde tijden werkte, deelde ik de meeste gevoelens, omdat we dezelfde ervaringen hadden. We deelden de vreugde wanneer er nieuw leven ter wereld kwam en leefden mee met patiënten in moeilijke situaties, waardoor we nog dichter bij elkaar kwamen. Door de positieve en optimistische blik van mijn vriend(in) zag de wereld er mooi, ontspannen en vol geluk uit. De dagen die ik met diegene doorbracht en door diens ogen zag, waren zo prachtig dat ze bijna perfect leken. Soms dacht ik dat ik ook zo zou willen leven.
De Indiase contactpersonen waren attent en bekommerden zich om alles, van de accommodatie tot de maaltijden. Dat stelde me tevreden. Ze vroegen dagelijks om feedback over zichzelf en lieten zien dat ze zich voortdurend wilden verbeteren.Dankzij de avondklok en hun bezorgdheid over eten van buitenaf kon ik veilig verblijven zonder dat er iets ernstigs gebeurde. Er was ook veel vrije tijd, zodat ik de omgeving kon verkennen, uitstapjes kon maken en volop van India kon genieten.
Door dit project besefte ik dat het leven dat ik als onbeduidend en zinloos beschouwde, voor iemand anders juist het leven kon zijn waar diegene naar verlangde. Het werd een kans om met een wat volwassener blik mijn eigen leven te waarderen. Vroeger dacht ik vooral aan anderen en maakte ik me druk om hen, maar tijdens deze Gap Year-periode wilde ik mezelf echt onder ogen zien, me op mezelf richten en tijd nemen om mezelf te begrijpen en voor mezelf te zorgen.
Telkens wanneer ik verantwoordelijkheid nam voor mijn keuzes — besluiten naar India te gaan, daar drie weken goed door te brengen en zonder ongelukken weer thuis te komen — voelde ik dat ik was gegroeid. Ik heb geleerd me niet door zorgen te laten beheersen, zonder aarzelen te doen wat ik wil en de moed te hebben om van alles uit te proberen. Ik was jaloers op mensen die deden waar ze zin in hadden en benijdde hun moed om zo te leven, maar door deze ervaring begreep ik dat ik ook uitdagingen kan aangaan en dat er niets ergs gebeurt als ik dat doe. De volgende keer wil ik nog meer proberen.
Voordat ik naar India kwam, maakte ik me veel zorgen, maarik ontdekte dat er niet zulke enorme dingen gebeurden als ik had verwacht. Daardoor dacht ik dat de dingen waarover ik aarzelde en piekerde waarschijnlijk ook niet zo anders zouden zijn, en ik wil ze voortaan proberen. Ik besefte ook dat spijt van iets wat je niet hebt geprobeerd groter is dan spijt nadat je het wel hebt geprobeerd. Door de mensen in India te ontmoeten, voelde ik dat het goed is om niet zoveel te piekeren en gewoon mee te gaan met de stroom.
Ik sprak met mensen die me vroegen of ik er geen spijt van zou krijgen als ik het geluk van vandaag zou missen doordat ik me liet meeslepen door dingen die misschien nooit in de toekomst gebeuren. Daarom besloot ik mijn leven op zijn beloop te laten en me te richten op het genieten van het hier en nu. Ik ontdekte echter ook dat ik het gelukkigst ben en het beste functioneer in een vertrouwde en comfortabele omgeving. Ik kan me goed aanpassen, maar veranderingen in mijn omgeving veroorzaken veel stress, en die stress heeft grote invloed op alles wat ik doe.
Ik wil de blik waarmee ik mijn leven en de wereld waardeer, blijven behouden. Na verloop van tijd kan ik de gevoelens die ik nu heb vergeten en weer in mijn oude gewoonten vervallen, maar als ik moeilijke momenten meemaak, denk ik dat de dierbare herinneringen me opnieuw de kracht en moed zullen geven om mijn best te doen. Als je naar Jaipur gaat, raad ik je aan na een bezoek aan Hawa Mahal een rondleiding met gids te boeken in het City Palace. Zo kun je Jaipur, dat helemaal roze is, bewonderen en door de uitleg de stad beter leren kennen.
Een wereld die je nog niet kent kan beangstigend zijn, maar soms kun je met wat moed en een uitdaging een beter resultaat bereiken. Ik zou het niet iedereen aanraden, maar als iemand twijfelt, wil ik diegene graag aanmoedigen. Ik wil iedereen bedanken voor de tijd van meer dan drie weken. Er gebeurde zoveel in zo'n korte tijd dat ik me afvraag of ik echt in India ben geweest, maar ik denk dat dat komt doordat de mensen om me heen me zo vaak hebben geholpen en goed voor me hebben gezorgd. Ik ben iedereen op allerlei manieren dankbaar.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
