Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Nam afstand van een stedelijke instelling en paste zich aan het leven op het platteland aan #Dankbaarheid voor de kleine dingen #Werd positiever en kreeg meer zelfvertrouwen
Ik wilde mijn studieverlof anders besteden dan anderen. Daarom verdiepte ik me in vrijwilligerswerk in het buitenland en ontdekte ik dat het duurder was dan ik had verwacht.Zelfs via de universiteit kostte een verblijf van slechts twee weken meer dan een miljoen won. En omdat grote groepen Koreanen erheen gingen, voelde het niet echt als vrijwilligerswerk in het buitenland—het voelde als vrijwilligerswerk alleen met Koreanen, en ik had het idee dat ik het land niet zou kunnen ervaren. Ik wilde ook wel eens iets nieuws in mijn eentje proberen.Een tussenjaar is precies een omgeving waarin je alleen op pad gaat en met veel mensen omgaat.
- Harvard-professor vertrekt naar Thailand om de wereld mooier te maken / Yang So-yeon, Bae Yoon-ju, ‘gappers’ van de tussenjaargeneratie / tussenjaar van 12 weken |
V.Wat heeft je ertoe gebracht om aan dit programma deel te nemen?
Yoonju: Ik studeer aan een opleiding die met reclame te maken heeft. Er zijn veel groepsprojecten en we moeten vaak de hele nacht doorwerken, wat lichamelijk zwaar was.
Ik werkte elke nacht door aan opdrachten en aan het einde van het tweede semester van mijn tweede studiejaar had ik het gevoel dat ik echt niet meer naar de universiteit kon.
Dus nam ik een studieverlof. Ik had gemiddeld zo’n zeven groepsprojecten per semester en moest mijn tijd verdelen, maar dat lukte me niet.
Ik kon het niet meer aan. Ik dacht dat ik een pauze nodig had, dus nam ik een studieverlof.
Toen ik eenmaal met studieverlof was, zag ik dat veel mensen die periode alleen gebruikten om geld te verdienen. Daarom dacht ik dat ik eerst doelen voor mijn verlof moest stellen.
Ik merkte dat ik jaloers was op mensen die in het buitenland een taalcursus volgden of aan een uitwisselingsprogramma deelnamen. In die periode ging een vriendin van me op taalreis,
en ze vertelde dat het zes maanden 25 miljoen won kostte. Ik vond het moeilijk om mijn moeder om zo’n groot bedrag te vragen. En toen ik nadacht over wat ik voor dat geld zou terugkrijgen,
dacht ik dat het moeilijk zou zijn om terug te komen met Engels dat 20 miljoen won waard was.
Dus dacht ik na over de opportuniteitskosten. Financieel gezien dacht ik dat ik mijn eigen geld zou moeten gebruiken om ergens heen te gaan,
en reizen kost ook behoorlijk wat. Daarom begon ik me te verdiepen in vrijwilligerswerk in het buitenland, en toen ontdekte ik dit programma. Op het moment dat ik het vond,
dacht ik: ‘Dit is het!’
V.Het moet moeilijk zijn geweest om te besluiten met studieverlof te gaan. Hoe was het nadat je dat besluit had genomen?
Yoonju: Eerst nam ik gewoon studieverlof. Terwijl ik bleef zoeken en informatie verzamelen, ontdekte ik tussenjaarprogramma’s en schreef ik me hoe dan ook in.
Na je inschrijving moet je deelnamekosten betalen voor het tussenjaarprogramma. Maar ik durfde mijn moeder niet om geld te vragen,
dus werkte ik vijftien uur per dag als bijbaan. Het was een hel.
Ik werkte me dus helemaal kapot en stortte het geld alvast op mijn rekening. Toen dat eenmaal geregeld was, had ik een doel.
Toen ik een doel had, ontstonden er concrete plannen. En toen het budget eenmaal vaststond, kon ik niet meer stoppen met werken, ook al wilde ik dat.
In het begin had ik het zo druk met werken dat ik niet eens aan visa of iets dergelijks kon denken.
Toen nam Soyeon contact met me op en spraken we af. Toen we elkaar ontmoetten, zei Soyeon tegen me:
‘Heb je je vaccinaties gehad? Heb je je visum geregeld?’ vroeg ze. Ik vroeg wat ze bedoelde. Soyeon is goed in het vinden van informatie.
Ze is heel goed op de hoogte en had alles uitgezocht. Toen we elkaar ontmoetten, dacht ik zelf nergens over na en vroeg ik me alleen af wat we eerst zouden eten,
terwijl Soyeon al het materiaal van het tussenjaarprogramma had gelezen. Ik had het materiaal ook gekregen, maar niet gelezen.
Het was echt heel nuttig om Soyeon te ontmoeten. Het was toen juli, een maand voor vertrek,
Vanaf dat moment stopte ik met werken en bereidde ik me haastig op mijn vertrek voor. Ik deed precies wat Soyeon deed.
Ik kreeg dezelfde vaccinaties en ging met haar mee om mijn visum aan te vragen. Ik wist van niets, maar doordat ik het samen met Soyeon deed, voelde ik me gerustgesteld.
V.Hoe kwam Soyeon ertoe om aan het tussenjaarprogramma deel te nemen?
Soyeon:Ik had een heel intensief studentenleven. Drie jaar lang zat ik in de studentenraad. Na die drie jaar was ik het beu,
Toen ik terugkeek, besefte ik dat ik helemaal geen tijd voor mezelf had gehad. Omdat ik alleen maar aan groepsactiviteiten meedeed, was ik oorspronkelijk niet van plan om met studieverlof te gaan,
maar ik vond het zonde om af te studeren met een leeg gevoel en zonder ooit tijd voor mezelf te hebben gehad. Daarom besloot ik een jaar vrij te nemen en begon ik plannen te maken.
Ik wilde mijn studieverlof anders besteden dan anderen. Daarom verdiepte ik me in vrijwilligerswerk in het buitenland, maar dat was duurder dan ik dacht.
Zelfs via de universiteit kostte een verblijf van slechts twee weken meer dan een miljoen won. En omdat Koreanen er in groepen heen gingen, voelde het niet als vrijwilligerswerk in het buitenland,
maar als vrijwilligerswerk met Koreanen. Ik had het gevoel dat ik het land niet echt zou kunnen ervaren. Ik wilde ook iets nieuws in mijn eentje proberen.
Een tussenjaar is de perfecte gelegenheid om alleen op pad te gaan en met veel mensen om te gaan. Daarom nam ik vóór mijn laatste studiejaar studieverlof, maar ik had nog geen beroepskeuze gemaakt,
ik had nog geen besluit genomen. Ik deed twee studies tegelijk, dus het was nog ingewikkelder. Daarom wilde ik ontdekken wat ik zelf wilde,
en solliciteerde ik naar de marketingfunctie binnen dit programma. Ik wilde praktijkervaring opdoen en omdat ik daar Engels zou moeten gebruiken, heb ik me aangemeld.
V.Het moet niet makkelijk zijn geweest, omdat het geen leven in de stad was. Hoe was het?
Soyeon:De eerste maand was zwaar, maar na een maand was ik gewend en ging het goed.
YunjuYunju: De eerste twee weken was alles zwaar, maar door het lokale eten denk ik dat het ongeveer een maand duurde.
SoyeonSoyeon: Ik had vaak spijsverteringsproblemen, dus de eerste twee weken waren heel moeilijk. Met zoveel verschillende nationaliteiten moest ik me aanpassen aan de cultuur,
Ik moest me aanpassen aan het Engels, het eten en de accommodatie, dus dat was zwaar. Maar na twee weken dacht ik: ''Het is pas twee weken, maar nu al...''
Ik was zo snel gewend dat ik dat dacht (lacht).
Het bekendste gerecht van Thailand: tom yum kung©blogchrisryu
V.Het lijkt erop dat we veel closer zijn geworden.
Soyeon : Voor mijn tussenjaar kenden we elkaar niet eens, maar toen we naar Thailand gingen, deelden we een kamer.
Yunju : We kregen oorspronkelijk allebei een eigen kamer, maar zodra ik daar aankwam, kon ik niet in mijn kamer slapen.
: En 's nachts zaten er meerdere hagedissen op het plafond, dus uiteindelijk deelden we een kamer.
Soyeon : Ik heb een groot bed.
Yunju : Dus stelde ik voor om een kamer te delen.
V.Jullie zullen wel gewend zijn geweest aan het stadsleven.
Soyeon : We zijn erg veranderd.
Yunju : Gelukkig waren er vrijwilligers en vrienden op wie ik kon rekenen, dus ik paste me snel aan.
: Ik denk dat ik positiever ben geworden. Zelfs daarvoor voelde ik me alleen op mijn gemak als ik naar schone pensions ging,
: Nu is mijn instelling veranderd — ik ben al tevreden als er warm water is.
Soyeon : In het begin plaagden de vrijwilligers Yunju vaak. Ze gilde vaak vanwege de hagedissen.
Yunju : ''In ons land moet je naar de dierentuin om hagedissen te zien,'' en ''als er een hagedis in een restaurant verschijnt...''
: Ik zei: ''dan zouden we het restaurant moeten sluiten,'' en zij antwoordden: ''wat voor land is dat?''
Soyeon : Hier duiken hagedissen op alsof dat heel normaal is.
Yunju : In het begin kon ik er niet aan wennen, dus als er een hagedis op tafel zat, kon ik niet eten.
Soyeon : Yoonju is echt bang voor insecten, dus toen we een kamer deelden, riep ze me er altijd bij als er een insect rondvloog.
Later begon ze er zelf voor te zorgen. (gelach) Ze is erg veranderd.
Er zijn kinderen zoals zij, maar mensen die nog nooit op het platteland hebben gewoond, zouden het moeilijk vinden.
V.Ik hoorde dat de organisatie een programma met veel vrijheid aanbiedt en dat ze je, als je lesgeeft, niet alleen laten lesgeven, maar je ook allerlei andere taken geven.
Yoonju : Ik heb echt heel uiteenlopend werk gedaan. Marketing, pr en Engelse les — alles.
Wat betreft Engelse les voor de kinderen: alle vrijwilligers gaven die.
Soyeon : Op zaterdag ging ik een oudere vrouw met lichamelijke beperkingen helpen.
Yoonju : Ik heb ook enquêtes afgenomen, dus mijn week zat bomvol.
©Korea gapyear
V.Heb je veel geleerd van het project?
Soyeon : Jazeker.
Yoonju : Ik ook. Ik heb allerlei verschillende werkzaamheden gedaan.
V.Soyeon, heb je ooit contracten afgesloten met hotels of winkels?
Soyeon : Best veel. Toen ik naar Chiang Mai ging, bezocht ik elke winkel met een kaart in de hand.
In het begin hielp een Chinese vriendin me — ze ging met me mee naar ongeveer vier plekken — maar daarna ging ik zelf op pad.
Het was heet; met zware tassen in beide handen bezocht ik dagelijks tien plekken terwijl ik op de kaart keek.
Ik stippelde onderweg routes uit en kende uiteindelijk bijna alle straten van Chiang Mai uit mijn hoofd.
Ik nam ook enquêtes af terwijl ik rondging. Voor het marktonderzoek bekeek ik trends en de bestverkochte producten.
Ik bezocht winkels, liet hun producten zien en zei tijdens gesprekken dat ik graag een contract wilde afsluiten als ze interesse hadden.
V.Hoeveel contracten heb je binnengehaald?
SoyeonOp de eerste dag wist ik geen enkel contract binnen te halen. Ik bezocht in totaal twintig plekken, en daarvan waren er die een contract met ons afsloten
ongeveer tien. Ongeveer vijf daarvan vielen volledig onder mijn verantwoordelijkheid. Zelfs Koreaans spreken is eigenlijk al moeilijk,
Het was moeilijk om in het Engels gesprekken te voeren met mensen van allerlei nationaliteiten, zoals Indiërs en Chinezen.
Nadat ik alle marketing en verkoop had afgerond, begon ik een maand voor mijn terugkeer aan een bibliotheekproject.
Daar is een bibliotheek, maar die wordt bijna niet gebruikt. Als student vond ik dat erg hartverscheurend.
Ik besloot de bibliotheek nieuw leven in te blazen en maakte een plan om geld in te zamelen.
Het project loopt nog, maar ik heb nog niet kunnen beginnen. Ik nam contact op met de school om hulp te krijgen,
en toevallig braken er op de school protesten uit vanwege corruptie rond het collegegeld. Daarom zei de professor dat het geen goed moment was en werd het uitgesteld.
Ik had al advertenties gemaakt en contact gezocht. Ik heb veel projecten gedaan.
YunjuMisschien klinkt dit niet erg geloofwaardig, maar toen ik de manager voor het eerst ontmoette,
zei de manager: 'Ik wil dat de sjaals goed verkopen in Korea' en vroeg me om 'ze te promoten en online op de Koreaanse markt te lanceren'.
Dat zei hij. Veel webwinkels mislukken, dus dacht ik: 'Wat moet ik doen?'
De manager zei dat ik er goed over moest nadenken. Het was zo'n omvangrijk project dat ik niet wist wat ik moest doen, en in het begin
zei hij dat ik de eerste twee weken met Soyeon moest samenwerken; omdat Soyeon internationale handel studeert, zou ze de handelswetgeving wel kennen, en hij vroeg mij het plan op te stellen.
Hij stelde voor om eerst te focussen op de pr van de organisatie, omdat Koreanen niet erg bekend zijn met de instelling.
Er werden verschillende sociale campagnes voorgesteld. Ik vroeg me af of het project dat ik opzet ook kon doorgaan als ik terug was in Korea.
Ik maakte me zorgen of het project dat ik had opgezet duurzaam kon worden voortgezet. Toen stelde een Chinese vriendin voor om ons op blogs te richten in plaats van op Facebookcampagnes.
Daarom besloten we ons op blogs te richten en een blog bij te houden.
V.Welke vaardigheden zijn volgens jou nodig voor het project?
YunjuDat hangt van het project af, maar er zijn niet veel mensen die het zullen voortzetten. Zonder iemand met dezelfde studierichting is het onmogelijk om een project
in stand te houden. Ik zette het bestaande werk voort. Bij de kunsttherapie deed iemand van de gezondheidsfaculteit samen met een verpleegkundestudent
het werk, en ik nam het van hen over. De instelling lijkt de voorkeur te geven aan vakgebieden als psychologie en opleidingen die met kinderen werken.
Ze lijken zich daar graag op te richten.
SoyeonKlopt. Er is een kindertehuis, dus ze besteden doorgaans veel aandacht aan de kinderen.
Dus geven we de kinderen elke week Engelse les of spelen we met ze. Ik denk dat een vrijwilliger die zich richt op werk met kinderen beter zou zijn.
Yunju: Ik denk dat de vrijwilligers die hier nodig zijn van kinderen moeten houden en projecten voor kinderen moeten uitvoeren.
Als je tijdens het regenseizoen komt, zul je vanwege de timing uiteindelijk voor de kinderen zorgen. De managers lijken zich ook op de kinderen te richten.
Ze lijken te denken dat de rest bijzaak is. Als ik zeg dat ik een marketingplan heb gemaakt, laten ze me gewoon mijn gang gaan,
en besteden ze er niet echt aandacht aan.
Soyeon: Bij mij was het een beetje anders. Mijn werk bestond uit verkoop om het kapitaal te verdienen waarmee de organisatie kon blijven draaien, dus ik denk dat ze aandacht aan me besteedden.
Ze lijken verkoop, de gezondheid van kinderen of onderwijs belangrijk te vinden. Voor zover ik heb gezien, lijkt het nutteloos om goed te zijn met computers of in sport.
V.Voor zover ik hoor, lijkt de organisatie het ook positief te beoordelen als je werk doet dat aansluit bij je studierichting.
Yunju: In plaats van te denken: ‘Ik doe echt waardevolle praktijkervaring op in marketing’, moet je je afvragen of jij iemand bent die deze organisatie helpt.
Daar moet je over nadenken. Ik denk dat dat precies is wat elke ngo verwacht. Je cv opbouwen en goede ervaringen opdoen is fijn, maar
dat is alleen maar een goede ervaring voor mij.
Of het die mensen helpt, is ook belangrijk. Sommige buitenlandse studenten komen aanbevelingsbrieven ophalen.
Dus denken ze na over wat we bij deze organisatie moeten doen om een aanbevelingsbrief te krijgen.
Ik vind die houding belangrijk.
V. Is je Engels veel beter geworden?
Soyeon: Yunju was vanaf het begin al goed.
Yunju: Nee, maar ze zijn echt veel beter geworden.
Soyeon: Ik denk dat ze meer vooruitgang hebben geboekt dan wanneer ze echt in het buitenland een taal hadden gestudeerd.
Yunju: De buitenlandse vrijwilligers hebben allerlei accenten. In het begin kon ik niet verstaan wat de Britten zeiden.
Dus zat ik stilletjes voor me uit te staren en me af te vragen wat ze zeiden. Als ze dan eindigden met een vraag, raakte ik in de war.
Zelfs dat begon na ongeveer 3 à 4 dagen verstaanbaar te worden. Als je blijft luisteren, kun je het begrijpen.
Soyeon : Mijn taalvaardigheid is sterk verbeterd.
Ik wilde mijn studieverlof anders besteden dan anderen. Daarom verdiepte ik me in vrijwilligerswerk in het buitenland en ontdekte ik dat het duurder was dan ik had verwacht.Zelfs via de universiteit kostte een verblijf van slechts twee weken meer dan een miljoen won. En omdat grote groepen Koreanen erheen gingen, voelde het niet echt als vrijwilligerswerk in het buitenland—het voelde als vrijwilligerswerk alleen met Koreanen, en ik had het idee dat ik het land niet zou kunnen ervaren. Ik wilde ook wel eens iets nieuws in mijn eentje proberen.Een tussenjaar is precies een omgeving waarin je alleen op pad gaat en met veel mensen omgaat.
- Harvard-professor vertrekt naar Thailand om de wereld mooier te maken / Yang So-yeon, Bae Yoon-ju, ‘gappers’ van de tussenjaargeneratie / tussenjaar van 12 weken |
V.Wat heeft je ertoe gebracht om aan dit programma deel te nemen?
Yoonju: Ik studeer aan een opleiding die met reclame te maken heeft. Er zijn veel groepsprojecten en we moeten vaak de hele nacht doorwerken, wat lichamelijk zwaar was.
Ik werkte elke nacht door aan opdrachten en aan het einde van het tweede semester van mijn tweede studiejaar had ik het gevoel dat ik echt niet meer naar de universiteit kon.
Dus nam ik een studieverlof. Ik had gemiddeld zo’n zeven groepsprojecten per semester en moest mijn tijd verdelen, maar dat lukte me niet.
Ik kon het niet meer aan. Ik dacht dat ik een pauze nodig had, dus nam ik een studieverlof.
Toen ik eenmaal met studieverlof was, zag ik dat veel mensen die periode alleen gebruikten om geld te verdienen. Daarom dacht ik dat ik eerst doelen voor mijn verlof moest stellen.
Ik merkte dat ik jaloers was op mensen die in het buitenland een taalcursus volgden of aan een uitwisselingsprogramma deelnamen. In die periode ging een vriendin van me op taalreis,
en ze vertelde dat het zes maanden 25 miljoen won kostte. Ik vond het moeilijk om mijn moeder om zo’n groot bedrag te vragen. En toen ik nadacht over wat ik voor dat geld zou terugkrijgen,
dacht ik dat het moeilijk zou zijn om terug te komen met Engels dat 20 miljoen won waard was.
Dus dacht ik na over de opportuniteitskosten. Financieel gezien dacht ik dat ik mijn eigen geld zou moeten gebruiken om ergens heen te gaan,
en reizen kost ook behoorlijk wat. Daarom begon ik me te verdiepen in vrijwilligerswerk in het buitenland, en toen ontdekte ik dit programma. Op het moment dat ik het vond,
dacht ik: ‘Dit is het!’
V.Het moet moeilijk zijn geweest om te besluiten met studieverlof te gaan. Hoe was het nadat je dat besluit had genomen?
Yoonju: Eerst nam ik gewoon studieverlof. Terwijl ik bleef zoeken en informatie verzamelen, ontdekte ik tussenjaarprogramma’s en schreef ik me hoe dan ook in.
Na je inschrijving moet je deelnamekosten betalen voor het tussenjaarprogramma. Maar ik durfde mijn moeder niet om geld te vragen,
dus werkte ik vijftien uur per dag als bijbaan. Het was een hel.
Ik werkte me dus helemaal kapot en stortte het geld alvast op mijn rekening. Toen dat eenmaal geregeld was, had ik een doel.
Toen ik een doel had, ontstonden er concrete plannen. En toen het budget eenmaal vaststond, kon ik niet meer stoppen met werken, ook al wilde ik dat.
In het begin had ik het zo druk met werken dat ik niet eens aan visa of iets dergelijks kon denken.
Toen nam Soyeon contact met me op en spraken we af. Toen we elkaar ontmoetten, zei Soyeon tegen me:
‘Heb je je vaccinaties gehad? Heb je je visum geregeld?’ vroeg ze. Ik vroeg wat ze bedoelde. Soyeon is goed in het vinden van informatie.
Ze is heel goed op de hoogte en had alles uitgezocht. Toen we elkaar ontmoetten, dacht ik zelf nergens over na en vroeg ik me alleen af wat we eerst zouden eten,
terwijl Soyeon al het materiaal van het tussenjaarprogramma had gelezen. Ik had het materiaal ook gekregen, maar niet gelezen.
Het was echt heel nuttig om Soyeon te ontmoeten. Het was toen juli, een maand voor vertrek,
Vanaf dat moment stopte ik met werken en bereidde ik me haastig op mijn vertrek voor. Ik deed precies wat Soyeon deed.
Ik kreeg dezelfde vaccinaties en ging met haar mee om mijn visum aan te vragen. Ik wist van niets, maar doordat ik het samen met Soyeon deed, voelde ik me gerustgesteld.
V.Hoe kwam Soyeon ertoe om aan het tussenjaarprogramma deel te nemen?
Soyeon:Ik had een heel intensief studentenleven. Drie jaar lang zat ik in de studentenraad. Na die drie jaar was ik het beu,
Toen ik terugkeek, besefte ik dat ik helemaal geen tijd voor mezelf had gehad. Omdat ik alleen maar aan groepsactiviteiten meedeed, was ik oorspronkelijk niet van plan om met studieverlof te gaan,
maar ik vond het zonde om af te studeren met een leeg gevoel en zonder ooit tijd voor mezelf te hebben gehad. Daarom besloot ik een jaar vrij te nemen en begon ik plannen te maken.
Ik wilde mijn studieverlof anders besteden dan anderen. Daarom verdiepte ik me in vrijwilligerswerk in het buitenland, maar dat was duurder dan ik dacht.
Zelfs via de universiteit kostte een verblijf van slechts twee weken meer dan een miljoen won. En omdat Koreanen er in groepen heen gingen, voelde het niet als vrijwilligerswerk in het buitenland,
maar als vrijwilligerswerk met Koreanen. Ik had het gevoel dat ik het land niet echt zou kunnen ervaren. Ik wilde ook iets nieuws in mijn eentje proberen.
Een tussenjaar is de perfecte gelegenheid om alleen op pad te gaan en met veel mensen om te gaan. Daarom nam ik vóór mijn laatste studiejaar studieverlof, maar ik had nog geen beroepskeuze gemaakt,
ik had nog geen besluit genomen. Ik deed twee studies tegelijk, dus het was nog ingewikkelder. Daarom wilde ik ontdekken wat ik zelf wilde,
en solliciteerde ik naar de marketingfunctie binnen dit programma. Ik wilde praktijkervaring opdoen en omdat ik daar Engels zou moeten gebruiken, heb ik me aangemeld.
V.Het moet niet makkelijk zijn geweest, omdat het geen leven in de stad was. Hoe was het?
Soyeon:De eerste maand was zwaar, maar na een maand was ik gewend en ging het goed.
YunjuYunju: De eerste twee weken was alles zwaar, maar door het lokale eten denk ik dat het ongeveer een maand duurde.
SoyeonSoyeon: Ik had vaak spijsverteringsproblemen, dus de eerste twee weken waren heel moeilijk. Met zoveel verschillende nationaliteiten moest ik me aanpassen aan de cultuur,
Ik moest me aanpassen aan het Engels, het eten en de accommodatie, dus dat was zwaar. Maar na twee weken dacht ik: ''Het is pas twee weken, maar nu al...''
Ik was zo snel gewend dat ik dat dacht (lacht).
Het bekendste gerecht van Thailand: tom yum kung©blogchrisryu
V.Het lijkt erop dat we veel closer zijn geworden.
Soyeon : Voor mijn tussenjaar kenden we elkaar niet eens, maar toen we naar Thailand gingen, deelden we een kamer.
Yunju : We kregen oorspronkelijk allebei een eigen kamer, maar zodra ik daar aankwam, kon ik niet in mijn kamer slapen.
: En 's nachts zaten er meerdere hagedissen op het plafond, dus uiteindelijk deelden we een kamer.
Soyeon : Ik heb een groot bed.
Yunju : Dus stelde ik voor om een kamer te delen.
V.Jullie zullen wel gewend zijn geweest aan het stadsleven.
Soyeon : We zijn erg veranderd.
Yunju : Gelukkig waren er vrijwilligers en vrienden op wie ik kon rekenen, dus ik paste me snel aan.
: Ik denk dat ik positiever ben geworden. Zelfs daarvoor voelde ik me alleen op mijn gemak als ik naar schone pensions ging,
: Nu is mijn instelling veranderd — ik ben al tevreden als er warm water is.
Soyeon : In het begin plaagden de vrijwilligers Yunju vaak. Ze gilde vaak vanwege de hagedissen.
Yunju : ''In ons land moet je naar de dierentuin om hagedissen te zien,'' en ''als er een hagedis in een restaurant verschijnt...''
: Ik zei: ''dan zouden we het restaurant moeten sluiten,'' en zij antwoordden: ''wat voor land is dat?''
Soyeon : Hier duiken hagedissen op alsof dat heel normaal is.
Yunju : In het begin kon ik er niet aan wennen, dus als er een hagedis op tafel zat, kon ik niet eten.
Soyeon : Yoonju is echt bang voor insecten, dus toen we een kamer deelden, riep ze me er altijd bij als er een insect rondvloog.
Later begon ze er zelf voor te zorgen. (gelach) Ze is erg veranderd.
Er zijn kinderen zoals zij, maar mensen die nog nooit op het platteland hebben gewoond, zouden het moeilijk vinden.
V.Ik hoorde dat de organisatie een programma met veel vrijheid aanbiedt en dat ze je, als je lesgeeft, niet alleen laten lesgeven, maar je ook allerlei andere taken geven.
Yoonju : Ik heb echt heel uiteenlopend werk gedaan. Marketing, pr en Engelse les — alles.
Wat betreft Engelse les voor de kinderen: alle vrijwilligers gaven die.
Soyeon : Op zaterdag ging ik een oudere vrouw met lichamelijke beperkingen helpen.
Yoonju : Ik heb ook enquêtes afgenomen, dus mijn week zat bomvol.
©Korea gapyear
V.Heb je veel geleerd van het project?
Soyeon : Jazeker.
Yoonju : Ik ook. Ik heb allerlei verschillende werkzaamheden gedaan.
V.Soyeon, heb je ooit contracten afgesloten met hotels of winkels?
Soyeon : Best veel. Toen ik naar Chiang Mai ging, bezocht ik elke winkel met een kaart in de hand.
In het begin hielp een Chinese vriendin me — ze ging met me mee naar ongeveer vier plekken — maar daarna ging ik zelf op pad.
Het was heet; met zware tassen in beide handen bezocht ik dagelijks tien plekken terwijl ik op de kaart keek.
Ik stippelde onderweg routes uit en kende uiteindelijk bijna alle straten van Chiang Mai uit mijn hoofd.
Ik nam ook enquêtes af terwijl ik rondging. Voor het marktonderzoek bekeek ik trends en de bestverkochte producten.
Ik bezocht winkels, liet hun producten zien en zei tijdens gesprekken dat ik graag een contract wilde afsluiten als ze interesse hadden.
V.Hoeveel contracten heb je binnengehaald?
SoyeonOp de eerste dag wist ik geen enkel contract binnen te halen. Ik bezocht in totaal twintig plekken, en daarvan waren er die een contract met ons afsloten
ongeveer tien. Ongeveer vijf daarvan vielen volledig onder mijn verantwoordelijkheid. Zelfs Koreaans spreken is eigenlijk al moeilijk,
Het was moeilijk om in het Engels gesprekken te voeren met mensen van allerlei nationaliteiten, zoals Indiërs en Chinezen.
Nadat ik alle marketing en verkoop had afgerond, begon ik een maand voor mijn terugkeer aan een bibliotheekproject.
Daar is een bibliotheek, maar die wordt bijna niet gebruikt. Als student vond ik dat erg hartverscheurend.
Ik besloot de bibliotheek nieuw leven in te blazen en maakte een plan om geld in te zamelen.
Het project loopt nog, maar ik heb nog niet kunnen beginnen. Ik nam contact op met de school om hulp te krijgen,
en toevallig braken er op de school protesten uit vanwege corruptie rond het collegegeld. Daarom zei de professor dat het geen goed moment was en werd het uitgesteld.
Ik had al advertenties gemaakt en contact gezocht. Ik heb veel projecten gedaan.
YunjuMisschien klinkt dit niet erg geloofwaardig, maar toen ik de manager voor het eerst ontmoette,
zei de manager: 'Ik wil dat de sjaals goed verkopen in Korea' en vroeg me om 'ze te promoten en online op de Koreaanse markt te lanceren'.
Dat zei hij. Veel webwinkels mislukken, dus dacht ik: 'Wat moet ik doen?'
De manager zei dat ik er goed over moest nadenken. Het was zo'n omvangrijk project dat ik niet wist wat ik moest doen, en in het begin
zei hij dat ik de eerste twee weken met Soyeon moest samenwerken; omdat Soyeon internationale handel studeert, zou ze de handelswetgeving wel kennen, en hij vroeg mij het plan op te stellen.
Hij stelde voor om eerst te focussen op de pr van de organisatie, omdat Koreanen niet erg bekend zijn met de instelling.
Er werden verschillende sociale campagnes voorgesteld. Ik vroeg me af of het project dat ik opzet ook kon doorgaan als ik terug was in Korea.
Ik maakte me zorgen of het project dat ik had opgezet duurzaam kon worden voortgezet. Toen stelde een Chinese vriendin voor om ons op blogs te richten in plaats van op Facebookcampagnes.
Daarom besloten we ons op blogs te richten en een blog bij te houden.
V.Welke vaardigheden zijn volgens jou nodig voor het project?
YunjuDat hangt van het project af, maar er zijn niet veel mensen die het zullen voortzetten. Zonder iemand met dezelfde studierichting is het onmogelijk om een project
in stand te houden. Ik zette het bestaande werk voort. Bij de kunsttherapie deed iemand van de gezondheidsfaculteit samen met een verpleegkundestudent
het werk, en ik nam het van hen over. De instelling lijkt de voorkeur te geven aan vakgebieden als psychologie en opleidingen die met kinderen werken.
Ze lijken zich daar graag op te richten.
SoyeonKlopt. Er is een kindertehuis, dus ze besteden doorgaans veel aandacht aan de kinderen.
Dus geven we de kinderen elke week Engelse les of spelen we met ze. Ik denk dat een vrijwilliger die zich richt op werk met kinderen beter zou zijn.
Yunju: Ik denk dat de vrijwilligers die hier nodig zijn van kinderen moeten houden en projecten voor kinderen moeten uitvoeren.
Als je tijdens het regenseizoen komt, zul je vanwege de timing uiteindelijk voor de kinderen zorgen. De managers lijken zich ook op de kinderen te richten.
Ze lijken te denken dat de rest bijzaak is. Als ik zeg dat ik een marketingplan heb gemaakt, laten ze me gewoon mijn gang gaan,
en besteden ze er niet echt aandacht aan.
Soyeon: Bij mij was het een beetje anders. Mijn werk bestond uit verkoop om het kapitaal te verdienen waarmee de organisatie kon blijven draaien, dus ik denk dat ze aandacht aan me besteedden.
Ze lijken verkoop, de gezondheid van kinderen of onderwijs belangrijk te vinden. Voor zover ik heb gezien, lijkt het nutteloos om goed te zijn met computers of in sport.
V.Voor zover ik hoor, lijkt de organisatie het ook positief te beoordelen als je werk doet dat aansluit bij je studierichting.
Yunju: In plaats van te denken: ‘Ik doe echt waardevolle praktijkervaring op in marketing’, moet je je afvragen of jij iemand bent die deze organisatie helpt.
Daar moet je over nadenken. Ik denk dat dat precies is wat elke ngo verwacht. Je cv opbouwen en goede ervaringen opdoen is fijn, maar
dat is alleen maar een goede ervaring voor mij.
Of het die mensen helpt, is ook belangrijk. Sommige buitenlandse studenten komen aanbevelingsbrieven ophalen.
Dus denken ze na over wat we bij deze organisatie moeten doen om een aanbevelingsbrief te krijgen.
Ik vind die houding belangrijk.
V. Is je Engels veel beter geworden?
Soyeon: Yunju was vanaf het begin al goed.
Yunju: Nee, maar ze zijn echt veel beter geworden.
Soyeon: Ik denk dat ze meer vooruitgang hebben geboekt dan wanneer ze echt in het buitenland een taal hadden gestudeerd.
Yunju: De buitenlandse vrijwilligers hebben allerlei accenten. In het begin kon ik niet verstaan wat de Britten zeiden.
Dus zat ik stilletjes voor me uit te staren en me af te vragen wat ze zeiden. Als ze dan eindigden met een vraag, raakte ik in de war.
Zelfs dat begon na ongeveer 3 à 4 dagen verstaanbaar te worden. Als je blijft luisteren, kun je het begrijpen.
Soyeon : Mijn taalvaardigheid is sterk verbeterd.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
