Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik raakte bevrijd van mezelf vergelijken met anderen #De moed en het geduld om mezelf onder ogen te zien. #Het was een sprong in het diepe om opnieuw te beginnen.
Het was fijn om voor het eerst in lange tijd tijd helemaal voor mezelf te hebben, zonder me ergens zorgen over te maken. Tot nu toe was ik voortdurend druk geweest, zonder pauze, waardoor ik geen tijd had om dingen op een rijtje te zetten. Dankzij deze kans kon ik terugblikken op mijn leven tot nu toe, afscheid nemen van wat ik moest loslaten en me voornemen nieuwe dingen aan te gaan.
- Samyang, Jeju — Ik wil daar wonen. Een romantische plek waar het sterrenlicht neerstroomt / gap year van 4 weken |
Welke aanvullende informatie had je nodig voordat je deelnam, of wat bleek in werkelijkheid anders te zijn dan de informatie over het gap year-programma?
Er stond helemaal niets over benodigde spullen vermeld, dus het was onduidelijk welke benodigdheden aanwezig waren en wat ik zelf moest meenemen.
De vermelde werktijden en soorten werk waren erg ruim en vaag omschreven. Daarom moest ik dit afzonderlijk met het guesthouse bespreken.
Gedenkwaardige positieve ervaringen (of vervelende ervaringen en oplossingen) tijdens deelname aan het gap year-programma
Niet zozeer één bijzonder gedenkwaardig evenement, maar het dagelijks leven als reiziger gedurende bijna een maand op zich
was een gedenkwaardige ervaring.
De zee voor het huis©Korea gapyear
Gemeenschappelijke taal: Koreaans — in de praktijk spraken veel mensen Koreaans.
Accommodatie
- Locatie van de accommodatie: personeelskamer
- Type accommodatie: gescheiden naar geslacht (er waren alleen vrouwelijke deelnemers)
- Mijn advies over de accommodatie aan toekomstige vrijwilligers:
Het is er net zo comfortabel als thuis. Je kunt er zonder al te veel zorgen naartoe gaan. Maar als je het snel koud hebt, neem dan zeker warme kleding mee.
Maaltijden
- Soort maaltijden: af en toe zelf koken
- Mijn advies over maaltijden aan toekomstige vrijwilligers:
Je hoeft je niet bezwaard te voelen — pak gewoon wat je nodig hebt uit de koelkast. De eigenaar vult de koelkast voor je,
dus zorg ervoor dat je zelf je maaltijden regelt.
Benodigdheden/verzekering enz.
- Ontbrekende of nuttige spullen: niets in het bijzonder.
- Handige of juist onpraktische spullen: alles wat ik nodig had, was aanwezig.
- Mijn advies aan toekomstige vrijwilligers over wat ze moeten meenemen:
Ga erheen alsof je naar een pension (guesthouse) gaat. Er zijn een bed, kledingkast, kaptafel, handdoeken en toiletartikelen aanwezig.
Wat ik heb ervaren dankzij het gap year-programma waaraan ik deelnam: positieve punten, ontroerende momenten, wat ik heb geleerd, inzichten enz.
Voor het eerst in lange tijd, zonder me ergens zorgen over te maken,tijd helemaal voor mezelf.Ik was blij dat ik die tijd had. Tot nu toe was ik voortdurend druk geweest, zonder rust, waardoor ik nooit tijd had om dingen op een rijtje te zetten. Dankzij deze kans kon ik terugblikken op mijn leven tot nu toe, afscheid nemen van wat ik moest loslaten en me voornemen om nieuwe dingen aan te pakken.
Op een bepaalde manier sta ik op een punt waarop ik een compleet nieuw leven moet beginnen. Na mijn afstuderen moet ik aan het werk. Een nieuw begin vraagt om afscheid nemen van iets, en dankzij het gap year kon ik afscheid nemen van mijn leven tot nu toe en een nieuw leven echt verwelkomen.
Als je tijdens het gap year-programma mensen hebt ontmoet of tijd met hen hebt doorgebracht...
Om te beginnen was er een medewerker die samen met de eigenaar werkte. We aten en werkten altijd samen, dus brachten we de meeste tijd met elkaar door en raakten we erg vertrouwd met elkaar. Het was bijzonder dat we elkaar konden ontmoeten zonder iets van elkaars achtergrond te weten en gewoon samen konden zijn. Ze leken allebei in sommige opzichten op mij, maar leidden op andere vlakken een totaal ander leven. Dat was een verrassende en waardevolle ervaring.
Met de dochter van de eigenaar©Koreagap year
Welk advies zou je als oud-deelnemer geven aan toekomstige deelnemers van het gap year-kampprogramma?
Het programma waaraan ik deelnam heette ‘Ik wil daar wonen’. Als ik advies geef dat specifiek op dit programma is gericht,controleer dan vooraf wat voor sfeer elk guesthouse heeft.Op de plek waar ik verbleef waren vooral pensions en vakantiehuizen, waardoor er weinig contact was met de gasten.Ik reisde meestal alleen en had veel tijd om na te denken.Voor mij persoonlijk was het de perfecte plek, maar voor deelnemers die veel verschillende mensen willen ontmoeten, kan het lastig zijn geweest. Het is het beste om goed na te denken over het karakter van elk guesthouse en er een te kiezen dat bij je past.
Als ik de periode voor en na deelname aan het gap year-kamp vergelijk,
is er aan de buitenkant eigenlijk niets veranderd. Toch voel ik me klaar om aan iets te beginnen. Net als rekken op je plek voordat je aan een lange marathon begint, heb ik het gevoel dat ik me goed heb voorbereid op de weg die voor me ligt.
Vertel over je eigen reisroute tijdens het gap year (aanbevolen plekken, planning, route).
Omdat ik graag wandel, liep ik vooral over de Olle-paden. Een Olle-route is meestal 15 tot 20 km lang. Omdat dat in één keer een flinke afstand is, koos ik zelf een route van ongeveer 10 km die door het centrale deel van een route liep. Na het wandelen is lekker eten de kers op de taart. Een aanrader is om bij het begin van route 5 te starten en naar Gongcheonpo te lopen, en daarna bij ‘Yone Restaurant’ te eten. Of begin bij Samyang Beach op route 18, loop tot het einde en eet daarna kalguksu bij ‘Beodeunamu House’.
Zonsondergang bij Geumnung©Korea gap year
Besluiten om mee te doen was in het begin niet gemakkelijk. Veel mensen zeiden dat dit het moment was om iets te doen met alles wat ik tot nu toe had gedaan. Ik vroeg me ook af of ik me niet meteen moest voorbereiden en mezelf moest uitdagen, dus ik twijfelde sterk of het wel goed was om tijd voor mezelf te nemen en uit te rusten. Maar ik voelde dat ik op dat moment noch de moed, noch de kracht had om iets te doen. Ik dacht dat ik tijd voor mezelf nodig had, dus besloot ik mee te gaan.
Zelfs nadat ik me had aangemeld, bleef ik blijkbaar angstig. Zelfs wanneer dingen goed gingen, bleef ik het gevoel hebben dat er iets niet klopte. Tot de laatste dag voor mijn vertrek vroeg ik me af of gaan wel de juiste keuze was. Hoewel het maar om een maand ging, maakte het me erg onrustig dat ik mezelf steeds opnieuw mijn beslissingen zag heroverwegen.
Maar zodra ik op Jeju aankwam, verdwenen die angsten en zorgen. Op een plek zijn waar niemand over me oordeelde en waar ik mezelf met niemand hoefde te vergelijken, deed me beseffen dat de angsten die me omringden voortkwamen uit het voortdurende vergelijken met anderen. Ik voelde me bevrijd. Ik kreeg zelfs zin in het idee om vrij te leven, zonder mezelf met iemand te vergelijken. En zo begon mijn tussenjaar op Jeju.
Tijdens het tussenjaar leken de dagen aan de oppervlakte allemaal op elkaar. Tot 11 uur werkte ik: ik hielp gasten en maakte schoon. Daarna had ik tijd voor mezelf, bijvoorbeeld om op pad te gaan. Het werk was niet zwaar. De eigenaar was heel attent, dus schoonmaken betekende alleen de bedden opmaken en de vloeren vegen. De gasten zorgden niet voor veel problemen, dus ik kon met plezier werken. De medewerkers met wie ik samenwerkte, waren eerder aangekomen en legden alles vriendelijk uit, waardoor ik er snel aan gewend raakte.
De ingang van Ttarabi Oreum©Korea gap year
De momenten waarop ik alleen op pad ging, voelden werkelijk zo vrij. Ik had me zorgen gemaakt dat het als vrouw alleen reizen en met de bus rondtrekken misschien gevaarlijk zou zijn, of dat alleen eten eenzaam zou voelen, maar misschien omdat het een toeristische bestemming is, bleek dat allemaal geen groot probleem. Op dagen dat ik wilde wandelen, liep ik gewoon door tot ik moe was; op dagen dat ik de zee wilde zien, bleef ik er eindeloos voor staan; en op dagen dat ik nergens zin in had, ging ik naar een bibliotheek in de buurt en las ik de hele dag.
Op de terugweg van een bezienswaardigheid kwam ik soms onverwacht een prachtige zonsondergang tegen. Tijdens het wandelen over het Olle-pad ontmoette ik andere wandelaars en maakte ik een praatje. Ik zag een schattige regenboog, zocht tijdens een plotselinge hagelbui beschutting onder een grote boom en voelde me vreemd genoeg rustig. Hoewel de dagen zich op dezelfde manier herhaalden, waren de kleuren van de lucht en de zee elke dag anders, en was elke dag bijzonder.
En toen was de maand in een oogwenk voorbij. Eigenlijk had ik verwacht dat er in een maand veel zou veranderen — dat ik bepaalde beslissingen zou nemen of mijn gedachten helemaal op een rijtje zou krijgen. Maar zeggen dat ik in deze maand een compleet nieuw mens ben geworden, is absurd. Ik ben nog steeds dezelfde als voorheen en de toekomst is nog altijd onzeker. Ik weet niet eens of ik iets moet toevoegen of juist moet loslaten — ik bevind me weer op dezelfde plek.
Maar als je vraagt wat ik in deze maand heb geleerd,'Niet zomaar veranderen. En geduld hebben'
Hoewel ik het voorgevoel had dat er iets zou veranderen, blijft het leven vaak hetzelfde. Terwijl alle anderen vooruitgaan, zijn er juist nog veel meer momenten waarop ik als enige stilsta. In de toekomst zal ik die frustratie misschien nog talloze keren moeten verdragen — zoals wanneer je tijdens een lange wandeling een bord langs het Olle-pad tegenkomt waarop staat dat je van de 15 kilometer pas 1 kilometer hebt afgelegd, ondanks dat je al een heel eind hebt gelopen.
Maar wanneer ik tegenover die overweldigende leegte sta, zeg ik tegen mezelf dat ik moet denken aan de talloze paden die ik hier heb bewandeld. Dat de resterende 14 kilometer, die nooit te eindigen lijkt, uiteindelijk toch af te leggen is met gestage stappen. Dat zulke oprechte, gestage stappen je nooit in de steek laten. En ik zal me de plek blauwe lucht herinneren die ik onderweg zag, het moment waarop de wind plotseling ging liggen, de onverwachte regenboog, de schaduw die me trouw volgde en het geluid van mijn hartslag.
Het was fijn om voor het eerst in lange tijd tijd helemaal voor mezelf te hebben, zonder me ergens zorgen over te maken. Tot nu toe was ik voortdurend druk geweest, zonder pauze, waardoor ik geen tijd had om dingen op een rijtje te zetten. Dankzij deze kans kon ik terugblikken op mijn leven tot nu toe, afscheid nemen van wat ik moest loslaten en me voornemen nieuwe dingen aan te gaan.
- Samyang, Jeju — Ik wil daar wonen. Een romantische plek waar het sterrenlicht neerstroomt / gap year van 4 weken |
Welke aanvullende informatie had je nodig voordat je deelnam, of wat bleek in werkelijkheid anders te zijn dan de informatie over het gap year-programma?
Er stond helemaal niets over benodigde spullen vermeld, dus het was onduidelijk welke benodigdheden aanwezig waren en wat ik zelf moest meenemen.
De vermelde werktijden en soorten werk waren erg ruim en vaag omschreven. Daarom moest ik dit afzonderlijk met het guesthouse bespreken.
Gedenkwaardige positieve ervaringen (of vervelende ervaringen en oplossingen) tijdens deelname aan het gap year-programma
Niet zozeer één bijzonder gedenkwaardig evenement, maar het dagelijks leven als reiziger gedurende bijna een maand op zich
was een gedenkwaardige ervaring.
De zee voor het huis©Korea gapyear
Gemeenschappelijke taal: Koreaans — in de praktijk spraken veel mensen Koreaans.
Accommodatie
- Locatie van de accommodatie: personeelskamer
- Type accommodatie: gescheiden naar geslacht (er waren alleen vrouwelijke deelnemers)
- Mijn advies over de accommodatie aan toekomstige vrijwilligers:
Het is er net zo comfortabel als thuis. Je kunt er zonder al te veel zorgen naartoe gaan. Maar als je het snel koud hebt, neem dan zeker warme kleding mee.
Maaltijden
- Soort maaltijden: af en toe zelf koken
- Mijn advies over maaltijden aan toekomstige vrijwilligers:
Je hoeft je niet bezwaard te voelen — pak gewoon wat je nodig hebt uit de koelkast. De eigenaar vult de koelkast voor je,
dus zorg ervoor dat je zelf je maaltijden regelt.
Benodigdheden/verzekering enz.
- Ontbrekende of nuttige spullen: niets in het bijzonder.
- Handige of juist onpraktische spullen: alles wat ik nodig had, was aanwezig.
- Mijn advies aan toekomstige vrijwilligers over wat ze moeten meenemen:
Ga erheen alsof je naar een pension (guesthouse) gaat. Er zijn een bed, kledingkast, kaptafel, handdoeken en toiletartikelen aanwezig.
Wat ik heb ervaren dankzij het gap year-programma waaraan ik deelnam: positieve punten, ontroerende momenten, wat ik heb geleerd, inzichten enz.
Voor het eerst in lange tijd, zonder me ergens zorgen over te maken,tijd helemaal voor mezelf.Ik was blij dat ik die tijd had. Tot nu toe was ik voortdurend druk geweest, zonder rust, waardoor ik nooit tijd had om dingen op een rijtje te zetten. Dankzij deze kans kon ik terugblikken op mijn leven tot nu toe, afscheid nemen van wat ik moest loslaten en me voornemen om nieuwe dingen aan te pakken.
Op een bepaalde manier sta ik op een punt waarop ik een compleet nieuw leven moet beginnen. Na mijn afstuderen moet ik aan het werk. Een nieuw begin vraagt om afscheid nemen van iets, en dankzij het gap year kon ik afscheid nemen van mijn leven tot nu toe en een nieuw leven echt verwelkomen.
Als je tijdens het gap year-programma mensen hebt ontmoet of tijd met hen hebt doorgebracht...
Om te beginnen was er een medewerker die samen met de eigenaar werkte. We aten en werkten altijd samen, dus brachten we de meeste tijd met elkaar door en raakten we erg vertrouwd met elkaar. Het was bijzonder dat we elkaar konden ontmoeten zonder iets van elkaars achtergrond te weten en gewoon samen konden zijn. Ze leken allebei in sommige opzichten op mij, maar leidden op andere vlakken een totaal ander leven. Dat was een verrassende en waardevolle ervaring.
Met de dochter van de eigenaar©Koreagap year
Welk advies zou je als oud-deelnemer geven aan toekomstige deelnemers van het gap year-kampprogramma?
Het programma waaraan ik deelnam heette ‘Ik wil daar wonen’. Als ik advies geef dat specifiek op dit programma is gericht,controleer dan vooraf wat voor sfeer elk guesthouse heeft.Op de plek waar ik verbleef waren vooral pensions en vakantiehuizen, waardoor er weinig contact was met de gasten.Ik reisde meestal alleen en had veel tijd om na te denken.Voor mij persoonlijk was het de perfecte plek, maar voor deelnemers die veel verschillende mensen willen ontmoeten, kan het lastig zijn geweest. Het is het beste om goed na te denken over het karakter van elk guesthouse en er een te kiezen dat bij je past.
Als ik de periode voor en na deelname aan het gap year-kamp vergelijk,
is er aan de buitenkant eigenlijk niets veranderd. Toch voel ik me klaar om aan iets te beginnen. Net als rekken op je plek voordat je aan een lange marathon begint, heb ik het gevoel dat ik me goed heb voorbereid op de weg die voor me ligt.
Vertel over je eigen reisroute tijdens het gap year (aanbevolen plekken, planning, route).
Omdat ik graag wandel, liep ik vooral over de Olle-paden. Een Olle-route is meestal 15 tot 20 km lang. Omdat dat in één keer een flinke afstand is, koos ik zelf een route van ongeveer 10 km die door het centrale deel van een route liep. Na het wandelen is lekker eten de kers op de taart. Een aanrader is om bij het begin van route 5 te starten en naar Gongcheonpo te lopen, en daarna bij ‘Yone Restaurant’ te eten. Of begin bij Samyang Beach op route 18, loop tot het einde en eet daarna kalguksu bij ‘Beodeunamu House’.
Zonsondergang bij Geumnung©Korea gap year
Besluiten om mee te doen was in het begin niet gemakkelijk. Veel mensen zeiden dat dit het moment was om iets te doen met alles wat ik tot nu toe had gedaan. Ik vroeg me ook af of ik me niet meteen moest voorbereiden en mezelf moest uitdagen, dus ik twijfelde sterk of het wel goed was om tijd voor mezelf te nemen en uit te rusten. Maar ik voelde dat ik op dat moment noch de moed, noch de kracht had om iets te doen. Ik dacht dat ik tijd voor mezelf nodig had, dus besloot ik mee te gaan.
Zelfs nadat ik me had aangemeld, bleef ik blijkbaar angstig. Zelfs wanneer dingen goed gingen, bleef ik het gevoel hebben dat er iets niet klopte. Tot de laatste dag voor mijn vertrek vroeg ik me af of gaan wel de juiste keuze was. Hoewel het maar om een maand ging, maakte het me erg onrustig dat ik mezelf steeds opnieuw mijn beslissingen zag heroverwegen.
Maar zodra ik op Jeju aankwam, verdwenen die angsten en zorgen. Op een plek zijn waar niemand over me oordeelde en waar ik mezelf met niemand hoefde te vergelijken, deed me beseffen dat de angsten die me omringden voortkwamen uit het voortdurende vergelijken met anderen. Ik voelde me bevrijd. Ik kreeg zelfs zin in het idee om vrij te leven, zonder mezelf met iemand te vergelijken. En zo begon mijn tussenjaar op Jeju.
Tijdens het tussenjaar leken de dagen aan de oppervlakte allemaal op elkaar. Tot 11 uur werkte ik: ik hielp gasten en maakte schoon. Daarna had ik tijd voor mezelf, bijvoorbeeld om op pad te gaan. Het werk was niet zwaar. De eigenaar was heel attent, dus schoonmaken betekende alleen de bedden opmaken en de vloeren vegen. De gasten zorgden niet voor veel problemen, dus ik kon met plezier werken. De medewerkers met wie ik samenwerkte, waren eerder aangekomen en legden alles vriendelijk uit, waardoor ik er snel aan gewend raakte.
De ingang van Ttarabi Oreum©Korea gap year
De momenten waarop ik alleen op pad ging, voelden werkelijk zo vrij. Ik had me zorgen gemaakt dat het als vrouw alleen reizen en met de bus rondtrekken misschien gevaarlijk zou zijn, of dat alleen eten eenzaam zou voelen, maar misschien omdat het een toeristische bestemming is, bleek dat allemaal geen groot probleem. Op dagen dat ik wilde wandelen, liep ik gewoon door tot ik moe was; op dagen dat ik de zee wilde zien, bleef ik er eindeloos voor staan; en op dagen dat ik nergens zin in had, ging ik naar een bibliotheek in de buurt en las ik de hele dag.
Op de terugweg van een bezienswaardigheid kwam ik soms onverwacht een prachtige zonsondergang tegen. Tijdens het wandelen over het Olle-pad ontmoette ik andere wandelaars en maakte ik een praatje. Ik zag een schattige regenboog, zocht tijdens een plotselinge hagelbui beschutting onder een grote boom en voelde me vreemd genoeg rustig. Hoewel de dagen zich op dezelfde manier herhaalden, waren de kleuren van de lucht en de zee elke dag anders, en was elke dag bijzonder.
En toen was de maand in een oogwenk voorbij. Eigenlijk had ik verwacht dat er in een maand veel zou veranderen — dat ik bepaalde beslissingen zou nemen of mijn gedachten helemaal op een rijtje zou krijgen. Maar zeggen dat ik in deze maand een compleet nieuw mens ben geworden, is absurd. Ik ben nog steeds dezelfde als voorheen en de toekomst is nog altijd onzeker. Ik weet niet eens of ik iets moet toevoegen of juist moet loslaten — ik bevind me weer op dezelfde plek.
Maar als je vraagt wat ik in deze maand heb geleerd,'Niet zomaar veranderen. En geduld hebben'
Hoewel ik het voorgevoel had dat er iets zou veranderen, blijft het leven vaak hetzelfde. Terwijl alle anderen vooruitgaan, zijn er juist nog veel meer momenten waarop ik als enige stilsta. In de toekomst zal ik die frustratie misschien nog talloze keren moeten verdragen — zoals wanneer je tijdens een lange wandeling een bord langs het Olle-pad tegenkomt waarop staat dat je van de 15 kilometer pas 1 kilometer hebt afgelegd, ondanks dat je al een heel eind hebt gelopen.
Maar wanneer ik tegenover die overweldigende leegte sta, zeg ik tegen mezelf dat ik moet denken aan de talloze paden die ik hier heb bewandeld. Dat de resterende 14 kilometer, die nooit te eindigen lijkt, uiteindelijk toch af te leggen is met gestage stappen. Dat zulke oprechte, gestage stappen je nooit in de steek laten. En ik zal me de plek blauwe lucht herinneren die ik onderweg zag, het moment waarop de wind plotseling ging liggen, de onverwachte regenboog, de schaduw die me trouw volgde en het geluid van mijn hartslag.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
