#Ontwikkelde het vermogen om de wereld positief te bekijken #Kreeg sterke motivatie #Geraakt door vriendelijkheid

|
Na mijn ontslag uit het leger werd ik lusteloos en begon ik te twijfelen aan mijn droom om in de gezondheidszorg te werken. Ik wilde mezelf een nieuwe impuls geven. Hoewel de communicatie met de Cambodjaanse verpleegkundigen moeilijk was, legden ze me altijd vriendelijk en met een glimlach dingen uit. Dat raakte me enorm. Door verschillende praktische taken uit te voeren, kreeg ik een sterke motivatie om ''echt hard te studeren.'' Ik merkte dat praktijkervaring heel anders is dan boeken en video’s, en ontwikkelde het vermogen om de wereld positief te bekijken en dankbaar te zijn.
<Medisch vrijwilligersproject in Phnom Penh, Cambodja, voor de behandeling van kinderen waaraan iedereen kan deelnemen> Ervaringsverslag van gapper Kim Yeon-seong
|
#Ik deed mee omdat ik mezelf na mijn ontslag uit het leger een nieuwe impuls wilde geven.

Hallo. Ik ben een 23-jarige man die twee jaar verpleegkunde studeerde voordat ik in militaire dienst ging. Sinds de middelbare school ben ik geïnteresseerd in vrijwilligerswerk en vond ik het leuk om vrijwilligersactiviteiten te organiseren of eraan deel te nemen. Na mijn ontslag uit het leger werd ik wat lusteloos en begon ik te twijfelen aan en me zorgen te maken over mijn droom om in de gezondheidszorg te werken, duszocht ik een nieuwe impuls en een geschikt vrijwilligersprogramma. Daarom meldde ik me aan voor Gap Year.
*De heer Kim Yeon-seong maakte zich na zijn ontslag uit het leger zorgen over zijn droom om in de gezondheidszorg te werken en besloot aan Gap Year te beginnen om zichzelf een nieuwe impuls te geven. Droom je van een nieuwe start, maar vind je het moeilijk om er alleen aan te beginnen? Dan raden we je van harte een persoonlijk adviesgesprek aan met een gespecialiseerde Gap Year-adviseur!
Een zekere manier om mijn leven te veranderen: persoonlijk advies van Gap Year
#Ik wilde door praktijkervaring mijn passie voor de gezondheidszorg terugvinden.

Ik had twee doelen. Ten eerste,''Door praktijkervaring mijn passie voor de gezondheidszorg terugvinden.''Ik voelde me schuldig omdat ik was gestopt met mijn studie verpleegkunde en ander werk was gaan doen, waardoor ik mijn vroegere droom uit het oog verloor. Daarom stelde ik dit als mijn eerste doel.
Ten tweede: ''veel zien en ervaren en herinneringen maken.'' Omdat ik niet alleen maar een hele maand zou werken, hoopte ik volop kennis te maken met allerlei dingen in omgevingen en culturen die anders zijn dan die van ons.
#Ik was heel dankbaar dat ze me altijd met een glimlach hielpen.

Ik had gehoord dat ouderejaars en medestudenten tijdens hun klinische stages vaak werden genegeerd of met veel moeilijkheden te maken kregen. Ik dacht dat deze activiteit vergelijkbaar zou zijn met een stage op school, dus in het begin maakte ik me een beetje zorgen. Maar de verpleegkundigen in het Cambodjaanse ziekenhuis hielpen me, hoewel communiceren niet makkelijk was, altijd met een glimlach en legden me vriendelijk dingen uit. Dat raakte me echt.
Ik dacht: ''Als ik later iemands mentor of praktijkbegeleider word, moet ik diegene ook zo begeleiden.''
#Ik ontmoette veel mensen, onder wie verpleegkundigen en buitenlandse vrienden die ander vrijwilligerswerk deden.
Ik bracht veel tijd door met allerlei mensen: verschillende verpleegkundigen, Franse vrijwilligers, Deense vrijwilligers die met mij in het ziekenhuis werkten en Koreanen. Vooral een Koreaanse vrijwilliger die tegelijk met mij begon en ik werden allebei ingedeeld op de SICU (eerste afdeling). We hielpen elkaar veel en werkten samen. Later reisde ik ook met vier Koreaanse vrijwilligers die daarna waren aangekomen en beleefde ik een fijne tijd. Zij werden later ook bij mij op de MICU ingedeeld, waardoor we opnieuw op elkaar konden rekenen en de periode goed konden afronden.
#Ik dacht vaak dat ik heel hard moest studeren en in een ziekenhuis moest gaan werken.

Ik ben veel dingen dankbaar gaan waarderen en heb het vermogen om de wereld positief te bekijken volgens mij flink ontwikkeld. Omdat ik nog niet veel heb geleerd, had ik bovendien vaak niet het gevoel dat ik patiënten rechtstreeks hielp.Daarom dacht ik veel na over hoe hard ik moest studeren om in een ziekenhuis te kunnen werken. Ik ben blij dat ik daardoor weer de motivatie heb gekregen om te studeren.
Praktijkervaring is echt heel anders dan allerlei boeken en video’s. Na Gap Year is mijn blik volgens mij wat verruimd en denk ik vaak na over de dingen waarvoor ik dankbaar kan zijn.
#Vrijwilligerswerk in de medische zorg in Cambodja — zo zag mijn dagelijkse routine eruit!

Ik werkte twee weken op elk van twee afdelingen. Ik begon om 8 uur ’s ochtends, stopte rond 12 uur en ging lunchen. Je kunt dan stoppen en naar huis gaan, of ’s middags terugkomen om door te werken tot ongeveer 17 uur. Wanneer ik ’s ochtends aankwam, werkte ik samen met de verpleegkundigen van de dagdienst. Omdat het team dagelijks wisselde, sloot ik me na aankomst aan bij wie er aan het werk was, begroette hen en hielp waar nodig of deed wat ze me opdroegen. De basistaken bestonden uit het verschonen van beddengoed en het vervangen van lege infuuszakken. Zo nodig hielp ik ook met het klaarmaken van medicijnen, bloedafnames, injecties (infuus, intramusculair en subcutaan), uitzuigen, bloedglucosemetingen en werkzaamheden met een neus-maagsonde.
#Mijn persoonlijke tip voor de voorbereiding op een Gap Year met medisch vrijwilligerswerk in Cambodja!

Het Gap Year-team gaf zeer gedetailleerde uitleg over de checklist en de voorbereidingen, waardoor ik zonder grote problemen kon vertrekken. Zelf vond ik het verstandig om op zijn minst een beetje van de lokale taal te kennen. Daarom leerde ik Khmer via YouTube en oefende ik ook wat Frans en Engels.
Ik raad aan om tijdens je vakantie of vrije tijd Angkor Wat te bezoeken.De tempels hier, waaronder Angkor Wat, zijn zo groot en prachtig dat ze op zichzelf al een bezoek aan Cambodja de moeite waard maken.Volgens mij is dit een bestemming waar je een rondreis kunt maken en ongeveer een week op ontdekking kunt gaan.
#Mijn Gap Year met medisch vrijwilligerswerk in Cambodja!

Ervaring ★★★★★
: Ik denk niet dat er veel plekken zijn waar je zo’n ervaring kunt opdoen.Het zou een waardevolle ervaring zijn, niet alleen voor verpleegkundigen, maar ook voor studenten die een carrière in de medische sector ambiëren.
Leren ★★★★★
: Ik was een student die nog geen klinische stage had gelopen. Mijn theoretische kennis was dus niet voldoende en de praktijkervaring was nieuw voor mij.Er waren veel mensen die me alles rustig vanaf de basis uitlegden, ook als ik er niets van wist. Daar was ik heel dankbaar voor.
Omgeving★★★
: Vergeleken met Korea is de omgeving niet geweldig, maar ik denk dat je dat moet accepteren.
Vrije tijd ★★★★★
:Ik vind dat Angkor Wat alleen al vijf sterren waard is.
Wil je meer weten over het Cambodjaanse medische vrijwilligersproject waaraan Yeonseong Kim heeft deelgenomen?!
Klik op de banner hieronder!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼

|
Na mijn ontslag uit het leger werd ik lusteloos en begon ik te twijfelen aan mijn droom om in de gezondheidszorg te werken. Ik wilde mezelf een nieuwe impuls geven. Hoewel de communicatie met de Cambodjaanse verpleegkundigen moeilijk was, legden ze me altijd vriendelijk en met een glimlach dingen uit. Dat raakte me enorm. Door verschillende praktische taken uit te voeren, kreeg ik een sterke motivatie om ''echt hard te studeren.'' Ik merkte dat praktijkervaring heel anders is dan boeken en video’s, en ontwikkelde het vermogen om de wereld positief te bekijken en dankbaar te zijn.
<Medisch vrijwilligersproject in Phnom Penh, Cambodja, voor de behandeling van kinderen waaraan iedereen kan deelnemen> Ervaringsverslag van gapper Kim Yeon-seong
|
#Ik deed mee omdat ik mezelf na mijn ontslag uit het leger een nieuwe impuls wilde geven.

Hallo. Ik ben een 23-jarige man die twee jaar verpleegkunde studeerde voordat ik in militaire dienst ging. Sinds de middelbare school ben ik geïnteresseerd in vrijwilligerswerk en vond ik het leuk om vrijwilligersactiviteiten te organiseren of eraan deel te nemen. Na mijn ontslag uit het leger werd ik wat lusteloos en begon ik te twijfelen aan en me zorgen te maken over mijn droom om in de gezondheidszorg te werken, duszocht ik een nieuwe impuls en een geschikt vrijwilligersprogramma. Daarom meldde ik me aan voor Gap Year.
*De heer Kim Yeon-seong maakte zich na zijn ontslag uit het leger zorgen over zijn droom om in de gezondheidszorg te werken en besloot aan Gap Year te beginnen om zichzelf een nieuwe impuls te geven. Droom je van een nieuwe start, maar vind je het moeilijk om er alleen aan te beginnen? Dan raden we je van harte een persoonlijk adviesgesprek aan met een gespecialiseerde Gap Year-adviseur!
Een zekere manier om mijn leven te veranderen: persoonlijk advies van Gap Year
#Ik wilde door praktijkervaring mijn passie voor de gezondheidszorg terugvinden.

Ik had twee doelen. Ten eerste,''Door praktijkervaring mijn passie voor de gezondheidszorg terugvinden.''Ik voelde me schuldig omdat ik was gestopt met mijn studie verpleegkunde en ander werk was gaan doen, waardoor ik mijn vroegere droom uit het oog verloor. Daarom stelde ik dit als mijn eerste doel.
Ten tweede: ''veel zien en ervaren en herinneringen maken.'' Omdat ik niet alleen maar een hele maand zou werken, hoopte ik volop kennis te maken met allerlei dingen in omgevingen en culturen die anders zijn dan die van ons.
#Ik was heel dankbaar dat ze me altijd met een glimlach hielpen.

Ik had gehoord dat ouderejaars en medestudenten tijdens hun klinische stages vaak werden genegeerd of met veel moeilijkheden te maken kregen. Ik dacht dat deze activiteit vergelijkbaar zou zijn met een stage op school, dus in het begin maakte ik me een beetje zorgen. Maar de verpleegkundigen in het Cambodjaanse ziekenhuis hielpen me, hoewel communiceren niet makkelijk was, altijd met een glimlach en legden me vriendelijk dingen uit. Dat raakte me echt.
Ik dacht: ''Als ik later iemands mentor of praktijkbegeleider word, moet ik diegene ook zo begeleiden.''
#Ik ontmoette veel mensen, onder wie verpleegkundigen en buitenlandse vrienden die ander vrijwilligerswerk deden.
Ik bracht veel tijd door met allerlei mensen: verschillende verpleegkundigen, Franse vrijwilligers, Deense vrijwilligers die met mij in het ziekenhuis werkten en Koreanen. Vooral een Koreaanse vrijwilliger die tegelijk met mij begon en ik werden allebei ingedeeld op de SICU (eerste afdeling). We hielpen elkaar veel en werkten samen. Later reisde ik ook met vier Koreaanse vrijwilligers die daarna waren aangekomen en beleefde ik een fijne tijd. Zij werden later ook bij mij op de MICU ingedeeld, waardoor we opnieuw op elkaar konden rekenen en de periode goed konden afronden.
#Ik dacht vaak dat ik heel hard moest studeren en in een ziekenhuis moest gaan werken.

Ik ben veel dingen dankbaar gaan waarderen en heb het vermogen om de wereld positief te bekijken volgens mij flink ontwikkeld. Omdat ik nog niet veel heb geleerd, had ik bovendien vaak niet het gevoel dat ik patiënten rechtstreeks hielp.Daarom dacht ik veel na over hoe hard ik moest studeren om in een ziekenhuis te kunnen werken. Ik ben blij dat ik daardoor weer de motivatie heb gekregen om te studeren.
Praktijkervaring is echt heel anders dan allerlei boeken en video’s. Na Gap Year is mijn blik volgens mij wat verruimd en denk ik vaak na over de dingen waarvoor ik dankbaar kan zijn.
#Vrijwilligerswerk in de medische zorg in Cambodja — zo zag mijn dagelijkse routine eruit!

Ik werkte twee weken op elk van twee afdelingen. Ik begon om 8 uur ’s ochtends, stopte rond 12 uur en ging lunchen. Je kunt dan stoppen en naar huis gaan, of ’s middags terugkomen om door te werken tot ongeveer 17 uur. Wanneer ik ’s ochtends aankwam, werkte ik samen met de verpleegkundigen van de dagdienst. Omdat het team dagelijks wisselde, sloot ik me na aankomst aan bij wie er aan het werk was, begroette hen en hielp waar nodig of deed wat ze me opdroegen. De basistaken bestonden uit het verschonen van beddengoed en het vervangen van lege infuuszakken. Zo nodig hielp ik ook met het klaarmaken van medicijnen, bloedafnames, injecties (infuus, intramusculair en subcutaan), uitzuigen, bloedglucosemetingen en werkzaamheden met een neus-maagsonde.
#Mijn persoonlijke tip voor de voorbereiding op een Gap Year met medisch vrijwilligerswerk in Cambodja!

Het Gap Year-team gaf zeer gedetailleerde uitleg over de checklist en de voorbereidingen, waardoor ik zonder grote problemen kon vertrekken. Zelf vond ik het verstandig om op zijn minst een beetje van de lokale taal te kennen. Daarom leerde ik Khmer via YouTube en oefende ik ook wat Frans en Engels.
Ik raad aan om tijdens je vakantie of vrije tijd Angkor Wat te bezoeken.De tempels hier, waaronder Angkor Wat, zijn zo groot en prachtig dat ze op zichzelf al een bezoek aan Cambodja de moeite waard maken.Volgens mij is dit een bestemming waar je een rondreis kunt maken en ongeveer een week op ontdekking kunt gaan.
#Mijn Gap Year met medisch vrijwilligerswerk in Cambodja!

Ervaring ★★★★★
: Ik denk niet dat er veel plekken zijn waar je zo’n ervaring kunt opdoen.Het zou een waardevolle ervaring zijn, niet alleen voor verpleegkundigen, maar ook voor studenten die een carrière in de medische sector ambiëren.
Leren ★★★★★
: Ik was een student die nog geen klinische stage had gelopen. Mijn theoretische kennis was dus niet voldoende en de praktijkervaring was nieuw voor mij.Er waren veel mensen die me alles rustig vanaf de basis uitlegden, ook als ik er niets van wist. Daar was ik heel dankbaar voor.
Omgeving★★★
: Vergeleken met Korea is de omgeving niet geweldig, maar ik denk dat je dat moet accepteren.
Vrije tijd ★★★★★
:Ik vind dat Angkor Wat alleen al vijf sterren waard is.
Wil je meer weten over het Cambodjaanse medische vrijwilligersproject waaraan Yeonseong Kim heeft deelgenomen?!
Klik op de banner hieronder!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.