Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer zelfvertrouwen #Vertrouwen en vaardigheden in interpersoonlijke relaties opgedaan #De waarde van uitdagingen aangaan en het geluk dat dit brengt
|
Mijn doel was om mezelf meer te uiten en te handelen zonder me zorgen te maken over wat anderen denken. Door met de kinderen te spelen, herwon ik het vertrouwen en de verbondenheid tussen mensen, en door om te gaan en te spelen met vrienden van over de hele wereld, zag ik dat iedereen gelukkig was en voelde ik hoe waardevol het is om uitdagingen aan te gaan. Ik besefte: "Ik ben ook een goed mens", Ik begon zelf op mensen af te stappen en kreeg meer zelfvertrouwen, en ik werd trots op mezelf.
<Warme liefde tanken met kinderen in Hanoi, Vietnam> Ervaring van gapper Kim Young-jun |
#Na een taalstudie in Cebu bracht ik mijn tweede tussenjaar door in Vietnam.
Hallo! Ik ben Kim Young-jun, een 24-jarige student met studieverlof die deelnam aan het vrijwilligersprogramma "Liefde tanken in Hanoi, Vietnam". Tijdens mijn militaire dienst hoorde ik over tussenjaren. Met mijn eigen twijfels en zorgen meldde ik me aan voor een adviesgesprek. Na mijn ontslag en een gesprek met de adviseur werd dit programma me sterk aanbevolen, evenals taalstudie in Cebu.Nadat ik een taalprogramma had gevolgd in Cebu, op de Filipijnen, en daar tevreden over was, deed ik vervolgens twee maanden vrijwilligerswerk in Vietnam.
*Omdat Kim Young-jun veel twijfels had over mensen en een timide persoonlijkheid had, had hij een omgeving nodig waarin hij voor zichzelf kon zorgen en volop liefde kon geven en ontvangen. Daarom adviseerden we hem tijdens een persoonlijk adviesgesprek op maat een tussenjaar in Vietnam :) Wil je een plan op maat voor jouw situatie? We raden een persoonlijk adviesgesprek met een tussenjaarspecialist van harte aan!
De zekere manier om je leven te veranderen: persoonlijk adviesgesprek over een tussenjaar
#Ik wilde mezelf meer uiten en handelen zonder me zorgen te maken over anderen.
Voordat ik wist wat tussenjaren waren, wantrouwde ik mensen enorm en was ik van nature timide. Daarom dacht ik dat ik met deze kans moest veranderen. DitHet doel van mijn tussenjaar in Vietnam was om mezelf meer te uiten: ''handelen zonder me zorgen te maken over wat anderen denken.''Voor iemand zoals ik, die mensen wantrouwde, timide was en relaties uit de weg ging, was het tussenjaar in Hanoi naar mijn mening de meest indrukwekkende omgeving om dit doel te bereiken.
#Ik ontving vriendelijkheid van andere vrijwilligers, de coördinatoren en de kinderen.
Het ontroerde me wanneer onbekenden op me afstapten, gemakkelijk een praatje met me maakten en me oprecht behandelden. Ik had nog nooit vrijwilligerswerk met kinderen gedaan en maakte me daarom zorgen, maar naarmate ik het vaker deed, kreeg ik het onder de knie en raakte ik eraan gewend om me op het niveau van de kinderen uit te drukken. Dat maakte me heel blij.Het was een periode waarin ik veel mensen uit andere landen ontmoette. Door hun culturen en ideeën te aanvaarden, besefte ik dat er allerlei soorten mensen zijn en dat je dingen vanuit verschillende perspectieven kunt bekijken.
#Ik ontmoette een bijzonder diverse groep mensen, uit allerlei landen.
In het begin waren de meesten westerlingen, waardoor het moeilijk leek om met hen om te gaan. Maar ik was zelf degene die afstand hield,en toen ik zelf op mensen afstapte, gesprekken begon, samen ergens heen ging, inging op uitnodigingen en zelfverzekerd optrad,raakte ik geleidelijk aan dichter bij mensen. Zelfs wanneer oude vrienden vertrokken en er nieuwe bijkwamen, was dat niet half zo moeilijk meer. Zo overwon ik de uitdaging om contact te leggen met onbekenden.
.png)
Een vriend die ik al kende van mijn taalstudie in Cebu; een Turkse vriend met wie ik vrijwilligerswerk met kinderen deed; Britse en Deense vrienden met wie ik drankspelletjes speelde en naar Beer Street ging; Zwitserse en Franse vrienden met wie ik twee keer op reis ging; Canadese en Nederlandse vrienden die halverwege aansloten; de coördinatoren die daar werkten en lokale vrijwilligers; en een Koreaanse vriendin die ik tegen het einde ontmoette.Het waren stuk voor stuk geweldige mensen; ik was dankbaar.
#Ik was zo blij dat ik niet alleen zelfverzekerder werd, maar ook vooruitgang boekte in mijn relaties.
.png)
Tijdens mijn vrijwilligerswerk in Vietnam merkte ik dat mensen van verschillende nationaliteiten, niet alleen Oost-Aziaten, allemaal hetzelfde zijn. Als ik zelf het initiatief neem en me uitspreek, reageren mensen en komen ze dichterbij. Ik besefte dat ik gewoon minder uitbundig was, maar dat ik ook behoorlijk invloedrijk ben en waardering verdien. Terwijl ik vrienden maakte, dacht ik: ''Ik ben ook een goed mens'' en werd ik tegelijk trots op mezelf. Ik bracht fijne tijd door met geweldige vrienden en speelde met onschuldige kinderen,en dat lijkt het vertrouwen en de verbondenheid tussen mensen weer te hebben aangewakkerd.
Doordat ik zelf op anderen afstapte en me geen zorgen maakte over wat zij dachten, kreeg ik meer zelfvertrouwen. Ik ging allerlei uitdagingen aan, kreeg veel complimenten van de mensen om me heen en werd trotser op mezelf.Ik geloof dat ik dankzij de herinneringen, ervaringen en contacten die ik hier heb opgedaan, in de toekomst betere keuzes zal kunnen maken.
#Hoe ziet een dag vrijwilligerswerk in Hanoi, Vietnam eruit?
.png)
Na het opstaan gaan we om 8.45 uur naar het vrijwilligerscentrum. We spelen met de kinderen, gaan rond 10.30 uur terug naar de slaapzaal en lunchen en rusten tot 14.20 uur. Om 16.30 uur ronden we het vrijwilligerswerk af en keren we terug naar de slaapzaal. Daarna is er vrije tijd.
#Mijn persoonlijke tips voor de voorbereiding op vrijwilligerswerk in Hanoi, Vietnam!
Mijn advies: begin gesprekken, stel voor om ergens heen te gaan en wijs een uitnodiging niet af, maar doe mee. Wat je vroegere persoonlijkheid ook was, probeer zoveel mogelijk contact te leggen met anderen.Ik denk dat als je de kansen die zich daar voordoen grijpt, het de volgende keer veel makkelijker wordt om de moed en mogelijkheden te vinden die je nodig hebt. Zelf zong ik de liedjes die ik had geoefend tijdens karaoke, met een klein dansje erbij, en liet ik mijn talenten de vrije loop. Toen ik zag hoe blij mijn vrienden waren, dacht ik dat andere deelnemers ook alles moesten geven alsof er geen morgen was; dan volgt het geluk vanzelf.
Ik denk dat de kern van dit project was dat je westerlingen goed leert kennen. Omdat ik dacht dat ik in mijn leven zelden de kans zou krijgen om nauw met westerlingen om te gaan, stapte ik zelf op hen af, stond ik open voor hun cultuur en manier van denken en ontdekte ik gedachten als: ''Mensen uit andere landen zouden zo kunnen zijn'' of ''Er zijn mensen die er zo over denken.'' Het was een heel waardevolle ervaring om te ontdekken dat er zoveel verschillende soorten mensen zijn.
#Mijn vrijwilligerswerk tijdens mijn tussenjaar in Vietnam was!
Ervaring ★★★★★
: Omdat de meeste mensen die daar wonen westerlingen zijn, kun je een heel andere ervaring opdoen dan je gewend bent. De relaties die ik heb opgebouwd, zijn blijvende contacten geworden en hebben mijn hart verrijkt.
Leren ★★★★★
:Tijdens mijn vrijwilligerswerk met kinderen bij de instelling leerde ik meer over vertrouwen en relaties met mensen.Ik raad het aan, omdat je er heel bijzondere herinneringen en ervaringen opdoet.
Omgeving ★★★
: Persoonlijk vind ik de luchtkwaliteit in Hanoi soms slecht en droeg ik vaak een mondkapje. In andere gebieden is het prima, maar in Hanoi raad ik aan een mondkapje te dragen.
Veiligheid ★★★★★
: Het is veilig zolang je alert en voorzichtig blijft.
Vrije tijd ★★★★★
: Er zijn veel plekken om naartoe te gaan in en rond Hanoi, en bekende toeristische bezienswaardigheden liggen op slechts een paar uur afstand. Daardoor kun je volop van je vrije tijd genieten. Er was tijd voor alles wat ik wilde doen en elke plek waar ik naartoe wilde.
Wil je meer weten over het vrijwilligersproject in Hanoi, Vietnam, waaraan meneer Kim Young-jun heeft deelgenomen?!
Klik op de banner hieronder!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
.png)
|
Mijn doel was om mezelf meer te uiten en te handelen zonder me zorgen te maken over wat anderen denken. Door met de kinderen te spelen, herwon ik het vertrouwen en de verbondenheid tussen mensen, en door om te gaan en te spelen met vrienden van over de hele wereld, zag ik dat iedereen gelukkig was en voelde ik hoe waardevol het is om uitdagingen aan te gaan. Ik besefte: "Ik ben ook een goed mens", Ik begon zelf op mensen af te stappen en kreeg meer zelfvertrouwen, en ik werd trots op mezelf.
<Warme liefde tanken met kinderen in Hanoi, Vietnam> Ervaring van gapper Kim Young-jun |
#Na een taalstudie in Cebu bracht ik mijn tweede tussenjaar door in Vietnam.
Hallo! Ik ben Kim Young-jun, een 24-jarige student met studieverlof die deelnam aan het vrijwilligersprogramma "Liefde tanken in Hanoi, Vietnam". Tijdens mijn militaire dienst hoorde ik over tussenjaren. Met mijn eigen twijfels en zorgen meldde ik me aan voor een adviesgesprek. Na mijn ontslag en een gesprek met de adviseur werd dit programma me sterk aanbevolen, evenals taalstudie in Cebu.Nadat ik een taalprogramma had gevolgd in Cebu, op de Filipijnen, en daar tevreden over was, deed ik vervolgens twee maanden vrijwilligerswerk in Vietnam.
*Omdat Kim Young-jun veel twijfels had over mensen en een timide persoonlijkheid had, had hij een omgeving nodig waarin hij voor zichzelf kon zorgen en volop liefde kon geven en ontvangen. Daarom adviseerden we hem tijdens een persoonlijk adviesgesprek op maat een tussenjaar in Vietnam :) Wil je een plan op maat voor jouw situatie? We raden een persoonlijk adviesgesprek met een tussenjaarspecialist van harte aan!
De zekere manier om je leven te veranderen: persoonlijk adviesgesprek over een tussenjaar
#Ik wilde mezelf meer uiten en handelen zonder me zorgen te maken over anderen.
Voordat ik wist wat tussenjaren waren, wantrouwde ik mensen enorm en was ik van nature timide. Daarom dacht ik dat ik met deze kans moest veranderen. DitHet doel van mijn tussenjaar in Vietnam was om mezelf meer te uiten: ''handelen zonder me zorgen te maken over wat anderen denken.''Voor iemand zoals ik, die mensen wantrouwde, timide was en relaties uit de weg ging, was het tussenjaar in Hanoi naar mijn mening de meest indrukwekkende omgeving om dit doel te bereiken.
#Ik ontving vriendelijkheid van andere vrijwilligers, de coördinatoren en de kinderen.
Het ontroerde me wanneer onbekenden op me afstapten, gemakkelijk een praatje met me maakten en me oprecht behandelden. Ik had nog nooit vrijwilligerswerk met kinderen gedaan en maakte me daarom zorgen, maar naarmate ik het vaker deed, kreeg ik het onder de knie en raakte ik eraan gewend om me op het niveau van de kinderen uit te drukken. Dat maakte me heel blij.Het was een periode waarin ik veel mensen uit andere landen ontmoette. Door hun culturen en ideeën te aanvaarden, besefte ik dat er allerlei soorten mensen zijn en dat je dingen vanuit verschillende perspectieven kunt bekijken.
#Ik ontmoette een bijzonder diverse groep mensen, uit allerlei landen.
In het begin waren de meesten westerlingen, waardoor het moeilijk leek om met hen om te gaan. Maar ik was zelf degene die afstand hield,en toen ik zelf op mensen afstapte, gesprekken begon, samen ergens heen ging, inging op uitnodigingen en zelfverzekerd optrad,raakte ik geleidelijk aan dichter bij mensen. Zelfs wanneer oude vrienden vertrokken en er nieuwe bijkwamen, was dat niet half zo moeilijk meer. Zo overwon ik de uitdaging om contact te leggen met onbekenden.
Een vriend die ik al kende van mijn taalstudie in Cebu; een Turkse vriend met wie ik vrijwilligerswerk met kinderen deed; Britse en Deense vrienden met wie ik drankspelletjes speelde en naar Beer Street ging; Zwitserse en Franse vrienden met wie ik twee keer op reis ging; Canadese en Nederlandse vrienden die halverwege aansloten; de coördinatoren die daar werkten en lokale vrijwilligers; en een Koreaanse vriendin die ik tegen het einde ontmoette.Het waren stuk voor stuk geweldige mensen; ik was dankbaar.
#Ik was zo blij dat ik niet alleen zelfverzekerder werd, maar ook vooruitgang boekte in mijn relaties.
Tijdens mijn vrijwilligerswerk in Vietnam merkte ik dat mensen van verschillende nationaliteiten, niet alleen Oost-Aziaten, allemaal hetzelfde zijn. Als ik zelf het initiatief neem en me uitspreek, reageren mensen en komen ze dichterbij. Ik besefte dat ik gewoon minder uitbundig was, maar dat ik ook behoorlijk invloedrijk ben en waardering verdien. Terwijl ik vrienden maakte, dacht ik: ''Ik ben ook een goed mens'' en werd ik tegelijk trots op mezelf. Ik bracht fijne tijd door met geweldige vrienden en speelde met onschuldige kinderen,en dat lijkt het vertrouwen en de verbondenheid tussen mensen weer te hebben aangewakkerd.
Doordat ik zelf op anderen afstapte en me geen zorgen maakte over wat zij dachten, kreeg ik meer zelfvertrouwen. Ik ging allerlei uitdagingen aan, kreeg veel complimenten van de mensen om me heen en werd trotser op mezelf.Ik geloof dat ik dankzij de herinneringen, ervaringen en contacten die ik hier heb opgedaan, in de toekomst betere keuzes zal kunnen maken.
#Hoe ziet een dag vrijwilligerswerk in Hanoi, Vietnam eruit?
Na het opstaan gaan we om 8.45 uur naar het vrijwilligerscentrum. We spelen met de kinderen, gaan rond 10.30 uur terug naar de slaapzaal en lunchen en rusten tot 14.20 uur. Om 16.30 uur ronden we het vrijwilligerswerk af en keren we terug naar de slaapzaal. Daarna is er vrije tijd.
#Mijn persoonlijke tips voor de voorbereiding op vrijwilligerswerk in Hanoi, Vietnam!
Mijn advies: begin gesprekken, stel voor om ergens heen te gaan en wijs een uitnodiging niet af, maar doe mee. Wat je vroegere persoonlijkheid ook was, probeer zoveel mogelijk contact te leggen met anderen.Ik denk dat als je de kansen die zich daar voordoen grijpt, het de volgende keer veel makkelijker wordt om de moed en mogelijkheden te vinden die je nodig hebt. Zelf zong ik de liedjes die ik had geoefend tijdens karaoke, met een klein dansje erbij, en liet ik mijn talenten de vrije loop. Toen ik zag hoe blij mijn vrienden waren, dacht ik dat andere deelnemers ook alles moesten geven alsof er geen morgen was; dan volgt het geluk vanzelf.
Ik denk dat de kern van dit project was dat je westerlingen goed leert kennen. Omdat ik dacht dat ik in mijn leven zelden de kans zou krijgen om nauw met westerlingen om te gaan, stapte ik zelf op hen af, stond ik open voor hun cultuur en manier van denken en ontdekte ik gedachten als: ''Mensen uit andere landen zouden zo kunnen zijn'' of ''Er zijn mensen die er zo over denken.'' Het was een heel waardevolle ervaring om te ontdekken dat er zoveel verschillende soorten mensen zijn.
#Mijn vrijwilligerswerk tijdens mijn tussenjaar in Vietnam was!
Ervaring ★★★★★
: Omdat de meeste mensen die daar wonen westerlingen zijn, kun je een heel andere ervaring opdoen dan je gewend bent. De relaties die ik heb opgebouwd, zijn blijvende contacten geworden en hebben mijn hart verrijkt.
Leren ★★★★★
:Tijdens mijn vrijwilligerswerk met kinderen bij de instelling leerde ik meer over vertrouwen en relaties met mensen.Ik raad het aan, omdat je er heel bijzondere herinneringen en ervaringen opdoet.
Omgeving ★★★
: Persoonlijk vind ik de luchtkwaliteit in Hanoi soms slecht en droeg ik vaak een mondkapje. In andere gebieden is het prima, maar in Hanoi raad ik aan een mondkapje te dragen.
Veiligheid ★★★★★
: Het is veilig zolang je alert en voorzichtig blijft.
Vrije tijd ★★★★★
: Er zijn veel plekken om naartoe te gaan in en rond Hanoi, en bekende toeristische bezienswaardigheden liggen op slechts een paar uur afstand. Daardoor kun je volop van je vrije tijd genieten. Er was tijd voor alles wat ik wilde doen en elke plek waar ik naartoe wilde.
Wil je meer weten over het vrijwilligersproject in Hanoi, Vietnam, waaraan meneer Kim Young-jun heeft deelgenomen?!
Klik op de banner hieronder!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
