Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#De moed om zelf de eerste stap te zetten en uitdagingen actief aan te gaan #De moed om zelf de eerste stap te zetten en uitdagingen actief aan te gaan #Levenslessen geleerd van de kinderen
|
Sterk aanbevolen door Korea Gap Year-deelnemer Lee Do-young 👏👏👏
Voor een mooie toekomst in Afrika! Vrijwilligerswerk in het onderwijs voor kinderen op Zanzibar, Tanzania |
"Door tijd door te brengen met onschuldige kinderen heb ik zo veel opnieuw over het leven geleerd!"
Waarom ik naar Tanzania ging!
Hallo. Ik ben de 29-jarige Lee Do-young en deed vrijwilligerswerk in het onderwijs voor kinderen in Tanzania. Nadat ik was geslaagd voor het ambtenarenexamen en voordat ik aan het opleidingstraject begon, koos ik voor een tussenjaar omdat ik wat tijd voor mezelf wilde nemen.
Ik had uit veel nabijgelegen landen kunnen kiezen, maar koos bewust voor Afrika. Ik wilde naar een plek met de meest erbarmelijke omstandigheden, ergens waar hulp echt nodig was. In mijn laatste jaar van de middelbare school raakte ik geïnteresseerd in onderwijs, toen ik teleurgesteld was geraakt door het studeren zonder doel. In een werkelijkheid waarin je op basis van cijfers een school kiest, groeide mijn verlangen om 'te leven en te doen wat ik echt wil'. Zelfs toen ik thuis vrijwilligerswerk deed in het jeugdonderwijs, voelde ik diezelfde hunkering.
De kinderen die ik voor het eerst ontmoette en de periode waarin ik moest wennen
Op mijn eerste vrijwilligersdag was zelfs het onthouden van de namen van de kinderen een uitdaging. Velen hadden onbekende namen zoals Laban, Lubna en Abusamir, geen Engelse namen zoals James. Maar een jongen die Laban heette kwam als eerste naar me toe, vroeg hoe je iets in het Koreaans zei, grapte over de vraag of ik speelgoed had en nam al snel de afstand tussen ons weg.
Ik werd ook hechter met de kinderen door samen met hen teddybeertjes te maken van chenilledraad die ik uit Korea had meegenomen. Ik was trots en hoopte dat de kinderen hun afgewerkte beertje mee naar huis zouden nemen en misschien zelfs na verloop van tijd nog aan mij zouden denken.
Een groot cadeau op de laatste dag
Ik kan de laatste vrijwilligersdag nog steeds niet vergeten. Ik had brieven en kleine souvenirs voor de kinderen klaargemaakt, en zij hadden taart en hapjes voor mij klaargemaakt. Dat moment is me het meest bijgebleven. Ik dacht: 'Ik ben echt blij dat ik hierheen ben gekomen.'
Momenten die net zo vreugdevol waren als het vrijwilligerswerk
In het weekend genoot ik van safari's en activiteiten op zee. Giraffen, leeuwen en zebra's vanuit een open voertuig van zo dichtbij zien dat ik ze bijna kon aanraken, is een ervaring die ik nooit zal vergeten. Op Paje Beach voelde het uitzicht dat zich uitstrekte tot voorbij de horizon, terwijl ik op een jetski over de turquoise zee voer, alsof ik op de Malediven was.
De verandering die het tussenjaar teweegbracht
Door deze ervaring ben ik proactiever geworden. Oorspronkelijk was ik introvert en vond ik het moeilijk om als eerste op anderen af te stappen, maar nu merk ik dat ik mensen als eerste begroet en zelfs in het opleidingscentrum contact met ze zoek.
Eerst koos ik zonder er veel over na te denken voor een tussenjaar, maar nu kan ik het met zekerheid zeggen: de tijd die ik met de kinderen in Tanzania doorbracht, heeft mijn blik verruimd en zelfs de richting van mijn leven veranderd.
Als je een tussenjaar overweegt, raad ik je ten zeerste aan om het minstens één keer te proberen. Ook jij kunt, net als ik, een prachtig geschenk in het leven ontvangen.
|
Sterk aanbevolen door Korea Gap Year-deelnemer Lee Do-young 👏👏👏
Voor een mooie toekomst in Afrika! Vrijwilligerswerk in het onderwijs voor kinderen op Zanzibar, Tanzania |
"Door tijd door te brengen met onschuldige kinderen heb ik zo veel opnieuw over het leven geleerd!"
Waarom ik naar Tanzania ging!
Hallo. Ik ben de 29-jarige Lee Do-young en deed vrijwilligerswerk in het onderwijs voor kinderen in Tanzania. Nadat ik was geslaagd voor het ambtenarenexamen en voordat ik aan het opleidingstraject begon, koos ik voor een tussenjaar omdat ik wat tijd voor mezelf wilde nemen.
Ik had uit veel nabijgelegen landen kunnen kiezen, maar koos bewust voor Afrika. Ik wilde naar een plek met de meest erbarmelijke omstandigheden, ergens waar hulp echt nodig was. In mijn laatste jaar van de middelbare school raakte ik geïnteresseerd in onderwijs, toen ik teleurgesteld was geraakt door het studeren zonder doel. In een werkelijkheid waarin je op basis van cijfers een school kiest, groeide mijn verlangen om 'te leven en te doen wat ik echt wil'. Zelfs toen ik thuis vrijwilligerswerk deed in het jeugdonderwijs, voelde ik diezelfde hunkering.
De kinderen die ik voor het eerst ontmoette en de periode waarin ik moest wennen
Op mijn eerste vrijwilligersdag was zelfs het onthouden van de namen van de kinderen een uitdaging. Velen hadden onbekende namen zoals Laban, Lubna en Abusamir, geen Engelse namen zoals James. Maar een jongen die Laban heette kwam als eerste naar me toe, vroeg hoe je iets in het Koreaans zei, grapte over de vraag of ik speelgoed had en nam al snel de afstand tussen ons weg.
Ik werd ook hechter met de kinderen door samen met hen teddybeertjes te maken van chenilledraad die ik uit Korea had meegenomen. Ik was trots en hoopte dat de kinderen hun afgewerkte beertje mee naar huis zouden nemen en misschien zelfs na verloop van tijd nog aan mij zouden denken.
Een groot cadeau op de laatste dag
Ik kan de laatste vrijwilligersdag nog steeds niet vergeten. Ik had brieven en kleine souvenirs voor de kinderen klaargemaakt, en zij hadden taart en hapjes voor mij klaargemaakt. Dat moment is me het meest bijgebleven. Ik dacht: 'Ik ben echt blij dat ik hierheen ben gekomen.'
Momenten die net zo vreugdevol waren als het vrijwilligerswerk
In het weekend genoot ik van safari's en activiteiten op zee. Giraffen, leeuwen en zebra's vanuit een open voertuig van zo dichtbij zien dat ik ze bijna kon aanraken, is een ervaring die ik nooit zal vergeten. Op Paje Beach voelde het uitzicht dat zich uitstrekte tot voorbij de horizon, terwijl ik op een jetski over de turquoise zee voer, alsof ik op de Malediven was.
De verandering die het tussenjaar teweegbracht
Door deze ervaring ben ik proactiever geworden. Oorspronkelijk was ik introvert en vond ik het moeilijk om als eerste op anderen af te stappen, maar nu merk ik dat ik mensen als eerste begroet en zelfs in het opleidingscentrum contact met ze zoek.
Eerst koos ik zonder er veel over na te denken voor een tussenjaar, maar nu kan ik het met zekerheid zeggen: de tijd die ik met de kinderen in Tanzania doorbracht, heeft mijn blik verruimd en zelfs de richting van mijn leven veranderd.
Als je een tussenjaar overweegt, raad ik je ten zeerste aan om het minstens één keer te proberen. Ook jij kunt, net als ik, een prachtig geschenk in het leven ontvangen.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
