#Mijn verlegenheid overwonnen en actiever contact gaan zoeken met anderen #Praktijkervaring in het buitenland, gelijke kansen #Het vertrouwen om vrijer en gelukkiger te leven

|
I was able to discover a new side of myself.Wanneer ik iemand ontmoette die ik nog niet eerder had ontmoet of een buitenlander, kon ik nu zonder aarzelen op diegene afstappen en een gesprek beginnen. Het weekend nadat ik thuiskwam, ging ik als vrijwilliger gezelschap houden in een verzorgingshuis. Ik denk dat ik zelf verbaasd was dat ik reageerde op de ouderen en gesprekken met hen bleef voeren, omdat ik vroeger meestal erg verlegen was.
Cambodja — medisch vrijwilligersprogramma in Phnom Penh voor de behandeling van kinderen, waaraan iedereen kan deelnemen. Ervaring van gapper Cha Yuseon |
# De kans om in het buitenland medische ervaring op te doen sprak me enorm aan.

Hallo. Ik ben Cha Yuseon, 25 jaar en geneeskundestudent.
Ik had ervaring met vrijwilligerswerk in ziekenhuizen in Korea, maar had dat nog nooit in het buitenland gedaan. OokIk vond het een onderscheidend kenmerk dat je er minstens vier weken (dus niet voor korte tijd) kon verblijven en samen met lokaal medisch personeel vrijwilligerswerk in een ziekenhuis kon doen — iets wat andere vrijwilligersprogramma’s niet boden.
* *Droomt ervan later in de medische sector te werkenMevrouw Cha Yuseon had tijd nodig om zekerheid te krijgen over haar carrièrepad en meer over zichzelf te leren. Samen met een professionele adviseur koos ze een project en besloot ze een tussenjaar te nemen.Op zoek naar een project dat perfect bij je past? Ik raad een persoonlijk gesprek met een tussenjaarspecialist van harte aan!
Een zekere manier om mijn leven te veranderen: persoonlijk advies over een tussenjaar
# Leren van en communiceren met locals in een land waar ik nog nooit was geweest!

Ik geloofde dat communicatievaardigheden de belangrijkste vaardigheid zouden zijn voor mijn toekomstige carrière.
Het is geen Engelstalig land en ook geen nabijgelegen land zoals China of Japan,
Mijn doel was om me goed aan te passen, met de lokale bevolking te communiceren en herinneringen te maken in een land dat ik voor het eerst bezocht.

Naar welk land je ook reist, ik denk dat het belangrijkste is dat je de cultuur van dat land respecteert.
In Cambodja begroeten mensen elkaar door hun handen zo tegen elkaar te houden 🙏🏻. Zelfs vreemden verwelkomden me met een glimlach wanneer ik mijn handen tegen elkaar hield en ‘suosdei~’ zei. Ik denk dat ik die begroeting vaker gebruikte dan ‘hallo’.
Later vertelde een leerling-verpleegkundige die ik op de afdeling had ontmoet me dat ‘suosdei’ lijkt op het informele ‘annyeong’ in onze taal en dat ‘chomripsuo’ het formele ‘annyeonghaseyo’ betekent. Ik schaamde me en dacht: ‘Heb ik al die tijd dus informele taal gebruikt?!’ Maar het was een leuke, nieuwe ontdekking dat zij, net als wij, beleefdheidsvormen hebben.
# Ik denk terug aan de momenten waarop ik ontspannen kletste en tijd doorbracht met mijn nieuwe vrienden.

Er waren moeilijke tijden en momenten waarop ik me uitgedaagd voelde in de onbekende omgeving, maar dankzij de dierbare vrienden die ik in Cambodja ontmoette, kon ik die momenten doorstaan. Souvenirs kopen op de Central Market met Briana, die op de derde verdieping woonde, en mijn Koreaanse kamergenoot, en samen naar het zwembad gaan, verzachtte mijn eenzame gevoel nadat ik alleen naar een vreemd land was gevlogen.
Ook herinner ik me dat ik na mijn vrijwilligerswerk in het ziekenhuis afsprak met mijn Cambodjaanse vrienden: we aten bij restaurant Riverview en dronken cocktails op de hippe locatie Bassac Lane, terwijl we tot laat in de nacht praatten.
# Ik heb een nieuwe kant van mezelf leren kennen.

Na mijn tussenjaar heb ik een nieuwe kant van mezelf leren kennen.
Wanneer ik iemand ontmoette die ik nog niet eerder had gezien of een buitenlander, kon ik nu zonder aarzelen op diegene afstappen en een gesprek beginnen.
Het weekend dat ik thuiskwam, deed ik vrijwilligerswerk als gezelschapsmaatje in een verzorgingshuis. Ik was verbaasd dat ik op de ouderen reageerde en gesprekken met hen voerde, hoewel ik normaal gesproken nogal verlegen ben. Ik weet zeker dat deze verandering te danken is aan de ervaring en het zelfvertrouwen die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgedaan. :)
# Medisch vrijwilligerswerk in Cambodja — zo ziet mijn dagelijkse routine eruit!

Ik stond meestal om 7 uur op en maakte me klaar om naar het ziekenhuis te gaan. De roosters verschillen per afdeling, maar op mijn afdeling deden we vrijwilligerswerk van 8 tot 11 uur. Ik hoorde dat de lunchpauze van 11 tot 2 uur was en was verbaasd hoe lang die was in vergelijking met Korea. ’s Ochtends liep ik visite met de verpleegkundigen, waarbij we infusen verwisselden, medicijnen mengden of injecties gaven. Na de visite nam ik samen met leerling-verpleegkundigen en geneeskundestudenten bloed af of verving ik infusen. Na het werk at ik in de kantine voor vrijwilligers en had ik daarna vrije tijd.
# Mijn tussenjaar met medisch vrijwilligerswerk in Cambodja!
Ervaring★★★★★
:Ik heb waardevolle ervaringen opgedaan die ik in Korea niet had kunnen opdoen. De omstandigheden waren soms moeilijk, maar ik kon het volhouden omdat ik naar het ziekenhuis kon gaan.
Leren★★★★★
: Ik kon van dichtbij allerlei behandelingen en procedures leren kennen. Niemand joeg me op of berispte me; ze legden alles rustig uit en ik ben erg dankbaar dat ze iedereen gelijke kansen gaven, zonder onderscheid te maken tussen lokale studenten en anderen.
Cha Yu-seondie deelnam aan het medische vrijwilligersproject in Cambodja Wil je meer weten?!
Klik op de banner hieronderalsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
.png?type=w773)

|
I was able to discover a new side of myself.Wanneer ik iemand ontmoette die ik nog niet eerder had ontmoet of een buitenlander, kon ik nu zonder aarzelen op diegene afstappen en een gesprek beginnen. Het weekend nadat ik thuiskwam, ging ik als vrijwilliger gezelschap houden in een verzorgingshuis. Ik denk dat ik zelf verbaasd was dat ik reageerde op de ouderen en gesprekken met hen bleef voeren, omdat ik vroeger meestal erg verlegen was.
Cambodja — medisch vrijwilligersprogramma in Phnom Penh voor de behandeling van kinderen, waaraan iedereen kan deelnemen. Ervaring van gapper Cha Yuseon |
# De kans om in het buitenland medische ervaring op te doen sprak me enorm aan.

Hallo. Ik ben Cha Yuseon, 25 jaar en geneeskundestudent.
Ik had ervaring met vrijwilligerswerk in ziekenhuizen in Korea, maar had dat nog nooit in het buitenland gedaan. OokIk vond het een onderscheidend kenmerk dat je er minstens vier weken (dus niet voor korte tijd) kon verblijven en samen met lokaal medisch personeel vrijwilligerswerk in een ziekenhuis kon doen — iets wat andere vrijwilligersprogramma’s niet boden.
* *Droomt ervan later in de medische sector te werkenMevrouw Cha Yuseon had tijd nodig om zekerheid te krijgen over haar carrièrepad en meer over zichzelf te leren. Samen met een professionele adviseur koos ze een project en besloot ze een tussenjaar te nemen.Op zoek naar een project dat perfect bij je past? Ik raad een persoonlijk gesprek met een tussenjaarspecialist van harte aan!
Een zekere manier om mijn leven te veranderen: persoonlijk advies over een tussenjaar
# Leren van en communiceren met locals in een land waar ik nog nooit was geweest!

Ik geloofde dat communicatievaardigheden de belangrijkste vaardigheid zouden zijn voor mijn toekomstige carrière.
Het is geen Engelstalig land en ook geen nabijgelegen land zoals China of Japan,
Mijn doel was om me goed aan te passen, met de lokale bevolking te communiceren en herinneringen te maken in een land dat ik voor het eerst bezocht.

Naar welk land je ook reist, ik denk dat het belangrijkste is dat je de cultuur van dat land respecteert.
In Cambodja begroeten mensen elkaar door hun handen zo tegen elkaar te houden 🙏🏻. Zelfs vreemden verwelkomden me met een glimlach wanneer ik mijn handen tegen elkaar hield en ‘suosdei~’ zei. Ik denk dat ik die begroeting vaker gebruikte dan ‘hallo’.
Later vertelde een leerling-verpleegkundige die ik op de afdeling had ontmoet me dat ‘suosdei’ lijkt op het informele ‘annyeong’ in onze taal en dat ‘chomripsuo’ het formele ‘annyeonghaseyo’ betekent. Ik schaamde me en dacht: ‘Heb ik al die tijd dus informele taal gebruikt?!’ Maar het was een leuke, nieuwe ontdekking dat zij, net als wij, beleefdheidsvormen hebben.
# Ik denk terug aan de momenten waarop ik ontspannen kletste en tijd doorbracht met mijn nieuwe vrienden.

Er waren moeilijke tijden en momenten waarop ik me uitgedaagd voelde in de onbekende omgeving, maar dankzij de dierbare vrienden die ik in Cambodja ontmoette, kon ik die momenten doorstaan. Souvenirs kopen op de Central Market met Briana, die op de derde verdieping woonde, en mijn Koreaanse kamergenoot, en samen naar het zwembad gaan, verzachtte mijn eenzame gevoel nadat ik alleen naar een vreemd land was gevlogen.
Ook herinner ik me dat ik na mijn vrijwilligerswerk in het ziekenhuis afsprak met mijn Cambodjaanse vrienden: we aten bij restaurant Riverview en dronken cocktails op de hippe locatie Bassac Lane, terwijl we tot laat in de nacht praatten.
# Ik heb een nieuwe kant van mezelf leren kennen.

Na mijn tussenjaar heb ik een nieuwe kant van mezelf leren kennen.
Wanneer ik iemand ontmoette die ik nog niet eerder had gezien of een buitenlander, kon ik nu zonder aarzelen op diegene afstappen en een gesprek beginnen.
Het weekend dat ik thuiskwam, deed ik vrijwilligerswerk als gezelschapsmaatje in een verzorgingshuis. Ik was verbaasd dat ik op de ouderen reageerde en gesprekken met hen voerde, hoewel ik normaal gesproken nogal verlegen ben. Ik weet zeker dat deze verandering te danken is aan de ervaring en het zelfvertrouwen die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgedaan. :)
# Medisch vrijwilligerswerk in Cambodja — zo ziet mijn dagelijkse routine eruit!

Ik stond meestal om 7 uur op en maakte me klaar om naar het ziekenhuis te gaan. De roosters verschillen per afdeling, maar op mijn afdeling deden we vrijwilligerswerk van 8 tot 11 uur. Ik hoorde dat de lunchpauze van 11 tot 2 uur was en was verbaasd hoe lang die was in vergelijking met Korea. ’s Ochtends liep ik visite met de verpleegkundigen, waarbij we infusen verwisselden, medicijnen mengden of injecties gaven. Na de visite nam ik samen met leerling-verpleegkundigen en geneeskundestudenten bloed af of verving ik infusen. Na het werk at ik in de kantine voor vrijwilligers en had ik daarna vrije tijd.
# Mijn tussenjaar met medisch vrijwilligerswerk in Cambodja!
Ervaring★★★★★
:Ik heb waardevolle ervaringen opgedaan die ik in Korea niet had kunnen opdoen. De omstandigheden waren soms moeilijk, maar ik kon het volhouden omdat ik naar het ziekenhuis kon gaan.
Leren★★★★★
: Ik kon van dichtbij allerlei behandelingen en procedures leren kennen. Niemand joeg me op of berispte me; ze legden alles rustig uit en ik ben erg dankbaar dat ze iedereen gelijke kansen gaven, zonder onderscheid te maken tussen lokale studenten en anderen.
Cha Yu-seondie deelnam aan het medische vrijwilligersproject in Cambodja Wil je meer weten?!
Klik op de banner hieronderalsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
.png?type=w773)
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.