Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Me eerlijk uiten en me niet druk maken om wat anderen denken #Een nieuwe taal, cultuur en nieuwe relaties #Het belang van vrijheid en geluk
|
Van harte aanbevolen door deelnemer aan Korea Gap Year Kim Young-jun 👏👏👏
Zorgeloos en met plezier Engels studeren in Cebu, Filipijnen — meer hoeft het niet te zijn!Laad je op met warme liefde terwijl je tijd doorbrengt met kinderen in Hanoi, Vietnam |
Voordat ik in militaire dienst ging, twijfelde ik veel over mijn studie terwijl ik aan de universiteit studeerde. De angst dat ik, als ik op deze manier bleef studeren, uiteindelijk maar een beetje zou voortdobberen tot mijn afstuderen, werd steeds sterker. Daarom besloot ik, in plaats van het pad te volgen dat iedereen bewandelt, een grote stap te zetten en een jaar vrij te nemen om mijn leven opnieuw op orde te brengen.
Toen ik voor het eerst in Cebu, Filipijnen aankwam, voelde alles onbekend en onwennig. Maar naarmate de tijd verstreek, kon ik me verplaatsen en vrij leven als een local. Activiteiten zoals eilandhoppen, duiken en skydiven waren allemaal nieuwe uitdagingen voor me. Dankzij die ervaringen voelde elke dag nieuw en fijn. Vooral het skydiven was zo eng toen het vliegtuig hoger en hoger klom, dat ik zelfs dacht: "Zal ik mijn geld maar laten zitten en vragen of ik eruit mag?" Maar de kick toen het me uiteindelijk lukte, staat me nog helder voor de geest.
Ook de vrienden die ik in Cebu ontmoette, hebben veel invloed op me gehad. Dankzij een vriend die altijd als eerste op anderen afstapte en voor hen zorgde, besloot ik dat ik zelf de eerste stap moest zetten, en ik deed daar ook echt mijn best voor. Ik ben nog steeds trots als ik eraan terugdenk hoe we de dag ervoor onze route planden en zelfs discussieerden over de lunch, zodat we samen sleutelhangers konden maken. Vooral de handgeschreven brieven die mijn vrienden achterlieten voordat ze vertrokken, bevatten een warm gevoel van acceptatie zoals ik ben. Dat raakte me diep en hielp me mezelf meer te waarderen.
Eerlijk gezegd twijfelde ik voordat ik aan het vrijwilligersprogramma in Vietnam begon, omdat ik het gevoel had dat ik in Cebu al genoeg had genoten. Ik vroeg me af: "Moet ik echt nog een keer gaan? Wordt het net zo leuk als Cebu?" Maar zodra ik de kinderen ontmoette, verdwenen die zorgen meteen.
"Juf~ juf~" — toen de kinderen zelf naar me toe kwamen en mijn hand vasthielden, en ze me na de les smeekten om niet weg te gaan, voelde ik een onbeschrijfelijk geluk en een enorme warmte.
Dankzij deze twee tussenjaren heb ik geleerd mezelf eerlijker uit te drukken en meer van het leven te genieten. Het was waarschijnlijk de vrijste en spannendste tijd van mijn leven. Maar ik heb niet alleen maar plezier gemaakt — het is geen overdrijving om te zeggen dat ik in die zes maanden meer heb geleerd dan in twee jaar universiteit.
In Korea leefde ik altijd met de gedachte: "Val niet op." Maar in het buitenland liet ik mezelf zien zoals ik ben, en doordat ik ervoer dat anderen me daarom respecteerden, leerde ik mijn ware zelf kennen. Ik voelde ook hoe belangrijk taal is en ben daarom van plan Japans en Spaans te gaan studeren. Voor volgend jaar bereid ik me voor op een uitwisselingsprogramma.
Vroeger vergeleek ik mezelf met anderen en voelde ik me minderwaardig, maar nu trek ik me minder aan van wat anderen van me denken en is mijn zelfvertrouwen flink gegroeid. Het tussenjaar van zes maanden was een onvervangbare, waardevolle periode die de richting van mijn leven heeft veranderd.
|
Van harte aanbevolen door deelnemer aan Korea Gap Year Kim Young-jun 👏👏👏
Zorgeloos en met plezier Engels studeren in Cebu, Filipijnen — meer hoeft het niet te zijn!Laad je op met warme liefde terwijl je tijd doorbrengt met kinderen in Hanoi, Vietnam |
Voordat ik in militaire dienst ging, twijfelde ik veel over mijn studie terwijl ik aan de universiteit studeerde. De angst dat ik, als ik op deze manier bleef studeren, uiteindelijk maar een beetje zou voortdobberen tot mijn afstuderen, werd steeds sterker. Daarom besloot ik, in plaats van het pad te volgen dat iedereen bewandelt, een grote stap te zetten en een jaar vrij te nemen om mijn leven opnieuw op orde te brengen.
Toen ik voor het eerst in Cebu, Filipijnen aankwam, voelde alles onbekend en onwennig. Maar naarmate de tijd verstreek, kon ik me verplaatsen en vrij leven als een local. Activiteiten zoals eilandhoppen, duiken en skydiven waren allemaal nieuwe uitdagingen voor me. Dankzij die ervaringen voelde elke dag nieuw en fijn. Vooral het skydiven was zo eng toen het vliegtuig hoger en hoger klom, dat ik zelfs dacht: "Zal ik mijn geld maar laten zitten en vragen of ik eruit mag?" Maar de kick toen het me uiteindelijk lukte, staat me nog helder voor de geest.
Ook de vrienden die ik in Cebu ontmoette, hebben veel invloed op me gehad. Dankzij een vriend die altijd als eerste op anderen afstapte en voor hen zorgde, besloot ik dat ik zelf de eerste stap moest zetten, en ik deed daar ook echt mijn best voor. Ik ben nog steeds trots als ik eraan terugdenk hoe we de dag ervoor onze route planden en zelfs discussieerden over de lunch, zodat we samen sleutelhangers konden maken. Vooral de handgeschreven brieven die mijn vrienden achterlieten voordat ze vertrokken, bevatten een warm gevoel van acceptatie zoals ik ben. Dat raakte me diep en hielp me mezelf meer te waarderen.
Eerlijk gezegd twijfelde ik voordat ik aan het vrijwilligersprogramma in Vietnam begon, omdat ik het gevoel had dat ik in Cebu al genoeg had genoten. Ik vroeg me af: "Moet ik echt nog een keer gaan? Wordt het net zo leuk als Cebu?" Maar zodra ik de kinderen ontmoette, verdwenen die zorgen meteen.
"Juf~ juf~" — toen de kinderen zelf naar me toe kwamen en mijn hand vasthielden, en ze me na de les smeekten om niet weg te gaan, voelde ik een onbeschrijfelijk geluk en een enorme warmte.
Dankzij deze twee tussenjaren heb ik geleerd mezelf eerlijker uit te drukken en meer van het leven te genieten. Het was waarschijnlijk de vrijste en spannendste tijd van mijn leven. Maar ik heb niet alleen maar plezier gemaakt — het is geen overdrijving om te zeggen dat ik in die zes maanden meer heb geleerd dan in twee jaar universiteit.
In Korea leefde ik altijd met de gedachte: "Val niet op." Maar in het buitenland liet ik mezelf zien zoals ik ben, en doordat ik ervoer dat anderen me daarom respecteerden, leerde ik mijn ware zelf kennen. Ik voelde ook hoe belangrijk taal is en ben daarom van plan Japans en Spaans te gaan studeren. Voor volgend jaar bereid ik me voor op een uitwisselingsprogramma.
Vroeger vergeleek ik mezelf met anderen en voelde ik me minderwaardig, maar nu trek ik me minder aan van wat anderen van me denken en is mijn zelfvertrouwen flink gegroeid. Het tussenjaar van zes maanden was een onvervangbare, waardevolle periode die de richting van mijn leven heeft veranderd.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
