#Meer positieve emoties, grotere zelfstandigheid #Nieuwe contacten, uiteenlopende culturele ervaringen #De vreugde en persoonlijke groei van het leven in Cambodja

|
De grootste verandering die ik merkte toen ik in Cambodja woonde, was dat ik meer positieve emoties ervoer. Als er vroeger iets deprimerends gebeurde, werd mijn hele dag door die stemming beheerst en overheersten negatieve gevoelens. Maar nadat ik hierheen was gekomen, dacht ik bij mezelf: "Dit is Cambodja", waardoor ik niets meer te serieus nam, wat er ook gebeurde. Elke dag genoot ik van kleine dingen en bovenal voelde het alsof ik een heel jaar lang met water had gespeeld.
Medical volunteer work in Phnom Penh, Cambodia treating children that anyone can participate in Yang Ji-wonErvaring van een gapper |
Ik koos voor een tussenjaar omdat ik nieuwe ervaringen en emoties wilde beleven in mijn dagelijkse routine!

Hallo! Ik ben Yang Ji-won, tweedejaarsstudent verpleegkunde.
Ik ben een student die liever rijst dan brood eet en liever naar zee gaat dan naar de bergen. Als ik me verveel, zing ik soms alleen of luister ik naar muziek en dans ik op de maat. Ook laad ik mezelf weer op door te wandelen of een stukje te rijden :)
De belangrijkste reden waarom ik besloot een tussenjaar te nemen, was dat ik in mijn dagelijkse routine verschillende dingen en emoties wilde ervaren.Toen ik jong was, was ik graag actief, maar op een gegeven moment vergat ik wat ik leuk vond en bracht ik veel tijd door met nietsdoen op mijn kamer. Die momenten waren comfortabel, maarik wilde die tijd zonder vreugdegevoelens veranderen. Met de gedachte dat ik geen spijt wilde krijgen en iets nieuws wilde proberen, besloot ik dit keer aan een tussenjaarproject te beginnen.😊

Persoonlijk wilde ik mijn dankbaarheid uiten aan de tussenjaaradviseur. Ik was erg dankbaar toen de adviseur me aan de telefoon zei dat ik met veel mensen moest omgaan, veel moest lachen, huilen en nieuwe dingen moest gaan beleven!
Tot dan toe had ik vaak het gevoel dat al mijn acties niet oprecht waren, omdat ik niet wist wat ik wilde doen.Ik maakte me dus zorgen en vroeg me af of een maand aan een tussenjaar besteden wel echt zinvol zou zijn, maar ik was oprecht dankbaar voor de steun tijdens mijn reis! Deze ervaring heeft me veel veranderd en de aanmoediging van de adviseur was een grote hulp :)
*We hebben Yang Ji-won, die behoefte had aan nieuwe en positieve prikkels in haar eentonige dagelijkse routine, na een adviesgesprek een persoonlijk tussenjaarplan aanbevolen :) Als je een persoonlijk plan wilt voor waar en hoe je veranderingen kunt aanbrengen,raad ik een persoonlijk adviesgesprek met een tussenjaarspecialist van harte aan!
Een zekere manier om je leven te veranderen — persoonlijk adviesgesprek over een tussenjaar
Ik wilde meer op mezelf leren vertrouwen en niet bang zijn voor nieuwe uitdagingen.

Voor mijn tussenjaar durfde ik niet alleen aan iets te beginnen en twijfelde ik altijd. Om me gerustgesteld te voelen, had ik bevestiging van anderen nodig. Daardoorwerd ik afhankelijk en nam het aantal dingen dat ik zelfstandig kon doen geleidelijk af. Tijdens activiteiten voelde ik me vaak klein, en angst kwam vóór plezier, waardoor ik geen nieuwe uitdagingen durfde aan te gaan.Daardoor had ik de neiging om steeds dezelfde saaie routine te herhalen.
Dus Met een tussenjaar wilde ik al mijn zorgen van me afzetten en leuke ervaringen opdoen. Ook wilde ik iemand worden die zelfstandig alles met vertrouwen en moed kon doen wat ik van plan was. Ik wilde deze kans aangrijpen om meer in mezelf te geloven en iemand te worden die niet bang is voor nieuwe uitdagingen.
# Het leven met nieuwe mensen was heel nieuw en spannend!

Voordat ik meedeed, voelde elke dag somber en oninteressant en had ik het idee dat ik alleen maar leefde terwijl de tijd verstreek. Maar na deelname aan het project werden alle dagen iets waar ik echt naar uitkeek. Voordat de dag voorbij was, maakte ik een globaal plan voor de volgende dag en ging ik slapen. Natuurlijk zei ik ja en ging ik mee als mijn huisgenoten vroegen: "Zullen we hier samen naartoe gaan?", waardoor mijn plannen vaak flink veranderden.In het begin vond ik veranderingen in mijn plannen stressvol, net als in Korea. Maar nadat mijn plannen een paar keer waren gewijzigd, bleken de activiteiten op plekken die we onverwacht bezochten juist heel leuk!
Alles was nieuw en onbekend, en dat vond ik geweldig: de levensstijl, de manieren waarop vrienden uit andere culturen plezier maakten en hun kleding. Ik hield van de bijzondere sfeer wanneer ik met buitenlandse vrienden was.

Ik herinner me ook de mensen die ik in het ziekenhuis heb ontmoet! Er was een schattige verpleegkundige die Soplin heette, een verpleegkundige genaamd Somali die even oud was als Lida, een vrouwelijke verpleegkundige die goed Engels sprak, een vriendelijke verpleegkundige die niet goed Engels kon spreken, een knappe arts die graag praatte en dingen uitlegde, een vriendelijke arts met een schattige glimlach die hielp met bloed afnemen, een arts die net een komiek was en gewoon graag praatte, en nog meer. Ik weet niet meer al hun namen, maar ik herinner me hun gezichten nog levendig. Ik had veel plezier met hen en was ze dankbaar.

Van de mensen die ik in het huis ontmoette, waren de Koreanen Minseon, Soyeon en Dahye unnie, die ik maar heel kort ontmoette. Later was er Ye-won unnie, met wie ik veel optrok..Alleen al het feit dat er Koreanen om me heen waren, was een enorme steun.Vooral van Minseon kreeg ik veel tips voor het leven. Soyeon en Dahye unnie vertelden me over de verpleegkundeopleiding en namen me mee naar restaurants waar ik alleen niet naartoe zou zijn gegaan. Ye-won unnie en ik gingen samen naar allerlei plekken, zoals Siem Reap en het eiland Koh Rong. We werden heel close en zij werd iemand op wie ik veel vertrouwde. Ze had een bijzonder positieve invloed: ze vertelde over het dagelijkse leven in het ziekenhuis en hielp me veel te leren!
# De grootste verandering die ik merkte, was dat ik meer positieve emoties ervoer.

De grootste verandering die ik merkte toen ik in Cambodja woonde, was dat ik meer positieve emoties ervoer.
Als er vroeger iets deprimerends gebeurde, beheerste die stemming mijn hele dag en overheersten negatieve gevoelens. Maar nadat ik hierheen was gekomen, dacht ik: "Dit is Cambodja", en nam ik niets meer te serieus, wat er ook gebeurde. Elke dag genoot ik van kleine dingen en bovenal voelde het alsof ik een heel jaar lang met water had gespeeld. Haha.
Tijdens mijn reis naar een nieuw land wilde ik veel foto’s maken, dus legde ik van alles talloze momenten vast. Vooral omdat ik veel selfies maakte, kan ik ze nu vrijuit maken zonder me ongemakkelijk te voelen. Deze ervaringen herinnerden me eraan hoe dierbaar ze voor me zijn!
# Medisch vrijwilligerswerk in Cambodja — zo ziet mijn dagelijkse routine eruit!

Een dag in Cambodja verliep volgens het schema van het ziekenhuis!
<8.00–12.00 uur>
: Na aankomst in het ziekenhuis desinfecteerden we de wonden van patiënten en verbonden we die, verwijderden we hechtingen, vouwden we antiseptische watten en maakten we medische instrumenten schoon, naast andere taken. Zodra de behandeling van een patiënt klaar was, kwam de volgende patiënt binnen en moesten we meteen helpen met de behandeling.
<Na 12.00 uur>
: We gingen lunchen in het restaurant en keerden daarna naar huis terug; vervolgens deden we soms onze eigen dingen. Wie dat wilde, kon ook extra vrijwilligerswerk gaan doen.
Mijn persoonlijke tips voor de voorbereiding op een medisch vrijwilligersjaar in Cambodja!

Inpakken
Ik bereidde me voor aan de hand van de paklijst die tijdens het tussenjaar werd uitgedeeld. Er stond duidelijk dat één koffer en één rugzak genoeg zouden zijn, maar als ik alle genoemde spullen wilde meenemen, waren één koffer en één rugzak absoluut niet voldoende. Daarom liet ik spullen thuis die je makkelijk in een supermarkt kunt kopen, zoals shampoo, conditioner en douchegel, en pakte ik alleen de echt noodzakelijke dingen in. Door het zo eenvoudig te houden, werd mijn bagage iets lichter.
Immigratieprocedure
Zodra ik op het vliegveld aankwam, zocht ik alle relevante video’s op en bekeek ik ze, zodat ik alles zelf kon regelen. Ik zette de stappen van de immigratieprocedure op mijn telefoon op een rij en oefende ze een paar keer, maar Incheon Airport was zo groot dat het nog steeds moeilijk was om de weg te vinden. Dankzij de voorbereiding kon ik alles toch zonder grote fouten afhandelen, denk ik. (Ik heb het eigenlijk erg naar mijn zin gehad, haha.)
Ook heb ik voor iedereen die zich voorbereidt op een tussenjaar in Cambodja de dingen op een rij gezet die me tijdens mijn verblijf daar zijn opgevallen! Het kan handig zijn om dit te bekijken voordat je naar Cambodja vertrekt!
Dit is heel persoonlijk en in de praktijk kan het anders zijn, dus beschouw het alleen als een richtlijn!!
Neem initiatief en wees proactief!!
De polikliniek is toegankelijk en houdt vooral verbanden in, iets wat iedereen makkelijk kan leren.
Binnen de afdeling DIM is er een aparte intensivecareafdeling, waar ik infusen kon leren aanleggen.
De SICU en MICU voelden gespecialiseerder en diepgaander aan; ik had het gevoel dat je op de SICU vooral verbanden leert aanleggen, terwijl de MICU meer op medicatie gericht was :)
Gebruik een bonnetje in het restaurant om verschillende gerechten te bestellen en te proberen. Lok Lak en gebakken rijst met rundvlees zijn heerlijk. Met één bon krijg je twee flesjes water of twee blikjes drinken!
Ananassen van de Russian Market zijn een aanrader. Ze zijn goedkoper en lekkerder dan die in Aeon Mall.
De gedroogde kokosnoot die bij Aeon Mall wordt verkocht, is lekker.
Breng zeker een bezoek aan Siem Reap!
Bij wasserettes betaal je op basis van gewicht, dus je kunt het beste lichte kleding inpakken.
Gebruik de kortingsbon van 60% voor een tuktuk tussen 6.00 en 10.00 uur. Vul ‘MORNING’ in bij het kortingsbonveld.
Afdingen is heel gewoon op de markt, dus vergeet dat niet! :)
Ik hoop dat deze informatie nuttig is en wens je een fijne tijd tijdens je tussenjaar in Cambodja! :)
# Mijn medische vrijwilligersjaar in het buitenland in Cambodja was!

Ervaring ★★★★★
: Het was een ontzettend waardevolle ervaring, die ik juist op deze plek zo fijn kon beleven. Een maand is nog nooit zo snel voorbijgegaan.
Leren ★★★★★
: Doordat ik daadwerkelijk verpleegkundige taken uitvoerde, heb ik veel kennis opgedaan. Naast de vakinhoudelijke kennis was het ook een periode waarin ik mezelf met positieve gevoelens kon vullen.
Omgeving ★★★★★
: Zowel de omgeving als de mensen daar waren bijna allemaal erg aardig.
Veiligheid ★★★★
: Er rijden veel motoren. Er wordt niet strikt op de rijstroken gelet, dus het voelt een beetje gevaarlijk.
's Ochtends is er zeer ernstige verkeersdrukte op de kruispunten.
Vrije tijd ★★★★★
: Het voelde alsof ik alles heb gedaan wat ik wilde doen en alle plaatsen in Cambodja heb bezocht die ik wilde zien, dus ik heb een geweldige tijd gehad.
Yang Ji-wonbezocht door Phnom Penh, Cambodja medisch vrijwilligersproject Wil je meer weten?!
Klik op de banner hieronderAlsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼

|
De grootste verandering die ik merkte toen ik in Cambodja woonde, was dat ik meer positieve emoties ervoer. Als er vroeger iets deprimerends gebeurde, werd mijn hele dag door die stemming beheerst en overheersten negatieve gevoelens. Maar nadat ik hierheen was gekomen, dacht ik bij mezelf: "Dit is Cambodja", waardoor ik niets meer te serieus nam, wat er ook gebeurde. Elke dag genoot ik van kleine dingen en bovenal voelde het alsof ik een heel jaar lang met water had gespeeld.
Medical volunteer work in Phnom Penh, Cambodia treating children that anyone can participate in Yang Ji-wonErvaring van een gapper |
Ik koos voor een tussenjaar omdat ik nieuwe ervaringen en emoties wilde beleven in mijn dagelijkse routine!

Hallo! Ik ben Yang Ji-won, tweedejaarsstudent verpleegkunde.
Ik ben een student die liever rijst dan brood eet en liever naar zee gaat dan naar de bergen. Als ik me verveel, zing ik soms alleen of luister ik naar muziek en dans ik op de maat. Ook laad ik mezelf weer op door te wandelen of een stukje te rijden :)
De belangrijkste reden waarom ik besloot een tussenjaar te nemen, was dat ik in mijn dagelijkse routine verschillende dingen en emoties wilde ervaren.Toen ik jong was, was ik graag actief, maar op een gegeven moment vergat ik wat ik leuk vond en bracht ik veel tijd door met nietsdoen op mijn kamer. Die momenten waren comfortabel, maarik wilde die tijd zonder vreugdegevoelens veranderen. Met de gedachte dat ik geen spijt wilde krijgen en iets nieuws wilde proberen, besloot ik dit keer aan een tussenjaarproject te beginnen.😊

Persoonlijk wilde ik mijn dankbaarheid uiten aan de tussenjaaradviseur. Ik was erg dankbaar toen de adviseur me aan de telefoon zei dat ik met veel mensen moest omgaan, veel moest lachen, huilen en nieuwe dingen moest gaan beleven!
Tot dan toe had ik vaak het gevoel dat al mijn acties niet oprecht waren, omdat ik niet wist wat ik wilde doen.Ik maakte me dus zorgen en vroeg me af of een maand aan een tussenjaar besteden wel echt zinvol zou zijn, maar ik was oprecht dankbaar voor de steun tijdens mijn reis! Deze ervaring heeft me veel veranderd en de aanmoediging van de adviseur was een grote hulp :)
*We hebben Yang Ji-won, die behoefte had aan nieuwe en positieve prikkels in haar eentonige dagelijkse routine, na een adviesgesprek een persoonlijk tussenjaarplan aanbevolen :) Als je een persoonlijk plan wilt voor waar en hoe je veranderingen kunt aanbrengen,raad ik een persoonlijk adviesgesprek met een tussenjaarspecialist van harte aan!
Een zekere manier om je leven te veranderen — persoonlijk adviesgesprek over een tussenjaar
Ik wilde meer op mezelf leren vertrouwen en niet bang zijn voor nieuwe uitdagingen.

Voor mijn tussenjaar durfde ik niet alleen aan iets te beginnen en twijfelde ik altijd. Om me gerustgesteld te voelen, had ik bevestiging van anderen nodig. Daardoorwerd ik afhankelijk en nam het aantal dingen dat ik zelfstandig kon doen geleidelijk af. Tijdens activiteiten voelde ik me vaak klein, en angst kwam vóór plezier, waardoor ik geen nieuwe uitdagingen durfde aan te gaan.Daardoor had ik de neiging om steeds dezelfde saaie routine te herhalen.
Dus Met een tussenjaar wilde ik al mijn zorgen van me afzetten en leuke ervaringen opdoen. Ook wilde ik iemand worden die zelfstandig alles met vertrouwen en moed kon doen wat ik van plan was. Ik wilde deze kans aangrijpen om meer in mezelf te geloven en iemand te worden die niet bang is voor nieuwe uitdagingen.
# Het leven met nieuwe mensen was heel nieuw en spannend!

Voordat ik meedeed, voelde elke dag somber en oninteressant en had ik het idee dat ik alleen maar leefde terwijl de tijd verstreek. Maar na deelname aan het project werden alle dagen iets waar ik echt naar uitkeek. Voordat de dag voorbij was, maakte ik een globaal plan voor de volgende dag en ging ik slapen. Natuurlijk zei ik ja en ging ik mee als mijn huisgenoten vroegen: "Zullen we hier samen naartoe gaan?", waardoor mijn plannen vaak flink veranderden.In het begin vond ik veranderingen in mijn plannen stressvol, net als in Korea. Maar nadat mijn plannen een paar keer waren gewijzigd, bleken de activiteiten op plekken die we onverwacht bezochten juist heel leuk!
Alles was nieuw en onbekend, en dat vond ik geweldig: de levensstijl, de manieren waarop vrienden uit andere culturen plezier maakten en hun kleding. Ik hield van de bijzondere sfeer wanneer ik met buitenlandse vrienden was.

Ik herinner me ook de mensen die ik in het ziekenhuis heb ontmoet! Er was een schattige verpleegkundige die Soplin heette, een verpleegkundige genaamd Somali die even oud was als Lida, een vrouwelijke verpleegkundige die goed Engels sprak, een vriendelijke verpleegkundige die niet goed Engels kon spreken, een knappe arts die graag praatte en dingen uitlegde, een vriendelijke arts met een schattige glimlach die hielp met bloed afnemen, een arts die net een komiek was en gewoon graag praatte, en nog meer. Ik weet niet meer al hun namen, maar ik herinner me hun gezichten nog levendig. Ik had veel plezier met hen en was ze dankbaar.

Van de mensen die ik in het huis ontmoette, waren de Koreanen Minseon, Soyeon en Dahye unnie, die ik maar heel kort ontmoette. Later was er Ye-won unnie, met wie ik veel optrok..Alleen al het feit dat er Koreanen om me heen waren, was een enorme steun.Vooral van Minseon kreeg ik veel tips voor het leven. Soyeon en Dahye unnie vertelden me over de verpleegkundeopleiding en namen me mee naar restaurants waar ik alleen niet naartoe zou zijn gegaan. Ye-won unnie en ik gingen samen naar allerlei plekken, zoals Siem Reap en het eiland Koh Rong. We werden heel close en zij werd iemand op wie ik veel vertrouwde. Ze had een bijzonder positieve invloed: ze vertelde over het dagelijkse leven in het ziekenhuis en hielp me veel te leren!
# De grootste verandering die ik merkte, was dat ik meer positieve emoties ervoer.

De grootste verandering die ik merkte toen ik in Cambodja woonde, was dat ik meer positieve emoties ervoer.
Als er vroeger iets deprimerends gebeurde, beheerste die stemming mijn hele dag en overheersten negatieve gevoelens. Maar nadat ik hierheen was gekomen, dacht ik: "Dit is Cambodja", en nam ik niets meer te serieus, wat er ook gebeurde. Elke dag genoot ik van kleine dingen en bovenal voelde het alsof ik een heel jaar lang met water had gespeeld. Haha.
Tijdens mijn reis naar een nieuw land wilde ik veel foto’s maken, dus legde ik van alles talloze momenten vast. Vooral omdat ik veel selfies maakte, kan ik ze nu vrijuit maken zonder me ongemakkelijk te voelen. Deze ervaringen herinnerden me eraan hoe dierbaar ze voor me zijn!
# Medisch vrijwilligerswerk in Cambodja — zo ziet mijn dagelijkse routine eruit!

Een dag in Cambodja verliep volgens het schema van het ziekenhuis!
<8.00–12.00 uur>
: Na aankomst in het ziekenhuis desinfecteerden we de wonden van patiënten en verbonden we die, verwijderden we hechtingen, vouwden we antiseptische watten en maakten we medische instrumenten schoon, naast andere taken. Zodra de behandeling van een patiënt klaar was, kwam de volgende patiënt binnen en moesten we meteen helpen met de behandeling.
<Na 12.00 uur>
: We gingen lunchen in het restaurant en keerden daarna naar huis terug; vervolgens deden we soms onze eigen dingen. Wie dat wilde, kon ook extra vrijwilligerswerk gaan doen.
Mijn persoonlijke tips voor de voorbereiding op een medisch vrijwilligersjaar in Cambodja!

Inpakken
Ik bereidde me voor aan de hand van de paklijst die tijdens het tussenjaar werd uitgedeeld. Er stond duidelijk dat één koffer en één rugzak genoeg zouden zijn, maar als ik alle genoemde spullen wilde meenemen, waren één koffer en één rugzak absoluut niet voldoende. Daarom liet ik spullen thuis die je makkelijk in een supermarkt kunt kopen, zoals shampoo, conditioner en douchegel, en pakte ik alleen de echt noodzakelijke dingen in. Door het zo eenvoudig te houden, werd mijn bagage iets lichter.
Immigratieprocedure
Zodra ik op het vliegveld aankwam, zocht ik alle relevante video’s op en bekeek ik ze, zodat ik alles zelf kon regelen. Ik zette de stappen van de immigratieprocedure op mijn telefoon op een rij en oefende ze een paar keer, maar Incheon Airport was zo groot dat het nog steeds moeilijk was om de weg te vinden. Dankzij de voorbereiding kon ik alles toch zonder grote fouten afhandelen, denk ik. (Ik heb het eigenlijk erg naar mijn zin gehad, haha.)
Ook heb ik voor iedereen die zich voorbereidt op een tussenjaar in Cambodja de dingen op een rij gezet die me tijdens mijn verblijf daar zijn opgevallen! Het kan handig zijn om dit te bekijken voordat je naar Cambodja vertrekt!
Dit is heel persoonlijk en in de praktijk kan het anders zijn, dus beschouw het alleen als een richtlijn!!
Neem initiatief en wees proactief!!
De polikliniek is toegankelijk en houdt vooral verbanden in, iets wat iedereen makkelijk kan leren.
Binnen de afdeling DIM is er een aparte intensivecareafdeling, waar ik infusen kon leren aanleggen.
De SICU en MICU voelden gespecialiseerder en diepgaander aan; ik had het gevoel dat je op de SICU vooral verbanden leert aanleggen, terwijl de MICU meer op medicatie gericht was :)
Gebruik een bonnetje in het restaurant om verschillende gerechten te bestellen en te proberen. Lok Lak en gebakken rijst met rundvlees zijn heerlijk. Met één bon krijg je twee flesjes water of twee blikjes drinken!
Ananassen van de Russian Market zijn een aanrader. Ze zijn goedkoper en lekkerder dan die in Aeon Mall.
De gedroogde kokosnoot die bij Aeon Mall wordt verkocht, is lekker.
Breng zeker een bezoek aan Siem Reap!
Bij wasserettes betaal je op basis van gewicht, dus je kunt het beste lichte kleding inpakken.
Gebruik de kortingsbon van 60% voor een tuktuk tussen 6.00 en 10.00 uur. Vul ‘MORNING’ in bij het kortingsbonveld.
Afdingen is heel gewoon op de markt, dus vergeet dat niet! :)
Ik hoop dat deze informatie nuttig is en wens je een fijne tijd tijdens je tussenjaar in Cambodja! :)
# Mijn medische vrijwilligersjaar in het buitenland in Cambodja was!

Ervaring ★★★★★
: Het was een ontzettend waardevolle ervaring, die ik juist op deze plek zo fijn kon beleven. Een maand is nog nooit zo snel voorbijgegaan.
Leren ★★★★★
: Doordat ik daadwerkelijk verpleegkundige taken uitvoerde, heb ik veel kennis opgedaan. Naast de vakinhoudelijke kennis was het ook een periode waarin ik mezelf met positieve gevoelens kon vullen.
Omgeving ★★★★★
: Zowel de omgeving als de mensen daar waren bijna allemaal erg aardig.
Veiligheid ★★★★
: Er rijden veel motoren. Er wordt niet strikt op de rijstroken gelet, dus het voelt een beetje gevaarlijk.
's Ochtends is er zeer ernstige verkeersdrukte op de kruispunten.
Vrije tijd ★★★★★
: Het voelde alsof ik alles heb gedaan wat ik wilde doen en alle plaatsen in Cambodja heb bezocht die ik wilde zien, dus ik heb een geweldige tijd gehad.
Yang Ji-wonbezocht door Phnom Penh, Cambodja medisch vrijwilligersproject Wil je meer weten?!
Klik op de banner hieronderAlsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.