Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Een bredere kijk; de ambitie om verpleegkundige in het buitenland te worden; meer sociale vaardigheid #Ervaring met medisch vrijwilligerswerk; observatie op de operatiekamer #De voldoening van vrijwilligerswerk en de ontdekking van een nieuwe droom
|
Door vrijwilligerswerk in de medische zorg en ontmoetingen met allerlei mensen werd mijn blik aanzienlijk verruimd. Vooral mijn kijk op mijn carrière veranderde sterk. In eerste instantie wilde ik gewoon afstuderen als verpleegkundige in Korea, maar nadat ik de verhalen had gehoord van vrienden die in andere landen hetzelfde pad bewandelen, kreeg ik de wens om buiten Korea met hen samen te werken op de plekken waar zij werken. Als ik de kans zou krijgen om in landen als de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland te werken, zou ik hen graag opnieuw ontmoeten als zorgprofessional.
Liefde delen door medisch vrijwilligerswerk in Ho Chi Minh, Vietnam Park Ji-hyunErvaringsverhaal van een gapper |
Hallo! Ik ben een verpleegkundestudent die heeft deelgenomen aan medisch vrijwilligerswerk in Ho Chi Minh, Vietnam!
Hallo! Ik ben een gewone universitaire student met als hoofdvak verpleegkunde. Ik zit momenteel in mijn derde studiejaar.😊
Ik ben energiek en word vaak een ‘vrolijkheidsvirus’ genoemd, omdat ik de mensen om me heen altijd blij maak!Ik houd van reizen en spaar elke vakantie geld om naar het buitenland te gaan. Deze vakantie bezocht ik Taiwan en Mongolië.Tijdens het reizen geniet ik ervan de sfeer en cultuur van elk land te ervaren en allerlei mensen te leren kennen. Vooral tijdens deze reis naar Vietnam voor medisch vrijwilligerswerk heb ik waardevolle ervaringen opgedaan dankzij bijzondere ontmoetingen met veel mensen.
Als derdejaarsstudent verpleegkunde kreeg ik steeds meer verschillende vakken en leerde ik tijdens stages in het ziekenhuis veel medische kennis en vaardigheden. Daarom wilde ik deze vakantie niet zomaar een reis maken,maar een betekenisvolle reis waarin ik kon toepassen wat ik had geleerd. Eigenlijk droomde ik er al vanaf het moment dat ik aan de opleiding verpleegkunde begon van om vóór mijn afstuderen medisch vrijwilligerswerk te doen.
Toen ik op zoek was naar mogelijkheden voor medisch vrijwilligerswerk in het buitenland, ontdekte ik een programma waarbij je rechtstreeks in een ziekenhuis vrijwilligerswerk kon doen. Ik meldde me meteen aan voor het programma ‘Medisch vrijwilligerswerk in Ho Chi Minh’ van Gapyear. Dankzij dit programma kreeg ik de spannende en betekenisvolle kans om mijn kennis van verpleegkunde in te zetten en mensen in nood positief te helpen :)
*Verpleegkundestudent Park Ji-hyun ging de uitdaging aan om vrijwilligerswerk te doen, omdat ze haar kennis van verpleegkunde in de praktijk wilde toepassen!Vraag je je af waar en hoe je aan een nieuwe uitdaging moet beginnen, of wil je een plan op maat? Ik raad een persoonlijk adviesgesprek met een Gapyear-specialist van harte aan!
Een zekere manier om je leven te veranderen: persoonlijk advies van Gapyear
Ik dacht dat het een betekenisvolle ervaring zou zijn om vrienden te ontmoeten die samen verpleegkunde studeren.
Via het medische vrijwilligersprogramma in Vietnam wilde ik vrienden uit verschillende landen ontmoeten en verhalen uitwisselen.Ik dacht namelijk dat het heel betekenisvol zou zijn om op één plek vrienden te ontmoeten die hetzelfde vakgebied, verpleegkunde, studeren!
In gesprekken met vrienden wilde ik meer horen over hun loopbaan en de zorgstelsels in hun landen, en bespreken welke visie we in onze verdere studie zouden nastreven. Ik keek er erg naar uit om samen een bijzondere tijd te beleven en elkaar aan te moedigen bij het najagen van onze dromen.
Daarnaastwilde ik meer zelfvertrouwen krijgen in het spreken van Engels. Eigenlijk heb ik mijn spreekvaardigheid nooit goed laten beoordelen. Ik dacht dus dat dit een kans zou zijn om mijn vaardigheden te toetsen en te verbeteren.. Ik hoopte dat gesprekken met allerlei vrienden een mooie kans zouden zijn om mijn Engels verder te verbeteren!
# Ik ontdekte dat iedereen vrienden kan worden, ongeacht de taal, zolang je maar zelfvertrouwen en moed hebt.
Tijdens mijn verblijf in Ho Chi Minhstad, Vietnam, heb ik met heel veel mensen een band kunnen opbouwen — zo’n twintig tot dertig..
In het begin vroeg ik me af of ik met mijn Engelse vaardigheden met veel vrienden kon communiceren, maar zodra ik begon te praten, voelde een gesprek in het Engels heel natuurlijk.Wanneer vrienden vroegen: ‘Je Engels is echt goed! Heb je ooit in het buitenland gewoond?’, voelde ik me trots, alsof mijn vaardigheden werden erkend.Hoewel ik minder vaardig was dan zij,was het een waardevolle tijd waarin ik ontdekte dat iedereen vrienden kan worden, ongeacht de taal, zolang je maar zelfvertrouwen en moed hebt.
Een van de grote voordelen van dit programma is dat je allerlei mensen kunt ontmoeten en met hen kunt omgaan..Tijdens pauzes van het vrijwilligerswerk en ’s middags na afloop ging ik met vrienden op pad en maakte ik veel mooie herinneringen. In weekenden waarop we geen vrijwilligerswerk deden, maakten we samen ook een tweedaagse tour met één overnachting naar de Mekongdelta en de woestijn van Mui Ne.Het was een fijne tijd waarin ik meer blijvende herinneringen overhield aan waardevolle momenten met vrienden dan aan het vrijwilligerswerk zelf.
Elke week kwamen er nieuwe mensen bij en vertrokken er anderen. Ik ging met zo veel mensen om dat ik ze moeilijk allemaal afzonderlijk kan noemen, maar de vrienden met wie ik reisde zijn me het meest bijgebleven.Wij waren met z’n zevenen, onder wie ikzelf, en kwamen uit Italië, Ierland, Duitsland, Nederland, Mexico, de Filipijnen en Korea. We zagen er anders uit en spraken verschillende talen en hadden verschillende culturen, maar samen voelden we ons helemaal op ons gemak.Ik herinner me nog levendig hoe we samen door de woestijn liepen, in zee speelden en ’s avonds in een restaurant met uitzicht op zee heerlijke zeevruchten aten.We spraken af dat we elkaar zeker weer zouden ontmoeten als we ooit elkaars landen bezoeken!
Daarnaast denk ik terug aan iedereen die ik tijdens mijn tussenjaar heb ontmoet: vrienden die ik bij het vrijwilligerswerk leerde kennen, vrienden met wie ik tijdens de zangbijeenkomsten op maandag zong, vrienden met wie ik danste in de Bui Vien-straat, enzovoort.We wisselden allemaal onze sociale media uit en houden nog steeds contact. Ook hebben we afgesproken om elkaar dit jaar in Seoul weer te ontmoeten met vrienden die daarheen reizen!
Ook herinner ik me het ziekenhuispersoneel dat me zo hartelijk behandelde — ze waren ontzettend lief 💚!
De docenten en medewerkers spraken de vrijwilligers altijd vriendelijk als eerste aan en begeleidden ons stap voor stap, zodat we ons goed konden aanpassen aan het vrijwilligerswerk. Dankzij hen hebben we het medische vrijwilligerswerk volgens mij succesvol kunnen afronden.Ik heb zelfs afgesproken om volgende maand in Seoel opnieuw af te spreken met de fysiotherapeut die ik in het ziekenhuis heb ontmoet!Deze bijzondere ontmoetingen en ervaringen betekenden veel voor me en zullen mijn verdere levenspad volgens mij sterk beïnvloeden :)
# Voor mij, die ervan droomt operatieassistent te worden, was dit een kans om alvast een voorproefje te krijgen van mijn toekomstige beroep.
Ik was echt trots dat ik tijdens het vrijwilligerswerk direct kon toepassen wat ik had geleerd.
Ik denk dat het helpen van patiënten met fysiotherapie, massages, wondverzorging en rekoefeningen een van de grootste voordelen van dit vrijwilligersprogramma is..Het was ook extra leuk om samen met vrienden die hetzelfde vakgebied studeren vrijwilligerswerk te doen en allerlei gesprekken te voeren. Vooral praten over carrières en horen van ieders verschillende dromen was een geweldige ervaring.
Elke keer dat mijn vrienden en ik onze scrubs aantrokken en in het ziekenhuis bijeenkwamen, voelden we ons alsof we al volleerde zorgprofessionals waren.Ook het meekijken op de operatiekamer was een onvergetelijke ervaring.Omdat ik ervan droom operatieassistent te worden, was het een onschatbare kans om van begin tot eind te zien hoe operatieassistenten in de operatiekamer werken. Soms stond ik bijna drie uur lang naar operaties te kijken en heb ik veel geleerd.Deze ervaringen waren voor mij als toekomstige verpleegkundige net een droom!
# Het was een ervaring die mijn blik op de wereld en mijn gedachten over relaties verruimde.
Door medisch vrijwilligerswerk te doen en allerlei mensen te ontmoeten, is mijn blik verruimd.
Vooral mijn kijk op mijn carrièrepad is sterk veranderd.In het beginEerst dacht ik alleen dat ik in Korea als verpleegkundige wilde afstuderen, maar nadat ik de verhalen had gehoord van vrienden uit andere landen die hetzelfde pad bewandelen, kreeg ik de wens om ook buiten Korea bij hen te zijn op de plek waar ze werken. Ik dacht dat ik ze, als de kans zich voordoet, graag weer zou willen ontmoeten als zorgprofessionals in landen als de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland.
Vooral mijn vriendin die verpleegkunde studeert in Canada "Ik herinner me dat ze zei: "Als je ooit een verpleegkundige kwalificatie in het buitenland behaalt, kunnen we elkaar weer ontmoeten." Ik nam me voor nog harder te werken, in de hoop dat dat verhaal werkelijkheid zou worden.
Ook is mijn maatschappelijke blik verruimd door contact met allerlei verschillende mensen.
Ik werd zelfverzekerder in het Engels dan voorheen, waardoor ik makkelijker op vrienden afstapte. Ook merkte ik dat ik hun humor begreep en met hen kon lachen. Nu ben ik niet meer bang om nieuwe buitenlandse vrienden te maken!Ik blijf contact houden met mijn vrienden en deze dierbare banden onderhouden :)
# Medische vrijwilligersactiviteiten in Ho Chi Minhstad, Vietnam — zo zag mijn dagelijkse routine eruit!
From Monday to Friday, the volunteer activities in Ho Chi Minh City, Vietnam went like this!
<Schema>
[08:00~10:30] Medische vrijwilligersdienst in de ochtend
[10:30~14:00] Terug naar de accommodatie, lunchen en daarna vrije tijd
[14:00] Opnieuw verzamelen in het ziekenhuis om de afdelingsindeling te krijgen
(*Je kunt op dezelfde afdeling blijven als in de ochtend, maar je kunt ook aan een andere afdeling worden toegewezen)
[14:00~15:30] Medische vrijwilligersdienst in de middag
Het is ongeveer twintig minuten lopen naar het ziekenhuis en met een motor of auto via Grab duurt het ongeveer 5 tot 10 minuten. Meestal reisde ik 's ochtends met de auto, samen met 4 tot 7 vrienden die ook vrijwilligerswerk deden!
Om 08:00 trokken we onze scrubs aan en verzamelden we op de afgesproken plek. Daar vertelde de coördinator op welke afdeling we die dag zouden werken. Elke week wordt vooraf een rooster verstrekt, zodat je van tevoren weet aan welke afdeling je wordt toegewezen.
*Soorten afdelingen:
Wondverzorging bij patiënten
Operatiekamer
Fysiotherapieruimte
Acupunctuurbehandeling
Een arts begeleiden
Een fysiotherapeut begeleiden
Revalidatieruimte voor kinderen, enz.
Zo kun je controleren aan welke afdeling je bent toegewezen!
Mijn tips ter voorbereiding op een medisch vrijwilligersjaar in Vietnam (Ho Chi Minh)!
Dankzij de hulp van de adviseur voor tussenjaarprogramma’s kon ik alles wat ik nodig had voor het medische vrijwilligerswerk goed inpakken!
Tijdens de Zoom-introductie nam de adviseur voor tussenjaarprogramma’s belangrijke informatie nog eens door. Dat was erg nuttig ter voorbereiding op mijn tussenjaar!
Ook kon ik me grondig voorbereiden zonder iets te vergeten door mijn spullen in te pakken aan de hand van de checklist voor vertrek in het informatiemateriaal voor de introductie van het tussenjaar.Nadat alle voorbereidingen waren afgerond en voordat ik aan boord van het vliegtuig ging,Ik wilde alles doen wat ik wilde zonder spijt te krijgen, en de moed verzamelen om zelf als eerste op anderen af te stappen en veel vrienden te maken.
Ik deel graag mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar in Vietnam!😊
Als je ’s ochtends om 10.30 uur klaar bent met vrijwilligerswerk en teruggaat naar je accommodatie voor de lunch, is het ongeveer 11.00 uur. Tot 14.00 uur heb je dan nog ruim drie uur. Dat is genoeg tijd om bezienswaardigheden in Ho Chi Minh te bezoeken, dus maak daar zeker gebruik van! Na afloop van het vrijwilligerswerk om 15.30 uur heb je ook nog volop tijd. Ik raad je aan die goed te benutten en verschillende plekken te verkennen. Met Grab kun je een motor huren en alle bezienswaardigheden binnen ongeveer twintig minuten bereiken.
Een dag vrij nemen op maandag of vrijdag, of in het weekend op reis gaan, is ook een goede optie.
Aanraders voor een dagtrip zijn een tour over de Mekongrivier, Monkey Island en de Cu Chi-tunnels. Voor een reis van één nacht en twee dagen raad ik een tour naar Mui Ne of over de Mekongrivier aan. Voor een reis van twee nachten en drie dagen is het leuk om te vliegen en andere delen van Vietnam te verkennen. Als je een reis plant, vraag dan bij aankomst aan de coördinator van de lokale organisatie; die helpt je voor een redelijke prijs te boeken.
Ik hoop dat je deze tips gebruikt om er een geweldige ervaring van te maken! Fijne reis :)
# Mijn medische vrijwilligersjaar in Ho Chi Minh, Vietnam!
Ervaring ★★★★★
: Je kunt kennismaken met onbekende medische omgevingen in Vietnamese ziekenhuizen en meer leren over de kenmerken van ziekenhuizen in dat land! Ook ontdek je een nieuwe kant van jezelf door nieuwe mensen te ontmoeten.
Leren★★★★★
: Ik ontmoette allerlei mensen en leerde over hun talen en culturen.
Door vrijwilligerswerk in de medische sector leerde ik over de taken van medisch personeel, de rol van fysiotherapeuten, wondbehandeling en de gezondheidszorg in Vietnam.
Omgeving★★★★★
: De accommodatie waar ik met vrienden verbleef was gezellig en aangenaam. De maaltijden die de accommodatie verzorgde waren heerlijk en het personeel was erg vriendelijk. Ook het eten in het restaurant waar we dineerden was erg lekker.
Veiligheid★★★★★
: Er is een kantoor in de accommodatie en de programmacoördinator is er altijd. Dat gaf me een gerust gevoel, omdat ik wist dat ik op elk moment om hulp kon vragen.
Vrije tijd ★★★★★
: In je vrije tijd en in het weekend kun je met vrienden bezienswaardigheden in Ho Chi Minh bezoeken of op excursie gaan. Zo maak je naast het vrijwilligerswerk veel mooie herinneringen. Elke week komen we samen om te zingen en groepsspelletjes te spelen.
Park Ji-hyunbezocht doorMedisch vrijwilligersproject in Ho Chi Minh, VietnamWil je meer weten?!
Klik op de banner hieronderAlsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
.png?type=w773)
|
Door vrijwilligerswerk in de medische zorg en ontmoetingen met allerlei mensen werd mijn blik aanzienlijk verruimd. Vooral mijn kijk op mijn carrière veranderde sterk. In eerste instantie wilde ik gewoon afstuderen als verpleegkundige in Korea, maar nadat ik de verhalen had gehoord van vrienden die in andere landen hetzelfde pad bewandelen, kreeg ik de wens om buiten Korea met hen samen te werken op de plekken waar zij werken. Als ik de kans zou krijgen om in landen als de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland te werken, zou ik hen graag opnieuw ontmoeten als zorgprofessional.
Liefde delen door medisch vrijwilligerswerk in Ho Chi Minh, Vietnam Park Ji-hyunErvaringsverhaal van een gapper |
Hallo! Ik ben een verpleegkundestudent die heeft deelgenomen aan medisch vrijwilligerswerk in Ho Chi Minh, Vietnam!
Hallo! Ik ben een gewone universitaire student met als hoofdvak verpleegkunde. Ik zit momenteel in mijn derde studiejaar.😊
Ik ben energiek en word vaak een ‘vrolijkheidsvirus’ genoemd, omdat ik de mensen om me heen altijd blij maak!Ik houd van reizen en spaar elke vakantie geld om naar het buitenland te gaan. Deze vakantie bezocht ik Taiwan en Mongolië.Tijdens het reizen geniet ik ervan de sfeer en cultuur van elk land te ervaren en allerlei mensen te leren kennen. Vooral tijdens deze reis naar Vietnam voor medisch vrijwilligerswerk heb ik waardevolle ervaringen opgedaan dankzij bijzondere ontmoetingen met veel mensen.
Als derdejaarsstudent verpleegkunde kreeg ik steeds meer verschillende vakken en leerde ik tijdens stages in het ziekenhuis veel medische kennis en vaardigheden. Daarom wilde ik deze vakantie niet zomaar een reis maken,maar een betekenisvolle reis waarin ik kon toepassen wat ik had geleerd. Eigenlijk droomde ik er al vanaf het moment dat ik aan de opleiding verpleegkunde begon van om vóór mijn afstuderen medisch vrijwilligerswerk te doen.
Toen ik op zoek was naar mogelijkheden voor medisch vrijwilligerswerk in het buitenland, ontdekte ik een programma waarbij je rechtstreeks in een ziekenhuis vrijwilligerswerk kon doen. Ik meldde me meteen aan voor het programma ‘Medisch vrijwilligerswerk in Ho Chi Minh’ van Gapyear. Dankzij dit programma kreeg ik de spannende en betekenisvolle kans om mijn kennis van verpleegkunde in te zetten en mensen in nood positief te helpen :)
*Verpleegkundestudent Park Ji-hyun ging de uitdaging aan om vrijwilligerswerk te doen, omdat ze haar kennis van verpleegkunde in de praktijk wilde toepassen!Vraag je je af waar en hoe je aan een nieuwe uitdaging moet beginnen, of wil je een plan op maat? Ik raad een persoonlijk adviesgesprek met een Gapyear-specialist van harte aan!
Een zekere manier om je leven te veranderen: persoonlijk advies van Gapyear
Ik dacht dat het een betekenisvolle ervaring zou zijn om vrienden te ontmoeten die samen verpleegkunde studeren.
Via het medische vrijwilligersprogramma in Vietnam wilde ik vrienden uit verschillende landen ontmoeten en verhalen uitwisselen.Ik dacht namelijk dat het heel betekenisvol zou zijn om op één plek vrienden te ontmoeten die hetzelfde vakgebied, verpleegkunde, studeren!
In gesprekken met vrienden wilde ik meer horen over hun loopbaan en de zorgstelsels in hun landen, en bespreken welke visie we in onze verdere studie zouden nastreven. Ik keek er erg naar uit om samen een bijzondere tijd te beleven en elkaar aan te moedigen bij het najagen van onze dromen.
Daarnaastwilde ik meer zelfvertrouwen krijgen in het spreken van Engels. Eigenlijk heb ik mijn spreekvaardigheid nooit goed laten beoordelen. Ik dacht dus dat dit een kans zou zijn om mijn vaardigheden te toetsen en te verbeteren.. Ik hoopte dat gesprekken met allerlei vrienden een mooie kans zouden zijn om mijn Engels verder te verbeteren!
# Ik ontdekte dat iedereen vrienden kan worden, ongeacht de taal, zolang je maar zelfvertrouwen en moed hebt.
Tijdens mijn verblijf in Ho Chi Minhstad, Vietnam, heb ik met heel veel mensen een band kunnen opbouwen — zo’n twintig tot dertig..
In het begin vroeg ik me af of ik met mijn Engelse vaardigheden met veel vrienden kon communiceren, maar zodra ik begon te praten, voelde een gesprek in het Engels heel natuurlijk.Wanneer vrienden vroegen: ‘Je Engels is echt goed! Heb je ooit in het buitenland gewoond?’, voelde ik me trots, alsof mijn vaardigheden werden erkend.Hoewel ik minder vaardig was dan zij,was het een waardevolle tijd waarin ik ontdekte dat iedereen vrienden kan worden, ongeacht de taal, zolang je maar zelfvertrouwen en moed hebt.
Een van de grote voordelen van dit programma is dat je allerlei mensen kunt ontmoeten en met hen kunt omgaan..Tijdens pauzes van het vrijwilligerswerk en ’s middags na afloop ging ik met vrienden op pad en maakte ik veel mooie herinneringen. In weekenden waarop we geen vrijwilligerswerk deden, maakten we samen ook een tweedaagse tour met één overnachting naar de Mekongdelta en de woestijn van Mui Ne.Het was een fijne tijd waarin ik meer blijvende herinneringen overhield aan waardevolle momenten met vrienden dan aan het vrijwilligerswerk zelf.
Elke week kwamen er nieuwe mensen bij en vertrokken er anderen. Ik ging met zo veel mensen om dat ik ze moeilijk allemaal afzonderlijk kan noemen, maar de vrienden met wie ik reisde zijn me het meest bijgebleven.Wij waren met z’n zevenen, onder wie ikzelf, en kwamen uit Italië, Ierland, Duitsland, Nederland, Mexico, de Filipijnen en Korea. We zagen er anders uit en spraken verschillende talen en hadden verschillende culturen, maar samen voelden we ons helemaal op ons gemak.Ik herinner me nog levendig hoe we samen door de woestijn liepen, in zee speelden en ’s avonds in een restaurant met uitzicht op zee heerlijke zeevruchten aten.We spraken af dat we elkaar zeker weer zouden ontmoeten als we ooit elkaars landen bezoeken!
Daarnaast denk ik terug aan iedereen die ik tijdens mijn tussenjaar heb ontmoet: vrienden die ik bij het vrijwilligerswerk leerde kennen, vrienden met wie ik tijdens de zangbijeenkomsten op maandag zong, vrienden met wie ik danste in de Bui Vien-straat, enzovoort.We wisselden allemaal onze sociale media uit en houden nog steeds contact. Ook hebben we afgesproken om elkaar dit jaar in Seoul weer te ontmoeten met vrienden die daarheen reizen!
Ook herinner ik me het ziekenhuispersoneel dat me zo hartelijk behandelde — ze waren ontzettend lief 💚!
De docenten en medewerkers spraken de vrijwilligers altijd vriendelijk als eerste aan en begeleidden ons stap voor stap, zodat we ons goed konden aanpassen aan het vrijwilligerswerk. Dankzij hen hebben we het medische vrijwilligerswerk volgens mij succesvol kunnen afronden.Ik heb zelfs afgesproken om volgende maand in Seoel opnieuw af te spreken met de fysiotherapeut die ik in het ziekenhuis heb ontmoet!Deze bijzondere ontmoetingen en ervaringen betekenden veel voor me en zullen mijn verdere levenspad volgens mij sterk beïnvloeden :)
# Voor mij, die ervan droomt operatieassistent te worden, was dit een kans om alvast een voorproefje te krijgen van mijn toekomstige beroep.
Ik was echt trots dat ik tijdens het vrijwilligerswerk direct kon toepassen wat ik had geleerd.
Ik denk dat het helpen van patiënten met fysiotherapie, massages, wondverzorging en rekoefeningen een van de grootste voordelen van dit vrijwilligersprogramma is..Het was ook extra leuk om samen met vrienden die hetzelfde vakgebied studeren vrijwilligerswerk te doen en allerlei gesprekken te voeren. Vooral praten over carrières en horen van ieders verschillende dromen was een geweldige ervaring.
Elke keer dat mijn vrienden en ik onze scrubs aantrokken en in het ziekenhuis bijeenkwamen, voelden we ons alsof we al volleerde zorgprofessionals waren.Ook het meekijken op de operatiekamer was een onvergetelijke ervaring.Omdat ik ervan droom operatieassistent te worden, was het een onschatbare kans om van begin tot eind te zien hoe operatieassistenten in de operatiekamer werken. Soms stond ik bijna drie uur lang naar operaties te kijken en heb ik veel geleerd.Deze ervaringen waren voor mij als toekomstige verpleegkundige net een droom!
# Het was een ervaring die mijn blik op de wereld en mijn gedachten over relaties verruimde.
Door medisch vrijwilligerswerk te doen en allerlei mensen te ontmoeten, is mijn blik verruimd.
Vooral mijn kijk op mijn carrièrepad is sterk veranderd.In het beginEerst dacht ik alleen dat ik in Korea als verpleegkundige wilde afstuderen, maar nadat ik de verhalen had gehoord van vrienden uit andere landen die hetzelfde pad bewandelen, kreeg ik de wens om ook buiten Korea bij hen te zijn op de plek waar ze werken. Ik dacht dat ik ze, als de kans zich voordoet, graag weer zou willen ontmoeten als zorgprofessionals in landen als de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland.
Vooral mijn vriendin die verpleegkunde studeert in Canada "Ik herinner me dat ze zei: "Als je ooit een verpleegkundige kwalificatie in het buitenland behaalt, kunnen we elkaar weer ontmoeten." Ik nam me voor nog harder te werken, in de hoop dat dat verhaal werkelijkheid zou worden.
Ook is mijn maatschappelijke blik verruimd door contact met allerlei verschillende mensen.
Ik werd zelfverzekerder in het Engels dan voorheen, waardoor ik makkelijker op vrienden afstapte. Ook merkte ik dat ik hun humor begreep en met hen kon lachen. Nu ben ik niet meer bang om nieuwe buitenlandse vrienden te maken!Ik blijf contact houden met mijn vrienden en deze dierbare banden onderhouden :)
# Medische vrijwilligersactiviteiten in Ho Chi Minhstad, Vietnam — zo zag mijn dagelijkse routine eruit!
From Monday to Friday, the volunteer activities in Ho Chi Minh City, Vietnam went like this!
<Schema>
[08:00~10:30] Medische vrijwilligersdienst in de ochtend
[10:30~14:00] Terug naar de accommodatie, lunchen en daarna vrije tijd
[14:00] Opnieuw verzamelen in het ziekenhuis om de afdelingsindeling te krijgen
(*Je kunt op dezelfde afdeling blijven als in de ochtend, maar je kunt ook aan een andere afdeling worden toegewezen)
[14:00~15:30] Medische vrijwilligersdienst in de middag
Het is ongeveer twintig minuten lopen naar het ziekenhuis en met een motor of auto via Grab duurt het ongeveer 5 tot 10 minuten. Meestal reisde ik 's ochtends met de auto, samen met 4 tot 7 vrienden die ook vrijwilligerswerk deden!
Om 08:00 trokken we onze scrubs aan en verzamelden we op de afgesproken plek. Daar vertelde de coördinator op welke afdeling we die dag zouden werken. Elke week wordt vooraf een rooster verstrekt, zodat je van tevoren weet aan welke afdeling je wordt toegewezen.
*Soorten afdelingen:
Wondverzorging bij patiënten
Operatiekamer
Fysiotherapieruimte
Acupunctuurbehandeling
Een arts begeleiden
Een fysiotherapeut begeleiden
Revalidatieruimte voor kinderen, enz.
Zo kun je controleren aan welke afdeling je bent toegewezen!
Mijn tips ter voorbereiding op een medisch vrijwilligersjaar in Vietnam (Ho Chi Minh)!
Dankzij de hulp van de adviseur voor tussenjaarprogramma’s kon ik alles wat ik nodig had voor het medische vrijwilligerswerk goed inpakken!
Tijdens de Zoom-introductie nam de adviseur voor tussenjaarprogramma’s belangrijke informatie nog eens door. Dat was erg nuttig ter voorbereiding op mijn tussenjaar!
Ook kon ik me grondig voorbereiden zonder iets te vergeten door mijn spullen in te pakken aan de hand van de checklist voor vertrek in het informatiemateriaal voor de introductie van het tussenjaar.Nadat alle voorbereidingen waren afgerond en voordat ik aan boord van het vliegtuig ging,Ik wilde alles doen wat ik wilde zonder spijt te krijgen, en de moed verzamelen om zelf als eerste op anderen af te stappen en veel vrienden te maken.
Ik deel graag mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar in Vietnam!😊
Als je ’s ochtends om 10.30 uur klaar bent met vrijwilligerswerk en teruggaat naar je accommodatie voor de lunch, is het ongeveer 11.00 uur. Tot 14.00 uur heb je dan nog ruim drie uur. Dat is genoeg tijd om bezienswaardigheden in Ho Chi Minh te bezoeken, dus maak daar zeker gebruik van! Na afloop van het vrijwilligerswerk om 15.30 uur heb je ook nog volop tijd. Ik raad je aan die goed te benutten en verschillende plekken te verkennen. Met Grab kun je een motor huren en alle bezienswaardigheden binnen ongeveer twintig minuten bereiken.
Een dag vrij nemen op maandag of vrijdag, of in het weekend op reis gaan, is ook een goede optie.
Aanraders voor een dagtrip zijn een tour over de Mekongrivier, Monkey Island en de Cu Chi-tunnels. Voor een reis van één nacht en twee dagen raad ik een tour naar Mui Ne of over de Mekongrivier aan. Voor een reis van twee nachten en drie dagen is het leuk om te vliegen en andere delen van Vietnam te verkennen. Als je een reis plant, vraag dan bij aankomst aan de coördinator van de lokale organisatie; die helpt je voor een redelijke prijs te boeken.
Ik hoop dat je deze tips gebruikt om er een geweldige ervaring van te maken! Fijne reis :)
# Mijn medische vrijwilligersjaar in Ho Chi Minh, Vietnam!
Ervaring ★★★★★
: Je kunt kennismaken met onbekende medische omgevingen in Vietnamese ziekenhuizen en meer leren over de kenmerken van ziekenhuizen in dat land! Ook ontdek je een nieuwe kant van jezelf door nieuwe mensen te ontmoeten.
Leren★★★★★
: Ik ontmoette allerlei mensen en leerde over hun talen en culturen.
Door vrijwilligerswerk in de medische sector leerde ik over de taken van medisch personeel, de rol van fysiotherapeuten, wondbehandeling en de gezondheidszorg in Vietnam.
Omgeving★★★★★
: De accommodatie waar ik met vrienden verbleef was gezellig en aangenaam. De maaltijden die de accommodatie verzorgde waren heerlijk en het personeel was erg vriendelijk. Ook het eten in het restaurant waar we dineerden was erg lekker.
Veiligheid★★★★★
: Er is een kantoor in de accommodatie en de programmacoördinator is er altijd. Dat gaf me een gerust gevoel, omdat ik wist dat ik op elk moment om hulp kon vragen.
Vrije tijd ★★★★★
: In je vrije tijd en in het weekend kun je met vrienden bezienswaardigheden in Ho Chi Minh bezoeken of op excursie gaan. Zo maak je naast het vrijwilligerswerk veel mooie herinneringen. Elke week komen we samen om te zingen en groepsspelletjes te spelen.
Park Ji-hyunbezocht doorMedisch vrijwilligersproject in Ho Chi Minh, VietnamWil je meer weten?!
Klik op de banner hieronderAlsjeblieft!
▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼ ▼
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
