Ik ben weggegaan omdat ik Korea haatte, maar pas nadat ik vertrokken was, besefte ik hoeveel privileges ik als Koreaan had. Ik was egoïstisch en gaf alleen om mezelf. Pas nadat ik vertrokken was, besefte ik hoe belangrijk mijn familie was, Als ik in de problemen zat, was er altijd wel iemand die me hielp, Ik dacht dat ik zonder ook maar één van die mensen niet zou zijn wie ik nu ben.
Warme liefde tanken met de kinderen in Hanoi, Vietnam! Lee Joo-hyun, gap-yeardeelnemer met haar gezin (25, universiteitsstudent) / gap year van 14 weken |
# Op een gegeven moment voelde ik dat ik zo niet verder kon leven.
Hallo, ik ben Lee Joo-hyun, een 25-jarige universiteitsstudent uit Daegu. Op een gegeven moment voelde ik dat ik zo niet verder kon leven. Daarom ging ik naar een psycholoog en lezingen, en zocht ik allerlei video's over het onderwerp op.Ik dacht dat ik zonder problemen leefde, maar alles barstte in één keer los en ik kon het niet aan. Ik leed aan slapeloosheid, een lichte angststoornis en depressie. Ik ging naar een psychiater, kreeg begeleiding op school, bezocht een meditatiecentrum en probeerde van alles, maar uiteindelijk veranderde er niets.
Toen herinnerde ik me afgelopen winter een ‘gap-yearlezing’, dus vroeg ik advies over een gap year aan en begon ik aan een project dat ik nodig had.
* Voor Joo-hyun, die wilde herstellen van haar uitputting en ontdekken wie ze was, werden dagelijkse persoonlijke opdrachten op maat aangeboden. Deze daagden haar bestaande denkwijzen uit en boden nieuwe ervaringen en emotioneel herstel. Ook kreeg ze een gap-yeardagboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Voorbereidingen voor vertrek?
Eigenlijk heb ik me voor vertrek niet echt voorbereid. Maar iedereenIk raad aan om eerst je vliegticket te boeken.
In het begin voelde ik me tijdens de voorbereidingen onzeker over het feit dat ik lange tijd in het buitenland zou verblijven. Hoewel ik wist dat Korea eigenlijk heel dichtbij was, vertrok ik toch met zorgen.
Toch Maar ik vertrok wel met duidelijke doelen: kalm worden. Gelukkig worden. Mijn emoties zelf kunnen beheersen. Onafhankelijk en sterk worden. Vage angsten over het leven in de wereld kwijtraken. Niet meer willen sterven. Dankbaar zijn voor het leven. Weer de levendige, onverschrokken en positieve persoon worden die ik vroeger was. Een betere, gegroeide en meer volwassen versie van mezelf worden.Dat waren enkele van mijn doelen.
# Deze kinderen hebben me echt geleerd wat liefde is, en daar ben ik zo dankbaar voor.
Door dit gap year werden al mijn vooroordelen en vaste denkbeelden door ervaring doorbroken.Het leven met autistische kinderen in Hanoi, Vietnam, nam mijn eerdere vooroordeel volledig weg dat kinderen met een beperking niet gelukkig zouden zijn.
De kinderen die ik ontmoette leken wel de gelukkigste kinderen ter wereld. Ze waren gewoon zo lief zoals ze waren, en zelfs terwijl ik dit schrijf, mis ik ze nog. Deze kinderen dansen als ze willen dansen en zingen als ze willen zingen. Ze terechtwijzen heeft geen zin; ze aarzelen even en daarna is het alweer voorbij. Soms schiet ik tijdens het terechtwijzen zelf in de lach.Deze kinderen hebben me echt geleerd wat liefde is, en daar ben ik zo dankbaar voor.
Van deze kinderen heb ik ook geleerd hoe je kunt leven zonder je zorgen te maken over wat anderen denken.Ik moet mezelf zijn; alleen dan lijkt alles gelukkig te worden. Doe je niet anders voor en verlies jezelf nooit door je zorgen te maken over anderen, haha.
# Ik besefte dat ik waardig en waardevol ben, gewoon omdat ik besta.
Ik besefte dat ik waardig en waardevol ben, gewoon omdat ik besta. Ik hoef niets te doen, erkenning te krijgen of nuttig te zijn om waardevol te zijn — geboren worden is genoeg. Ik leerde dat ik voor mijn familie in elk geval de meest dierbare persoon ter wereld ben.
Als ik alleen maar naar baby's en hun ouders keek, die voor hen zorgden, begon ik te huilen. Ik dacht: ‘Mijn moeder moet dat ook voor mij hebben gedaan.’ Ik moet ook op die manier geliefd zijn geweest. Alleen al door het bestaan van hun kinderen leken de ouders zo gelukkig. Ik denk dat ik daardoor begon te voelen: ‘Ach, ik was zo'n dierbaar persoon.’
# Ik voelde dat ik iets voor anderen wilde doen!
Ik ben weggegaan omdat ik Korea niet mocht, maar pas nadat ik vertrokken was, besefte ik hoeveel privileges ik als Koreaan had. Ik was egoïstisch en gaf alleen om mezelf; pas na mijn vertrek besefte ik hoe belangrijk mijn familie was. Als ik in de problemen zat, hielp er altijd wel iemand me, en ik dacht dat ik zonder ook maar één van die mensen niet zou zijn wie ik nu ben.
En toen dacht ik, net zoals ik van hen had ontvangen: nu... Ik voelde dat ik iets voor anderen wilde doen. Wat ik heb, mag ik niet vanzelfsprekend vinden. Hoe kan ik iets goeds terugdoen voor de samenleving?Op dit moment onderzoek en ontwikkel ik manieren om dat op mijn eigen manier zo efficiënt mogelijk te doen.
# Na mijn gap year was ik een compleet ander mens!
Na mijn vrijwilligerswerk tijdens mijn gap year in Hanoi was ik een compleet ander mens: ruimdenkender en vrijer. Ik kreeg veel zelfvertrouwen en bovenal bloeide mijn zelfwaardering echt op.
Nu houd ik van mezelf zoals ik ben en accepteer ik mijn resterende angst langzamerhand als een metgezel in het leven.Toen ik besefte dat angst op zichzelf geen slechte emotie is, werd die veel minder kwellend dan vroeger.
Tot slot heb ik geleerd meer van het leven te genieten en denk ik dat ik romantischer ben geworden.Tegelijkertijd plan ik mijn leven alsof ik nog lang te leven heb. Ik denk na over hoe ik mijn energie, sterke punten en ervaringen kan inzetten om anderen te inspireren en een positieve invloed te hebben. Haha. Ook nu doe ik al wat ik kan voor de mensen om me heen. Ik moet het nu doen — als ik het vandaag niet doe, doe ik het morgen zeker niet.
# Een gewone dag op locatie
's Ochtends sta ik op en eet ik een westers ontbijt. Om 8.30 uur ga ik naar mijn werk en doe ik tot 10.30 uur vrijwilligerswerk. Daarna neem ik de bus terug, rust ik uit tot de lunch, eet ik om 12 uur en doe ik een dutje. Vervolgens ga ik om 14.30 uur weer naar mijn werk en doe ik tot 16 uur vrijwilligerswerk.
Daarna ga ik terug, rust ik even uit en eet ik om 18 uur. Daarna had ik vrije tijd. Van vrijdag tot en met het weekend was ik vrij, dus...Ik kon gewoon naar buiten gaan en plezier maken!
# Mijn reistips!
Hanoi, Vietnam, ligt in het noorden en is een geweldige bestemming.Maak zeker een cruise door Halong Bay van minstens één nacht en twee dagen.Als je er toch naartoe gaat, neem dan een luxueus cruiseschip. Wanneer krijg je anders nog eens zo’n kans!! Haha. Door iets meer uit te geven en volop te genieten, om vervolgens te beseffen: ‘Ik moet goed geld verdienen’, haal je er nog meer uit.Ninh Binh kun je het beste bezoeken tijdens een dagtrip.Het is er ontzettend mooi. Ga er zeker naartoe. Zelf ben ik er helaas nog niet geweest.Breng ook zeker een bezoek aan Sapa en Ha Giang.Ze zeggen dat je er vooral in de zomer naartoe moet gaan.
Dit is de reisroute die ik volgde tijdens mijn vakantie van twee weken in Vietnam.
Hanoi -> Bali (3 dagen alleen, 4 dagen op reis met een vriend en een Indonesische vriend) -> Ho Chi Minh (met Deense en Zweedse vrienden) -> Mui Ne alleen (3 nachten, 4 dagen)
Combineer solo reizen met reizen met vrienden. Je kunt er veel van leren. Vroeger begreep ik niet dat je door reizen veel leert. Ervaar het gewoon!
# Tips om je tussenjaar zelf voor te bereiden!
- Taal
: Voor vrijwilligerswerk heb je niet veel Engels nodig, maar het is verstandig om vóór vertrek de basis van het voeren van gesprekken te oefenen.
- Accommodatie
: Kies voor comfort een onderste bed. Wil je vrienden maken, dan is een slaapzaal voor tien personen een goede keuze. Zet bij het douchen je toiletspullen duidelijk apart. Houd je spullen altijd in de gaten en zorg er goed voor. Neem een eigen drinkfles mee.
Door het weer in Hanoi vat je gemakkelijk kou, dus neem zeker voldoende medicijnen tegen verkoudheid mee. En handgel!
- Maaltijden
: Het eten was ontzettend lekker!
- Bagage
: Neem zeker een reisverzekering en mondkapjes mee. De hygiëne is er niet zo goed als in ons land, dus raad ik aan om handgel mee te nemen. Maar Het allerbelangrijkste is: LAAT HET GEBEUREN! Volg je gevoel en laat alles op je afkomen! Meer is niet nodig. haha
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Leren ★★★★★
Omgeving ★★★★★
Veiligheid ★★★
Vrije tijd ★★★★★
Startpagina
