Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik heb mijn verlegenheid overwonnen en meer vertrouwen gekregen in mijn Engels en in mezelf #Taalstudie in Cebu, Filipijnen; vrienden van verschillende nationaliteiten #Ontroerd, trots
Op de Filipijnse taalschool die ik via Korea Gap Year bezocht, vond ik het geweldig om met vrienden van allerlei nationaliteiten samen te zijn: niet alleen Koreanen, maar ook Taiwanezen, Chinezen, Japanners, Saudiërs, Filipino’s en anderen.
Als je ontspant en op een natuurlijke manier met vrienden en docenten omgaat en plezier maakt, before you know it, your skills will have improved a lot!Je hoeft je echt geen zorgen te maken en ongeduldig te worden, haha.
Stop met stressen over Engels! Leer Engels terwijl je geniet van Cebu! Kim Yejin, gapyeardeelnemer (gapper) (23, universiteitsstudent) / gapyear van 10 weken
|
# Ik vond het zonde om mijn tussenjaar alleen te besteden aan studeren voor certificaten.
Hallo~ Ik ben een universiteitsstudent die tijdelijk een tussenjaar heeft genomen om van een gapyear te genieten. Ik houd van culturele activiteiten, dus als ik tijd en geld heb, doe ik daar graag aan mee. Na mijn afstuderen overweeg ik een carrière in de culturele sector. Ik ben een beetje verlegen, maar vind het ook heel leuk om met nieuwe mensen nieuwe ervaringen op te doen. In eerste instantie denkt iedereen dat ik afstandelijk ben, maar als we elkaar eenmaal kennen, ben ik heel energiek en houd ik ervan om plezier te maken!
Ik vond het zonde om dit tussenjaar van een jaar alleen te besteden aan studeren voor certificaten. Daarombesloot ik na overleg met mijn ouders een gapyear te nemen. In die tijd wilde ik hard aan mijn Engels werken, proberen mijn persoonlijkheid een beetje te veranderen en me verdiepen in onderwerpen die met mijn studierichting te maken hebben.
* Voor Kim Yejin, die zichzelf wilde uitdagen met nieuwe ervaringen en haar carrièrepad wilde vinden,werden dagelijkse opdrachten aangeboden die haar bestaande denkpatronen uitdaagden, evenals persoonlijke één-op-éénopdrachten op maat rond nieuwe ervaringen en vragen over haar carrière. Ook kreeg ze een gapyearnotitieboek om over zichzelf na te denken en plannen te makenaangeboden.
# Mijn doel was om mijn spreekvaardigheid in het Engels te verbeteren en meer zelfvertrouwen te krijgen!
Voor mij had naar de Filipijnen gaantwee doelen: mijn spreekvaardigheid in het Engels verbeteren en meer zelfvertrouwen krijgen.Koreanen richten zich vooral op Engelse leesvaardigheid en grammatica. Daardoor was ik heel goed in grammatica, maar als ik echt Engels moest spreken, aarzelde ik vaak.
Het tweede doel was zelfvertrouwen: niet alleen zelfvertrouwen in het Engels, maar ook het vertrouwen om in het algemeen met mensen om te gaan.Ik vind het heel leuk om nieuwe mensen te ontmoeten, maar ik ben verlegen en durfde vaak niet op hen af te stappen. Tijdens het gapyear heb ik daar een beetje verandering in kunnen brengen, en dat was geweldig.
# Hoe heb je je voorbereid voordat je vertrok?
Ik denk dat ik van alle gapyeardeelnemers misschien wel het meest ontspannen was: alles verliep soepel. Mijn mindset voorbereiden was het belangrijkste. Ook de mensen om me heen speelden een rol. Ik was er klaar voor, maar de mensen om me heen waren er nog niet klaar voor om me te laten gaan. Dat was voor ons allemaal emotioneel zwaar.
Dus ik had zeker zorgen voordat ik vertrok. Het was de eerste keer dat ik alleen, weg van mijn familie en thuis, zou wonen. Omdat ik in het buitenland zou gaan wonen, maakten mijn ouders en ik ons veel zorgen over heimwee. Tochprobeerde ik er positief naar te kijken en het als weer een nieuwe ervaring te zien. Omdat mijn vrienden en ik op elkaar konden rekenen en elkaar aanmoedigden, voelde het later alsof er eigenlijk niets was om je zorgen over te maken.
# Elk moment was echt ontroerend en ik heb veel over mezelf geleerd.
Voordat ik naar de Filipijnen ging, dacht ik dat ik door de taalbarrière geen hechte band zou kunnen krijgen met buitenlandse vrienden. Maar ik kon diepere gevoelens met mijn vrienden delen dan ik had verwacht. Toen we afscheid namen, waren we zo verdrietig dat we zelfs moesten huilen: zo hecht waren we geworden. Elk moment was echt ontroerend en ik heb veel over mezelf geleerd.
Ik bracht veel tijd door met vrienden, maar had ook volop tijd voor mezelf. Die tijd vond ik in Korea moeilijk te vinden.Ik vond het fijn dat ik zoveel tijd voor mezelf had. Er zijn nog veel dingen waar ik over na moet denken voor de toekomst, maar ik heb ook ontdekt wat ik graag wil doen en veel nagedacht over hoe ik verder wil.Ook kon ik door de mensen om me heen te observeren — van de een iets te leren en van de ander weer iets anders — geleidelijk meer vertrouwen in mezelf opbouwen.
# Ik heb veel zelfvertrouwen gekregen, zowel in mijn Engels als in mezelf!
Deze ervaring heeft mijn vertrouwen in zowel mijn Engels als mezelf enorm vergroot!Na het taalprogramma in Cebu, in de Filipijnen, doe ik nu alweer mee aan een volgend project in een ander land. Zodra ik aankwam, begon ik Engels te spreken en praatte ik met mijn vrienden — ik ben trots op mezelf :) Natuurlijk ben ik nog steeds verlegen bij vreemden... maar ik voel me beslist zelfverzekerder als ik Engels spreek!!
# Mijn dagelijkse routine ter plaatse
Wat het leven op de taalschool betreft: de eerste vier weken had ik ook spartalessen. De roosters verschillen per persoon en niveau, maar mijn rooster zag er zo uit: ochtendspartales – spreek- en luisterles één-op-één – film – lees- en schrijfles één-op-één – discussie in een groep van vier – muziek – avondspartales.
Wat ik persoonlijk fijn vond aan dit rooster, was dat de intensiteit kon worden aangepast (ik vond het prettig om na de één-op-éénlessen tijd te hebben om uit te rusten). Ook bestonden de speciale lessen uit films kijken en naar muziek luisteren, dus ik was heel tevreden dat ik tegelijkertijd van culturele activiteiten kon genieten.Met zo’n vol programma van ’s ochtends tot ’s middags verbeterde mijn Engels beslist aanzienlijk.
Natuurlijk bracht ik de middagen na de lessen helemaal vrij door met vrienden.
# Vrienden die ik ter plaatse heb ontmoet
Op de Filipijnse taalschool die ik via Korea Gap Year bezocht, vond ik het geweldig om met vrienden van allerlei nationaliteiten samen te zijn: niet alleen Koreanen, maar ook Taiwanezen, Chinezen, Japanners, Saudiërs, Filipino’s en anderen.Ik kon gemakkelijk bevriend raken met Koreaanse vrienden doordat we dezelfde taal spraken. Met Taiwanese vrienden klikte ik door onze overeenkomende persoonlijkheden, waardoor we snel close werden.
Via Gap Year ontmoette ik voor het eerst vrienden uit Saudi-Arabië. De mensen van wie ik dacht dat ze erg conservatief zouden zijn, bleken verrassend open en dol op plezier — dat was leuk om te zien. Ik kan de kenmerkende Saudische dans die mijn Saudische vriend deed nog steeds niet vergeten... haha
# Mijn tips voor uitstapjes in de omgeving!
De gebruikelijke eilandhoptochten in Cebu, Filipijnen, zijn leuk om één of twee keer te doen; daarna heb je het wel gezien. Van de vele eilanden vond ik Nalusuan Island het helderste water en het beste zicht om te snorkelen hebben. Om te zwemmen waren zwembaden eigenlijk beter.Bovenal vond ik het fijn dat je er voor veel minder geld plezier kunt maken dan in Korea.
Ook vind je in de omgeving van Mactan veel grote en kleine resorts. Het is leuk om er eentje te huren en daar de hele nacht met vrienden te feesten! Als je goedkoop en gevarieerd wilt eten, raad ik de avondmarkt van IT Park aan. Die is elke donderdag tot en met zondagavond open, biedt volop keuze en is goedkoper dan restaurants, dus je kunt er echt van genieten.
Ik hoorde trouwens dat bioscopen in Cebu-stad erg goedkoop zijn, maar ik heb er zelf geen gebruik van kunnen maken. Dat vond ik jammer.Alle vrienden die erheen zijn geweest, zeiden dat ze het voor een lage prijs naar hun zin hadden. Daarom raad ik aan om eens naar de bioscopen in de winkelcentra te gaan.Ik raad het aan. Het lijkt me bijvoorbeeld leuk om jezelf uit te dagen door Amerikaanse of Britse films zonder ondertiteling te kijken en te zien hoeveel je ervan begrijpt, haha.
# Voor wie een tussenjaar overweegt
Eerlijk gezegd was ik in het begin ook bang om alleen naar het buitenland te gaan, maar dat is echt nergens voor nodig! Als je bang bent en jezelf onder druk zet, is het moeilijk om je Engels te verbeteren en vrienden te maken. Ik zag zelfs Koreaanse vrienden die ik had leren kennen bij wie angst en druk de vooruitgang van hun Engels vertraagden. Ze verlieten Cebu uiteindelijk alleen maar gestrest.
Hoe vaak anderen het je ook vertellen, je eigen instelling is het belangrijkst. Als je bang blijft om Engels te spreken en jezelf onder druk zet, zul je nauwelijks vooruitgang boeken.Blijf ontspannen en trek op een natuurlijke manier met vrienden en docenten op; voor je het weet zijn je vaardigheden ineens verbeterd! Je hoeft je niet te haasten, haha.
# Mijn persoonlijke tips voor de voorbereiding op een tussenjaar!
- Taal
Je kunt je Engels al verbeteren door gewoon trouw naar de lessen te gaan. Vooral Veel studenten deden niet mee aan de Sparta-lessen of speciale lessen, maar persoonlijk vind ik dat twee Sparta-lessen en één speciale les genoeg zijn om je vaardigheden aanzienlijk te verbeteren.
- Accommodatie
Ik was zelf niet bijzonder gevoelig voor mijn slaapomgeving en maakte me er dus niet veel zorgen over, maar de hygiëne verschilt afhankelijk van de staat van de kamer. Als je daar gevoelig voor bent, raad ik een langer verblijf in een hotel in de buurt aan. Dat is wel duurder dan een slaapzaal.
- Maaltijden
Het eten was niet helemaal mijn smaak, dus at ik maar een beetje rijst en vooral fruit. Maar smaken verschillen per persoon. Soms vond ik het eten ook zo lekker dat ik meer dan twee kommen rijst at.
- Wat je moet meenemen
Als je het lastig vindt om steeds water te kopen, neem dan zeker een drinkbeker met dekselNeem er zeker een mee.Slipperskun je ter plaatse zonder veel moeite kopen, maar de slippers met drie strepen die bij Koreaanse Daiso-winkels of kantoorboekhandels worden verkocht, zijn veel beter. Je kunt natuurlijk ook je eigen slippers meenemen.
Als je van plan bent om later brieven te schrijven aan vrienden en lokale docenten, neem dan ook briefpapiermee! Ook al is het een warm land, de airco in het klaslokaal kan flink koud staan, dus neem een deken en kleding met lange mouwenmee!
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★
: Ik denk dat je dit pas echt kunt voelen als je het zelf hebt meegemaakt. Ervaring is zo belangrijk.
Leren ★★★★★
: Ik heb veel kunnen leren, niet alleen over Engels, maar ook over de culturen van andere landen.
Omgeving ★★★
: De voorzieningen zijn naar Filipijnse maatstaven behoorlijk goed, maar vergeleken met Korea zijn er wel een paar ongemakken.
Veiligheid ★★★
: De taalschool zelf is heel veilig, maar je kunt na het donker beter niet alleen buiten de school rondlopen.
Vrije tijd ★★★
: Over het algemeen zijn de prijzen laag, maar als je zonder plan geld uitgeeft, kun je uiteindelijk juist meer kwijt zijn.
Op de Filipijnse taalschool die ik via Korea Gap Year bezocht, vond ik het geweldig om met vrienden van allerlei nationaliteiten samen te zijn: niet alleen Koreanen, maar ook Taiwanezen, Chinezen, Japanners, Saudiërs, Filipino’s en anderen.
Als je ontspant en op een natuurlijke manier met vrienden en docenten omgaat en plezier maakt, before you know it, your skills will have improved a lot!Je hoeft je echt geen zorgen te maken en ongeduldig te worden, haha.
Stop met stressen over Engels! Leer Engels terwijl je geniet van Cebu! Kim Yejin, gapyeardeelnemer (gapper) (23, universiteitsstudent) / gapyear van 10 weken
|
# Ik vond het zonde om mijn tussenjaar alleen te besteden aan studeren voor certificaten.
Hallo~ Ik ben een universiteitsstudent die tijdelijk een tussenjaar heeft genomen om van een gapyear te genieten. Ik houd van culturele activiteiten, dus als ik tijd en geld heb, doe ik daar graag aan mee. Na mijn afstuderen overweeg ik een carrière in de culturele sector. Ik ben een beetje verlegen, maar vind het ook heel leuk om met nieuwe mensen nieuwe ervaringen op te doen. In eerste instantie denkt iedereen dat ik afstandelijk ben, maar als we elkaar eenmaal kennen, ben ik heel energiek en houd ik ervan om plezier te maken!
Ik vond het zonde om dit tussenjaar van een jaar alleen te besteden aan studeren voor certificaten. Daarombesloot ik na overleg met mijn ouders een gapyear te nemen. In die tijd wilde ik hard aan mijn Engels werken, proberen mijn persoonlijkheid een beetje te veranderen en me verdiepen in onderwerpen die met mijn studierichting te maken hebben.
* Voor Kim Yejin, die zichzelf wilde uitdagen met nieuwe ervaringen en haar carrièrepad wilde vinden,werden dagelijkse opdrachten aangeboden die haar bestaande denkpatronen uitdaagden, evenals persoonlijke één-op-éénopdrachten op maat rond nieuwe ervaringen en vragen over haar carrière. Ook kreeg ze een gapyearnotitieboek om over zichzelf na te denken en plannen te makenaangeboden.
# Mijn doel was om mijn spreekvaardigheid in het Engels te verbeteren en meer zelfvertrouwen te krijgen!
Voor mij had naar de Filipijnen gaantwee doelen: mijn spreekvaardigheid in het Engels verbeteren en meer zelfvertrouwen krijgen.Koreanen richten zich vooral op Engelse leesvaardigheid en grammatica. Daardoor was ik heel goed in grammatica, maar als ik echt Engels moest spreken, aarzelde ik vaak.
Het tweede doel was zelfvertrouwen: niet alleen zelfvertrouwen in het Engels, maar ook het vertrouwen om in het algemeen met mensen om te gaan.Ik vind het heel leuk om nieuwe mensen te ontmoeten, maar ik ben verlegen en durfde vaak niet op hen af te stappen. Tijdens het gapyear heb ik daar een beetje verandering in kunnen brengen, en dat was geweldig.
# Hoe heb je je voorbereid voordat je vertrok?
Ik denk dat ik van alle gapyeardeelnemers misschien wel het meest ontspannen was: alles verliep soepel. Mijn mindset voorbereiden was het belangrijkste. Ook de mensen om me heen speelden een rol. Ik was er klaar voor, maar de mensen om me heen waren er nog niet klaar voor om me te laten gaan. Dat was voor ons allemaal emotioneel zwaar.
Dus ik had zeker zorgen voordat ik vertrok. Het was de eerste keer dat ik alleen, weg van mijn familie en thuis, zou wonen. Omdat ik in het buitenland zou gaan wonen, maakten mijn ouders en ik ons veel zorgen over heimwee. Tochprobeerde ik er positief naar te kijken en het als weer een nieuwe ervaring te zien. Omdat mijn vrienden en ik op elkaar konden rekenen en elkaar aanmoedigden, voelde het later alsof er eigenlijk niets was om je zorgen over te maken.
# Elk moment was echt ontroerend en ik heb veel over mezelf geleerd.
Voordat ik naar de Filipijnen ging, dacht ik dat ik door de taalbarrière geen hechte band zou kunnen krijgen met buitenlandse vrienden. Maar ik kon diepere gevoelens met mijn vrienden delen dan ik had verwacht. Toen we afscheid namen, waren we zo verdrietig dat we zelfs moesten huilen: zo hecht waren we geworden. Elk moment was echt ontroerend en ik heb veel over mezelf geleerd.
Ik bracht veel tijd door met vrienden, maar had ook volop tijd voor mezelf. Die tijd vond ik in Korea moeilijk te vinden.Ik vond het fijn dat ik zoveel tijd voor mezelf had. Er zijn nog veel dingen waar ik over na moet denken voor de toekomst, maar ik heb ook ontdekt wat ik graag wil doen en veel nagedacht over hoe ik verder wil.Ook kon ik door de mensen om me heen te observeren — van de een iets te leren en van de ander weer iets anders — geleidelijk meer vertrouwen in mezelf opbouwen.
# Ik heb veel zelfvertrouwen gekregen, zowel in mijn Engels als in mezelf!
Deze ervaring heeft mijn vertrouwen in zowel mijn Engels als mezelf enorm vergroot!Na het taalprogramma in Cebu, in de Filipijnen, doe ik nu alweer mee aan een volgend project in een ander land. Zodra ik aankwam, begon ik Engels te spreken en praatte ik met mijn vrienden — ik ben trots op mezelf :) Natuurlijk ben ik nog steeds verlegen bij vreemden... maar ik voel me beslist zelfverzekerder als ik Engels spreek!!
# Mijn dagelijkse routine ter plaatse
Wat het leven op de taalschool betreft: de eerste vier weken had ik ook spartalessen. De roosters verschillen per persoon en niveau, maar mijn rooster zag er zo uit: ochtendspartales – spreek- en luisterles één-op-één – film – lees- en schrijfles één-op-één – discussie in een groep van vier – muziek – avondspartales.
Wat ik persoonlijk fijn vond aan dit rooster, was dat de intensiteit kon worden aangepast (ik vond het prettig om na de één-op-éénlessen tijd te hebben om uit te rusten). Ook bestonden de speciale lessen uit films kijken en naar muziek luisteren, dus ik was heel tevreden dat ik tegelijkertijd van culturele activiteiten kon genieten.Met zo’n vol programma van ’s ochtends tot ’s middags verbeterde mijn Engels beslist aanzienlijk.
Natuurlijk bracht ik de middagen na de lessen helemaal vrij door met vrienden.
# Vrienden die ik ter plaatse heb ontmoet
Op de Filipijnse taalschool die ik via Korea Gap Year bezocht, vond ik het geweldig om met vrienden van allerlei nationaliteiten samen te zijn: niet alleen Koreanen, maar ook Taiwanezen, Chinezen, Japanners, Saudiërs, Filipino’s en anderen.Ik kon gemakkelijk bevriend raken met Koreaanse vrienden doordat we dezelfde taal spraken. Met Taiwanese vrienden klikte ik door onze overeenkomende persoonlijkheden, waardoor we snel close werden.
Via Gap Year ontmoette ik voor het eerst vrienden uit Saudi-Arabië. De mensen van wie ik dacht dat ze erg conservatief zouden zijn, bleken verrassend open en dol op plezier — dat was leuk om te zien. Ik kan de kenmerkende Saudische dans die mijn Saudische vriend deed nog steeds niet vergeten... haha
# Mijn tips voor uitstapjes in de omgeving!
De gebruikelijke eilandhoptochten in Cebu, Filipijnen, zijn leuk om één of twee keer te doen; daarna heb je het wel gezien. Van de vele eilanden vond ik Nalusuan Island het helderste water en het beste zicht om te snorkelen hebben. Om te zwemmen waren zwembaden eigenlijk beter.Bovenal vond ik het fijn dat je er voor veel minder geld plezier kunt maken dan in Korea.
Ook vind je in de omgeving van Mactan veel grote en kleine resorts. Het is leuk om er eentje te huren en daar de hele nacht met vrienden te feesten! Als je goedkoop en gevarieerd wilt eten, raad ik de avondmarkt van IT Park aan. Die is elke donderdag tot en met zondagavond open, biedt volop keuze en is goedkoper dan restaurants, dus je kunt er echt van genieten.
Ik hoorde trouwens dat bioscopen in Cebu-stad erg goedkoop zijn, maar ik heb er zelf geen gebruik van kunnen maken. Dat vond ik jammer.Alle vrienden die erheen zijn geweest, zeiden dat ze het voor een lage prijs naar hun zin hadden. Daarom raad ik aan om eens naar de bioscopen in de winkelcentra te gaan.Ik raad het aan. Het lijkt me bijvoorbeeld leuk om jezelf uit te dagen door Amerikaanse of Britse films zonder ondertiteling te kijken en te zien hoeveel je ervan begrijpt, haha.
# Voor wie een tussenjaar overweegt
Eerlijk gezegd was ik in het begin ook bang om alleen naar het buitenland te gaan, maar dat is echt nergens voor nodig! Als je bang bent en jezelf onder druk zet, is het moeilijk om je Engels te verbeteren en vrienden te maken. Ik zag zelfs Koreaanse vrienden die ik had leren kennen bij wie angst en druk de vooruitgang van hun Engels vertraagden. Ze verlieten Cebu uiteindelijk alleen maar gestrest.
Hoe vaak anderen het je ook vertellen, je eigen instelling is het belangrijkst. Als je bang blijft om Engels te spreken en jezelf onder druk zet, zul je nauwelijks vooruitgang boeken.Blijf ontspannen en trek op een natuurlijke manier met vrienden en docenten op; voor je het weet zijn je vaardigheden ineens verbeterd! Je hoeft je niet te haasten, haha.
# Mijn persoonlijke tips voor de voorbereiding op een tussenjaar!
- Taal
Je kunt je Engels al verbeteren door gewoon trouw naar de lessen te gaan. Vooral Veel studenten deden niet mee aan de Sparta-lessen of speciale lessen, maar persoonlijk vind ik dat twee Sparta-lessen en één speciale les genoeg zijn om je vaardigheden aanzienlijk te verbeteren.
- Accommodatie
Ik was zelf niet bijzonder gevoelig voor mijn slaapomgeving en maakte me er dus niet veel zorgen over, maar de hygiëne verschilt afhankelijk van de staat van de kamer. Als je daar gevoelig voor bent, raad ik een langer verblijf in een hotel in de buurt aan. Dat is wel duurder dan een slaapzaal.
- Maaltijden
Het eten was niet helemaal mijn smaak, dus at ik maar een beetje rijst en vooral fruit. Maar smaken verschillen per persoon. Soms vond ik het eten ook zo lekker dat ik meer dan twee kommen rijst at.
- Wat je moet meenemen
Als je het lastig vindt om steeds water te kopen, neem dan zeker een drinkbeker met dekselNeem er zeker een mee.Slipperskun je ter plaatse zonder veel moeite kopen, maar de slippers met drie strepen die bij Koreaanse Daiso-winkels of kantoorboekhandels worden verkocht, zijn veel beter. Je kunt natuurlijk ook je eigen slippers meenemen.
Als je van plan bent om later brieven te schrijven aan vrienden en lokale docenten, neem dan ook briefpapiermee! Ook al is het een warm land, de airco in het klaslokaal kan flink koud staan, dus neem een deken en kleding met lange mouwenmee!
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★
: Ik denk dat je dit pas echt kunt voelen als je het zelf hebt meegemaakt. Ervaring is zo belangrijk.
Leren ★★★★★
: Ik heb veel kunnen leren, niet alleen over Engels, maar ook over de culturen van andere landen.
Omgeving ★★★
: De voorzieningen zijn naar Filipijnse maatstaven behoorlijk goed, maar vergeleken met Korea zijn er wel een paar ongemakken.
Veiligheid ★★★
: De taalschool zelf is heel veilig, maar je kunt na het donker beter niet alleen buiten de school rondlopen.
Vrije tijd ★★★
: Over het algemeen zijn de prijzen laag, maar als je zonder plan geld uitgeeft, kun je uiteindelijk juist meer kwijt zijn.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
