Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Geleerd om vanuit het perspectief van anderen te denken #Vrijwilligerservaring op Bali; het vertrouwen dat ‘ik dit ook kan’ #Geluk, dankbaarheid, inzicht
Wat ik het leukste vond, was dat we elkaars cultuur en dagelijkse routines met elkaar deelden.
Daardoor lijkt mijn Engels vooruit te zijn gegaan en besefte ik ook: ‘Ik kan goed met mensen overweg.’
En ik leerde: ‘Ik kan het ook.’ Daarnaast heb ik allerlei ervaringen opgedaan...
Het was een periode waarin ik nieuwe ervaringen kon opdoen die ik nog nooit eerder had gehad.
Een ontspannen vrijwilligersreis op Bali, waar je de mooiste zonsondergangen ter wereld kunt zien.
Shin Hojung, deelnemer aan een tussenjaar (21, universiteitsstudent)
# Ik wilde leren om vanuit het perspectief van anderen te denken, en niet alleen vanuit dat van mezelf.
Tot nu toe had ik alleen deelgenomen aan vrijwilligersactiviteiten in eigen land. Op de middelbare school wilde ik al eens vrijwilligerswerk in het buitenland doen, maar de vakantie was te kort om naar het buitenland te gaan. Nu ik studeer, kreeg ik twee maanden de tijd en kon ik wel gaan. Toen ik op internet zocht naar vrijwilligersprogramma’s in het buitenland, vond ik een organisatie met de naam Korea Gap Year.Ik vond het fijn dat de bestemmingen niet beperkt waren en dat ik naar het land kon gaan waar ik naartoe wilde.
Mijn vriend(in) en ik kozen voor Bali, waar we vrijwilligerswerk konden doen en de cultuur konden ervaren en beleven. Wat ons het meest aansprak, was dat je op Bali landschappen ziet die je in Korea niet vindt. Om naar Bali te gaan, moesten we vliegtickets boeken. Het was lastig om een geschikt moment te vinden en dat was nogal omslachtig, maar...Korea Gap Year heeft ons goed geholpen, waardoor we de vliegtickets gemakkelijk konden boeken.
Als ik mijn koffer pak, schrijf ik de spullen die ik nodig heb altijd op een A4’tje en vink ik ze één voor één af terwijl ik ze inpakt. Maar deze keer...Met de checklist van Gap Year kon ik mijn koffer gemakkelijk inpakken. Ook kregen we vóór ons vertrek naar Bali elke week uitgebreide informatie over de projecten die we daar zouden doen. Daardoor kon ik me volgens mij goed voorbereiden.Ik vond het vooral fijn dat ze gedetailleerde informatie gaven over het uitzicht vanuit de accommodatie en zelfs vertelden wie er aanwezig zouden zijn op de dagen dat ik zou deelnemen.
Met een hart vol spanning vloog ik met Korean Air naar de luchthaven van Denpasar. Onderweg viel er zo’n hevige regen dat het zicht slecht was, maar na een paar minuten hield de regen op en kwamen we veilig aan. Ik haalde de slaap in die mijn vermoeide lichaam nodig had en werd rond één uur ’s middags wakker. Ik ging eropuit om de omgeving van de accommodatie te verkennen. De medewerkers die voor ons zorgden, zeiden dat we eerst iets moesten eten, dus gingen we eten.De mensen in het restaurant begroetten ons met een brede glimlach. Dat voelde hartelijk aan, en het eten viel in de smaak, dus we aten tot we verzadigd waren.
Ik wilde deze keer...Tijdens dit tussenjaar wilde ik leren om vanuit het perspectief van anderen te denken in plaats van vanuit dat van mezelf.Ik had altijd de rol van student gehad en les gekregen van docenten, maar was nooit zelf de docent geweest. Daarom dacht ik dat ik moest proberen me in anderen te verplaatsen en vertrok ik voor een tussenjaar.
* Voor Shin Hojung, die op zoek was naar nieuwe ervaringen en de richting van haar leven wilde ontdekken...werden dagelijks activiteiten om samen met buitenlandse vrienden te ondernemen aangeboden, evenals persoonlijke opdrachten op maat voor nieuwe ervaringen en uitdagingen. Ook kreeg ze een Tussenjaardagboek om op zichzelf te reflecteren en plannen te makenwerden aangeboden.
>> Deelnamekosten: 100 won! Ga naar de tussenjaaropdracht
# De kinderen begroetten ons met het woord ‘hallo’.
Dag 2, de dag waarop de vrijwilligersactiviteiten echt begonnen. Samen met de lokale docent gingen we naar de school. De kinderen waren niet verlegen en begroetten me met ‘HELLO’, waardoor ik me meer op mijn gemak voelde. Met de dierenkaartjes die ik had voorbereid, las ik voor aan de kinderen en gaf ik de les met behulp van gebaren. De kinderen verveelden zich niet en deden goed mee. Daar was ik heel dankbaar voor.
Tegen het einde van de les,leerde ik de kinderen het Koreaanse woord ‘annyeong’ (hallo), en daarmee begroetten ze ons. Ze zongen ook K-popliedjes van BLACKPINK en BIGBANG voor ons, en ik zong mee.Misschien bracht dat ons dichter bij elkaar. Op de derde dag keken we hoe studenten van de Universiteit van Sydney in Australië lesgaven aan de kinderen.
Ze studeerden voor docent, speelden spelletjes en gaven de lessen soepel, zodat de kinderen zich niet leken te vervelen. Ze lazen een sprookje voor, lieten de kinderen scènes uit het verhaal naspelen en gaven elke groep de tijd om iets te presenteren. Het voelde alsof ik weer kind was, dus het was een heel leuke tijd. Na school ging ik terug naar de accommodatie om uit te rusten. Ik sloot de dag af met een gesprek met QiuQiu, een Chinese deelnemer met wie ik in de accommodatie bevriend was geraakt, en de begeleider uit Sydney.
# Soms leken ze wat onhandig, maar ik was blij om te zien dat de kinderen zich niet verveelden.
Op dag 4 gingen we ’s ochtends snorkelen. Het water was een beetje troebel, maar we zagen vissen en zeesterren en hadden een leuke tijd.Na de lunch tekende ik dieren om de kinderen les te geven en ging ik naar school. De kinderen begroetten ons met ‘hallo’. Dat vond ik zo schattig. We gaven de les zonder een lokale docent. Hoewel we een beetje onhandig overkwamen, was ik blij om te zien dat de kinderen zich niet verveelden.
Na het avondeten ga ik altijd naar de lobby om te praten met QiuQiu, de begeleider en de Chinese deelnemers. Misschien was dat voor mij wel het fijnste moment van de dag.Op dag 5 gingen we ’s ochtends opnieuw snorkelen. We deden aan ‘koraal planten’: koraalorganismen in zee planten.Ik durfde nog steeds niet diep de zee in, dus keek ik toe wat de gidsen deden. Ik wist niet dat je koraal kon planten, dus ik leerde iets nieuws en vond het een leerzame ervaring.
Na de lunch bereidde ik lesmateriaal voor om de kinderen les te geven. Deze keer zouden we de les zonder hulp van een lokale docent verzorgen.Om te voorkomen dat de kinderen zich zouden vervelen, moesten we leuke activiteiten zoals spelletjes voorbereiden. Maar ik kon niets bedenken en wist even niet wat ik moest doen. Op dat moment herinnerde ik me een spel uit Korea dat ‘I Am Ground’ heet.Het was een eenvoudig spel dat de kinderen konden volgen, dus oefende ik het met een vriend(in) en ging ik naar school.
Ik schreef de namen van fruitsoorten op het bord en gaf de les in de vorm van een quiz. Tegen het einde van de les speelde ik met de kinderen het leuke spel I Am Ground. Na het avondeten sloot ik de dag op dezelfde manier af: in de lobby praten over de gebeurtenissen van die dag met QiuQiu, de begeleider en Chinese families.
# Bedankt dat jullie tot het einde voor ons hebben gezorgd.
Op dag 5 leerde ik na het ontbijt Balinese dans.Ik vond het enigszins vergelijkbaar met Koreaanse traditionele dans. De dansbegeleider stelde me voor aan een vriendin die Korea geweldig vindt. Deze vrouw uit Bali sprak goed Koreaans, dus het was geweldig dat we met elkaar konden praten. Het was verrassend om in een ander land een buitenlander te ontmoeten die Koreaans spreekt, en het maakte me trots.
Op de laatste dag op Bali stond ik vroeg op en, nadat ik had ontbeten,gingen we naar toeristische plekken op Bali. De gids vertelde dat er een dienst was waarbij we op elk gewenst moment met de auto overal naartoe konden, dus we maakten er gebruik vanen gebruikten de dienst. Bedankt dat jullie tot het einde voor ons hebben gezorgd. Op de laatste dag gingen we ook winkelen, bezochten we het Apenbos en zagen we apen. Het meest onvergetelijk was de zonsondergang op Bali. Toen ik vorig jaar naar Boracay ging, kon ik die door een tyfoon niet zien, maar ik was heel blij dat het deze keer wel lukte.
Als ik één ding van deze reis het beste onthoud, is het dat ik ’s avonds in de lobby zat te praten met mensen uit andere landen.Ik vond het vooral leuk om onze culturen en dagelijkse gewoonten met elkaar te delen. Daardoor leek mijn Engels vooruit te gaan en besefte ik: ‘Ik ben graag onder de mensen.’Tijdens eerdere reizen wist ik niet zeker of ik dat gevoel had, maar door deze reis ben ik daar zeker van geworden.
Voordat ik aan het project begon, was ik erg bang om les te geven. Maar na mijn deelname besefte ik: ‘Ik kan dit ook.’ Het was ook een kans om allerlei ervaringen op te doen en nieuwe dingen mee te maken die ik nog nooit eerder had gedaan.
# Mijn persoonlijke tip voor een tussenjaar
Als je gaat, wordt het echt een herinnering waar je geen spijt van zult krijgen! De lokale bevolking is heel vriendelijk en het eten was heerlijk.
Bovenal is het geweldig dat je vrienden kunt maken uit andere landen.Ik hoop dat je zeker minstens één keer meedoet!
- Taal
Blijf niet alleen in je accommodatie; als je naar plekken zoals de lobby gaat, kom je daar mensen uit andere landen tegen. Mijn advies is om er vaak naartoe te gaan, gesprekken aan te knopen en hen te leren kennen.
- Accommodatie
Neem zeker toiletartikelen mee, zoals shampoo en conditioner. Omdat je maar één handdoek krijgt, is het ook verstandig om er een paar mee te nemen.
- Maaltijden
Ik nam instantnoedels mee, omdat ik bang was dat het eten niet in de smaak zou vallen, maar je hoeft er niet veel mee te nemen. Het eten was zo lekker dat ik zwaarder thuiskwam.
- Dingen om mee te nemen
Het is verstandig om goed na te denken over wat je persoonlijk nodig hebt en die spullen mee te nemen.
- Reistip voor Bali
Ga tijdens het winkelen in Ubud de zonsondergang bekijken aan zee, vlak bij het vliegveld!
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Het was een geweldige ervaring om les te geven vanuit het perspectief van een docent, iets wat ik nog nooit eerder had geprobeerd.
Leren★★★★★
Doordat ik in de positie van de docent stond in plaats van die van de leerling, besefte ik dat er veel voorbereiding nodig is om les te geven.
Omgeving★★★★★
Er waren veel insecten, dus het is verstandig om medicijnen of insectenwerend middel mee te nemen. Ook werd het samen zien van de zee en de zonsondergang een onvergetelijke herinnering.
Veiligheid★★★★★
Iedereen is aardig en vriendelijk, dus je hoeft je geen zorgen te maken.
Vrije tijd★★★★★
Ik maakte wandelingen terwijl ik naar de zee keek en ging naar de lobby om met mensen uit andere landen te praten. Zo genoot ik van een ontspannen tijd.
Wat ik het leukste vond, was dat we elkaars cultuur en dagelijkse routines met elkaar deelden.
Daardoor lijkt mijn Engels vooruit te zijn gegaan en besefte ik ook: ‘Ik kan goed met mensen overweg.’
En ik leerde: ‘Ik kan het ook.’ Daarnaast heb ik allerlei ervaringen opgedaan...
Het was een periode waarin ik nieuwe ervaringen kon opdoen die ik nog nooit eerder had gehad.
Een ontspannen vrijwilligersreis op Bali, waar je de mooiste zonsondergangen ter wereld kunt zien.
Shin Hojung, deelnemer aan een tussenjaar (21, universiteitsstudent)
# Ik wilde leren om vanuit het perspectief van anderen te denken, en niet alleen vanuit dat van mezelf.
Tot nu toe had ik alleen deelgenomen aan vrijwilligersactiviteiten in eigen land. Op de middelbare school wilde ik al eens vrijwilligerswerk in het buitenland doen, maar de vakantie was te kort om naar het buitenland te gaan. Nu ik studeer, kreeg ik twee maanden de tijd en kon ik wel gaan. Toen ik op internet zocht naar vrijwilligersprogramma’s in het buitenland, vond ik een organisatie met de naam Korea Gap Year.Ik vond het fijn dat de bestemmingen niet beperkt waren en dat ik naar het land kon gaan waar ik naartoe wilde.
Mijn vriend(in) en ik kozen voor Bali, waar we vrijwilligerswerk konden doen en de cultuur konden ervaren en beleven. Wat ons het meest aansprak, was dat je op Bali landschappen ziet die je in Korea niet vindt. Om naar Bali te gaan, moesten we vliegtickets boeken. Het was lastig om een geschikt moment te vinden en dat was nogal omslachtig, maar...Korea Gap Year heeft ons goed geholpen, waardoor we de vliegtickets gemakkelijk konden boeken.
Als ik mijn koffer pak, schrijf ik de spullen die ik nodig heb altijd op een A4’tje en vink ik ze één voor één af terwijl ik ze inpakt. Maar deze keer...Met de checklist van Gap Year kon ik mijn koffer gemakkelijk inpakken. Ook kregen we vóór ons vertrek naar Bali elke week uitgebreide informatie over de projecten die we daar zouden doen. Daardoor kon ik me volgens mij goed voorbereiden.Ik vond het vooral fijn dat ze gedetailleerde informatie gaven over het uitzicht vanuit de accommodatie en zelfs vertelden wie er aanwezig zouden zijn op de dagen dat ik zou deelnemen.
Met een hart vol spanning vloog ik met Korean Air naar de luchthaven van Denpasar. Onderweg viel er zo’n hevige regen dat het zicht slecht was, maar na een paar minuten hield de regen op en kwamen we veilig aan. Ik haalde de slaap in die mijn vermoeide lichaam nodig had en werd rond één uur ’s middags wakker. Ik ging eropuit om de omgeving van de accommodatie te verkennen. De medewerkers die voor ons zorgden, zeiden dat we eerst iets moesten eten, dus gingen we eten.De mensen in het restaurant begroetten ons met een brede glimlach. Dat voelde hartelijk aan, en het eten viel in de smaak, dus we aten tot we verzadigd waren.
Ik wilde deze keer...Tijdens dit tussenjaar wilde ik leren om vanuit het perspectief van anderen te denken in plaats van vanuit dat van mezelf.Ik had altijd de rol van student gehad en les gekregen van docenten, maar was nooit zelf de docent geweest. Daarom dacht ik dat ik moest proberen me in anderen te verplaatsen en vertrok ik voor een tussenjaar.
* Voor Shin Hojung, die op zoek was naar nieuwe ervaringen en de richting van haar leven wilde ontdekken...werden dagelijks activiteiten om samen met buitenlandse vrienden te ondernemen aangeboden, evenals persoonlijke opdrachten op maat voor nieuwe ervaringen en uitdagingen. Ook kreeg ze een Tussenjaardagboek om op zichzelf te reflecteren en plannen te makenwerden aangeboden.
>> Deelnamekosten: 100 won! Ga naar de tussenjaaropdracht
# De kinderen begroetten ons met het woord ‘hallo’.
Dag 2, de dag waarop de vrijwilligersactiviteiten echt begonnen. Samen met de lokale docent gingen we naar de school. De kinderen waren niet verlegen en begroetten me met ‘HELLO’, waardoor ik me meer op mijn gemak voelde. Met de dierenkaartjes die ik had voorbereid, las ik voor aan de kinderen en gaf ik de les met behulp van gebaren. De kinderen verveelden zich niet en deden goed mee. Daar was ik heel dankbaar voor.
Tegen het einde van de les,leerde ik de kinderen het Koreaanse woord ‘annyeong’ (hallo), en daarmee begroetten ze ons. Ze zongen ook K-popliedjes van BLACKPINK en BIGBANG voor ons, en ik zong mee.Misschien bracht dat ons dichter bij elkaar. Op de derde dag keken we hoe studenten van de Universiteit van Sydney in Australië lesgaven aan de kinderen.
Ze studeerden voor docent, speelden spelletjes en gaven de lessen soepel, zodat de kinderen zich niet leken te vervelen. Ze lazen een sprookje voor, lieten de kinderen scènes uit het verhaal naspelen en gaven elke groep de tijd om iets te presenteren. Het voelde alsof ik weer kind was, dus het was een heel leuke tijd. Na school ging ik terug naar de accommodatie om uit te rusten. Ik sloot de dag af met een gesprek met QiuQiu, een Chinese deelnemer met wie ik in de accommodatie bevriend was geraakt, en de begeleider uit Sydney.
# Soms leken ze wat onhandig, maar ik was blij om te zien dat de kinderen zich niet verveelden.
Op dag 4 gingen we ’s ochtends snorkelen. Het water was een beetje troebel, maar we zagen vissen en zeesterren en hadden een leuke tijd.Na de lunch tekende ik dieren om de kinderen les te geven en ging ik naar school. De kinderen begroetten ons met ‘hallo’. Dat vond ik zo schattig. We gaven de les zonder een lokale docent. Hoewel we een beetje onhandig overkwamen, was ik blij om te zien dat de kinderen zich niet verveelden.
Na het avondeten ga ik altijd naar de lobby om te praten met QiuQiu, de begeleider en de Chinese deelnemers. Misschien was dat voor mij wel het fijnste moment van de dag.Op dag 5 gingen we ’s ochtends opnieuw snorkelen. We deden aan ‘koraal planten’: koraalorganismen in zee planten.Ik durfde nog steeds niet diep de zee in, dus keek ik toe wat de gidsen deden. Ik wist niet dat je koraal kon planten, dus ik leerde iets nieuws en vond het een leerzame ervaring.
Na de lunch bereidde ik lesmateriaal voor om de kinderen les te geven. Deze keer zouden we de les zonder hulp van een lokale docent verzorgen.Om te voorkomen dat de kinderen zich zouden vervelen, moesten we leuke activiteiten zoals spelletjes voorbereiden. Maar ik kon niets bedenken en wist even niet wat ik moest doen. Op dat moment herinnerde ik me een spel uit Korea dat ‘I Am Ground’ heet.Het was een eenvoudig spel dat de kinderen konden volgen, dus oefende ik het met een vriend(in) en ging ik naar school.
Ik schreef de namen van fruitsoorten op het bord en gaf de les in de vorm van een quiz. Tegen het einde van de les speelde ik met de kinderen het leuke spel I Am Ground. Na het avondeten sloot ik de dag op dezelfde manier af: in de lobby praten over de gebeurtenissen van die dag met QiuQiu, de begeleider en Chinese families.
# Bedankt dat jullie tot het einde voor ons hebben gezorgd.
Op dag 5 leerde ik na het ontbijt Balinese dans.Ik vond het enigszins vergelijkbaar met Koreaanse traditionele dans. De dansbegeleider stelde me voor aan een vriendin die Korea geweldig vindt. Deze vrouw uit Bali sprak goed Koreaans, dus het was geweldig dat we met elkaar konden praten. Het was verrassend om in een ander land een buitenlander te ontmoeten die Koreaans spreekt, en het maakte me trots.
Op de laatste dag op Bali stond ik vroeg op en, nadat ik had ontbeten,gingen we naar toeristische plekken op Bali. De gids vertelde dat er een dienst was waarbij we op elk gewenst moment met de auto overal naartoe konden, dus we maakten er gebruik vanen gebruikten de dienst. Bedankt dat jullie tot het einde voor ons hebben gezorgd. Op de laatste dag gingen we ook winkelen, bezochten we het Apenbos en zagen we apen. Het meest onvergetelijk was de zonsondergang op Bali. Toen ik vorig jaar naar Boracay ging, kon ik die door een tyfoon niet zien, maar ik was heel blij dat het deze keer wel lukte.
Als ik één ding van deze reis het beste onthoud, is het dat ik ’s avonds in de lobby zat te praten met mensen uit andere landen.Ik vond het vooral leuk om onze culturen en dagelijkse gewoonten met elkaar te delen. Daardoor leek mijn Engels vooruit te gaan en besefte ik: ‘Ik ben graag onder de mensen.’Tijdens eerdere reizen wist ik niet zeker of ik dat gevoel had, maar door deze reis ben ik daar zeker van geworden.
Voordat ik aan het project begon, was ik erg bang om les te geven. Maar na mijn deelname besefte ik: ‘Ik kan dit ook.’ Het was ook een kans om allerlei ervaringen op te doen en nieuwe dingen mee te maken die ik nog nooit eerder had gedaan.
# Mijn persoonlijke tip voor een tussenjaar
Als je gaat, wordt het echt een herinnering waar je geen spijt van zult krijgen! De lokale bevolking is heel vriendelijk en het eten was heerlijk.
Bovenal is het geweldig dat je vrienden kunt maken uit andere landen.Ik hoop dat je zeker minstens één keer meedoet!
- Taal
Blijf niet alleen in je accommodatie; als je naar plekken zoals de lobby gaat, kom je daar mensen uit andere landen tegen. Mijn advies is om er vaak naartoe te gaan, gesprekken aan te knopen en hen te leren kennen.
- Accommodatie
Neem zeker toiletartikelen mee, zoals shampoo en conditioner. Omdat je maar één handdoek krijgt, is het ook verstandig om er een paar mee te nemen.
- Maaltijden
Ik nam instantnoedels mee, omdat ik bang was dat het eten niet in de smaak zou vallen, maar je hoeft er niet veel mee te nemen. Het eten was zo lekker dat ik zwaarder thuiskwam.
- Dingen om mee te nemen
Het is verstandig om goed na te denken over wat je persoonlijk nodig hebt en die spullen mee te nemen.
- Reistip voor Bali
Ga tijdens het winkelen in Ubud de zonsondergang bekijken aan zee, vlak bij het vliegveld!
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Het was een geweldige ervaring om les te geven vanuit het perspectief van een docent, iets wat ik nog nooit eerder had geprobeerd.
Leren★★★★★
Doordat ik in de positie van de docent stond in plaats van die van de leerling, besefte ik dat er veel voorbereiding nodig is om les te geven.
Omgeving★★★★★
Er waren veel insecten, dus het is verstandig om medicijnen of insectenwerend middel mee te nemen. Ook werd het samen zien van de zee en de zonsondergang een onvergetelijke herinnering.
Veiligheid★★★★★
Iedereen is aardig en vriendelijk, dus je hoeft je geen zorgen te maken.
Vrije tijd★★★★★
Ik maakte wandelingen terwijl ik naar de zee keek en ging naar de lobby om met mensen uit andere landen te praten. Zo genoot ik van een ontspannen tijd.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
