Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
Focus alleen op je eigen groei.
Een GapYear is een tijd voor groei en geluk.
Terug naar lijstTerug naar lijst
Het is oké om nu even pauze te nemen.
Vandaag wil ik het over iets anders hebben. In de reeks over van baan veranderen heb ik het tot nu toe gehad over wat helpt bij het veranderen van baan en met welke instelling je dat het beste kunt aanpakken,Vandaag bespreek ik wat je prioriteit moet geven voordat je je voorbereidt op een andere baan.
Zullen we eens terugkijken op ons leven? Op de middelbare school bleven we laat op om ons voor te bereiden op een plek aan de ‘goede universiteiten’ waar de maatschappij het over heeft. En toen we eenmaal aan de universiteit studeerden, bouwden we eveneens ons cv op om de ‘goede banen’ te krijgen waar de maatschappij het over heeft.
Bij die eerste baan waarvoor je zo hard hebt gerend,waren er waarschijnlijk veel dingen die niet bij je pasten. We gaven voorrang aan het vinden van een baan, zonder na te denken over wat voor werk we wilden doen. Daardoor sloot die baan niet goed aan bij onze aanleg en bij wat we wilden. Daarom vraag je je nu af of je van baan moet veranderen.
Is het dan nodig om nu opnieuw de zware voorbereiding voor een andere baan te doorlopen, zoals meer certificaten halen of meer ervaring opdoen?
Dat denk ik niet.Als je overweegt van baan te veranderen, heb je nu vooral nodig dat je eerst je vermoeide geest goed laat herstellen.
* Dit artikel geeft de persoonlijke meningen en gedachten van de auteur weer; anderen kunnen er anders over denken.
Is mijn huidige toestand abnormaal?
Je vraagt je misschien af waarom je een vermoeide geest zou moeten laten herstellen.Als je er goed over nadenkt, hebben we geleefd in een sfeer waarin het voelt alsof we niet mogen uitrusten.We waren bang om achter anderen aan te lopen en werden lui of vadsig genoemd als we rust namen.
Park So-yeon, de 61e deelnemer aan ‘100 Gap Year’, geselecteerd door Korea Gap Year, zei het volgende.
Op een gegeven moment ben ik een leven gaan leiden waarin rusten niet meer vanzelfsprekend voelde. Ik denk dat ik blindelings bleef doorrennen, zozeer dat ik angstig werd als ik niets deed.Ik studeerde af aan de universiteit en kreeg meteen een baan. Ik werkte er bijna twee jaar. Mijn werk bezorgde me stress, maar ik weet niet waarom; mijn lichaam raakte gewoon elke dag verder uitgeput en ik werd steeds gevoeliger en prikkelbaarder. Ik denk dat ik ben gaan begrijpen hoe het voelt om elke dag maar weer door te komen.
- ‘100 People's Gap Year’, 61e deelnemer, Park So-yeon
Ik denk dat de situatie die mevrouw Park So-yeon beschreef, vergelijkbaar is met die van de meeste kantoormedewerkers van nu. Het is een kwestie van elke dag volhouden in plaats van leven. Het probleem is dat wij degenen zijn die deze huidige situatie als iets normaals accepteren.
Als alleen ik het moeilijk had, zou ik al snel beseffen dat er iets niet klopt en meteen proberen het te veranderen. Maar omdat de mensen om me heen en iedereen die ik op straat zie zo leven, herken ik het niet gemakkelijk als een probleem.
Omdat de meeste mensen zo leven, gaan ze het werkende leven zien als iets wat je gewoon moet verdragen.
Laten we dan teruggaan naar de kern.
Heb je je ooit afgevraagd: ‘Waarom leven mensen?’ De antwoorden lopen uiteen, maar de meeste mensen zijn het er tot op zekere hoogte over eens dat we leven om geluk na te streven.
Waarom verdienen we geld? Om in ons levensonderhoud te voorzien.
Laten we ervan uitgaan dat menselijke behoeften één voor één worden vervuld. Om het eenvoudig te houden, bekijken we er maar twee. De eerste behoefte is waarschijnlijk in je levensonderhoud kunnen voorzien. In zekere zin is dat een essentiële, vanzelfsprekende en onmisbare behoefte.
Als de eerste behoefte eenmaal is vervuld, wat proberen we dan met geld als tweede behoefte te vervullen? Waarschijnlijk willen we als tweede onze persoonlijke wensen waarmaken.
De meeste mensen kopen als tweede iets waar ze blij van worden of zoeken iets waardoor ze kunnen uitrusten. Met andere woorden:Zodra we in ons levensonderhoud kunnen voorzien, doen we als tweede poging om ‘gelukkig te leven’.
Maar ben je gelukkig?
Ook kopen mensen allerlei dingen om in hun tweede behoeften te voorzien, maar geven die spullen niet slechts tijdelijk geluk? Je wordt er niet je hele leven gelukkig van. Bovendien wordt dat gevoel van voldoening na verloop van tijd steeds korter.
Hoe komt dat?
Wanneer je huidige toestand al uitgeput is,wordt de prikkel van het ‘geluk’ dat deze tijdelijke dingen geven, minder sterk.
Daarom moeten we er eerst voorrang aan geven onze geest te laten herstellen.
Ik wil ook uitrusten... maar...
Die gedachte volgt waarschijnlijk vanzelf. Het antwoord is eenvoudig: rust uit. Prop niet al je rust in het weekend, maar probeer je dagelijkse leven wat rustiger aan te doen.‘Eerlijk gezegd wil ik ook uitrusten, maar hoe dan?’
Ik begrijp dat gevoel heel goed.Omdie redenlijkt dit probleem op papier misschien heel eenvoudig op te lossen, maar als je alle omstandigheden in aanmerking neemt, is dat beslist niet gemakkelijk.
Een lange vakantie is gezien de omstandigheden lastig, en ontslag nemen is misschien een te gewaagde stap. Je maakt je zorgen en hebt bovendien geen vertrouwen in het vinden van een nieuwe baan nadat je bent vertrokken.
Laat me je dan een vervolgvraag stellen.
Wil je zo blijven leven?
Ik denk dat alles waar je je nu zorgen over maakt, vage angsten voor de toekomst zijn. De kern van die gedachten is twijfel aan jezelf: ‘Zelfs als ik rust neem, zal ik niet veranderen.’ We zijn er te veel aan gewend geraakt om drukke, stressvolle levens te leiden zonder rust.
Als je je daarbij neerlegt, is het moeilijk om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Dat geldt ook voor mij, de schrijver. Toch hoop ik dat je het deze keer probeert. Er zijn tot nu toe veel kansen geweest, maar we hebben ons steeds bij de huidige situatie neergelegd, toch?
Misschien wordt deze pauze een duwtje in de rug voor mijn volgende stappen.De ‘ik’ van nu en de ‘ik’ die terugkomt, zullen ongetwijfeld andere mensen zijn geworden.
Waarom herstellen door vrijwilligerswerk in het buitenland?
Het voordeel van vrijwilligerswerk is dat het een omgeving creëert waarin mensen liefde kunnen delen. Met andere woorden: het is de ideale omgeving om een uitgeputte geest en ziel te laten herstellen. Vrijwilligers Kim Hae-in en Baek Seung-yeop vertellen over hun ervaringen.
Tijdens dit project heb ik op veel verschillende manieren veel zelfvertrouwen gekregen.Ben ik van mezelf gaan houden doordat ik me voor anderen inzette? Ben ik gelukkig geworden doordat ik samen was met engelachtige kinderen?Voelde ik me beter omdat mensen zeiden dat Korea een geweldig land is en Koreaanse vrouwen echt mooi zijn?
Ik weet niet waarom, maar zelfs tussen Zuid-Amerikaanse vrienden met grote ogen en een goddelijke uitstraling borrelde er een ongegrond zelfvertrouwen in me op. Had ik aan het begin van het project kunnen bedenken dat ik degene zou zijn die de nieuwe vrijwilligers 's ochtends als eerste begroette? Haha.
-Kim Hae-in, deelnemer aan een vrolijk vrijwilligersprogramma voor Engels onderwijs met buitenlandse vrienden in Chiang Rai, Thailand.
Integendeel, ik heb juist veel geleerd. Deze vrienden hebben altijd een glimlach op hun gezicht. Ze waren gewoon blij dat ik er was, renden rond en sloegen hun armen om me heen. Ook al begrepen we elkaar niet altijd, het was fijn om samen te praten en alles voelde vrolijk.
Als mijn vrienden glimlachen, glimlach ik vanzelf mee. En als ik met hun gelach meedoe zonder precies te weten wat hen zo blij maakt, word ik zelf ook gelukkig. Is dat niet een belangrijk deel van het leven dat je kunt leren?
- Mijn vaardigheden en liefde schenken aan de kinderen! Deelnemer aan vrijwilligerswerk met kinderen met een beperking in Vietnam: Baek Seung-yeop.
Zoals uit de ervaringen van de deelnemers blijkt, is vrijwilligerswerk niet zomaar een activiteit waarbij je eenzijdig iets geeft; het draait om het wederzijds vervullen van elkaars behoeften.
Doordat je deelt wat je hebt, kan je zelfvertrouwen groeien. Je kunt nieuwe inspiratie opdoen door te praten met vrijwilligers uit verschillende landen en het is ook een kans om stil te staan bij je drukke dagelijkse leven en dat opnieuw in te richten.
Daarom raad ik iedereen die niet weet wat de volgende stap is of welke richting die op moet, van harte aan om vrijwilligerswerk in het buitenland te doen voordat die van baan verandert.
We bieden uiteenlopende thema's aan, zoals architectuur, onderwijs en milieu, en programma's in veel landen, waaronder Australië, Kroatië, Cambodja en Vietnam.
Wil je Koreaans lesgeven? Wat dacht je ervan om Koreaans te geven en verhalen over Korea te delen met studenten in Ho Chi Minhstad, Vietnam?
Was je onder de indruk van Dotori uit 'Infinite Challenge'? Wat dacht je ervan om als vrijwilliger voor babyneushoorns te zorgen?
We hebben allerlei projecten voorbereid, zodat iedereen er minstens één kan vinden die bij hem of haar past! Ook als je niet meteen meedoet, is het goed om te weten dat deze vrijwilligersmogelijkheden bestaan.
Korea Gap Year steunt altijd iedereen die nieuwe uitdagingen aangaat!
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
