Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
Focus alleen op je eigen groei.
Een GapYear is een tijd voor groei en geluk.
Terug naar lijstTerug naar lijst
De tijd is te kort om je door de woorden van anderen te laten beïnvloeden. Volg daarom altijd vol zelfvertrouwen de weg waarvan jij gelooft dat die juist is. Als je standvastig blijft doorgaan, zul je uiteindelijk resultaat boeken. - Een wereldreis in plaats van het toelatingsexamen voor de universiteit / Park Woong — Gap-Year Family Gapper / wereldreis van 23 maanden |
58e Gap-Year Family GapperPark Woong
Periode van het tussenjaar:Januari 2014 – december 2015 (in totaal 23 maanden)
Een wereldreis in plaats van het toelatingsexamen voor de universiteit
In Zuid-Korea,
stoppen elk jaar 60.000 middelbare scholieren met school; 346.000 twintigers zonder dromen zitten maar wat thuis; en het verloop onder werknemers binnen een jaar na hun indiensttreding is opgelopen tot 40%.75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden over het studentenleven en meer dan 80% van de kantoormedewerkers zegt zich niet gelukkig te voelen.Hoewel veel mensen zeggen dat je moet dromen, willen we dit probleem aanpakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken,door het ‘tussenjaar’ in Zuid-Korea te introduceren.
‘Tussenjaar (Gapyear)’is een periode waarin je studie en werk met elkaar in balans brengt, of tijdelijk een pauze neemt om uiteenlopende activiteiten te ondernemen, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen en een eigen bedrijf starten.Het is een periode om richting te geven aan je toekomst en een cultuur die wordt aangemoedigd in de VS, Europa, Japan en andere landen.
*Ontdek de uiteenlopende ervaringen op de website over tussenjaren!(Klik)
# Angst en twijfel tijdens de voorbereiding op het toelatingsexamen voor de universiteit
In mijn laatste jaar van de middelbare school voelde ik me tijdens de voorbereiding op het toelatingsexamen voor de universiteit angstig en twijfelde ik over de toekomst.Ik kon het gevoel niet van me afschudden dat de komende tien jaar volledig voorspelbaar zouden zijn als alles zo doorging.Ik had een concrete twijfel: ‘Ik ga hard studeren, naar de universiteit, in dienst en daarna op zoek naar werk — maar als ik eind twintig, begin dertig aan het einde van dat pad sta, zal ik dan echt tevreden zijn met die keuze?’
Als antwoord op de vraag die ik mezelf stelde, besloot ik de wereld rond te reizen in plaats van naar de universiteit te gaan.Laten we proberen te doen wat ik echt wil.Die beslissing kwam voort uit dat verlangen en uit de overtuiging dat uiteenlopende ervaringen in je jeugd een stevige basis zouden vormen, wat ik later ook zou gaan doen.
# Geen gemakkelijke start
SeTerwijl ik uitzocht hoe ik geld kon inzamelen voor een wereldreis, hoorde ik dat het minimumloon in Australië hoog was. Daarom bereidde ik me voor op een werkvakantie in Australië. Ongeveer twee weken voor het toelatingsexamen stopte ik met naar school gaan en begon ik Engels te leren en parttime te werken. Met het geld dat ik had gespaard, kwam ik in januari 2014 aan in het onbekende Australië. Daar verdiende ik mijn geld met werk als keukenhulp, schoonmaker, huishoudelijke hulp en andere banen.
In het begin, toen ik me er net had gevestigd, bedroog een Koreaanse man met wie ik werkte me voor 1,5 miljoen won. Ook waren er veel momenten waarop ik uitgeput raakte van het repetitieve werk. Ik werkte dag en nacht, soms meer dan 16 uur.Toen ik het loon dat ik had verdiend niet kreeg uitbetaald, voelde ik me persoonlijk verraden en was ik diep teleurgesteld in een vreemd land waar ik nergens terechtkon. Toch gaf ik niet op.
’s Nachts verdiende ik mijn levensonderhoud met schoonmaakwerk en overdag deelde ik steeds cv’s uit bij restaurants en zocht ik online naar vacatures. Uiteindelijk vond ik een vaste baan in een hotel in het noorden van Australië.
Ik werkte daar zes maanden, nam extra diensten aan als die beschikbaar waren en spaarde geld door niets te kopen behalve de maaltijden die mijn werkgever verstrekte. Zo kon ik tijdens in totaal elf maanden werkvakantie in Australië ongeveer 20.000 dollar sparen en op reis gaan, zoals ik altijd had gedroomd.
# Ik geloof dat je angst en ongerustheid in elke situatie het meest rechtstreeks en doeltreffend het hoofd biedt door de taken van die dag nauwgezet uit te voeren.
Toen ik Korea verliet, was mijn grootste angst: ‘Zal het me echt lukken om geld te sparen?’ Ik was niet naar de universiteit gegaan en was naar het onbekende Australië gekomen met het plan de wereld rond te reizen, nog voordat ik zelfs maar een diploma-uitreiking had bijgewoond. Ik had er geen familie of vrienden. Niets baarde me meer zorgen dan dat ik niet genoeg geld voor mijn reis zou kunnen sparen. Totdat er meer dan 15 miljoen won op mijn bankrekening stond, bleef ik me zorgen maken over werkloosheid en geld.
De beste manier om die angsten te overwinnen, was ’s ochtends gewoon opstaan en het werk van die dag doen. Ben je bang dat je niet genoeg geld kunt sparen, dan verdien je gewoon geld; en om geld te verdienen, moet je werken — een eenvoudige regel. Ik geloofde dat ik mijn droom het zekerst naderde door de taken die me elke dag werden opgedragen trouw uit te voeren.Ik geloof dat je angst en ongerustheid in elke situatie het meest rechtstreeks en doeltreffend het hoofd biedt door de taken van die dag nauwgezet uit te voeren.
# Ik merkte dat ik geleidelijk sterker werd naarmate ik problemen oploste.
Na mijn werkvakantie in Australië begon ik aan het oorspronkelijke doel waarvoor ik Korea had verlaten: de wereld rondreizen. In de loop van een jaar en een week trok ik door 24 landen en deed ik ervaringen op die totaal anders waren dan wat ik in Australië had geleerd en meegemaakt.Door allerlei mensen te ontmoeten die ik anders nooit zou hebben ontmoet, leerde ik hoe divers het leven is.
In Chili stal een grensbeambte mijn telefoon, in Mexico miste ik door het verkeer een vlucht en in Argentinië werd ik opgelicht bij een wisselkantoor — er gebeurde van alles, maar...Ik merkte dat ik geleidelijk sterker werd terwijl ik die problemen oploste.
Tijdens mijn reis door Latijns-Amerika was ik gefascineerd door de totaal andere landschappen, culturen en mensen aan de andere kant van de wereld. Ik bracht er negen maanden door.
Cuba, dat na de communistische revolutie en het verbreken van de banden met de Verenigde Staten lange tijd weinig contact had met de buitenwereld, is nog steeds het land dat ik het meest mis. Er was geen internet, dus mensen praatten met elkaar in plaats van op hun telefoon te kijken. Ook viel ik voor de charme van de oude auto’s uit de jaren twintig, die nog altijd werden gerepareerd en gebruikt. Ik verbleef zelfs twee maanden in de hoofdstad Havana.
Ook andere herinneringen aan Zuid-Amerika zitten nog diep in mijn hart: de zonsondergang die ik boven het Titicacameer bekeek, de zware klim van Cusco naar Machu Picchu in Peru en de tijd die ik doorbracht in Buenos Aires, ook wel ‘het Europa van Zuid-Amerika’ genoemd.Zowel de eenzame en moeilijke momenten als de vrolijke en ontspannen momenten — precies zoals ze waren — bezorgden me kostbare gevoelens die ik anders niet zou hebben ervaren.
# Van de goedkoopste slaapzaal voor tien personen in Brisbane tot het vliegtuig
Als ik het meest onvergetelijke moment moet kiezen, is dat de avond voordat ik Australië verliet. Ik was mijn leven in Australië begonnen in de goedkoopste slaapzaal voor tien personen van Brisbane, zonder te weten wanneer ik het land zou kunnen verlaten. Nadat ik allerlei dingen had meegemaakt en uiteindelijk al het geld had gespaard, voelde het onwerkelijk dat ik de volgende dag in het vliegtuig zou stappen om aan mijn reis te beginnen.
De moeilijkste momenten waren die waarop ik niet kalm kon blijven bij bepaalde verliezen — toen mijn telefoon in Chili werd gestolen, mijn laptop in Uruguay kapot werd geslagen en mijn contant geld in Marokko werd gestolen, onder andere. Maar...Als ik erop terugkijk, hebben al die ervaringen me ook gevormd.Ook de eenzame momenten maakten deel uit van de keerzijde van een lange reis.
# De grootste winst was ‘zelfvertrouwen’
GapAls je me vraagt wat er het meest is veranderd sinds ik vertrok, zou ik meteen antwoorden: ‘zelfvertrouwen’.Toen ik in het echte leven, één voor één, de dingen voor elkaar kreeg waarvan anderen — en zelfs ikzelf — hadden betwijfeld of ik ze wel kon,kreeg ik het vertrouwen dat ik alles kan bereiken als ik het echt wil.Het zelfvertrouwen dat groeit wanneer je eindelijk iets bereikt waar veel mensen om hebben gelachen of aan hebben getwijfeld, is ongeëvenaard.
Werk vinden in Australië en geld verdienen, ruim een jaar alleen rondtrekken met het geld dat ik had verdiend, en onderweg de beloften aan mezelf nakomen — niets daarvan was gemakkelijk, maar ondanks dat allesUiteindelijk,gaf ik mijn leven precies vorm zoals ik me had voorgenomen toen ik Korea verliet, en kreeg ik het kostbare geschenk van vertrouwen in mezelf.
#Ga vol zelfvertrouwen verder op het pad waarvan jij gelooft dat het juist is.
Een tip voor wie een tussenjaar overweegt: je mag de opmerkingen van anderen over het kiezen van een andere weg naast je neerleggen. Kortom,de enige persoon die uiteindelijk verantwoordelijk is voor mijn leven, ben ikzelf.Niemand anders, wie het ook is, geeft zoveel om mijn leven en koestert het zoals ik.
Daarom is bij belangrijke levensbeslissingen mijn eigen mening de enige waar ik naar moet luisteren.
Het leven is te kort om je door de woorden van anderen te laten beïnvloeden. Volg dus altijd vol zelfvertrouwen het pad waarvan jij denkt dat het juist is. Als je zo standvastig blijft doorgaan, zul je uiteindelijk resultaat boeken.
#Een bescheiden idee dat in de praktijk wordt gebracht.
Hoe groots of indrukwekkend een idee ook is, het betekent niets als het niet in de praktijk wordt gebracht.Veel mensen maken grootse plannen, maar slechts weinigen zetten die plannen om in daden.
Ik geloof dat een bescheiden idee dat je uitvoert veel waardevoller is dan een groots idee dat nooit werkelijkheid wordt. Vul je jonge jaren met concrete actie en de ervaringen die daaruit voortkomen, in plaats van met vage ideeën en gedachten.
|
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
