Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
Focus alleen op je eigen groei.
Een GapYear is een tijd voor groei en geluk.
Terug naar lijstTerug naar lijst
Naam:Park Sang-hyun
Periode van het tussenjaar:Juli 2014 – februari 2015
Ervaringen tijdens het tussenjaar:Straatmodefotografie
Reden om een tussenjaar te nemen
Om mijn korte opleiding te compenseren, ging ik eerder dan anderen aan het werk, met het idee om snel ervaring op te doen in één vakgebied. Terugkijkend was ik alleen eerder aan het werk gegaan; uiteindelijk was ik eerder dan mijn leeftijdsgenoten in een monotone routine beland, als een hamster in een tredmolen.
Op een dag, terwijl ik de dagelijkse cyclus van woon-werkverkeer herhaalde, vroeg een oudere goede vriend me terloops:
‘Sang-hyun, wil je met me op werkvakantie?’
Zodra hij het vroeg, antwoordde ik zonder er veel over na te denken en zonder het aan iemand anders te vragen:
‘Tuurlijk, laten we gaan~’Met dat onbezonnen antwoord besloot ik mijn baan op te zeggen.
En met dat besluit begon mijn tussenjaar.
Mijn verhaal over het tussenjaar
Mijn tussenjaar begon met een werkvakantie in Australië.
Toen ik besloot op werkvakantie te gaan, dacht ik niet eens na over naar welk land ik zou gaan.
Ik had vanaf het begin al besloten dat ik voor mijn werkvakantie naar Australië zou gaan, dus maakte ik me niet druk. Als ik me ergens op het laatste moment nog zorgen over maakte, was het welke stad ik moest kiezen toen ik mijn vliegticket kocht. Uiteindelijk bracht ik mijn eerste werkvakantie in Australië door in Brisbane, aan de oostkust van het land.
Ik ben nu zeven maanden op werkvakantie. Nu ik dit schrijf en kort terugkijk, denk ik niet dat ik een typische werkvakantie heb gehad. Natuurlijk verschilden werken en Engels gebruiken niet van wat andere mensen op werkvakantie deden, maar wat een beetje anders was,was dat ik een camera bij me had en overal straatmodefoto’s maakte.
Ik had geluk: direct na aankomst in Brisbane vond ik werk bij een autoverhuurbedrijf.
Ik stond om 4.30 uur op, was vóór 6 uur op mijn werk en was om 14.00 uur klaar. Daardoor voelde de dag behoorlijk lang, maar de tijd na het werk, vanaf 14.00 uur, was zeker niet te kort om aan mezelf te besteden.
Zodra ik thuiskwam, kleedde ik me om en ging ik meteen de stad in — meestal rond 15.00 uur. Van drie uur tot zonsondergang sprak ik voorbijgangers aan en maakte ik straatfoto’s. Samen met de oudere man met wie ik was gekomen, werkte ik aan een modefotografieproject. Omdat we elke dag op pad gingen om foto’s te maken, hadden we na zeven maanden in Brisbane, Australië,ongeveer 600 mensengefotografeerd in straatmode.
Doordat ik elke dag verschillende mensen ontmoette, gebruikte ik zonder een dag over te slaan Engels. Hoewel mijn mogelijkheden om me uit te drukken beperkt waren, merkte ik dat ik elke dag meer kon zeggen. Zelfs op dagen dat ik geen foto’s maakte, sprak ik vrienden die ik eerder had gefotografeerd en begroette ik hen. Na verloop van tijd namen vrienden zelfs als eerste contact met me op om een fotoshoot te vragen.
Door op deze manier foto’s te maken, merkte ik dat ik ook op andere reisbestemmingen gemakkelijk bevriend raakte met vreemden. Bovendien was ik elke dag druk bezig en sprak ik met veel mensen. Daardoor gebruikte ik Engels steeds zelfverzekerder en leerde ik hoe ik vrienden kon worden met mensen die ik voor het eerst ontmoette.
Wat ik aan mijn tussenjaar heb overgehouden
Het mooiste aan een tussenjaar in het buitenland isEngels— ik ben mijn zenuwen grotendeels kwijtgeraakt en heb veel zelfvertrouwen gekregen.
Sinds ik Korea heb verlaten en naar Australië ben gekomen,kan ik, als ik vergelijk met toen ik net aankwam, beslist meer woorden verstaan en mezelf over meer onderwerpen uitdrukken.
Ik spreek nog geen Engels op moedertaalniveau, maar toen ik net in Australië aankwam, begreep ik werkelijk niets. Ik denk dat de mensen met wie ik sprak zich ook behoorlijk gefrustreerd voelden. Inmiddels ga ik om met goede buitenlandse vrienden en drink ik met hen. Als ik zie hoe ik met anderen omga, merk ik duidelijk dat mijn Engels vooruit is gegaan.
Dankzij mijn Engels, dat geleidelijk beter werd, vond ik gesprekken voeren op zich steeds leuker en merkte ik dat ik geen conversatielessen meer nodig had. Mensen op straat om de weg vragen en vragen stellen in restaurants — iedereen voelde als een gesprekspartner van wie ik kon leren. Ik denk dat dit de voordelen zijn die je kunt halen uit een tussenjaar in het buitenland.
Voor jongeren die een tussenjaar overwegen
Een tussenjaar is niet per se het antwoord op alles.
Daarom wil ik het niet aanraden met uitspraken als ‘een tussenjaar is het beste’ of ‘iets wat je in je leven beslist moet proberen’.
De reden is dat je in je leven, ook zonder per se een tussenjaar te nemen,op je eigen maniereen goede weg kunt vinden.
Ik hoop dat je je kostbare jeugd niet verspilt aan een overhaaste beslissing zoals: ‘Iedereen doet het, dus ik moet het ook maar proberen’.
Maar als je besluit een tussenjaar te nemen, hoop ik dat je eerst een concreter plan maakt voordat je actie onderneemt, zodat je geen tijd verspilt.
Ik geloof dat een tussenjaar je zeker meer oplevert dan alleen de tijd die je er productief aan besteedt.Luister ook naar de verhalen van veel verschillende mensen en neem de tijd om je eigen overtuigingen te versterken.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
