Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
Focus alleen op je eigen groei.
Een GapYear is een tijd voor groei en geluk.
Terug naar lijstTerug naar lijstEigenlijk ben ik nogal verlegen.
Ik vond het fijn om nieuwe gedachten te hebben die ik eerder nog niet had gehad, maar
ik was niet iemand die daar iets mee deed en avontuurlijk leefde.
Het was pas een paar jaar geleden dat ik voor het eerst met het vliegtuig vloog,
Ik ga naar een restaurant dat ik ken en eet daar,
op plekken waar ik me vertrouwd en op mijn gemak voel
blijf ik liever.
Zelfs toen we naar Australië kwamen en mijn vrouw zei: laten we naar Brisbane gaan,
zei ik dat dat heel gevaarlijk klonk en stelde ik voor om in plaats daarvan naar Sydney te gaan.
Zelfs nu, wanneer we de reisroute voor een wereldreis bespreken,
wil ik niet naar Midden-Amerika omdat het er gevaarlijk is,
en ook niet naar het Midden-Oosten, omdat het er gevaarlijk is,
In Europa zijn er veel zakkenrollers,
Als je naar de VS gaat, moet je een pistool hebben,
Afrika is eng vanwege ebola, haha.
Als het zo doorgaat, zijn de landen waar ik naartoe kan
Er lijkt geen andere plek te zijn om naartoe te gaan dan Korea.
Telkens als ik vlieg,
controleer ik zelf de zwemvesten bij onze stoelen
en oefen ik in gedachten meerdere keren de procedures voor de nooduitgang.
Kortom,
de gevaarlijke dingen waar ik me zorgen over maakte, gebeurden niet echt,
en de wereld buiten de put zat vol dingen die ik voor het eerst zag en aanvaardde
Het was een nieuwe wereld.
De wereld is uitgestrekt, en mijn blikveld in Korea was zo beperkt
Ik denk dat ik dat toen kon voelen.
Voor mij betekenden naar Australië komen, werk vinden, mensen ontmoeten en reizen
op zichzelf al dat ik uit de put stapte en een uitdaging aanging.
Dus misschien was wat ik werkelijk wilde, anders dan ikzelf
Ik ben dankbaar voor wie ik nu ben en blij met mezelf.
Als mijn vrouw niet met het Dream Project was begonnen.
I would probably still be living in my own little world.
January 27, 10:39 AM
Fragment uit een Facebookbericht van Taeyang Park
V.Waren er verschillen tussen het plannen van het project in Korea en de uitvoering ervan in Australië?
Veel zaken moesten veranderen.
Ten eerste moesten we, voordat we aan het Dream Project begonnen, eerst echt deelnemers aan een werkvakantie worden. Omdat we in Korea al werkervaring hadden opgedaan, hebben we de werkvakantie misschien onderschat. Twee maanden na onze aankomst in Australië kwamen we zelfs in een crisis terecht toen ons banksaldo tot 120.000 won was gedaald. Dat kwam doordat we bij het plannen van het project in Korea onvoldoende rekening hadden gehouden met de kosten van levensonderhoud in Australië.
Dus moesten we eerst deelnemers aan een werkvakantie wordenwerkenen aan de slag gaan. Daarna konden we het project geleidelijk opbouwen. We zijn dankbaar dat de dingen niet volgens onze plannen in Korea verliepen. Voordat we uit Korea vertrokken, kregen we de kans om sponsoring van een bedrijf te ontvangen. Het zou fijn zijn geweest om steun te krijgen en comfortabel te reizen om meer mensen te ontmoeten, maar we voelden dat het moeilijk zou zijn om met hen mee te leven als we de werkvakantie niet zelf ervoeren. Ook dachten we dat de eisen van het bedrijf de betekenis van het project zouden verwateren. We hebben ons standpunt beleefd kenbaar gemaakt en uiteindelijk ging het sponsorcontract niet door.
We huilden en worstelden dus terwijl we werk en dagelijks leven in balans probeerden te houden. Dankzij dat alles werd het veel makkelijker om ons open te stellen en gesprekken te voeren wanneer we voor het Dream Project vrienden ontmoetten. Maar het combineren van die drie dingen — werk, leven en het project — en de druk om Engels te spreken wanneer we met buitenlanders werkten, maakten alles lastig. Toch zijn we heel dankbaar dat de tijd stap voor stap voorbijging en ons naar het heden heeft gebracht.
V. Wat is het moeilijkste aan het uitvoeren van het project?
Ik denk dat relaties met mensen het moeilijkst zijn. Ons project draait om dromen: we helpen mensen de talenten en roeping te ontdekken die in hen besloten liggen, en als gevolg daarvan...de 'hartspier'We willen die ontwikkelen. Daarom reizen we rond om als eersten contact te zoeken met degenen die ons nodig hebben.
Maar Hoe meer mensen we ontmoeten, hoe vaker het soms gebeurt dat we, tegen onze bedoelingen in, elkaar door tijdgebrek of afstand niet kunnen ontmoeten, dat iemand ons probeert te gebruiken om persoonlijke, egoïstische doelen te bereiken, of dat mensen meer geïnteresseerd zijn in de werkwijze dan in de betekenis van het Dream Project en alleen informatie willen — zulke situaties hebben ons van streek gemaakt. Ons hart moet vruchtbaar zijn, zodat we anderen kunnen bereiken, maar soms waren we zo terneergeslagen dat we vonden dat we vrienden niet in die toestand moesten ontmoeten. Dat was het moeilijkst.
Omdat ons project mensen ook de gelegenheid wil geven om zelf na te denken, steunden veel mensen op ons en vroegen ze ons zelfs om advies over kleine beslissingen, zoals: 'Moet ik dit doen?' of 'Moet ik dat doen?' Het was moeilijk wanneer we dachten: 'Dit was niet wat we voor ogen hadden.'
V. Wat is daarentegen het meest belonende of het mooiste eraan geweest?
Natuurlijk is dat wanneer we lieve reacties ontvangen. Soms horen we bekentenissen dat hun leven is veranderd dankzij het droomproject, en soms krijgen we te horen dat het na het kiezen van een droom juist moeilijker is geworden. We kunnen de vreugdevolle bekentenissen samen vieren, en bij de moeilijke kunnen we onze ervaringen delen en het gesprek voortzetten om ze te overwinnen. Dat vinden we dus ook fijn (al hopen we natuurlijk dat onze vrienden meer vreugdevolle dan moeilijke momenten meemaken).
We kunnen niet met al onze vrienden regelmatig contact houden, maar met sommigen hebben we wekelijks contact. We delen de mooie en moeilijke dingen die we tijdens deze reis meemaken. Het is niet zo dat wij eenzijdig iets aanbieden...een relatie waarin we naar elkaars verhalen luisteren en elkaar steunenZo wordt het. Het geeft ons veel voldoening dat het droomproject geen eenmalig iets is, maar draait om doorlopende relaties en dat we elke stap samen delen.
V.Was er tijdens het droomproject een vriend die een blijvende indruk op jullie heeft gemaakt?
Natuurlijk. Een vriend in Daejeon had via sociale media contact met ons en tijdens de landelijke tournee van het droomproject ontmoetten we elkaar voor het eerst in het echt. Hoewel diegene zelf bij een vriend logeerde, bood diegene ons zijn eigen appartement aan. Dat ontroerende gebaar was hartelijk, maar maakte ons ook verlegen.Deze vriend had een opleiding in tandtechniek afgerond, was erg geïnteresseerd in design en marketing en werkte in de tandheelkundige marketing. Diegene wilde ons laten zien waar die werkte en nam ons daarom na sluitingstijd mee op een rondleiding door de tandartspraktijk. Daar hield diegene gesprekken over het droomproject en moedigde ons aan.
Bij het ontwikkelen van producten of het doen van marketing denken mensen meestal aan ontwerpelementen, maar tijdens onze gesprekken ontdekten we dat diegene een merkstrateeg wilde worden die zich op design richt.een nieuwe vorm van een droom die nog niet bestaatDat idee kwamen we tegen. Simpel gezegd leek het erop dat diegene wilde dat ontwerpelementen en kleuren zo herkenbaar zouden zijn dat ze, net als de ontwerpkenmerken die mensen met ‘Apple’ associëren, als de identiteit van het merk zouden worden gezien.
Ook voor ons was het onbekend terrein, maar we luisterden naar de droom van onze vriend en bleven diegene aanmoedigen om niet op te geven. Enige tijd later gebeurde er iets ongelooflijks. Dankzij de online steun voor de droom van deze vriend en diens aanhoudende inzet...werd diegene benaderden aangenomen door de marketingafdeling van een bedrijf achter een bezorgapp voor nachtelijke bestellingen. De directeur van het bedrijf was een ontwerper, waardoor het bedrijf veel waarde hechtte aan ontwerpelementen. Als onderdeel van maatschappelijk verantwoord ondernemen maakte en verspreidde het gratis lettertypen. Ik herinner me dat we het goede nieuws samen vierden.
V.Hoe lang zijn jullie al bezig met het droomproject in Australië? Zijn jullie oorspronkelijke doelen of ideeën in die tijd veranderd?
‘Onze plannen zijn veel veranderd.’
Het is acht maanden geleden dat ik voor het droomproject naar Australië kwam. Soms vroeg ik me af of het echt al acht maanden was, en als ik erover nadenk, is er ontzettend veel gebeurd. In het begin stelde ik geen concrete doelen, omdat ik niet wilde dat dit project een bron van werkstress zou worden. Ik had alleen de volgende richting voor ogen: ‘naar verschillende steden in Australië reizen en met veel mensen in contact komen’ was de enige richting.
Het plan was om telkens vier maanden in Brisbane, Melbourne en Sydney te verblijven en vanuit elke stad een netwerk op te bouwen. Maar toen we ons aanpasten aan het leven in Australië, veranderde dat plan flink. We verblijven nu al acht maanden alleen in Brisbane. Dat betekent niet dat het oorspronkelijke plan in duigen is gevallen. Tijdens de laatste maand van onze werkvakantie besloten we uitsluitend voor het droomproject naar Melbourne en Sydney te gaan. We zien ons verblijf in Brisbane als het sparen van energie voor die tijd.
‘Ik was bang dat onze trots zou afnemen en verdwijnen’
We zijn erg trots op het droomproject en voelen de verantwoordelijkheid om iets te doen wat de samenleving nodig heeft en wat iemand moet doen. Zelfs wij waren bang dat onze trots zou afnemen en verdwijnen toen we onder het gewicht van de realiteit dreigden te bezwijken. Door dit alles veranderde ons idee dat de toekomst van onze vrienden...alle kleuren van de regenboog zou hebben.
Als je het leven niet ziet als succes, maar als groei, dan voelde ik dat we groeien door te lachen, maar ook door te lijden. Als je een droom kiest die richting geeft aan je leven en ervoor op weg gaat, zullen er ongetwijfeld moeilijkheden ontstaan. Daarom vond ik het belangrijker om relaties en netwerken op te bouwen die ook na het droomproject kunnen blijven bestaan en waarin we ervaringen kunnen delen. We zullen nog meer uiteenlopende dromen en mensen ontmoeten en mensen worden die doorgeven wat we zelf hebben ontvangen.
V.Ik ben benieuwd naar jullie plannen voor de toekomst.
‘Voorlopig hebben we alleen plannen gemaakt tot aan de wereldtournee van het droomproject.’
Natuurlijk houden we, net als bij alles tot nu toe, rekening met de grote kans dat dingen anders lopen dan gepland. We staan er dan ook voor open om onze plannen op elk moment bij te stellen. Eind april ronden we ons verblijf in Brisbane af. Daarna willen we het droomproject tot half juni voortzetten in Melbourne, Sydney, Nieuw-Zeeland en andere plaatsen. Daarna keren we kort terug naar Korea om een maand of twee op adem te komen en vervolgens weer op pad te gaan voor de wereldtournee.
We hebben alleen plannen tot dit punt; wat daarna komt, weet ik niet. Hoeveel mensen ook voorspellen en analyseren, je kunt nooit weten wat er morgen zal gebeuren. Morgen is onzeker, maar vandaag kunnen we wel iets doen. Daarom besloten we ons te richten op vandaagen daar onze aandacht bij te houden. Als we dat blijven doen, zullen er steeds weer nieuwe plannen volgen en zullen we meegaan met het leven.
V.Wat betekent ‘jeugd’ voor jullie twee?
Letterlijk denk ik aan ‘een groene lente’.Niet als een levensfase, maar vanuit het perspectief van een gemoedstoestand. Zelfs als mijn gevoelens nu lijken op een hete zomer, een herfst waarin de bladeren vallen of een koude, bevroren winter, geloof ik dat jeugd de inspanning is om een lentegemoed te bewaren, omdat de lente uiteindelijk terugkeert. Bovendien is de lente het seizoen van hoop en dromen. Als je dromen in je hart koestert en de wens hebt om daar met hoop en inzet naartoe te werken, denk ik dat er in ieders hart een lente bestaat. En een levendige lente is nog mooier. Ik denk dat dát jeugd is.
V.Ik denk dat de tijd die jullie nu doormaken ook een tussenjaar in jullie leven is. Wat betekent een tussenjaar voor jullie?
Voor ons is een tussenjaar een verbindende schakel tussen verschillende levensfasen.
Ons droomproject is niet van de ene op de andere dag ontstaan; het is gevormd door de omstandigheden en ervaringen in ons leven en samengevat onder de naam ‘droomproject’. Een tussenjaar is een tijdsschakel die het verleden, het heden en de toekomst van onze dromen met elkaar verbindt, enik denk dat het lijkt op een omzetter die dromen vertaalt naar woorden uit de echte wereld.Ik geloof dat de wereldreis van twee jaar als onderdeel van ons droomproject een kostbare tijd zal zijn die richting geeft aan ons verdere leven.
AustraliëDroomprojectD+160Herdenkingsvideo
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
