Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
Focus alleen op je eigen groei.
Een GapYear is een tijd voor groei en geluk.
Terug naar lijstTerug naar lijst
Naam: Kim Tae-jin
Landen bezocht tijdens het tussenjaar: 20 landen, Zuid-Korea niet meegerekend
V. Wat motiveerde je om een tussenjaar te nemen, of hoe heb je je erop voorbereid?
‘Een saai verhaal’
Om mijn verhaal te beginnen, gaan we vijf jaar terug. In de zomer van 2009 was ik vierdejaarsstudent aan een regionale particuliere universiteit.Ik had nog één semester te gaan voor mijn afstuderen, maar had noch het bedrijf noch de baan die ik wilde. Ik mopperde over waarom ik dit moest doen, sloeg in de campusbibliotheek een TOEIC-boek open en merkte vaak dat ik zat te dagdromen. Uiteindelijk begon het laatste semester en diende ik sollicitaties in, zonder zelfs maar een TOEIC-score te hebben.
© Korea Gapyear
Vervolgens slaagde ik voor de open sollicitatieprocedure van een groot bedrijf. In 2010 kreeg ik een startsalaris van meer dan 30 miljoen won en kon ik mijn eerste auto kopen. Misschien had mijn verhaal daar kunnen eindigen — een heel saai verhaal. Hoe dan ook, in het begin was het nieuw en leuk om kantoormedewerker te zijn. Maar dat plezier duurde niet lang. De steeds terugkerende routine was saai en onbevredigend.
Dus besloot ik mijn baan op te zeggen.
V. Vertel eens over je ervaringen tijdens je tussenjaar.
‘Landelijke tour met een koffietruck’
Toen ik mijn baan opzegde, had ik maar één doel,'Laten we gelukkig leven!'
Het was een nogal vaag doel. Ik dacht gewoon na over wat leuk zou kunnen zijn. Omdat ik hield van ‘reizen, fotografie en mensen’, besloot ik eropuit te trekken. Maar omdat ik geen geld had, ging ik op zoek naar een tweedehands vrachtwagen om geld in te zamelen. Toen viel mijn oog op het idee van een koffietruck. In de weken daarna bouwden mijn vriend en ik de koffietruck en leerden we koffie maken door tientallen koppen per dag te drinken. Al snel was de truck klaar en hadden we de recepten afgerond. Rond het begin van de zomer, nadat we hadden geprobeerd een zaak te runnen bij Gwangju, vertrokken we naar het eiland Jeju. We sliepen in een tent, kookten eten in een veldkeuken, verkochten in onze vrije tijd koffie, werden soms weggestuurd, maakten mee hoe een tyfoon onze tent wegblies en deden zo heel wat leuke ervaringen en herinneringen op.
De reis begon in Yeosu. We reden met de klok mee rond en keerden terug naar onze geboorteplaats. We maakten veel mooie herinneringen. Onderweg verschenen er artikelen over ons in de krant, waren we een paar keer op de radio te horen en werd er zelfs een documentaire over ons gemaakt. Nadat de reis door het hele land erop zat, begonnen mijn vriend en ik onze eigen weg te zoeken.
© Korea Gapyear
‘Rondzwerven en een nieuw begin’
Daarna zwierf ik een paar maanden wat rond. Niets wist mijn hart echt te raken. Omdat ik ook maar een mens ben, begon ik ongeduldig te worden. Ik had het gevoel dat ik zonder reden achterliep op anderen, de financiële druk nam toe en mijn verlangen om snel iets te beginnen groeide. Dus begon ik weer sollicitaties in te vullen. Deze keer kwam ik door de cv-selectie van een nog groter conglomeraat en een buitenlands bedrijf. Maar,Toen ik voor sollicitatiegesprekken naar Seoel reisde, kwam ik iets tegen waardoor mijn hart sneller ging kloppen.
Die spannende kans was een ‘working holiday’.
Hoewel ik bij beide bedrijven de laatste sollicitatieronde bereikte, was mijn hart Korea al ontvlucht en reisde het de wereld rond. Nadat ik een visum voor Canada had gekregen en nadacht over wanneer ik zou vertrekken, zei mijn vriendin dat ze met me mee wilde. Daarom vertrokken we haastig samen naar Australië. Mijn eerste buitenlandse reis was begonnen. Daarna werkte ik zes maanden in een fabriek om geld te sparen voor de wereldreis. Zodra die zes maanden voorbij waren, vertrokken we. Die eerste buitenlandse reis voerde me door 20 landen en eindigde aan het einde van vorig jaar.
© Korea Gapyear
V. Wat is er veranderd sinds je tussenjaar, of wat heeft het je opgeleverd?
Het belangrijkste wat ik eraan heb overgehouden, is dat ik me op mijn eigen gevoelens kan richtenen dat ik dat ook daadwerkelijk heb kunnen doen.
Ik kon me richten op het ontdekken van wat mijn hart verlangt, zonder me zorgen te maken over maatschappelijke normen of de mening van anderen. Ook nu ben ik actief op zoek naar werk waar mijn hart sneller van gaat kloppen.
Bovendienis mijn blik op de wereld verruimd.Ik kan dingen nu vanuit allerlei perspectieven bekijken.
Ik ontdekte het ware plezier van reizen, raakte helemaal in de ban van de charme van koffie, ontdekte hoe fijn het is om mijn verhaal met anderen te delen tijdens verschillende lezingen en ben zelfs begonnen met de voorbereidingen voor een boek.
Door deze ervaringen en alles wat daarbij kwam kijken, leer ik hoe ik geluk kan vinden.
© Korea Gapyear
V. Tot slot, wat zou je willen zeggen tegen jongeren die een tussenjaar overwegen?
Misschien denk je: ‘Kan dit soms omdat ik het me kan veroorloven?’ Ik heb een groot bedrijf verlaten, ben een zekere leeftijd en heb geen baan die aanzien geniet.
Ik vind mezelf rijk aan gevoel en ervaring, maar ik heb niet wat je ‘geld’ zou noemen.
Mijn familie was arm, dus toen ik naar de middelbare school ging, begon ik samen met mijn moeder kranten te bezorgen. Ik heb tientallen bijbaantjes gehad: in fabrieken en cafés, in restaurants, als handarbeider, in internetcafés, in kledingverkoop, op een ontwerpbureau, bij filmproducties en nog veel meer.
Maar hoe komt dat?
Kort gezegd: vergeleken met de tijd dat ik bij een groot bedrijf werkte...
ben ik honderd keer gelukkiger als ik werk doe waar mijn hart naar uitgaat.
© Korea Gapyear
Maar werk waar je hart naar uitgaat, komt niet zomaar op je pad. Ik geloof dat je het werk dat je echt wilt doen vindt door actief op zoek te gaan en ervaring op te doen. Ik zit nog steeds in dat proces. Als ik geduldig blijf doorgaan met wat ik wil en volg waar mijn hart me naartoe leidt, geloof ik dat ik werk zal vinden dat me echt plezier en voldoening geeft.
Dat proces is misschien niet altijd leuk, maar als je niet luistert naar wat je hart je vertelt, wordt het nog moeilijker om zulk werk te vinden. Een beetje...moedIk hoop dat er meer jongeren zullen zijn die stap voor stap de weg volgen waar hun hart echt naar verlangt.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
