Tips voor een tussenjaar in Korea

[People’s Gap Year] ‘De jongere verlaat het kippenhok en wordt directeur van een ngo’ Kim Heebeom

Terug naar lijst

Naam: Kim Hee-beom
Huidige baan: vertegenwoordiger van een ngo (http://www.givueffect.com/)
Reisperiode: april ~ december 2012 (in totaal 10 maanden)
Bezochte landen: Turkije, Bulgarije, Servië, Kroatië, Slovenië, Italië, Frankrijk, Spanje, Marokko, Duitsland, Nepal, India

V. Kunt u vertellen waarom u een tussenjaar nam en hoe u dat heeft voorbereid?

“Studeren tegen je zin… tijdverspilling”
Ik ging naar de universiteit. Ik dacht dat het zinvol en leerzaam zou zijn. Ik dacht dat ik er zou leren hoe ik goed en gelukkig kon leven. Maar anders dan ik had verwacht, werd ik op de middelbare school alleen maar een beetje ouder. Dus stopte ik op eigen initiatief met school. Ik dacht ook dat dat beter zou zijn. Daarna zwierf ik rond op school en ging ik in dienst. Ik meldde me vrijwillig aan voor het Korps Mariniers. Ik ging bij de mariniers met de vastberadenheid om af te zien, maar de training en het leven in de kazerne waren te verdragen. Toch voelde ik in die periode iets heel anders.

Ik was een “kikker in een put”. In die tijd wist ik niet eens wat een paspoort of visum was en had ik maar één keer in een vliegtuig gezeten, tijdens een schoolreis. Maar de vrienden die ik daar ontmoette waren anders. We waren ongeveer even oud, maar onze ervaringen liepen uiteen. Geen van mijn vrienden was ooit in het buitenland geweest, maar ze hadden allerlei verschillende dingen gedaan. Daardoor voelde ik me heel klein. Ik kon me niet aanpassen aan de universiteit en ging het leger in. Daar voelde ik me weer hetzelfde, dus nam ik een besluit. Na mijn diensttijd zou ik gaan backpacken. Na mijn ontslag begon ik door het land te reizen. Daarna trok ik door Europa en bezocht ik allerlei plekken, zoals het Baekdudaegan-gebergte. Vervolgens ging ik terug naar school.

Maar nu begin ik het te begrijpen. Wat vind ik leuk? Ik was elektrotechniek gaan studeren omdat je daar gemakkelijk een baan mee kon vinden, maar het was helemaal niet wat ik leuk vond. Daarom nam ik een ingrijpend besluit: ik zou van studierichting veranderen. Ik was geïnteresseerd in reizen en zaken, dus meldde ik me aan voor de opleiding toerismemanagement. Om de een of andere reden wilde de universiteit me echter niet toelaten. Ik vraag me nog steeds af waarom ik werd afgewezen. Er waren tien plaatsen, maar ze namen er slechts vier aan en wezen er zes af. Daardoor raakte ik enorm ontevreden over de universiteit en de maatschappij in het algemeen, en stopte ik met mijn studie.
Studeren wat ik niet wilde, leek me tijdverspilling. Daarom ging ik voor een tussenjaar naar het buitenland. Het was een vlucht. Ik droomde ervan een jaar lang de wereld rond te reizen. Maar waar kon ik gemakkelijk naartoe? Ik stopte met mijn studie aan een goede universiteit en wilde toerisme gaan studeren, ook al bood dat weinig baanperspectief. Ik zei dat ik een jaar op reis zou gaan. Daarom loog ik tegen mijn familie: ik zou in het buitenland gaan studeren. Ik kreeg toestemming en vertrok met een enkeltje naar Turkije.

V. Vertel ons over uw ervaring tijdens uw tussenjaar.

“Vertrekken zonder plan”
Ik stopte met mijn studie en vertrok op reis. Voordat ik wegging, was ik bang dat mensen me zouden proberen tegen te houden nadat ik mijn besluit had genomen. Ik vertelde iedereen dat ik het volgende jaar een jaar op reis zou gaan. Maar naarmate de dag dichterbij kwam, begon ik me zorgen te maken. Ik had geen geld voor de reis en kon het mijn familie niet vertellen. Toen besloot ik: als ik geen geld heb, ga ik gewoon en probeer ik het. Veel mensen zeggen dat ze zonder geld reizen, dus waarom zou ik dat niet kunnen? Ik had volop tijd, maar geen geld, dus liep ik. Van Istanbul in Turkije, het oostelijkste punt van Europa, naar Fisterra in Spanje, het meest westelijke stadje. Eén continent, acht landen en in totaal 4.800 km. Ik nam nooit het openbaar vervoer en verbleef nooit in hotels of hostels. Ik probeerde al mijn problemen alleen met hulp van mensen op te lossen. Na 170 dagen wandelen kwam ik eindelijk aan. Het is niet gemakkelijk om een rugzak van 28 kilo te dragen en elke dag 35 km te lopen. Dat is de afstand die je tien keer heen en terug van Seoul naar Busan kunt afleggen. De totale kosten van 170 dagen reizen door Europa bedroegen 700.000 won. Ongelooflijk.

“De ‘mensen’ en ‘kinderen’ die ik ontmoette”
Er gebeurde ontzettend veel, zowel mooie als nare dingen. Ik maakte meer dan 300 buitenlandse vrienden en ontmoette ook veel Koreaanse vrienden. Het belangrijkste wat ik tijdens mijn 170 dagen reizen door Europa voelde, was het belang van ‘mensen’. Ik was ervan overtuigd dat alles goed zou komen als ik maar mijn best deed en hard werkte, maar dat bleek niet zo te zijn. Om in de maatschappij te leven, moeten we mensen ontmoeten. En grappig genoeg komt geld ook van mensen. Dat besefte ik en toen vond ik een richting voor mezelf. Na zes maanden door Europa te hebben gereisd, ging ik naar Marokko en reisde ik vervolgens door Duitsland, Nepal en India voordat ik terugkeerde naar Korea. Ik wilde Nepal en India bezoeken, de armste landen van Europa. Ik wilde het met eigen ogen zien: de rijkste en de armste landen. Ik wilde zien hoe verschillende dingen zich in dezelfde periode afspeelden. Het was echt verschrikkelijk. Ik hielp eens vrijwillig bij het ontbijt, en honderden kinderen kwamen dat ontbijt eten. Sommigen liepen twee uur om te ontbijten en liepen daarna nog eens twee uur naar huis. Ik zag wat ik moest doen. Ik dacht dat ik op zijn minst terug naar Korea moest gaan en niet moest klagen. Ik was zo in de consumptiecultuur opgegaan dat ik niet eens meer wist wat waardevol was, maar door die kinderen zag ik mezelf in een nieuw licht. Na ongeveer tien maanden reizen keerde ik terug naar Korea.

V. Tot slot: wat zou u willen zeggen tegen jongeren die een tussenjaar overwegen?

“In een kippenhok kun je alleen maar een kip zijn.”
Ik ging elektrotechniek studeren, puur omdat je daarmee gemakkelijk een baan kon vinden. Natuurlijk studeerde ik hard, haalde ik goede cijfers en kreeg ik een beurs. Als ik op die manier was afgestudeerd, had ik overal een baan kunnen vinden. Maar toen ik 24 was en in mijn vierde semester zat, stelde ik mezelf de vraag: “Hee-beom, je bent nog jong. Moet je niet doen wat je zelf wilt?” Alle mensen worden geboren als haviken die hun prooi op dertig meter afstand in het vizier nemen, maar school en de maatschappij veranderen ons in kippen die achter dingen aanrennen die maar dertig centimeter verderop liggen. School is een kippenhok. In een kippenhok kun je alleen maar een kip zijn. Door mezelf die vraag te stellen, beloofde ik mezelf dat ik, zolang ik jong was, echt moest doen wat ik leuk vond.

Eigenlijk ben ik bang. Wat ik echt leuk vond, was een studierichting met weinig kans op een baan en een laag salaris. Bovendien wezen mensen naar me en zeiden: “Waarom doe je zoiets?” Maar denk er eens goed over na. Je leidt je eigen leven, niet dat van anderen. Je moet iets doen waar je zelf plezier aan beleeft. Als je iets doet wat je leuk vindt alleen om indruk te maken op anderen, stort je uiteindelijk in. Daarom nemen mensen die het goed doen bij grote bedrijven ontslag, en ik deed hetzelfde. Toen ik zei dat ik toerismemanagement wilde gaan studeren, probeerde iedereen me ervan af te praten. Ze zeiden dat ik gewoon moest afstuderen en een baan moest zoeken.

Maar wat is het resultaat nu? Ik ben niet eens afgestudeerd aan de universiteit en heb geen diploma's of TOEIC-scores, maar inmiddels word ik uitgenodigd om lezingen te geven bij bedrijven en proberen verschillende bedrijven me binnen te halen. Natuurlijk ontvang ik een salaris van een groot bedrijf. Waar het op neerkomt: zoek iets wat je leuk vindt. Als je iets vindt waar je echt van houdt, ervan geniet en er hard voor werkt, volgt het geld vanzelf. Heb je nog niet gevonden wat je leuk vindt? Neem dan een tussenjaar.
Trek het niet langer en neem nu een pauze van je studie. Probeer van alles.
Om de juiste mensen te vinden, moet je veel mensen ontmoeten. Waarom zou dat voor een goede baan anders zijn? Probeer van alles.