#Ruimere blik; grotere dromen #Vrijwilligerswerk in Vietnam; kennismaking met uiteenlopende manieren van leven #Zelfvertrouwen, geluk, een gevoel van voldoening
Vrijwilligerswerk in Vietnam heeft mijn blik verruimd. Ik wil meer nadenken over en ontdekken wat het betekent om mezelf te zijn en hoe ik iemand kan worden die anderen helpt, en ik heb mezelf ten doel gesteld dat te doen!
Warme liefde delen met kinderen in Hanoi, Vietnam Lee Hongju, deelnemer aan een tussenjaar (tussenjaarter, 27) / tussenjaar van 6 weken |
# Ik ben direct na mijn afstuderen gaan werken, maar door de eentonige routine raakte ik al snel gedesillusioneerd.
Hallo. Ik ben Lee Hongju, 27 jaar, een jongere die authentiek wil leven en nadenkt over hoe ik dat kan doen!
Na mijn afstuderen aan de universiteit kreeg ik meteen een baanen al snel raakte ik gedesillusioneerd door het eentonige werkende leven.Omdat ik dacht dat ik zonder voldoende zelfreflectie te snel was gaan werken, nam ik ontslag,Ik wilde een heel jaar alleen doorbrengen om na te denken over wie ik ben en hoe ik in de toekomst wil leven.Daarom wilde ik na een jaar het tussenjaarproject als opstap gebruiken naar een nieuw leven.
* Voor Lee Hongju, die nieuwe ervaringen wilde opdoen en haar carrièrepad wilde vinden,werden dagelijks persoonlijke één-op-éénopdrachten aangeboden die haar bestaande denkwijze uitdaagden en nieuwe ervaringen en ontspanning boden. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Dat ik vrienden van verschillende nationaliteiten kon ontmoeten, wakkerde mijn drang om uitdagingen aan te gaan aan.

Als student had ik altijd al willen deelnemen aan vrijwilligerswerk in het buitenland, maar door omstandigheden kon dat niet.
Omdat ik vrijwilligerswerk in het buitenland wilde proberen zolang ik nog relatief jong was, koos ik uit de vele projecten voor vrijwilligerswerk. Omdat Vietnam me al interesseerde, koos ik voor vrijwilligerswerk met kinderen in Hanoi. In Vietnam waren niet alleen de lokale bewoners, maar ookde kans om vrienden met uiteenlopende nationaliteiten te ontmoeten, wekte grote nieuwsgierigheid en een gevoel van uitdaging in me op.
Als student heb ik een jaar in China gestudeerd. Omdat Vietnam, net als China, in Azië ligt, was ik vóór mijn vertrek niet erg bang om in het buitenland te wonen. Veel Koreanen reizen tegenwoordig ook naar Vietnam, dus ik had niet het gevoel dat het een moeilijk toegankelijk land was. Bovendien,was het oriëntatiemateriaal van de Koreaanse tussenjaarorganisatoren uitgebreid, waardoor ik me gerustgesteld voelde over de veiligheid en het dagelijks leven.
# Ik wilde een grotere wereld ervaren en meer nadenken over wat het betekent om mezelf te zijn.
Met dit tussenjaar wilde ik even afstand nemen van de bekrompen Koreaanse samenlevingom een grotere wereld te ervaren en na te denken over wat het betekent om trouw aan mezelf te zijn.
Ook wilde ik ontsnappen aan dezelfde dagelijkse routineen zien welke mogelijkheden ik op onbekende plekken kan laten zien.Omdat ik de neiging heb veel tijd alleen en in stilte na te denken, had ik het gevoel dat ik niet assertief genoeg was om mezelf in daden uit te drukken. Daarom wilde ik ervaren hoe het is om in een nieuwe omgeving alles rechtstreeks onder ogen te zien.
-
Ik bekostigde mijn tussenjaar met het geld dat ik tijdens mijn werk had gespaard. Ter voorbereiding op mijn vertrek las ik boeken over Vietnam uit de geesteswetenschappen om basiskennis over het land op te doen. Voordat ik vertrok, bracht ik nog tijd door met familie en vrienden, die ik dacht te zullen missen.
# Tijdens mijn vrijwilligerswerk in Vietnam kon ik me bevrijden van de uniforme normen in Korea.
Door vrijwilligerswerk in Vietnam kon ik me bevrijden van de uniforme normen in Korea.Door allerlei mensen te ontmoeten, kwam ik in aanraking met uiteenlopende levensnormen. Na anderhalve maand zo te hebben geleefd, werd mijn blik vanzelf ruimer en voelde ik me meer op mijn gemak.
Toen ik zag dat ik me niet door de nieuwe omgeving liet intimideren en uiteindelijk veilig naar Korea terugkeerde,kreeg ik het vertrouwen en geloof in mezelf dat ik het ook in mijn toekomstige leven beter kan doen.Ik merk absoluut dat mijn dromen verder reiken. Dingen waar ik voorheen slechts vaag over nadacht, zoals in het buitenland werken, kan ik nu concreet overwegen.
-
Tijdens het project kon ik twee landen ervaren: Vietnam en Cambodja. Het is hartverscheurend, maar in de kleine plattelandsdorpen van Vietnam en Cambodja bedelen kinderen die eigenlijk naar school zouden moeten gaan bij reizigers. Ik kan het beeld van kinderen die, op een leeftijd waarop ze mooiere dingen zouden moeten zien en leren, om slechts één dollar bedelen, niet zomaar vergeten.Ik begon serieus na te denken over hoe ik als volwassene de kinderen die ik tijdens mijn reis en bij de vrijwilligersorganisatie ontmoette, een betere wereld kon bieden.
# Mijn dromen reiken absoluut verder.
En mijn dromen reiken absoluut verder.Ik was vaagweg bang om in het buitenland te werken of te wonen, maar toen ik terugkeek op mezelf, die de uitdaging was aangegaan en veilig was teruggekeerd, voelde ik dat ik iemand ben die uitdagingen aankan. Ik begon niet alleen te dromen over een toekomst in Korea, maar ook over wonen op plekken buiten Korea.
Ook ben ik proactiever geworden. Als ik twijfel of ik iets wel of niet moet doen, moet ik het gewoon doen. Zo leerde ik een belangrijke les: als je je ergens vol overgave in stort, kun je onverwacht prachtige contacten opdoen.Omdat te veel nadenken voordat ik iets deed zowel een grote kracht als een zwakte van me was, heb ik tijdens mijn tussenjaar veel ervaringen opgedaan die me hielpen deze tekortkoming te compenseren.
Tot slot besefte ik dat geluk uiteindelijk voortkomt uit relaties met anderen, en ik begon na te denken over hoe ik anderen meer kan accepteren en gelukkiger met hen kan leven.Soms vermeed ik mensen uit angst om gekwetst te worden, maar nu voelt het alsof het tijd is om ze onder ogen te komen in plaats van ze te vermijden. Dit probleem is nog niet helemaal opgelost, maar alleen al het feit dat ik er tijdens mijn tussenjaar over ben gaan nadenken, voelt als een belangrijke stap vooruit.
# Kostbare contacten die ik in Vietnam heb opgedaan
Ik heb veel waardevolle contacten opgedaan. Ik besefte opnieuw dat taal niet doorslaggevend is om vrienden te maken. Natuurlijk voelde ik me in het begin soms erg gefrustreerd door de taalbarrière, maar ik merkte dat de ander je hart uiteindelijk begrijpt als je oprecht bent. Wonder boven wonder ontmoette ik een vriend met een heel vergelijkbaar karakter. De lange gesprekken tot diep in de nacht die we samen voerden, zijn dierbare herinneringen geworden.Toen we afscheid namen, beloofden we elkaar weer te ontmoeten, en ik hoop echt dat die belofte uitkomt.
# Dagelijkse routine ter plaatse
Van maandag tot en met donderdag waren de vrijwilligersuren van 8.30 tot 10.30 uur en van 14.30 tot 16.00 uur. De tijd tussen de ochtend- en middagsessie was bedoeld voor de lunch en vrije tijd. Zodra het vrijwilligerswerk erop zat, waren de avonden helemaal vrij. Het vrijwilligerscentrum en de accommodatie lagen uit elkaar, dus namen we de bus. Van vrijdag tot en met zondag hoefden we niet te werken als vrijwilliger en konden we onze tijd zelf indelen. Meestal reisde ik met vrienden naar andere steden.
# Mijn reistips!
Ik bezocht Sapa, Ha Longbaai en Ninh Binh, in de buurt van Hanoi.Sapa was de mooiste bestemming. Ik nam vanuit Hanoi een slaapbusrit van ongeveer zes uur en kon met eigen ogen ervaren hoe prachtig de ongerepte natuur is. Als je naar Noord-Vietnam reist, moet je zeker Sapa bezoeken.
Ook voor wie naar een project in Vietnam of een ander land in Indochina gaat (Thailand, Laos of Cambodja): in plaats van meteen na het project naar Korea terug te keren, persoonlijk vind ik het een goed idee om door de landen van Indochina te reizen.Tijdens de Vietnamese feestdagen lag het project ook stil, dus reisde ik alleen naar Cambodja. Dat was ontzettend leuk. Veel reizigers combineren reizen door verschillende landen in Indochina. De landen grenzen aan elkaar, waardoor je flink op vervoerskosten kunt besparen. Ideaal!
# Voor wie een tussenjaar overweegt
Ik hoop dat je geen haast hebt. Als je net aankomt, ontmoet je meer buitenlandse vrijwilligers dan je misschien verwacht. Je kunt overweldigd raken door al het Engels dat je de hele dag hoort, maar ik denk dat het belangrijkste is om goed voor ogen te houden waarom je een tussenjaar neemt, jezelf daar steeds aan te herinneren en je eigen tempo aan te houden.In plaats van je te laten meeslepen door de normen van anderen, kun je je aan je eigen overtuigingen vasthouden en zo tijdelijk ontsnappen aan de eindeloze vergelijkingen en concurrentie die je in Korea hebt ervaren. Let ook op de nieuwe kanten van jezelf die naar boven komen in een ander land en een andere cultuur, en laat ze niet ongemerkt voorbijgaan. Als je ze in je herinnering bewaart, denk ik dat je nieuwe mogelijkheden in jezelf zult ontdekken die tot nu toe verborgen waren.
# Mijn tips ter voorbereiding op een tussenjaar!
- Taal
Je spreekvaardigheid in het Engels kan je leven in het buitenland meer beïnvloeden dan je denkt (bijvoorbeeld in het contact met vrijwilligers uit andere landen en met lokale medewerkers). Als je je vóór vertrek ook verdiept in de westerse cultuur, zoals popmuziek en tv-programma's, vind je makkelijker gemeenschappelijke onderwerpen. Leer daarom veelgebruikte uitdrukkingen voor gesprekken uit je hoofd; zo maak je gemakkelijker buitenlandse vrienden!
- Eten
Het eten is erg lekker, dus Koreaans eten hoef je waarschijnlijk niet mee te nemen. Bij de nabijgelegen Lotte Mart kun je wel gemakkelijk Koreaanse producten vinden.
- Wat je moet meenemen
Het is handig om een deken, stekkerdoos, muggenspray, waszak, slippers en verzekeringspapieren mee te nemen. De meeste spullen zijn ter plaatse gemakkelijk verkrijgbaar, dus je hoeft niet veel mee te nemen.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
: Mensen uit de omgeving en vrienden met verschillende nationaliteiten ontmoeten in een land als Vietnam is een heel bijzondere ervaring.
Leren★★★★
: Als je geïnteresseerd bent in de cultuur en geschiedenis van het land waar het project plaatsvindt, kun je veel leren. Ik kreeg er ook de tijd om over mezelf na te denken.
Omgeving★★★★★
: Hanoi is de hoofdstad, dus in het dagelijks leven waren er nauwelijks ongemakken.
Veiligheid★★
: De hygiëne is minder goed dan in Korea en het verkeer is erg problematisch, dus je moet altijd voorzichtig zijn.
Vrije tijd★★★★★
: Elk weekend kun je uitstapjes maken naar nabijgelegen kleinere steden.
Vrijwilligerswerk in Vietnam heeft mijn blik verruimd. Ik wil meer nadenken over en ontdekken wat het betekent om mezelf te zijn en hoe ik iemand kan worden die anderen helpt, en ik heb mezelf ten doel gesteld dat te doen!
Warme liefde delen met kinderen in Hanoi, Vietnam Lee Hongju, deelnemer aan een tussenjaar (tussenjaarter, 27) / tussenjaar van 6 weken |
# Ik ben direct na mijn afstuderen gaan werken, maar door de eentonige routine raakte ik al snel gedesillusioneerd.
Hallo. Ik ben Lee Hongju, 27 jaar, een jongere die authentiek wil leven en nadenkt over hoe ik dat kan doen!
Na mijn afstuderen aan de universiteit kreeg ik meteen een baanen al snel raakte ik gedesillusioneerd door het eentonige werkende leven.Omdat ik dacht dat ik zonder voldoende zelfreflectie te snel was gaan werken, nam ik ontslag,Ik wilde een heel jaar alleen doorbrengen om na te denken over wie ik ben en hoe ik in de toekomst wil leven.Daarom wilde ik na een jaar het tussenjaarproject als opstap gebruiken naar een nieuw leven.
* Voor Lee Hongju, die nieuwe ervaringen wilde opdoen en haar carrièrepad wilde vinden,werden dagelijks persoonlijke één-op-éénopdrachten aangeboden die haar bestaande denkwijze uitdaagden en nieuwe ervaringen en ontspanning boden. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Dat ik vrienden van verschillende nationaliteiten kon ontmoeten, wakkerde mijn drang om uitdagingen aan te gaan aan.

Als student had ik altijd al willen deelnemen aan vrijwilligerswerk in het buitenland, maar door omstandigheden kon dat niet.
Omdat ik vrijwilligerswerk in het buitenland wilde proberen zolang ik nog relatief jong was, koos ik uit de vele projecten voor vrijwilligerswerk. Omdat Vietnam me al interesseerde, koos ik voor vrijwilligerswerk met kinderen in Hanoi. In Vietnam waren niet alleen de lokale bewoners, maar ookde kans om vrienden met uiteenlopende nationaliteiten te ontmoeten, wekte grote nieuwsgierigheid en een gevoel van uitdaging in me op.
Als student heb ik een jaar in China gestudeerd. Omdat Vietnam, net als China, in Azië ligt, was ik vóór mijn vertrek niet erg bang om in het buitenland te wonen. Veel Koreanen reizen tegenwoordig ook naar Vietnam, dus ik had niet het gevoel dat het een moeilijk toegankelijk land was. Bovendien,was het oriëntatiemateriaal van de Koreaanse tussenjaarorganisatoren uitgebreid, waardoor ik me gerustgesteld voelde over de veiligheid en het dagelijks leven.
# Ik wilde een grotere wereld ervaren en meer nadenken over wat het betekent om mezelf te zijn.
Met dit tussenjaar wilde ik even afstand nemen van de bekrompen Koreaanse samenlevingom een grotere wereld te ervaren en na te denken over wat het betekent om trouw aan mezelf te zijn.
Ook wilde ik ontsnappen aan dezelfde dagelijkse routineen zien welke mogelijkheden ik op onbekende plekken kan laten zien.Omdat ik de neiging heb veel tijd alleen en in stilte na te denken, had ik het gevoel dat ik niet assertief genoeg was om mezelf in daden uit te drukken. Daarom wilde ik ervaren hoe het is om in een nieuwe omgeving alles rechtstreeks onder ogen te zien.
-
Ik bekostigde mijn tussenjaar met het geld dat ik tijdens mijn werk had gespaard. Ter voorbereiding op mijn vertrek las ik boeken over Vietnam uit de geesteswetenschappen om basiskennis over het land op te doen. Voordat ik vertrok, bracht ik nog tijd door met familie en vrienden, die ik dacht te zullen missen.
# Tijdens mijn vrijwilligerswerk in Vietnam kon ik me bevrijden van de uniforme normen in Korea.
Door vrijwilligerswerk in Vietnam kon ik me bevrijden van de uniforme normen in Korea.Door allerlei mensen te ontmoeten, kwam ik in aanraking met uiteenlopende levensnormen. Na anderhalve maand zo te hebben geleefd, werd mijn blik vanzelf ruimer en voelde ik me meer op mijn gemak.
Toen ik zag dat ik me niet door de nieuwe omgeving liet intimideren en uiteindelijk veilig naar Korea terugkeerde,kreeg ik het vertrouwen en geloof in mezelf dat ik het ook in mijn toekomstige leven beter kan doen.Ik merk absoluut dat mijn dromen verder reiken. Dingen waar ik voorheen slechts vaag over nadacht, zoals in het buitenland werken, kan ik nu concreet overwegen.
-
Tijdens het project kon ik twee landen ervaren: Vietnam en Cambodja. Het is hartverscheurend, maar in de kleine plattelandsdorpen van Vietnam en Cambodja bedelen kinderen die eigenlijk naar school zouden moeten gaan bij reizigers. Ik kan het beeld van kinderen die, op een leeftijd waarop ze mooiere dingen zouden moeten zien en leren, om slechts één dollar bedelen, niet zomaar vergeten.Ik begon serieus na te denken over hoe ik als volwassene de kinderen die ik tijdens mijn reis en bij de vrijwilligersorganisatie ontmoette, een betere wereld kon bieden.
# Mijn dromen reiken absoluut verder.
En mijn dromen reiken absoluut verder.Ik was vaagweg bang om in het buitenland te werken of te wonen, maar toen ik terugkeek op mezelf, die de uitdaging was aangegaan en veilig was teruggekeerd, voelde ik dat ik iemand ben die uitdagingen aankan. Ik begon niet alleen te dromen over een toekomst in Korea, maar ook over wonen op plekken buiten Korea.
Ook ben ik proactiever geworden. Als ik twijfel of ik iets wel of niet moet doen, moet ik het gewoon doen. Zo leerde ik een belangrijke les: als je je ergens vol overgave in stort, kun je onverwacht prachtige contacten opdoen.Omdat te veel nadenken voordat ik iets deed zowel een grote kracht als een zwakte van me was, heb ik tijdens mijn tussenjaar veel ervaringen opgedaan die me hielpen deze tekortkoming te compenseren.
Tot slot besefte ik dat geluk uiteindelijk voortkomt uit relaties met anderen, en ik begon na te denken over hoe ik anderen meer kan accepteren en gelukkiger met hen kan leven.Soms vermeed ik mensen uit angst om gekwetst te worden, maar nu voelt het alsof het tijd is om ze onder ogen te komen in plaats van ze te vermijden. Dit probleem is nog niet helemaal opgelost, maar alleen al het feit dat ik er tijdens mijn tussenjaar over ben gaan nadenken, voelt als een belangrijke stap vooruit.
# Kostbare contacten die ik in Vietnam heb opgedaan
Ik heb veel waardevolle contacten opgedaan. Ik besefte opnieuw dat taal niet doorslaggevend is om vrienden te maken. Natuurlijk voelde ik me in het begin soms erg gefrustreerd door de taalbarrière, maar ik merkte dat de ander je hart uiteindelijk begrijpt als je oprecht bent. Wonder boven wonder ontmoette ik een vriend met een heel vergelijkbaar karakter. De lange gesprekken tot diep in de nacht die we samen voerden, zijn dierbare herinneringen geworden.Toen we afscheid namen, beloofden we elkaar weer te ontmoeten, en ik hoop echt dat die belofte uitkomt.
# Dagelijkse routine ter plaatse
Van maandag tot en met donderdag waren de vrijwilligersuren van 8.30 tot 10.30 uur en van 14.30 tot 16.00 uur. De tijd tussen de ochtend- en middagsessie was bedoeld voor de lunch en vrije tijd. Zodra het vrijwilligerswerk erop zat, waren de avonden helemaal vrij. Het vrijwilligerscentrum en de accommodatie lagen uit elkaar, dus namen we de bus. Van vrijdag tot en met zondag hoefden we niet te werken als vrijwilliger en konden we onze tijd zelf indelen. Meestal reisde ik met vrienden naar andere steden.
# Mijn reistips!
Ik bezocht Sapa, Ha Longbaai en Ninh Binh, in de buurt van Hanoi.Sapa was de mooiste bestemming. Ik nam vanuit Hanoi een slaapbusrit van ongeveer zes uur en kon met eigen ogen ervaren hoe prachtig de ongerepte natuur is. Als je naar Noord-Vietnam reist, moet je zeker Sapa bezoeken.
Ook voor wie naar een project in Vietnam of een ander land in Indochina gaat (Thailand, Laos of Cambodja): in plaats van meteen na het project naar Korea terug te keren, persoonlijk vind ik het een goed idee om door de landen van Indochina te reizen.Tijdens de Vietnamese feestdagen lag het project ook stil, dus reisde ik alleen naar Cambodja. Dat was ontzettend leuk. Veel reizigers combineren reizen door verschillende landen in Indochina. De landen grenzen aan elkaar, waardoor je flink op vervoerskosten kunt besparen. Ideaal!
# Voor wie een tussenjaar overweegt
Ik hoop dat je geen haast hebt. Als je net aankomt, ontmoet je meer buitenlandse vrijwilligers dan je misschien verwacht. Je kunt overweldigd raken door al het Engels dat je de hele dag hoort, maar ik denk dat het belangrijkste is om goed voor ogen te houden waarom je een tussenjaar neemt, jezelf daar steeds aan te herinneren en je eigen tempo aan te houden.In plaats van je te laten meeslepen door de normen van anderen, kun je je aan je eigen overtuigingen vasthouden en zo tijdelijk ontsnappen aan de eindeloze vergelijkingen en concurrentie die je in Korea hebt ervaren. Let ook op de nieuwe kanten van jezelf die naar boven komen in een ander land en een andere cultuur, en laat ze niet ongemerkt voorbijgaan. Als je ze in je herinnering bewaart, denk ik dat je nieuwe mogelijkheden in jezelf zult ontdekken die tot nu toe verborgen waren.
# Mijn tips ter voorbereiding op een tussenjaar!
- Taal
Je spreekvaardigheid in het Engels kan je leven in het buitenland meer beïnvloeden dan je denkt (bijvoorbeeld in het contact met vrijwilligers uit andere landen en met lokale medewerkers). Als je je vóór vertrek ook verdiept in de westerse cultuur, zoals popmuziek en tv-programma's, vind je makkelijker gemeenschappelijke onderwerpen. Leer daarom veelgebruikte uitdrukkingen voor gesprekken uit je hoofd; zo maak je gemakkelijker buitenlandse vrienden!
- Eten
Het eten is erg lekker, dus Koreaans eten hoef je waarschijnlijk niet mee te nemen. Bij de nabijgelegen Lotte Mart kun je wel gemakkelijk Koreaanse producten vinden.
- Wat je moet meenemen
Het is handig om een deken, stekkerdoos, muggenspray, waszak, slippers en verzekeringspapieren mee te nemen. De meeste spullen zijn ter plaatse gemakkelijk verkrijgbaar, dus je hoeft niet veel mee te nemen.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
: Mensen uit de omgeving en vrienden met verschillende nationaliteiten ontmoeten in een land als Vietnam is een heel bijzondere ervaring.
Leren★★★★
: Als je geïnteresseerd bent in de cultuur en geschiedenis van het land waar het project plaatsvindt, kun je veel leren. Ik kreeg er ook de tijd om over mezelf na te denken.
Omgeving★★★★★
: Hanoi is de hoofdstad, dus in het dagelijks leven waren er nauwelijks ongemakken.
Veiligheid★★
: De hygiëne is minder goed dan in Korea en het verkeer is erg problematisch, dus je moet altijd voorzichtig zijn.
Vrije tijd★★★★★
: Elk weekend kun je uitstapjes maken naar nabijgelegen kleinere steden.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.