Bonjour! Een maand wonen in Parijs, Frankrijk | Rust bij ongeduld, innerlijke vrede

#Rust bij ongeduld, innerlijke vrede #Probleemoplossend vermogen, waardevolle relaties #De geruststelling dat het oké is om je niet te haasten

Auteur: Yu jeongmun
Land / stad: Europa/Frankrijk/Avignon
Weergaven : 4998

Tijdens mijn verblijf van een maand in Parijs verdween geleidelijk het dringende gevoel dat ik iets moest bereiken, en begon ik meer innerlijke rust te vinden. Dankzij fijne contacten en prachtige landschappen zal deze reis me veel mooie herinneringen nalaten, en ik zal haar later waarschijnlijk erg missen.

Bonjour! Een maand lang wonen in Parijs

Yoo Jeongmoon, deelnemer aan Korea GapYear (21 jaar, student) / gap year van 4 weken

# Ik besloot naar Parijs te gaan om na te denken over wat ik echt wilde.

Hallo, ik ben Yoo Jeongmoon, een 21-jarige student die met verlof is van de opleiding Lichamelijke Opvoeding. Op de middelbare school heb ik me drie jaar lang gericht op het worden van docent lichamelijke opvoeding. Toen ik aan de universiteit begon, bleek de werkelijkheid zo anders dan ik me had voorgesteld dat ik na slechts één semester besloot een tussenjaar te nemen en alleen naar het buitenland te reizen.

Ik was nog nooit in het buitenland geweest, had ook nooit alleen door eigen land gereisd en was nog nooit alleen in een restaurant gaan eten. Ik was nogal introvert. Toch wilde ik niet terug naar de universiteit en ook niet overstappen. Terwijl mijn dromen steeds verder uit zicht raakten, voelde ik me machteloos. Daarom wilde ik alles achter me laten en een tijdje alleen zijn. Ik was bang voor nieuwe omgevingen en hield niet van onverwachte gebeurtenissen. Het idee om op mijn twintigste alleen naar Parijs te reizen, leek me veel te abstract. Toch besloot ik mijn studieverlof niet te verspillen en dacht ik dat ik naar Parijs kon gaan om alleen tijd door te brengen en na te denken over wat ik echt wilde.

Toen ik op zoek was naar projecten voor een tussenjaar, kwam ik allerlei projecten tegen. Er waren veel waardevolle mogelijkheden, zoals taalstudies en vrijwilligerswerk in het buitenland, maar het project ‘een maand wonen’ trok mijn aandacht. Op dat moment wilde ik liever meer tijd en vrijheid voor mezelf dan een gestructureerd project zoals een taalcursus of vrijwilligerswerk.

De bestemming was Parijs, Frankrijk, een stad waar iedereen van droomt. Dat maakte me heel blij. Het was geen privékamer, maar een gedeelde kamer voor zes personen, en uiteindelijk vond ik dat juist nog leuker. Ik verbleef in een kamer voor zes personen in een Koreaans guesthouse, ontmoette allerlei mensen, bouwde waardevolle relaties op en beleefde een gelukkiger verblijf van een maand.

* Voor 유정문, die haar loopbaanrichting en innerlijke rust wilde vinden, kreeg ze elke dag een persoonlijke missie op maat, gericht op zelfreflectie, een ontspannen leven en nieuwe uitdagingen en gedachten. Ook kreeg ze een tussenjaarnotitieboek om na te denken en plannen te maken voor de toekomst.

>> Korea GapYear-missie

# Ik besefte dat alles uiteindelijk wel goed komt als je het gewoon onder ogen ziet.

Voor mijn vertrek maakte ik me veel zorgen. Eerlijk gezegd was ik zo druk met de voorbereidingen dat ik er niet veel over nadacht. Maar tijdens de vlucht naar Parijs spookten er allerlei gedachten door mijn hoofd. Ik zou een hele maand in een buitenlandse stad wonen, zonder iemand te kennen, en dat voelde overweldigend. Ik maakte me zelfs zorgen of ik na aankomst op het vliegveld de weg naar mijn accommodatie wel zou vinden.

Maar ik besefte dat alles uiteindelijk wel goed komt als je het gewoon onder ogen ziet. Hoewel mijn Engels niet goed was en ik moeite had om gesprekken te beginnen, lukte het me toen het erop aankwam toch om de weg te vragen en mijn accommodatie te vinden. Toen ik bij het guesthouse aankwam, voelde ik me opgelucht en groeide mijn zelfvertrouwen. Nadat ik op de eerste dag veilig bij mijn accommodatie was aangekomen, had ik geen zorgen of angsten meer en genoot ik volop van mijn reis.

Allereerst was de uitgebreide introductie voor het tussenjaar ontzettend nuttig. Ik bestelde in Korea een simkaart en haalde die op bij Incheon Airport. Ik wisselde 1.000 euro en nam twee betaalkaarten mee, omdat ik had gehoord dat sommige kaarten misschien niet zouden werken. Gelukkig werkten ze allebei prima.

Ik gebruikte kaarten om metrokaartjes te kopen en in restaurants te betalen, dus ik had weinig contant geld nodig. Dat verschilt per persoon, maar ik denk dat het niet nodig was om 1.000 euro contant te wisselen in een stad als Parijs, waar het risico op zakkenrollerij groot is. Ik pakte zoveel mogelijk kleding in, maar twee of drie setjes boven- en onderkleding waren voldoende geweest. Ik kocht in Korea geen dingen zoals een museumpas. Voor het openbaar vervoer gebruikte ik tijdens mijn hele verblijf carnetkaartjes, maar als je een maand blijft, raad ik een Navigo-pas ten zeerste aan.

# Ik besloot een tussenjaar te nemen omdat ik het gevoel had nooit tijd te hebben om over mezelf na te denken.

Met dit tussenjaar wilde ik mijn situatie van dat moment veranderen. Terwijl anderen hun weg leken te vinden en vooruitgingen, voelde ik me vastgelopen. Ik kon me niet aanpassen aan de universiteit en had geen andere keuze dan studieverlof te nemen. Dat was ontzettend frustrerend, en deze reis was misschien deels een manier om aan de werkelijkheid te ontsnappen.

Ik wilde de tijd nemen om over mezelf na te denken terwijl ik een maand in Parijs woonde. Omdat ik op de middelbare school steeds maar was doorgegaan zonder rust, behaalde ik resultaten, maar had ik nooit de tijd om echt over mezelf na te denken. Daarom besloot ik een tussenjaar te nemen.

# Een dag in Parijs

Op de meeste dagen werd ik rond acht uur wakker, genoot ik van het ontbijt dat mijn tante had klaargemaakt en bracht ik de dag door met het verkennen van allerlei bezienswaardigheden in Parijs. Na ongeveer twee à drie weken had ik alle belangrijkste bezienswaardigheden van de stad bezocht. Tegen het einde ging ik ook naar België, Mont Saint-Michel, Giverny en Disneyland en verkende ik veel plekken in de omgeving.

Voor de lunch en het avondeten ging ik vaak uit eten, al waren er ook avonden waarop ik terugging naar mijn accommodatie om te eten. Op dagen met helder weer en zonder regen ging ik na het eten soms weer naar buiten. Dan wandelde ik langs de Seine of liep ik twee uur in de buurt van de Eiffeltoren voordat ik terugging.

# De belangrijkste les: het is niet te laat en je hoeft je niet te haasten.

Voordat ik vertrok, dacht ik dat een maand in Parijs me duidelijke antwoorden zou geven op de vragen wat ik echt wil en wie ik ben. Maar eerlijk gezegd was dat niet zo. Toch geloof ik dat ik iets heb gewonnen dat nog waardevoller is.

Toen ik mensen in Korea vertelde dat ik studieverlof nam om naar Parijs te gaan, waren hun reacties gemengd. Sommigen vroegen: ‘Is het wel verstandig om al na één semester een pauze te nemen? Is Parijs niet te gevaarlijk voor een vrouw die alleen reist?’ Anderen zeiden: ‘Dat is prima. Als je het moeilijk hebt, kun je beter eerder een pauze nemen.’ Ik ging met soortgelijke gedachten naar Parijs, maar de verhalen die ik hoorde van mensen die ik bij mijn accommodatie ontmoette, waren heel anders.

Mensen die mijn verhaal hoorden, zeiden dingen als: ‘Hoe kwam je op je twintigste op zo’n geweldig idee? Had ik daar maar eerder aan gedacht. Je reis klinkt fantastisch, ik ben zo jaloers.’ Ze verzekerden me ook dat het nooit te laat is en dat het juist vroeg is om nu al zulke gedachten te hebben. Door die woorden nam mijn gevoel van urgentie geleidelijk af en verdween het idee dat ik tijdens de reis iets belangrijks moest bereiken of leren. Toen dat eenmaal gebeurde, begon ik echt van mijn reis te genieten. Het belangrijkste inzicht was dat ik niet achterloop en me niet hoef te haasten.

# Zonder deze mensen was het niet zo’n onvergetelijke ervaring geweest

Tijdens mijn verblijf ontmoette ik heel veel mensen. Sommigen van hen werden bijzonder belangrijk voor me, maar in tegenstelling tot mij, die een hele maand bleef, vertrokken de meesten al na een paar dagen, hooguit vijf. In het begin vond ik dat moeilijk: ik had moeite om mensen te leren kennen en ze vervolgens weer te zien vertrekken. Soms kreeg ik zelfs heimwee.

Toch ontmoette ik ook veel geweldige mensen. Er was een periode waarin er tegelijk vier vrienden van mijn leeftijd in de accommodatie verbleven, en we konden het zo goed met elkaar vinden dat we nog steeds contact hebben. Daarnaast ontmoette ik veel volwassenen, oudere vrienden en zelfs een ouderejaars van mijn school. Ik ontmoette zoveel mensen die te dierbaar waren om elkaar maar één keer te zien en daarna uit elkaar te gaan.

De reis naar Parijs was op zichzelf al prachtig en plezierig, maar zonder deze mensen was de reis niet zo betekenisvol of onvergetelijk geweest. Dankzij deze bijzondere contacten verlang ik nog meer terug naar die reis.

Het stonk niet en voelde niet vies aan, zoals ik had verwacht, en zolang ik goed oplette, hoefde ik me niet veel zorgen te maken over zakkenrollers. Ik heb absoluut geen spijt dat ik aan het tussenjaarproject heb meegedaan. Ik denk dat het de beste beslissing was die ik in 2018 heb genomen. Als je nu twijfelt, wil ik je zeggen dat je je geen zorgen hoeft te maken: ga er gewoon voor.

# Mijn tips voor een tussenjaar!

- Taal

Ik had van tevoren geen Frans gestudeerd. Ik kende alleen zinnetjes als ‘hallo’, ‘bedankt’ en ‘pardon’, en sprak Engels met mensen. In tegenstelling tot de geruchten dat Fransen onvriendelijk zijn en weigeren Engels te spreken, waren ze ontzettend aardig en deden ze hun best om dingen in het Engels uit te leggen. Omdat het geen Engelstalig land was, communiceerden we in eenvoudig Engels. Daardoor kon ik makkelijk gesprekken voeren zonder me onder druk te voelen, ondanks mijn beperkte kennis van het Engels.

- Accommodatie

Omdat ik in een Koreaans pension verbleef, kon ik veel informatie over Parijs verzamelen bij andere gasten, medewerkers en de eigenaar. Het pension lag iets buiten het centrum, maar direct voor de deur was een metrostation, waardoor ik me makkelijk kon verplaatsen. Ik vond de accommodatie nergens bijzonder onhandig. Dat ik geen eigen kluisje had, was een beetje onhandig, maar het had geen invloed op mijn verblijf. Zelfs in de winter was de kamer warm genoeg om met korte mouwen te slapen. Het pension verstrekte ook pantoffels voor binnen, dus ik hoefde er eigenlijk geen zelf mee te nemen. Op slechts drie minuten afstand was een supermarkt. Daar kocht ik na aankomst shampoo en conditioner, en op dagen dat ik niet naar buiten ging, lunchte ik zelfs in het pension.

- Meals

De tante maakt elke dag ontbijt en avondeten, en die zijn echt heerlijk. Het ontbijt is van 8.00 tot 9.00 uur en het avondeten van 19.00 tot 20.00 uur. De keuken mag je niet gebruiken; alleen de magnetron en waterkoker zijn beschikbaar. Je kunt instantnoedels in een beker kopen bij de Koreaanse supermarkt, maar ze zijn duur, dus het is misschien een goed idee om er zelf een paar mee te nemen. Er zijn ook supermarkten en bakkerijen in de buurt, dus op dagen dat je niet naar buiten gaat, kun je lunch kopen en die in de accommodatie opeten. Ook is er een McDonald’s op slechts vijf minuten lopen.

- Onmisbare spullen om mee te nemen

Een simkaart kopen in Korea is handig, maar ik heb gehoord dat een lokale simkaart beter werkt. Ik gebruikte een ee-simkaart die ik uit Korea had meegenomen, en die werkte over het algemeen goed. Achteraf had ik liever niet zo veel kleding ingepakt. Elk bed heeft twee stopcontacten, dus een stekkerdoos was niet echt nodig, en er waren genoeg kleerhangers. Omdat er veel zakkenrollers zijn, is het veiliger om maar een beetje contant geld bij je te hebben. Mijn bankpas werkte goed, dus ik hoefde niet vaak contant te betalen.

# Mijn bijzondere plekken in Parijs

Van de accommodatie naar de Eiffeltoren is het ongeveer twee uur lopen, en het lijkt me een wandeling die je rustig aan moet doen. De avondwandeling langs de Seine was erg fijn. Mont Saint-Michel raad ik van harte aan. Ik denk dat het uitzicht op Mont Saint-Michel bij nacht het mooiste was tijdens mijn reis naar Parijs. Een excursie naar Mont Saint-Michel neemt de hele dag in beslag, van vroeg in de ochtend tot ’s avonds, dus het is een lastige beslissing als je niet lang reist. Maar omdat je er een maand bent, hoop ik dat je er zeker minstens één keer naartoe gaat!

Ook de jazzbar uit La La Land was een nieuwe ervaring. De vaste gasten dansten samen zonder zich iets aan te trekken van wat anderen ervan vonden, en de sfeer was geweldig. Ook het dorpje Auvers-sur-Oise, waar Van Gogh voor zijn dood woonde, was prachtig. Het was fijn dat er niet veel toeristen komen. Die dag zag ik volgens mij naast mezelf maar één andere groep toeristen.

Het graf van Van Gogh was prachtig, de korenvelden waren mooi en ook de kerk en de herberg waren fijn, maar het meest is me bijgebleven dat ik zonder ergens aan te denken door het stille dorp liep en ineens op een uitgestrekt groen veld stuitte. Er liepen inwoners rond en honden renden vrij rond. Dat herinner ik me het beste. Ik raad een bezoek van harte aan!

Mijn tussenjaar

Ervaring ★★★★★

Een maand alleen door Parijs reizen was misschien iets wat ik nooit in mijn leven zou hebben meegemaakt, maar het bleek een geweldige ervaring. De meeste gasten die ik in de accommodatie ontmoette, bleven ongeveer vijf dagen voordat ze naar een andere stad vertrokken. Ze waren elke dag druk bezig met het verkennen van toeristische bezienswaardigheden.

Omdat ik een maand in Parijs woonde, rustte ik op bewolkte dagen gewoon uit in de accommodatie, dwaalde ik door steegjes die geen toeristische trekpleisters waren en, nadat ik alle belangrijke bezienswaardigheden had gezien, wandelde ik ’s avonds op mijn gemak van de accommodatie naar de Eiffeltoren. Ook maakte ik vaak wandelingen langs de Seine.

Leren ★★★★★

Een maand alleen in een vreemd land wonen was best overweldigend en eng. Ik ben niet iemand die zich snel aan nieuwe omgevingen aanpast en geef meestal de voorkeur aan vertrouwde dingen. Maar tijdens mijn maand in Parijs leerde ik dat alles veel minder moeilijk is dan je er zorgen over maken zonder het zelf te ervaren.

En mijn moeite met praten met vreemden verdween al na drie dagen in Parijs. Ik wist niet dat ik zo makkelijk met mensen kon praten die ik niet kende. Volgens mij is dat de kracht van een reisomgeving.

Omgeving ★★★★★

Van alle landen in Europa: Parijs. De stad van de romantiek, zoals ze zeggen. Er was geen straat die niet mooi was. Uit wat ik van mensen om me heen hoor, blijkt dat de meningen over Parijs verdeeld zijn, maar ik hoorde absoluut bij het kamp ‘geweldig’. Sommige mensen houden misschien niet van Parijs vanwege de wat vieze metro en het feit dat op de meeste straten mag worden gerookt.

De metro was echter schoner dan ik had verwacht, de geur viel mee en ik vond het metrosysteem veel beter dan dat van ons land. Roken lijkt daarentegen voor niet-rokers een onaangenaam aspect van de omgeving. Er lijkt weinig besef te zijn van de schadelijkheid van roken. Ik zag zelfs een vader met de ene hand een kinderwagen voortduwen en met de andere een sigaret roken.

Veiligheid ★★★★☆

Hoewel ik er was in een periode met korte dagen, voelde het niet erg gevaarlijk. Er zijn inderdaad veel zakkenrollers. Als je in de metro goed oplet, kom je geen dieven tegen, maar bij toeristische plekken zijn er veel mensen met petitielijsten.

Als iemand met een petitielijst je omsingelt en om een handtekening vraagt, reageer dan nooit en loop gewoon door. Als je tekent, moet je geld geven. Ga je op hun praatjes in, dan gebruiken ze de lijst om je zicht te blokkeren en je portemonnee uit je tas te stelen. Als je goed oplet voor zakkenrollers, is het niet erg gevaarlijk.

Vrije tijd ★★★★★

Het was misschien een lange of juist korte periode, maar in de maand die ik had, kon ik op mijn gemak alles proberen wat ik wilde. Natuurlijk bezocht ik bekende plekken zoals de Eiffeltoren, Montmartre, Pont Neuf en de Notre-Dame, maar ik ging ook naar veel plaatsen in de omgeving waar ik niet naartoe zou zijn gegaan als ik korter was gebleven. Ik boekte een excursie naar Mont Saint-Michel, maakte een dagtrip naar België, bezocht het stadje Auvers-sur-Oise waar Van Gogh woonde en ging zelfs naar Disneyland.

Toen de maand ten einde liep, ging ik zelfs naar een plaatselijke bioscoop en deed ik alles wat ik had willen proberen.