Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Mijn eigen waarden bepaald om mijn eigen geluk te vinden; een meer ontspannen manier van leven omarmd #Vrijwilligerswerk in Portugal; geleerd hoe je liefde geeft en ontvangt #Hoop, dankbaarheid, geluk
Tijdens de vijf weken die ik vrijwilligerswerk deed in Portugal kon ik mijn eigen geluk vinden, in plaats van de waarden na te streven die de maatschappij doorgaans belangrijk vindt. Ik leerde van anderen te houden en om te gaan met mensen uit verschillende culturen. Bedankt, Gap Year, voor deze onvergetelijke ervaring! Een bijzonder vrijwilligersprogramma in Lissabon, Portugal — een van de mooiste gebieden ter wereld! Choi Ji-hye — deelnemer aan Gap Year, gapper (24, universiteitsstudent) / 5 weken op Gap Year |
# Ik koos voor de vrijwilligersreis om liefde te geven en erover te leren.
Hallo. Ik ben Choi Ji-hye, laatstejaarsstudent aan de universiteit.
Na overleg met de vertegenwoordiger en op diens aanbeveling koos ik voor de vrijwilligersreis naar Portugal, waar ik maaltijden zou uitdelen. Ook koos ik voor de vrijwilligersreis om liefde te geven en erover te leren.Tijdens het project ontmoette ik allerlei vrijwilligers. Hoewel we maar kort samen waren, was ik blij dat we een hechte band konden opbouwen. In plaats van alleen maar op reis te gaan vond ik het betekenisvol en fijn om vrijwilligerswerk te doen terwijl ik door het land reisde.
* Voor mevrouw Choi Ji-hye, die op zoek was naar nieuwe ervaringen en de richting van haar leven wilde vinden, kreeg ze dagelijks activiteiten aangeboden om samen met buitenlandse vrienden te doen, evenals persoonlijke opdrachten op maat rond nieuwe ervaringen en uitdagingen. Ook ontving ze een Gap Year-dagboek om haar te helpen reflecteren en plannen te maken.
# Eerst maakte ik me zorgen, maar ik voelde me gerustgesteld omdat ik via Korean Gap Year ging.
Eerst maakte ik me zorgen over een langere tijd in het buitenland verblijven. Omdat ik de plek niet kende, voelde ik me onzeker. Maar je hoeft je geen zorgen te maken. Ik weet dat Gap Year samenwerkt met betrouwbare organisaties. De lokale organisaties waren dan ook hartelijk en ik kon er zonder zorgen verblijven, Eerst maakte ik me zorgen over mijn verblijf in het buitenland, maar ik voelde me gerustgesteld omdat ik via Korean Gap Year ging.
Voor vertrek bereidde ik me voor aan de hand van het materiaal dat Gap Year had toegestuurd. Het materiaal van Gap Year was zo goed voorbereid dat ik genoeg had aan het grondig lezen ervan en me daarop voorbereiden.Ik had eerder aan een uitwisselingsprogramma meegedaan. Toen kreeg ik geen materiaal zoals dit, dus moest ik alles helemaal zelf voorbereiden. Dat was erg moeilijk. Gap Year lijkt het materiaal daarentegen goed te ordenen en aan te bieden.
# Ik leefde volgens de waarden die de maatschappij nastreeft, maar daar werd ik niet gelukkig van.
Wat ik met Gap Year wilde veranderen, was mezelf. Ik was vaak somber en wilde dat niet meer zijn; mijn dagen waren niet plezierig en het leven voelde overweldigend. Ik wilde niet leven, maar tegelijkertijd wilde ik ook heel graag een goed leven leiden. Ik wist niet eens hoe ik goed kon leven of welke waarden ik in het leven moest nastreven.
Leven volgens de waarden van de maatschappij maakte me niet gelukkig.Ik zat altijd vol zorgen en twijfels en kon niet vooruitkomen; ik voelde me voortdurend vastgelopen. Ik wilde mijn relaties verbeteren en ontdekken wat ik wilde doen, zodat ik zelf de regie kon nemen en aan mijn eigen dingen kon werken.
# Tijdens het vrijwilligerswerk dacht ik: ik wil ook iemand zijn die mensen helpt die het moeilijk hebben.
Door het project waaraan ik deelnam, leerde ik allereerst meer ontspannen te zijn. Portugal is een heel ontspannen land. De mensen leven rustig en zijn erg vriendelijk en hartelijk. Ik merkte dat mensen op hun gemak werken en thee en koffie drinken.Het leerde me hoe ik kon ontspannen, want in Korea was ik altijd druk bezig en vond ik tijd erg belangrijk.Ik voelde de zon op mijn huid en besefte dat het oké is om rustig aan te doen — dat voelde fijn. Ik vroeg me af waarom ik vroeger alles zo haastig deed en besefte dat het beter is om met meer kalmte te werken.
-
Wat ik fijn vond, was dat de mensen hun dankbaarheid toonden wanneer we eten uitdeelden aan arme mensen. Dat gaf me een goed gevoel. Ik besefte dat anderen helpen mijn eigen hart verwarmde.Het was dus betekenisvoller om persoonlijk met hen in contact te komen terwijl ik eten uitdeelde dan om binnen te werken.
De inzichten die ik opdeed, kwamen voort uit het feit dat ik tijdens de Gap Year-opdracht op allerlei manieren over veel dingen nadacht. Vroeger wilde ik heel graag succesvol zijn en veel geld verdienen, maar tegenwoordig wil ik met meer gemak werken en een warmhartig mens worden. Toen ik het moeilijk had, kreeg ik hulp en dat voelde warm aan,Tijdens het vrijwilligerswerk dacht ik dat ik ook iemand wil zijn die mensen helpt die het moeilijk hebben.
# Ik vond het heel fijn om diepgaande gesprekken te voeren met buitenlandse vrienden.
Bij de lokale organisatie ontmoette ik allerlei vrijwilligers.Omdat het buitenlandse vrienden waren, waren hun persoonlijkheden heel anders. Door hen te zien, leerde ik dat er ook zulke manieren van leven bestaan.Een vriend die altijd positief en energiek is, een opvliegende vriend, een verlegen vriend, een vriend die doet waar hij zin in heeft, een vriend die veel klaagt, een avontuurlijke vriend, een goede prater, een zorgzame vriend, een bange vriend en een levensgenieter. Ze waren allemaal net studieboeken waar ik veel van kon leren.
Ik kon me relatief makkelijker openstellen tegenover buitenlandse vrienden, omdat ik me minder zorgen maakte over wat anderen ervan zouden denken, zij leefden zoals ze wilden en er een cultuur heerste waarin verschillende beroepen werden gerespecteerd. Wanneer ik iets vertelde, vertrouwden die vrienden me zelfs nog grotere geheimen toe.Ik vond het heel fijn om diepgaande gesprekken te voeren met buitenlandse vrienden.
# Ik zag, hoorde en ervoer veel, en deed veel inzichten en kennis op.
Als ik de periode vóór en na mijn deelname aan het Gap Year-project vergelijk,denk ik dat ik ten eerste beter ben geworden in het nemen van beslissingen.In het begin had ik grote moeite met beslissingen nemen, dus vond ik het moeilijk om zelf keuzes te maken. Ik was erg bang dat er iets vreselijks zou gebeuren als ik de verkeerde beslissing nam, maar nu denk ik dat ik kleine beslissingen goed kan nemen.
Ten tweede,Ik denk dat ik me heb bevrijd van mijn perfectionisme.Ik had altijd lange lijsten met dingen die ik moest doen en vond dat ik alles goed moest doen. Daarom probeerde ik perfect te zijn, maar nu leg ik mezelf niet meer die druk op om perfect te zijn,Ik heb geleerd om dingen los te laten. Ik probeer mijn best te doen zonder mezelf beperkingen op te leggen.
Ten derde,Ik begon zelf op mensen af te stappen en gesprekken aan te knopen.Eerst dacht ik dat ik een verlegen persoon was, maar ik besefte dat ik mezelf ook graag uit en het fijn vind om met anderen samen te zijn. Omdat ik dichter bij hen wilde komen, begon ik zelf als eerste contact te zoeken. Ik denk dat ik mezelf nu beter kan uitdrukken.
-
Het is nog steeds een proces, maar ik denk dat ik op veel vlakken vooruitgang heb geboekt. Dit is mijn derde project dit jaar en, met de vijf maanden die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgebouwd,heb ik veel gezien, gehoord en meegemaakt, en veel ingezien en geleerd.Ik heb mezelf ook beter leren begrijpen: wat voor persoon ik ben en wat ik moeilijk vind. De redenen kennen en erkennen is minder frustrerend dan vaag worstelen zonder te weten waarom.
# Dankzij mijn tussenjaar kon ik op eigen kracht sterker worden!
Doordat ik uit mijn dagelijkse routine stapte en in een nieuwe omgeving terechtkwam, ver van mijn ouders en thuis, kon ik beter naar mijn eigen gedachten luisteren.Toen ik op mezelf woonde, daagde ik mezelf uit en probeerde ik veel dingen. Dat gaf me zelfvertrouwen.
-
Tijdens mijn tussenjaar hoopte ik eigenlijk dat ik in 180 graden zou veranderen en een heel ander mens zou worden, maar dat was waarschijnlijk te veel gevraagd. Toch is het voor een mens heel moeilijk om te veranderen. Jarenlang was het leven overweldigend; ik piekerde veel en deed altijd mijn best, maar bleef op dezelfde plek staan. Maar...Tijdens mijn tussenjaar besefte ik dat ik ook hoop kon hebben, ontdekte ik veel positieve eigenschappen van mezelf en leerde ik mezelf beter kennen.Ook had ik vroeger niets wat ik leuk vond, maar ontdekte ik dingen die ik wel leuk vind.
Dat wil niet zeggen dat ik tijdens mijn tussenjaar geen moeilijke momenten heb gehad.Mijn verwarring en sombere gevoelens maakten ook deel uit van wie ik ben, en ik denk dat die momenten me hebben geholpen om sterker te worden.
Ik zou een tussenjaar zeker aanraden aan mensen die hun levensdoel zijn kwijtgeraakt. Ik ben het tussenjaar dat me hoop gaf en me hielp vooruit te komen enorm dankbaar. Bedankt dat je me altijd hebt aangemoedigd en gesteund.
Hoe zag een gewone dag op locatie eruit?
Bij de vrijwilligersorganisatie waar ik werkte,werkten we drie uur, van 10.30 tot 13.30 uur.Misschien kon ik daardoor uitslapen en rustig wakker worden. De accommodatie lag heel dichtbij. Na het werk ging ik naar huis, lunchte ik en had ik vrije tijd.
De werktijden en reistijd waren kort, dus ik had veel vrije tijd voor mezelf. De lokale organisatie is behoorlijk goed georganiseerd. Het is een organisatie die volledig op vrijwilligers draait; sommige mensen doen elke dag vrijwilligerswerk en houden dat consequent vol.In plaats van voedsel dat net over de houdbaarheidsdatum is uit markten of restaurants weg te gooien, haalt de lokale organisatie het op. Het wordt in koelkasten gesorteerd en bewaard en vervolgens uitgedeeld aan arme mensen, ouderen en daklozen.
-
Mijn taken bestonden voornamelijk uit brood in zakken doen op basis van het aantal mensen, voedsel ophalen bij markten, voedsel rechtstreeks bij arme mensen bezorgen, voedsel in bakjes doen, plastic bakjes wassen en drogen, voedsel naar de koelkast dragen zodra het binnenkwam en voedsel weggooien dat er te slecht aan toe was.
Supermarkten zamelen veel zakken met voedsel in en brengen die langs, dus je moet ze allemaal dragen en ze zijn behoorlijk zwaar. Maar om ze in ontvangst te nemen,kwamen er arme mensen, en als iemand me hielp die zware zakken met voedsel te dragen, was ik heel blij en dankbaar.
Mensen die ik op locatie heb ontmoet
De eerste mensen die ik via het project ontmoette, waren Portugese locals die bij de lokale organisatie werkten. De vrijwilligers die hielpen, verschilden per dag van de week. Omdat ik de ochtenddienst had, werkte ik vooral met oudere gepensioneerden: coördinator Anahita, oma Manuela, die samen met mij het brood verwerkte, meneer Manuel, die me vaak plaagde, en Charlotte, een Française met wie ik veel samenwerkte. Er waren ook nog veel anderen, zoals Francisco, Je, Charlotte, enzovoort.
Ik ontmoette ook vrijwilligers zoals ik. Omdat we de accommodatie deelden (zo deelden bijvoorbeeld tien mensen de kamer waarin ik verbleef), was het makkelijk om een band op te bouwen met de andere vrijwilligers. Ik trok vooral met die vrienden op. We gingen samen winkelen en naar clubs, maakten uitstapjes, aten samen en deden rondleidingen die door de lokale organisatie werden georganiseerd. De nationaliteiten waren enorm divers en daardoor leken ook de persoonlijkheden meer uiteen te lopen.Hoewel ik sommige vrienden maar kort kende, was ik heel blij dat we zo hecht konden worden.
Na het tussenjaar
Wanneer je uit je dagelijkse routine stapt en in een nieuwe omgeving terechtkomt, ver van je ouders en thuis, kun je beter naar je eigen gedachten luisteren.Toen ik op mezelf woonde, daagde ik mezelf uit en probeerde ik veel dingen. Dat gaf me zelfvertrouwen.
Tijdens mijn tussenjaar hoopte ik wel dat ik in 180 graden zou veranderen en een heel ander mens zou worden, maar ik denk dat dat te veel gevraagd was. Toch is het voor mensen heel moeilijk om te veranderen. Jarenlang was het leven voor mij overweldigend; ik piekerde veel en deed altijd mijn best, maar bleef op dezelfde plek staan. Toch,Tijdens mijn tussenjaar besefte ik dat ik ook hoop kon hebben, ontdekte ik veel positieve eigenschappen van mezelf en leerde ik mezelf beter kennen.Bovendien had ik eerst niets wat ik leuk vond, maar ontdekte ik dingen die ik leuk vind.
Er waren moeilijke tijden tijdens het tussenjaar, maarmijn gevoelens van verwarring en somberheid maakten ook deel uit van wie ik ben, en ik denk dat die periode me heeft geholpen sterker te worden.
Voor wie een tussenjaar overweegt
Ik zou een tussenjaar zeker aanraden aan mensen die hun levensdoel zijn kwijtgeraakt.Ik ben het tussenjaar dat me hoop gaf en me hielp verder te gaan ontzettend dankbaar, en ik hoop dat jullie dit ook ooit mogen meemaken!
# Mijn persoonlijk aanbevolen plekken!
Ik ben naar Porto in Portugal geweest.Porto ligt in het noorden van Portugal en is vanuit Lissabon in ongeveer drieënhalf uur met de bus te bereiken. De bruggen in Porto zijn erg mooi. Ik denk dat het fijn is om er één à twee nachten te verblijven.
Ik ben ook vaak in Cascais geweest.Je kunt er vanuit Lissabon in een uur met de trein komen. Er is een strand en het is een schilderachtig stadje, dus het was er erg mooi en aangenaam.
Er is ook Cabo da Roca. Veel mensen gaan ook naar Sintra.Ik heb ook de Toren van Belém bezocht en volgens mij ging ik vaak naar het centrum van Lissabon. De parken zijn ook mooi. Als je in de zomer (het hoogseizoen) gaat, lijken er meer activiteiten georganiseerd te worden door lokale groepen! Ik vond het jammer dat ik geen wateractiviteiten kon doen.
# Mijn tips voor een tussenjaar!
- Taal
: Er komen veel vrijwilligers uit Engelstalige landen, dus het is handig om vóór je komst Engels te leren. Alledaagse gesprekken oefenen helpt. Het is aan te raden om je te richten op luisteren en spreken. Maar ook als je niet goed Engels spreekt, kun je je met genoeg zelfvertrouwen toch verstaanbaar maken. Het belangrijkste is zelfvertrouwen: je niet laten ontmoedigen en zelf gesprekken beginnen, maakt veel meer uit.
- Accommodatie
: De accommodatie was een gedeelde slaapzaal (gescheiden op basis van geslacht). Ik verbleef in een kamer voor tien personen. Er waren ook kamers voor vier personen. De bedden waren stapelbedden. Hoewel we een kamer deelden, was het niet oncomfortabel. Het beddengoed werd verschoond en er werd wekelijks schoongemaakt, dus het was schoon en ik was erg tevreden over de accommodatie. In de winter kan het wel wat koud zijn, dus het is verstandig een elektrische deken of verwarmingskussen mee te nemen.
- Maaltijden
: In de accommodatie worden drie maaltijden per dag verzorgd. Het ontbijt bestaat uit ontbijtgranen, melk, fruit en brood; de lunch en het avondeten zijn Portugese gerechten. Het eten was erg lekker. Volgens mij heb ik elke dag heel goed gegeten. Er was altijd fruit, iets lekkers, thee en koffie beschikbaar, dus daar nam ik ook vaak iets van. Als ik af en toe Koreaans eten miste, ging ik naar een Koreaanse supermarkt of een Koreaans restaurant in Portugal. Bij Amahencer Supermarcado vind je een Koreaanse supermarkt en een Koreaans restaurant!!
- Meenemen
: Omdat je misschien gaat winkelen, raad ik aan niet te veel kleding mee te nemen. Je bagage wordt op de terugweg meestal zwaarder, dus je kunt het beste licht inpakken. Met een elektrisch verwarmingskussen, een föhn en cosmetica wordt je verblijf comfortabeler. Als je in de winter gaat, raad ik ook een jas aan die je binnen prettig kunt dragen. Vergeet niet een verzekering af te sluiten.
Mijn tussenjaar was
Ervaringen ★★★★★
: Ik heb allerlei ervaringen opgedaan. Ik ontmoette vrienden met veel verschillende nationaliteiten en leefde op een manier die anders was dan ik gewend was. Ik ontspande met koffie en thee, ging naar clubs en ontdekte kanten van mezelf die ik niet kende. Terugkijkend denk ik dat ik veel dingen heb meegemaakt die ik niet zou hebben meegemaakt als ik in Korea was gebleven.
Leren ★★★★★
: Ik praatte vaak met mensen over dingen die ik moeilijk of zorgwekkend vond, en ik heb veel geleerd.
Omgeving ★★★★★
: Lissabon was zo'n prachtige stad. De accommodatie was schoon, de maaltijden werden verzorgd en het was er comfortabel. Eigenlijk was de omgeving perfect.
Veiligheid ★★★★★
: Portugal is relatief veilig. Er zijn zakkenrollers, maar zakkenrollen lijkt er minder vaak voor te komen dan in andere delen van Europa en het voelt er veilig. Bovendien waren er medewerkers van de lokale organisatie, waardoor ik me op mijn gemak voelde.
Vrije tijd ★★★★★
: Er was zoveel vrije tijd dat ik soms niets te doen had en me een beetje verveelde. Het voordeel is wel dat je buiten de vrijwilligersuren veel tijd voor jezelf hebt.
Tijdens de vijf weken die ik vrijwilligerswerk deed in Portugal kon ik mijn eigen geluk vinden, in plaats van de waarden na te streven die de maatschappij doorgaans belangrijk vindt. Ik leerde van anderen te houden en om te gaan met mensen uit verschillende culturen. Bedankt, Gap Year, voor deze onvergetelijke ervaring! Een bijzonder vrijwilligersprogramma in Lissabon, Portugal — een van de mooiste gebieden ter wereld! Choi Ji-hye — deelnemer aan Gap Year, gapper (24, universiteitsstudent) / 5 weken op Gap Year |
# Ik koos voor de vrijwilligersreis om liefde te geven en erover te leren.
Hallo. Ik ben Choi Ji-hye, laatstejaarsstudent aan de universiteit.
Na overleg met de vertegenwoordiger en op diens aanbeveling koos ik voor de vrijwilligersreis naar Portugal, waar ik maaltijden zou uitdelen. Ook koos ik voor de vrijwilligersreis om liefde te geven en erover te leren.Tijdens het project ontmoette ik allerlei vrijwilligers. Hoewel we maar kort samen waren, was ik blij dat we een hechte band konden opbouwen. In plaats van alleen maar op reis te gaan vond ik het betekenisvol en fijn om vrijwilligerswerk te doen terwijl ik door het land reisde.
* Voor mevrouw Choi Ji-hye, die op zoek was naar nieuwe ervaringen en de richting van haar leven wilde vinden, kreeg ze dagelijks activiteiten aangeboden om samen met buitenlandse vrienden te doen, evenals persoonlijke opdrachten op maat rond nieuwe ervaringen en uitdagingen. Ook ontving ze een Gap Year-dagboek om haar te helpen reflecteren en plannen te maken.
# Eerst maakte ik me zorgen, maar ik voelde me gerustgesteld omdat ik via Korean Gap Year ging.
Eerst maakte ik me zorgen over een langere tijd in het buitenland verblijven. Omdat ik de plek niet kende, voelde ik me onzeker. Maar je hoeft je geen zorgen te maken. Ik weet dat Gap Year samenwerkt met betrouwbare organisaties. De lokale organisaties waren dan ook hartelijk en ik kon er zonder zorgen verblijven, Eerst maakte ik me zorgen over mijn verblijf in het buitenland, maar ik voelde me gerustgesteld omdat ik via Korean Gap Year ging.
Voor vertrek bereidde ik me voor aan de hand van het materiaal dat Gap Year had toegestuurd. Het materiaal van Gap Year was zo goed voorbereid dat ik genoeg had aan het grondig lezen ervan en me daarop voorbereiden.Ik had eerder aan een uitwisselingsprogramma meegedaan. Toen kreeg ik geen materiaal zoals dit, dus moest ik alles helemaal zelf voorbereiden. Dat was erg moeilijk. Gap Year lijkt het materiaal daarentegen goed te ordenen en aan te bieden.
# Ik leefde volgens de waarden die de maatschappij nastreeft, maar daar werd ik niet gelukkig van.
Wat ik met Gap Year wilde veranderen, was mezelf. Ik was vaak somber en wilde dat niet meer zijn; mijn dagen waren niet plezierig en het leven voelde overweldigend. Ik wilde niet leven, maar tegelijkertijd wilde ik ook heel graag een goed leven leiden. Ik wist niet eens hoe ik goed kon leven of welke waarden ik in het leven moest nastreven.
Leven volgens de waarden van de maatschappij maakte me niet gelukkig.Ik zat altijd vol zorgen en twijfels en kon niet vooruitkomen; ik voelde me voortdurend vastgelopen. Ik wilde mijn relaties verbeteren en ontdekken wat ik wilde doen, zodat ik zelf de regie kon nemen en aan mijn eigen dingen kon werken.
# Tijdens het vrijwilligerswerk dacht ik: ik wil ook iemand zijn die mensen helpt die het moeilijk hebben.
Door het project waaraan ik deelnam, leerde ik allereerst meer ontspannen te zijn. Portugal is een heel ontspannen land. De mensen leven rustig en zijn erg vriendelijk en hartelijk. Ik merkte dat mensen op hun gemak werken en thee en koffie drinken.Het leerde me hoe ik kon ontspannen, want in Korea was ik altijd druk bezig en vond ik tijd erg belangrijk.Ik voelde de zon op mijn huid en besefte dat het oké is om rustig aan te doen — dat voelde fijn. Ik vroeg me af waarom ik vroeger alles zo haastig deed en besefte dat het beter is om met meer kalmte te werken.
-
Wat ik fijn vond, was dat de mensen hun dankbaarheid toonden wanneer we eten uitdeelden aan arme mensen. Dat gaf me een goed gevoel. Ik besefte dat anderen helpen mijn eigen hart verwarmde.Het was dus betekenisvoller om persoonlijk met hen in contact te komen terwijl ik eten uitdeelde dan om binnen te werken.
De inzichten die ik opdeed, kwamen voort uit het feit dat ik tijdens de Gap Year-opdracht op allerlei manieren over veel dingen nadacht. Vroeger wilde ik heel graag succesvol zijn en veel geld verdienen, maar tegenwoordig wil ik met meer gemak werken en een warmhartig mens worden. Toen ik het moeilijk had, kreeg ik hulp en dat voelde warm aan,Tijdens het vrijwilligerswerk dacht ik dat ik ook iemand wil zijn die mensen helpt die het moeilijk hebben.
# Ik vond het heel fijn om diepgaande gesprekken te voeren met buitenlandse vrienden.
Bij de lokale organisatie ontmoette ik allerlei vrijwilligers.Omdat het buitenlandse vrienden waren, waren hun persoonlijkheden heel anders. Door hen te zien, leerde ik dat er ook zulke manieren van leven bestaan.Een vriend die altijd positief en energiek is, een opvliegende vriend, een verlegen vriend, een vriend die doet waar hij zin in heeft, een vriend die veel klaagt, een avontuurlijke vriend, een goede prater, een zorgzame vriend, een bange vriend en een levensgenieter. Ze waren allemaal net studieboeken waar ik veel van kon leren.
Ik kon me relatief makkelijker openstellen tegenover buitenlandse vrienden, omdat ik me minder zorgen maakte over wat anderen ervan zouden denken, zij leefden zoals ze wilden en er een cultuur heerste waarin verschillende beroepen werden gerespecteerd. Wanneer ik iets vertelde, vertrouwden die vrienden me zelfs nog grotere geheimen toe.Ik vond het heel fijn om diepgaande gesprekken te voeren met buitenlandse vrienden.
# Ik zag, hoorde en ervoer veel, en deed veel inzichten en kennis op.
Als ik de periode vóór en na mijn deelname aan het Gap Year-project vergelijk,denk ik dat ik ten eerste beter ben geworden in het nemen van beslissingen.In het begin had ik grote moeite met beslissingen nemen, dus vond ik het moeilijk om zelf keuzes te maken. Ik was erg bang dat er iets vreselijks zou gebeuren als ik de verkeerde beslissing nam, maar nu denk ik dat ik kleine beslissingen goed kan nemen.
Ten tweede,Ik denk dat ik me heb bevrijd van mijn perfectionisme.Ik had altijd lange lijsten met dingen die ik moest doen en vond dat ik alles goed moest doen. Daarom probeerde ik perfect te zijn, maar nu leg ik mezelf niet meer die druk op om perfect te zijn,Ik heb geleerd om dingen los te laten. Ik probeer mijn best te doen zonder mezelf beperkingen op te leggen.
Ten derde,Ik begon zelf op mensen af te stappen en gesprekken aan te knopen.Eerst dacht ik dat ik een verlegen persoon was, maar ik besefte dat ik mezelf ook graag uit en het fijn vind om met anderen samen te zijn. Omdat ik dichter bij hen wilde komen, begon ik zelf als eerste contact te zoeken. Ik denk dat ik mezelf nu beter kan uitdrukken.
-
Het is nog steeds een proces, maar ik denk dat ik op veel vlakken vooruitgang heb geboekt. Dit is mijn derde project dit jaar en, met de vijf maanden die ik tijdens mijn tussenjaar heb opgebouwd,heb ik veel gezien, gehoord en meegemaakt, en veel ingezien en geleerd.Ik heb mezelf ook beter leren begrijpen: wat voor persoon ik ben en wat ik moeilijk vind. De redenen kennen en erkennen is minder frustrerend dan vaag worstelen zonder te weten waarom.
# Dankzij mijn tussenjaar kon ik op eigen kracht sterker worden!
Doordat ik uit mijn dagelijkse routine stapte en in een nieuwe omgeving terechtkwam, ver van mijn ouders en thuis, kon ik beter naar mijn eigen gedachten luisteren.Toen ik op mezelf woonde, daagde ik mezelf uit en probeerde ik veel dingen. Dat gaf me zelfvertrouwen.
-
Tijdens mijn tussenjaar hoopte ik eigenlijk dat ik in 180 graden zou veranderen en een heel ander mens zou worden, maar dat was waarschijnlijk te veel gevraagd. Toch is het voor een mens heel moeilijk om te veranderen. Jarenlang was het leven overweldigend; ik piekerde veel en deed altijd mijn best, maar bleef op dezelfde plek staan. Maar...Tijdens mijn tussenjaar besefte ik dat ik ook hoop kon hebben, ontdekte ik veel positieve eigenschappen van mezelf en leerde ik mezelf beter kennen.Ook had ik vroeger niets wat ik leuk vond, maar ontdekte ik dingen die ik wel leuk vind.
Dat wil niet zeggen dat ik tijdens mijn tussenjaar geen moeilijke momenten heb gehad.Mijn verwarring en sombere gevoelens maakten ook deel uit van wie ik ben, en ik denk dat die momenten me hebben geholpen om sterker te worden.
Ik zou een tussenjaar zeker aanraden aan mensen die hun levensdoel zijn kwijtgeraakt. Ik ben het tussenjaar dat me hoop gaf en me hielp vooruit te komen enorm dankbaar. Bedankt dat je me altijd hebt aangemoedigd en gesteund.
Hoe zag een gewone dag op locatie eruit?
Bij de vrijwilligersorganisatie waar ik werkte,werkten we drie uur, van 10.30 tot 13.30 uur.Misschien kon ik daardoor uitslapen en rustig wakker worden. De accommodatie lag heel dichtbij. Na het werk ging ik naar huis, lunchte ik en had ik vrije tijd.
De werktijden en reistijd waren kort, dus ik had veel vrije tijd voor mezelf. De lokale organisatie is behoorlijk goed georganiseerd. Het is een organisatie die volledig op vrijwilligers draait; sommige mensen doen elke dag vrijwilligerswerk en houden dat consequent vol.In plaats van voedsel dat net over de houdbaarheidsdatum is uit markten of restaurants weg te gooien, haalt de lokale organisatie het op. Het wordt in koelkasten gesorteerd en bewaard en vervolgens uitgedeeld aan arme mensen, ouderen en daklozen.
-
Mijn taken bestonden voornamelijk uit brood in zakken doen op basis van het aantal mensen, voedsel ophalen bij markten, voedsel rechtstreeks bij arme mensen bezorgen, voedsel in bakjes doen, plastic bakjes wassen en drogen, voedsel naar de koelkast dragen zodra het binnenkwam en voedsel weggooien dat er te slecht aan toe was.
Supermarkten zamelen veel zakken met voedsel in en brengen die langs, dus je moet ze allemaal dragen en ze zijn behoorlijk zwaar. Maar om ze in ontvangst te nemen,kwamen er arme mensen, en als iemand me hielp die zware zakken met voedsel te dragen, was ik heel blij en dankbaar.
Mensen die ik op locatie heb ontmoet
De eerste mensen die ik via het project ontmoette, waren Portugese locals die bij de lokale organisatie werkten. De vrijwilligers die hielpen, verschilden per dag van de week. Omdat ik de ochtenddienst had, werkte ik vooral met oudere gepensioneerden: coördinator Anahita, oma Manuela, die samen met mij het brood verwerkte, meneer Manuel, die me vaak plaagde, en Charlotte, een Française met wie ik veel samenwerkte. Er waren ook nog veel anderen, zoals Francisco, Je, Charlotte, enzovoort.
Ik ontmoette ook vrijwilligers zoals ik. Omdat we de accommodatie deelden (zo deelden bijvoorbeeld tien mensen de kamer waarin ik verbleef), was het makkelijk om een band op te bouwen met de andere vrijwilligers. Ik trok vooral met die vrienden op. We gingen samen winkelen en naar clubs, maakten uitstapjes, aten samen en deden rondleidingen die door de lokale organisatie werden georganiseerd. De nationaliteiten waren enorm divers en daardoor leken ook de persoonlijkheden meer uiteen te lopen.Hoewel ik sommige vrienden maar kort kende, was ik heel blij dat we zo hecht konden worden.
Na het tussenjaar
Wanneer je uit je dagelijkse routine stapt en in een nieuwe omgeving terechtkomt, ver van je ouders en thuis, kun je beter naar je eigen gedachten luisteren.Toen ik op mezelf woonde, daagde ik mezelf uit en probeerde ik veel dingen. Dat gaf me zelfvertrouwen.
Tijdens mijn tussenjaar hoopte ik wel dat ik in 180 graden zou veranderen en een heel ander mens zou worden, maar ik denk dat dat te veel gevraagd was. Toch is het voor mensen heel moeilijk om te veranderen. Jarenlang was het leven voor mij overweldigend; ik piekerde veel en deed altijd mijn best, maar bleef op dezelfde plek staan. Toch,Tijdens mijn tussenjaar besefte ik dat ik ook hoop kon hebben, ontdekte ik veel positieve eigenschappen van mezelf en leerde ik mezelf beter kennen.Bovendien had ik eerst niets wat ik leuk vond, maar ontdekte ik dingen die ik leuk vind.
Er waren moeilijke tijden tijdens het tussenjaar, maarmijn gevoelens van verwarring en somberheid maakten ook deel uit van wie ik ben, en ik denk dat die periode me heeft geholpen sterker te worden.
Voor wie een tussenjaar overweegt
Ik zou een tussenjaar zeker aanraden aan mensen die hun levensdoel zijn kwijtgeraakt.Ik ben het tussenjaar dat me hoop gaf en me hielp verder te gaan ontzettend dankbaar, en ik hoop dat jullie dit ook ooit mogen meemaken!
# Mijn persoonlijk aanbevolen plekken!
Ik ben naar Porto in Portugal geweest.Porto ligt in het noorden van Portugal en is vanuit Lissabon in ongeveer drieënhalf uur met de bus te bereiken. De bruggen in Porto zijn erg mooi. Ik denk dat het fijn is om er één à twee nachten te verblijven.
Ik ben ook vaak in Cascais geweest.Je kunt er vanuit Lissabon in een uur met de trein komen. Er is een strand en het is een schilderachtig stadje, dus het was er erg mooi en aangenaam.
Er is ook Cabo da Roca. Veel mensen gaan ook naar Sintra.Ik heb ook de Toren van Belém bezocht en volgens mij ging ik vaak naar het centrum van Lissabon. De parken zijn ook mooi. Als je in de zomer (het hoogseizoen) gaat, lijken er meer activiteiten georganiseerd te worden door lokale groepen! Ik vond het jammer dat ik geen wateractiviteiten kon doen.
# Mijn tips voor een tussenjaar!
- Taal
: Er komen veel vrijwilligers uit Engelstalige landen, dus het is handig om vóór je komst Engels te leren. Alledaagse gesprekken oefenen helpt. Het is aan te raden om je te richten op luisteren en spreken. Maar ook als je niet goed Engels spreekt, kun je je met genoeg zelfvertrouwen toch verstaanbaar maken. Het belangrijkste is zelfvertrouwen: je niet laten ontmoedigen en zelf gesprekken beginnen, maakt veel meer uit.
- Accommodatie
: De accommodatie was een gedeelde slaapzaal (gescheiden op basis van geslacht). Ik verbleef in een kamer voor tien personen. Er waren ook kamers voor vier personen. De bedden waren stapelbedden. Hoewel we een kamer deelden, was het niet oncomfortabel. Het beddengoed werd verschoond en er werd wekelijks schoongemaakt, dus het was schoon en ik was erg tevreden over de accommodatie. In de winter kan het wel wat koud zijn, dus het is verstandig een elektrische deken of verwarmingskussen mee te nemen.
- Maaltijden
: In de accommodatie worden drie maaltijden per dag verzorgd. Het ontbijt bestaat uit ontbijtgranen, melk, fruit en brood; de lunch en het avondeten zijn Portugese gerechten. Het eten was erg lekker. Volgens mij heb ik elke dag heel goed gegeten. Er was altijd fruit, iets lekkers, thee en koffie beschikbaar, dus daar nam ik ook vaak iets van. Als ik af en toe Koreaans eten miste, ging ik naar een Koreaanse supermarkt of een Koreaans restaurant in Portugal. Bij Amahencer Supermarcado vind je een Koreaanse supermarkt en een Koreaans restaurant!!
- Meenemen
: Omdat je misschien gaat winkelen, raad ik aan niet te veel kleding mee te nemen. Je bagage wordt op de terugweg meestal zwaarder, dus je kunt het beste licht inpakken. Met een elektrisch verwarmingskussen, een föhn en cosmetica wordt je verblijf comfortabeler. Als je in de winter gaat, raad ik ook een jas aan die je binnen prettig kunt dragen. Vergeet niet een verzekering af te sluiten.
Mijn tussenjaar was
Ervaringen ★★★★★
: Ik heb allerlei ervaringen opgedaan. Ik ontmoette vrienden met veel verschillende nationaliteiten en leefde op een manier die anders was dan ik gewend was. Ik ontspande met koffie en thee, ging naar clubs en ontdekte kanten van mezelf die ik niet kende. Terugkijkend denk ik dat ik veel dingen heb meegemaakt die ik niet zou hebben meegemaakt als ik in Korea was gebleven.
Leren ★★★★★
: Ik praatte vaak met mensen over dingen die ik moeilijk of zorgwekkend vond, en ik heb veel geleerd.
Omgeving ★★★★★
: Lissabon was zo'n prachtige stad. De accommodatie was schoon, de maaltijden werden verzorgd en het was er comfortabel. Eigenlijk was de omgeving perfect.
Veiligheid ★★★★★
: Portugal is relatief veilig. Er zijn zakkenrollers, maar zakkenrollen lijkt er minder vaak voor te komen dan in andere delen van Europa en het voelt er veilig. Bovendien waren er medewerkers van de lokale organisatie, waardoor ik me op mijn gemak voelde.
Vrije tijd ★★★★★
: Er was zoveel vrije tijd dat ik soms niets te doen had en me een beetje verveelde. Het voordeel is wel dat je buiten de vrijwilligersuren veel tijd voor jezelf hebt.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
