Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Verschuiving in waarden: van ‘delen’ naar ‘samen groeien’ #Ervaring met het leven in een Keniaanse gemeenschap; de gastvrijheid en liefde van de lokale bevolking #Voldoening, inspiratie, dankbaarheid
Vroeger dacht ik dat vrijwilligerswerk doen om iemand in moeilijkheden te helpen, als ik de middelen had, voldoening gaf. Als ik om me heen keek, leek de wereld minder te draaien om iemand die een ander helpt en meer op een plek waar mensen op een vriendelijke manier op elkaar steunen en samen groeien. Vrijwilligerswerk in een gemeenschap in een dorp in Kenia, Afrika Yang Geum-suk, Gap Year-deelnemer ‘Gapper’ (52, kantoormedewerker) / Gap Year van 6 weken |
# Ik had de kans nodig om stil te staan bij mijn omgeving.
Tijdens mijn 27 jaar werken heb ik een sabbatical genomen,en had ik de kans nodig om met een frisse blik naar mezelf, mijn beroep, de kinderen met wie ik na mijn terugkeer aan het werk zou zijn en mijn omgeving te kijken.
Nadat ik in mei een vrijwilligersprogramma van vier weken had afgerond bij een instelling voor kinderen met een beperking in Cambodja, besloot ik vrijwilligerswerk te gaan doen in Afrika. Ik was benieuwd naar het onderwijs in Afrika en wilde onderzoeken of er na mijn pensioen mogelijkheden zouden zijn om vrijwilligerswerk te doen waarbij mijn ervaring van nut kon zijn.
Bij dit Gap Year-projectwilde ik de onvolwassenheid of passie naar boven halen en laten rijpen die verborgen zat achter een overdreven plichtsbesef of gezag, ontstaan doordat ik jarenlang in een sleur als ‘leraar’ had geleefd.ennadenken over manieren waarop ik de kennis die ik door ervaring had opgedaan binnen mijn mogelijkheden kon inzetten om anderen te helpen.Dat stelde ik mezelf als doel en toen vertrok ik.
* Voor mevrouw Yang Geum-suk, die op haar leven wilde terugkijken en het op een rijtje wilde zetten, werd dagelijks een persoonlijk, op maat gemaakt 1-op-1-missieprogramma aangeboden voor zelfreflectie, nieuwe perspectieven en uitdagingen. Ook kreeg ze een Gap Year-notitieboek om te reflecteren en plannen te maken.
# Ik kreeg gastvrijheid die alle ongemakken ruimschoots goedmaakte, tot de dag waarop ik terugkeerde.
Voor mijn vertrek stuurden ze me voorbeelden van de ervaringen van andere vrijwilligers,dus had ik me mentaal voorbereid op de ongemakken van het plaatselijke leven en kon ik me er redelijk goed mee redden.
Het gezin van Joshua, mijn gastheer, was een groot huishouden met drie generaties. Omdat het schoolvakantie was, waren er zeven kinderen, naast gasten en werknemers. Het was een warm huis waar voortdurend mensen in- en uitliepen.In het begin merkte ik het niet, maar na verloop van tijd besefte ik dat de vele gezinsleden hun doen en laten aanpasten om rekening met mij te houden en er alles aan deden om te voorkomen dat ik me ongemakkelijk zou voelen.
Ik geloof dat ik gastvrijheid heb ontvangen die alle ongemakken ruimschoots goedmaakte, tot de dag waarop ik terugkeerde.
# Ik ontving meer liefde dan ik gaf.
Ik ben dankbaar voor de medewerkers van Gap Year die graag de mogelijkheid voor me creëerden om deel te nemen, en voor de vele lokale Keniaanse medewerkers die me met open armen ontvingen.
Ik heb nog steeds contact met het gastgezin waar ik verbleef en met het gastgezin in Nairobi waar ik verbleef toen mijn terugreis door een tyfoon in Hongkong werd uitgesteld.
Ik begon met de gedachte dat ik iets wilde betekenen voor de kinderen in Afrika, maar net als in Cambodja ontving ik meer liefde dan ik gaf.
Toen ik zag hoe enthousiast en dankbaar de lokale leerkrachten en kinderen reageerden op kleine voorbereidingen, voelde ik me zowel beschaamd als dankbaar. Ik had gekleurd papier, kleurrijke ballonnen en kleurpotloden meegenomen, zodat we op elk moment leuke activiteiten konden doen, maarik maakte me zelfs zorgen dat de spullen die ik had meegenomen de lokale leerkrachten en kinderen misschien zouden afleiden,and I was deeply impressed by how they had fun and studied, taught and learned diligently even without those materials.
# Na terugkeer van mijn Gap Year
Ik leidde een leven waarin ik het alleen druk had met mezelf en mijn gezin. Af en toe dacht ik dat vrijwilligerswerk doen voor iemand in moeilijkheden voldoening gaf, als ik de middelen had.
Als ik om me heen keek, zag ik niet zozeer het idee dat iemand een ander helpt,maar een plek waar mensen op een vriendelijke manier op elkaar steunden en samen groeiden.
# Voor toekomstige deelnemers
Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat alles — van het weer tot banken, telecommunicatie, vervoer, water, elektriciteit en gas, en zelfs overheidsadministratie — over het algemeen onregelmatig en vaak onvoorspelbaar was. Daardoor leken er zelfs voor een coördinator veel problemen te zijn die niet te vermijden of terug te draaien waren.Geduldig wachten en de ontspannen tijd van Afrika voelen en ervan genieten was een heel fijne ervaring.
# Mijn Gap Year-tips
- Afspreekpunt
Ik kwam aan op Jomo Kenyatta International Airport in Nairobi, liep naar buiten via de uitgang en vond zonder moeite de directeur, die een bord met ‘Gap Year’ vasthield.
Er verzamelde zich meteen een grote menigte in de aankomsthal. Het kostte daardoor veel tijd om door de immigratiecontrole te komen, mijn bagage op te halen en die opnieuw bij de douane te laten controleren. De drie dorpsbewoners die me kwamen ophalenmaakten zich zorgen dat mijn vertraging misschien kwam doordat ze zich onvoldoende hadden voorbereid of me niet goed hadden begeleid, of door problemen met de procedures. Ik voelde me heel welkom.
- Taal
Voor ingewikkelde of lange gesprekken gebruikte ik soms een vertaalapp. Maar dankzij het goede inschattingsvermogen van de lokale coördinator Kennedy, die me altijd begeleidde bij de vrijwilligersactiviteiten in het weeshuis en op school, kon ik zonder veel moeite duidelijk maken wat nodig was. De kinderen in het weeshuis en de leerlingen op school stonden open voor allerlei talen uit verschillende landen en wilden me graag Swahili, de lokale taal, leren, hoewel ik een vreemde voor hen was.
In plaats van hen te benaderen als iemand die zijn kennis kwam overbrengen, vroeg ik hun — en zei dat ik geen Engels of Swahili kende — of ik met hen mocht spelen en samen Engels en Swahili mocht leren.De kinderen begrepen juist mijn gebrekkige Engels, wachtten op me en moedigden me aan.Ik maakte van tevoren presentatiemateriaal op mijn laptop om te laten zien hoe ik de les wilde geven. Dat liet ik de kinderen kort voor de les zien, waarna ik met de hulp van Kennedy lesgaf.
- Benodigdheden
Toen ik erheen ging, was het kouder dan ik had verwacht, dus droeg ik bijna geen zomerkleding. ’s Ochtends en ’s avonds had ik een dikke gewatteerde jas nodig en ik sliep zelfs in warme kleren.
# Mijn reistips
Ik bezocht zowel de Masai Mara als het Nakurumeer. Omdat het geen gemakkelijke route was om alleen af te leggen, ben ik dankbaar voor Willy, die urenlang reed, en voor Kennedy, die me vergezelde. Ook de tijd aan het Nakurumeer met Kennedy’s vrouw Benina en Willy’s neef Karif was heel fijn. Persoonlijk was het een onvergetelijke ervaring.
Mijn tussenjaar was
Ervaring ★★★★★
Het was een nog betere ervaring dan ik had gehoopt.
Leren ★★★★★
Ook het leren overtrof mijn verwachtingen.
Veiligheid ★★★★★
Zelfs bij wandelingen in de buurt werden we altijd begeleid door lokale medewerkers of familie. Zolang je niet laat op de avond alleen op pad gaat, lijken er geen veiligheidsproblemen te zijn.
Vrije tijd★★★★★
Kennedy was van begin tot eind bij ons en bleef zelfs bij ons terwijl we tickets opnieuw regelden en wachtten nadat er een probleem met het vliegtuig was ontstaan. Ik ben Kennedy echt dankbaar voor de zorgvuldige en verantwoordelijke manier waarop alles is afgehandeld.
Vroeger dacht ik dat vrijwilligerswerk doen om iemand in moeilijkheden te helpen, als ik de middelen had, voldoening gaf. Als ik om me heen keek, leek de wereld minder te draaien om iemand die een ander helpt en meer op een plek waar mensen op een vriendelijke manier op elkaar steunen en samen groeien. Vrijwilligerswerk in een gemeenschap in een dorp in Kenia, Afrika Yang Geum-suk, Gap Year-deelnemer ‘Gapper’ (52, kantoormedewerker) / Gap Year van 6 weken |
# Ik had de kans nodig om stil te staan bij mijn omgeving.
Tijdens mijn 27 jaar werken heb ik een sabbatical genomen,en had ik de kans nodig om met een frisse blik naar mezelf, mijn beroep, de kinderen met wie ik na mijn terugkeer aan het werk zou zijn en mijn omgeving te kijken.
Nadat ik in mei een vrijwilligersprogramma van vier weken had afgerond bij een instelling voor kinderen met een beperking in Cambodja, besloot ik vrijwilligerswerk te gaan doen in Afrika. Ik was benieuwd naar het onderwijs in Afrika en wilde onderzoeken of er na mijn pensioen mogelijkheden zouden zijn om vrijwilligerswerk te doen waarbij mijn ervaring van nut kon zijn.
Bij dit Gap Year-projectwilde ik de onvolwassenheid of passie naar boven halen en laten rijpen die verborgen zat achter een overdreven plichtsbesef of gezag, ontstaan doordat ik jarenlang in een sleur als ‘leraar’ had geleefd.ennadenken over manieren waarop ik de kennis die ik door ervaring had opgedaan binnen mijn mogelijkheden kon inzetten om anderen te helpen.Dat stelde ik mezelf als doel en toen vertrok ik.
* Voor mevrouw Yang Geum-suk, die op haar leven wilde terugkijken en het op een rijtje wilde zetten, werd dagelijks een persoonlijk, op maat gemaakt 1-op-1-missieprogramma aangeboden voor zelfreflectie, nieuwe perspectieven en uitdagingen. Ook kreeg ze een Gap Year-notitieboek om te reflecteren en plannen te maken.
# Ik kreeg gastvrijheid die alle ongemakken ruimschoots goedmaakte, tot de dag waarop ik terugkeerde.
Voor mijn vertrek stuurden ze me voorbeelden van de ervaringen van andere vrijwilligers,dus had ik me mentaal voorbereid op de ongemakken van het plaatselijke leven en kon ik me er redelijk goed mee redden.
Het gezin van Joshua, mijn gastheer, was een groot huishouden met drie generaties. Omdat het schoolvakantie was, waren er zeven kinderen, naast gasten en werknemers. Het was een warm huis waar voortdurend mensen in- en uitliepen.In het begin merkte ik het niet, maar na verloop van tijd besefte ik dat de vele gezinsleden hun doen en laten aanpasten om rekening met mij te houden en er alles aan deden om te voorkomen dat ik me ongemakkelijk zou voelen.
Ik geloof dat ik gastvrijheid heb ontvangen die alle ongemakken ruimschoots goedmaakte, tot de dag waarop ik terugkeerde.
# Ik ontving meer liefde dan ik gaf.
Ik ben dankbaar voor de medewerkers van Gap Year die graag de mogelijkheid voor me creëerden om deel te nemen, en voor de vele lokale Keniaanse medewerkers die me met open armen ontvingen.
Ik heb nog steeds contact met het gastgezin waar ik verbleef en met het gastgezin in Nairobi waar ik verbleef toen mijn terugreis door een tyfoon in Hongkong werd uitgesteld.
Ik begon met de gedachte dat ik iets wilde betekenen voor de kinderen in Afrika, maar net als in Cambodja ontving ik meer liefde dan ik gaf.
Toen ik zag hoe enthousiast en dankbaar de lokale leerkrachten en kinderen reageerden op kleine voorbereidingen, voelde ik me zowel beschaamd als dankbaar. Ik had gekleurd papier, kleurrijke ballonnen en kleurpotloden meegenomen, zodat we op elk moment leuke activiteiten konden doen, maarik maakte me zelfs zorgen dat de spullen die ik had meegenomen de lokale leerkrachten en kinderen misschien zouden afleiden,and I was deeply impressed by how they had fun and studied, taught and learned diligently even without those materials.
# Na terugkeer van mijn Gap Year
Ik leidde een leven waarin ik het alleen druk had met mezelf en mijn gezin. Af en toe dacht ik dat vrijwilligerswerk doen voor iemand in moeilijkheden voldoening gaf, als ik de middelen had.
Als ik om me heen keek, zag ik niet zozeer het idee dat iemand een ander helpt,maar een plek waar mensen op een vriendelijke manier op elkaar steunden en samen groeiden.
# Voor toekomstige deelnemers
Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat alles — van het weer tot banken, telecommunicatie, vervoer, water, elektriciteit en gas, en zelfs overheidsadministratie — over het algemeen onregelmatig en vaak onvoorspelbaar was. Daardoor leken er zelfs voor een coördinator veel problemen te zijn die niet te vermijden of terug te draaien waren.Geduldig wachten en de ontspannen tijd van Afrika voelen en ervan genieten was een heel fijne ervaring.
# Mijn Gap Year-tips
- Afspreekpunt
Ik kwam aan op Jomo Kenyatta International Airport in Nairobi, liep naar buiten via de uitgang en vond zonder moeite de directeur, die een bord met ‘Gap Year’ vasthield.
Er verzamelde zich meteen een grote menigte in de aankomsthal. Het kostte daardoor veel tijd om door de immigratiecontrole te komen, mijn bagage op te halen en die opnieuw bij de douane te laten controleren. De drie dorpsbewoners die me kwamen ophalenmaakten zich zorgen dat mijn vertraging misschien kwam doordat ze zich onvoldoende hadden voorbereid of me niet goed hadden begeleid, of door problemen met de procedures. Ik voelde me heel welkom.
- Taal
Voor ingewikkelde of lange gesprekken gebruikte ik soms een vertaalapp. Maar dankzij het goede inschattingsvermogen van de lokale coördinator Kennedy, die me altijd begeleidde bij de vrijwilligersactiviteiten in het weeshuis en op school, kon ik zonder veel moeite duidelijk maken wat nodig was. De kinderen in het weeshuis en de leerlingen op school stonden open voor allerlei talen uit verschillende landen en wilden me graag Swahili, de lokale taal, leren, hoewel ik een vreemde voor hen was.
In plaats van hen te benaderen als iemand die zijn kennis kwam overbrengen, vroeg ik hun — en zei dat ik geen Engels of Swahili kende — of ik met hen mocht spelen en samen Engels en Swahili mocht leren.De kinderen begrepen juist mijn gebrekkige Engels, wachtten op me en moedigden me aan.Ik maakte van tevoren presentatiemateriaal op mijn laptop om te laten zien hoe ik de les wilde geven. Dat liet ik de kinderen kort voor de les zien, waarna ik met de hulp van Kennedy lesgaf.
- Benodigdheden
Toen ik erheen ging, was het kouder dan ik had verwacht, dus droeg ik bijna geen zomerkleding. ’s Ochtends en ’s avonds had ik een dikke gewatteerde jas nodig en ik sliep zelfs in warme kleren.
# Mijn reistips
Ik bezocht zowel de Masai Mara als het Nakurumeer. Omdat het geen gemakkelijke route was om alleen af te leggen, ben ik dankbaar voor Willy, die urenlang reed, en voor Kennedy, die me vergezelde. Ook de tijd aan het Nakurumeer met Kennedy’s vrouw Benina en Willy’s neef Karif was heel fijn. Persoonlijk was het een onvergetelijke ervaring.
Mijn tussenjaar was
Ervaring ★★★★★
Het was een nog betere ervaring dan ik had gehoopt.
Leren ★★★★★
Ook het leren overtrof mijn verwachtingen.
Veiligheid ★★★★★
Zelfs bij wandelingen in de buurt werden we altijd begeleid door lokale medewerkers of familie. Zolang je niet laat op de avond alleen op pad gaat, lijken er geen veiligheidsproblemen te zijn.
Vrije tijd★★★★★
Kennedy was van begin tot eind bij ons en bleef zelfs bij ons terwijl we tickets opnieuw regelden en wachtten nadat er een probleem met het vliegtuig was ontstaan. Ik ben Kennedy echt dankbaar voor de zorgvuldige en verantwoordelijke manier waarop alles is afgehandeld.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
