Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Toekomstplannen werden concreet #Praktische ervaring bij een ngo; tijd midden in de natuur #De schoonheid van de Thaise natuur
[Buitenlandse stage/Internationale ontwikkeling] Harvardstudent trekt naar Thailand om de wereld mooier te maken Lee Seongbin, deelnemer aan een tussenjaar (24, student) / tussenjaar van 12 weken
* Deze recensie is een vertaalde en bewerkte versie van de getuigenis die de deelnemer rechtstreeks bij de lokale organisatie heeft achtergelaten.
|
Een project dat me aansprak na mijn militaire dienst, toen ik iets bijzonders wilde meemaken
In Korea had ik eerder koffie, rubberen armbandjes en T-shirts verkocht voor een Koreaanse ngo die in Kenia actief is. Ik maakte ook pakketjes met materialen voor wanten om op straat te verkopen; de afgewerkte wanten werden naar de Koreaanse ngo gestuurd. Over het algemeen leek het erop dat Koreanen vaker aan Afrika doneren of Afrika helpen dan Zuidoost-Aziatische landen.
Voortbouwend op die ervaringwas mijn projectidee in Thailand om kalenders en notitiekaartjes te maken en die via een Koreaanse crowdfundingwebsite te verkopen.Destijds waren crowdfundingwebsites erg populair in Korea en verkochten mensen allerlei producten om hun campagnes te laten slagen. Toen ik aankwam, leerde een voormalige vrijwilliger, Dawn, de kinderen met pastelkrijtjes mooie bedankkaartjes te maken. Ik besloot die techniek te gebruiken voor mijn kalenders en notitiekaartjes.
In Chiang Mai vond ik geschikt papier en de juiste formaten voor de kalenders en notitiekaartjes. Nadat ik een paar passende ontwerpen had gemaakt, vond ik een drukkerij en liet ik proefexemplaren maken. De kalender ziet eruit zoals op de afbeelding hierboven.
Daarna schreef ik een introductie van de lokale organisatie en een toelichting op het projectidee voor op de website. Helaas werden al mijn plannen stilgelegd door een motorongeluk. Gelukkig keerde Dawn, die een groot deel van mijn projectplan had geïnspireerd, na haar behandeling en ontslag uit het ziekenhuis terug naar de lokale organisatie om ongeveer tien dagen vrijwilligerswerk te doen, zodra ik weer aan de slag kon.
Ze hielp enorm met het maken van meer kunstwerken met de kinderen, het verbeteren van mijn productontwerpen en de financiële aspecten van de campagne.Uiteindelijk lanceerde ik de crowdfundingcampagne op 20 februari. Mijn doel was om vóór de deadline van 13 maart 1.000 dollar op te halen.Dat was mijn doel.
Ik maakte reclame voor de crowdfundingcampagne op Facebook, Instagram en verschillende Koreaanse websites. Onze campagne kreeg enkele toezeggingen, maar helaas haalden we ons einddoel niet en ontvingen we dus geen geld. Het spijt me dat mijn project niet kon doorgaan, maar deze ervaring gaf me het vertrouwen dat ik bij een volgende inzamelingsactie producten van hogere kwaliteit kan maken en een beter team kan samenstellen.
Ik heb dit project ook nog niet opgegeven. Nu ik weer in Korea ben, zoek ik naar andere manieren om de kalenders en notitiekaartjes via scholen of rommelmarkten te verkopen. Een vriend van me heeft een drukkerij, dus als er genoeg vraag is, wil ik ze ook in Korea laten maken.
Motorongeluk — mijn besluit om ondanks alles bij de lokale organisatie te blijven
* Afhankelijk van de accommodatie reizen deelnemers soms samen met andere vrijwilligers per fiets of motor. Tijdens de voorbereidende vrijwilligersopleiding krijgen ze instructies over motorveiligheid.
Korean Gap Year raadt deelnemers echter af om op een motor te rijden, omwille van hun veiligheid. Als je toch moet rijden, doe dat dan alleen als je een internationaal rijbewijs hebt.
|
Mijn laatste weekend bij de lokale organisatie gingen enkele kinderen en vrijwilligers, onder wie ikzelf, naar een waterval in de buurt. Het water was heel helder en het weer en het landschap waren perfect. Ik vond het erg jammer dat ik door het ongeluk niet met de kinderen in het water kon spelen. Tochwas ik naar Thailand gekomen om hulp te bieden, maar heb ik zelf veel meer geleerd en veel hulp gekregen.
Door mijn algehele stage-ervaring in Thailand kon ik concreter over mijn toekomstplannen nadenken.Door zelf te ervaren hoe een ngo werkt en wat de specifieke behoeften van de kinderen zijn, heb ik veel praktische kennis opgedaan.
Ik heb nog niet besloten wat ik na mijn afstuderen ga doen: generalist of specialist worden, een vervolgopleiding volgen, bij een ngo werken of bij een ander bedrijf. Maar één ding weet ik zeker: ik ga werk doen waarmee ik anderen help, en ik hoop deze organisatie ooit weer eens te bezoeken.
[Buitenlandse stage/Internationale ontwikkeling] Harvardstudent trekt naar Thailand om de wereld mooier te maken Lee Seongbin, deelnemer aan een tussenjaar (24, student) / tussenjaar van 12 weken
* Deze recensie is een vertaalde en bewerkte versie van de getuigenis die de deelnemer rechtstreeks bij de lokale organisatie heeft achtergelaten.
|
Een project dat me aansprak na mijn militaire dienst, toen ik iets bijzonders wilde meemaken
In Korea had ik eerder koffie, rubberen armbandjes en T-shirts verkocht voor een Koreaanse ngo die in Kenia actief is. Ik maakte ook pakketjes met materialen voor wanten om op straat te verkopen; de afgewerkte wanten werden naar de Koreaanse ngo gestuurd. Over het algemeen leek het erop dat Koreanen vaker aan Afrika doneren of Afrika helpen dan Zuidoost-Aziatische landen.
Voortbouwend op die ervaringwas mijn projectidee in Thailand om kalenders en notitiekaartjes te maken en die via een Koreaanse crowdfundingwebsite te verkopen.Destijds waren crowdfundingwebsites erg populair in Korea en verkochten mensen allerlei producten om hun campagnes te laten slagen. Toen ik aankwam, leerde een voormalige vrijwilliger, Dawn, de kinderen met pastelkrijtjes mooie bedankkaartjes te maken. Ik besloot die techniek te gebruiken voor mijn kalenders en notitiekaartjes.
In Chiang Mai vond ik geschikt papier en de juiste formaten voor de kalenders en notitiekaartjes. Nadat ik een paar passende ontwerpen had gemaakt, vond ik een drukkerij en liet ik proefexemplaren maken. De kalender ziet eruit zoals op de afbeelding hierboven.
Daarna schreef ik een introductie van de lokale organisatie en een toelichting op het projectidee voor op de website. Helaas werden al mijn plannen stilgelegd door een motorongeluk. Gelukkig keerde Dawn, die een groot deel van mijn projectplan had geïnspireerd, na haar behandeling en ontslag uit het ziekenhuis terug naar de lokale organisatie om ongeveer tien dagen vrijwilligerswerk te doen, zodra ik weer aan de slag kon.
Ze hielp enorm met het maken van meer kunstwerken met de kinderen, het verbeteren van mijn productontwerpen en de financiële aspecten van de campagne.Uiteindelijk lanceerde ik de crowdfundingcampagne op 20 februari. Mijn doel was om vóór de deadline van 13 maart 1.000 dollar op te halen.Dat was mijn doel.
Ik maakte reclame voor de crowdfundingcampagne op Facebook, Instagram en verschillende Koreaanse websites. Onze campagne kreeg enkele toezeggingen, maar helaas haalden we ons einddoel niet en ontvingen we dus geen geld. Het spijt me dat mijn project niet kon doorgaan, maar deze ervaring gaf me het vertrouwen dat ik bij een volgende inzamelingsactie producten van hogere kwaliteit kan maken en een beter team kan samenstellen.
Ik heb dit project ook nog niet opgegeven. Nu ik weer in Korea ben, zoek ik naar andere manieren om de kalenders en notitiekaartjes via scholen of rommelmarkten te verkopen. Een vriend van me heeft een drukkerij, dus als er genoeg vraag is, wil ik ze ook in Korea laten maken.
Motorongeluk — mijn besluit om ondanks alles bij de lokale organisatie te blijven
* Afhankelijk van de accommodatie reizen deelnemers soms samen met andere vrijwilligers per fiets of motor. Tijdens de voorbereidende vrijwilligersopleiding krijgen ze instructies over motorveiligheid.
Korean Gap Year raadt deelnemers echter af om op een motor te rijden, omwille van hun veiligheid. Als je toch moet rijden, doe dat dan alleen als je een internationaal rijbewijs hebt.
|
Mijn laatste weekend bij de lokale organisatie gingen enkele kinderen en vrijwilligers, onder wie ikzelf, naar een waterval in de buurt. Het water was heel helder en het weer en het landschap waren perfect. Ik vond het erg jammer dat ik door het ongeluk niet met de kinderen in het water kon spelen. Tochwas ik naar Thailand gekomen om hulp te bieden, maar heb ik zelf veel meer geleerd en veel hulp gekregen.
Door mijn algehele stage-ervaring in Thailand kon ik concreter over mijn toekomstplannen nadenken.Door zelf te ervaren hoe een ngo werkt en wat de specifieke behoeften van de kinderen zijn, heb ik veel praktische kennis opgedaan.
Ik heb nog niet besloten wat ik na mijn afstuderen ga doen: generalist of specialist worden, een vervolgopleiding volgen, bij een ngo werken of bij een ander bedrijf. Maar één ding weet ik zeker: ik ga werk doen waarmee ik anderen help, en ik hoop deze organisatie ooit weer eens te bezoeken.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
