#Ik heb geleerd van mezelf te houden #Dankbaarheid voor kleine dingen; duidelijkheid over mijn loopbaanrichting #Het heeft me gemotiveerd om een beter mens te worden.

"Door dit vrijwilligerswerk besefte ik hoeveel dingen in mijn dagelijks leven me gelukkig maakten, zonder dat ik dat eerder had ingezien. Bovenal leerde ik dat heel kleine en alledaagse dingen voor iemand een groot geluk kunnen betekenen."
Vrijwilligerswerk met Vietnamese kinderen met een beperking, dat hoop brengt aan gekwetste kinderen Deelnemer Jeong Hye-mi (25) / tussenjaar van 4 weken
|
# Ik besloot mee te doen in de hoop ook maar een beetje beter te worden dan ik nu ben!

Ik wilde heel graag minstens één keer vrijwilligerswerk in het buitenland doen. Daarom zocht ik op internet naar GapYear. Ik vond het fijn dat er verschillende projecten waren en vooral dat ik zelf de periode kon kiezen. Daarom besloot ik aan een GapYear-project mee te doen.
En Via GapYear hoopte ik minstens een beetje beter te worden dan ik nu ben.
Voordat ik aan het vrijwilligerswerk begon, maakte ik me veel zorgen. Ik vroeg me van alles af: of ik me daar goed zou kunnen aanpassen, of ik met anderen zou kunnen opschieten... Toch volgde ik de aanwijzingen van GapYear en ging ik op pad. Daardoor ben ik, zo lijkt het, zonder grote problemen teruggekomen.De plek waar ik oorspronkelijk vrijwilligerswerk wilde doen, was vol, dus uiteindelijk ging ik ergens anders aan de slag. Dat was een beetje teleurstellend, maar het viel mee.
# Ik heb veel geleerd van de kinderen en door te kijken naar de leerkrachten in het centrum

Het dagelijkse werk bestond vooral uit met de kinderen een balspel doen, ze eten geven en massages geven. Ik heb fysiotherapie gestudeerd en wilde hen daar graag een beetje mee helpen, maar helaas kon dat niet. Dat vond ik jammer en ik was er persoonlijk gefrustreerd over. Naarmate de tijd verstreek, dacht ik steeds vaker dat ik de kinderen meer had kunnen helpen als ik klinische ervaring had gehad.
Hoewel ik niet veel kon helpen, heb ik veel geleerd van de kinderen en door de leerkrachten in het centrum aan het werk te zien.Het is verkeerd om mijn geluk te zoeken door mezelf met anderen te vergelijken, maar door dit vrijwilligerswerk besefte ik hoeveel dingen in mijn dagelijks leven me gelukkig maakten, zonder dat ik dat eerder had ingezien. Bovenal leerde ik dat heel kleine, alledaagse dingen voor iemand enorm veel geluk kunnen betekenen.
Vroeger vond ik het belangrijk hoe ik op anderen overkwam en probeerde ik een goede indruk te maken. Maar doordat ik in het buitenland woonde, voelde ik me meer op mijn gemak. Toen ik deed wat ik wilde en handelde zoals ik zelf dacht, voelde dat veel prettiger en beter dan ik had verwacht.
Mensen zoals ik, die zich veel zorgen maken over de mening van anderen, zouden moeten gaan doen wat ze zelf willen.Na een maand op die manier te hebben geleefd, kwam ik terug en begon ik ook in Korea mezelf centraal te stellen in mijn gedachten en handelen. Dat betekent niet dat ik onattent of egoïstisch ben; ik ben me juist veel minder gaan bezighouden met hoe anderen mij zien.
# Ik deed mee aan het vrijwilligerswerk toen ik me zorgen maakte over mijn loopbaan. Terug in Korea besloot ik welke richting ik op wilde!

EnIk was volop aan het nadenken over wat ik wilde doen. Doordat ik steeds kinderen met een beperking zag,vroeg ik me steeds af hoe ik die kinderen met behandelingen kon helpen.Daarom ben ik van plan om me ook na mijn terugkeer naar Korea te verdiepen in werk op dat gebied.
Door daar samen te leven met kinderen met een beperking, namen mijn vooroordelen en mijn afkeer van beperkingen sterk af. Een beperking leek vroeger iets enorms, en ik dacht dat die mensen anders waren dan ik. Nu denk ik dat het gewoon mensen zijn van wie het lichaam wat ongemakkelijk aanvoelt of ziek is—mensen zoals wij.
Ik heb daar ook nieuwe mensen ontmoet met wie ik nog steeds contact houd. Zulke onverwachte contacten leggen vind ik heel bijzonder. Het was ook fijn dat de periode waarin drie Koreanen daar actief waren, samenviel met die van mij. Zo werden we bevriend en hadden we het samen naar ons zin.



"Door dit vrijwilligerswerk besefte ik hoeveel dingen in mijn dagelijks leven me gelukkig maakten, zonder dat ik dat eerder had ingezien. Bovenal leerde ik dat heel kleine en alledaagse dingen voor iemand een groot geluk kunnen betekenen."
Vrijwilligerswerk met Vietnamese kinderen met een beperking, dat hoop brengt aan gekwetste kinderen Deelnemer Jeong Hye-mi (25) / tussenjaar van 4 weken
|
# Ik besloot mee te doen in de hoop ook maar een beetje beter te worden dan ik nu ben!

Ik wilde heel graag minstens één keer vrijwilligerswerk in het buitenland doen. Daarom zocht ik op internet naar GapYear. Ik vond het fijn dat er verschillende projecten waren en vooral dat ik zelf de periode kon kiezen. Daarom besloot ik aan een GapYear-project mee te doen.
En Via GapYear hoopte ik minstens een beetje beter te worden dan ik nu ben.
Voordat ik aan het vrijwilligerswerk begon, maakte ik me veel zorgen. Ik vroeg me van alles af: of ik me daar goed zou kunnen aanpassen, of ik met anderen zou kunnen opschieten... Toch volgde ik de aanwijzingen van GapYear en ging ik op pad. Daardoor ben ik, zo lijkt het, zonder grote problemen teruggekomen.De plek waar ik oorspronkelijk vrijwilligerswerk wilde doen, was vol, dus uiteindelijk ging ik ergens anders aan de slag. Dat was een beetje teleurstellend, maar het viel mee.
# Ik heb veel geleerd van de kinderen en door te kijken naar de leerkrachten in het centrum

Het dagelijkse werk bestond vooral uit met de kinderen een balspel doen, ze eten geven en massages geven. Ik heb fysiotherapie gestudeerd en wilde hen daar graag een beetje mee helpen, maar helaas kon dat niet. Dat vond ik jammer en ik was er persoonlijk gefrustreerd over. Naarmate de tijd verstreek, dacht ik steeds vaker dat ik de kinderen meer had kunnen helpen als ik klinische ervaring had gehad.
Hoewel ik niet veel kon helpen, heb ik veel geleerd van de kinderen en door de leerkrachten in het centrum aan het werk te zien.Het is verkeerd om mijn geluk te zoeken door mezelf met anderen te vergelijken, maar door dit vrijwilligerswerk besefte ik hoeveel dingen in mijn dagelijks leven me gelukkig maakten, zonder dat ik dat eerder had ingezien. Bovenal leerde ik dat heel kleine, alledaagse dingen voor iemand enorm veel geluk kunnen betekenen.
Vroeger vond ik het belangrijk hoe ik op anderen overkwam en probeerde ik een goede indruk te maken. Maar doordat ik in het buitenland woonde, voelde ik me meer op mijn gemak. Toen ik deed wat ik wilde en handelde zoals ik zelf dacht, voelde dat veel prettiger en beter dan ik had verwacht.
Mensen zoals ik, die zich veel zorgen maken over de mening van anderen, zouden moeten gaan doen wat ze zelf willen.Na een maand op die manier te hebben geleefd, kwam ik terug en begon ik ook in Korea mezelf centraal te stellen in mijn gedachten en handelen. Dat betekent niet dat ik onattent of egoïstisch ben; ik ben me juist veel minder gaan bezighouden met hoe anderen mij zien.
# Ik deed mee aan het vrijwilligerswerk toen ik me zorgen maakte over mijn loopbaan. Terug in Korea besloot ik welke richting ik op wilde!

EnIk was volop aan het nadenken over wat ik wilde doen. Doordat ik steeds kinderen met een beperking zag,vroeg ik me steeds af hoe ik die kinderen met behandelingen kon helpen.Daarom ben ik van plan om me ook na mijn terugkeer naar Korea te verdiepen in werk op dat gebied.
Door daar samen te leven met kinderen met een beperking, namen mijn vooroordelen en mijn afkeer van beperkingen sterk af. Een beperking leek vroeger iets enorms, en ik dacht dat die mensen anders waren dan ik. Nu denk ik dat het gewoon mensen zijn van wie het lichaam wat ongemakkelijk aanvoelt of ziek is—mensen zoals wij.
Ik heb daar ook nieuwe mensen ontmoet met wie ik nog steeds contact houd. Zulke onverwachte contacten leggen vind ik heel bijzonder. Het was ook fijn dat de periode waarin drie Koreanen daar actief waren, samenviel met die van mij. Zo werden we bevriend en hadden we het samen naar ons zin.


De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.