#Minder angst voor uitdagingen en aanpassing #Ervaring met het redden van wilde dieren #Ik wou dat ik niet zo bang was geweest

"Mijn angst om ergens aan te beginnen en naar onbekende plekken te gaan is echt een stuk minder geworden. Ik maakte me veel zorgen over de taal en zei in het begin geen woord, maar naarmate ik langer bleef, begon ik zelfs al was het maar kort te praten, deed ik mijn best om te begrijpen wat er werd gezegd en werd ik een stuk positiever :)"
Volunteer rescue work in Singapore for rare wild animals injured physically and emotionally Deelnemer Lee Jeong-a (23 jaar, universiteitsstudent) / nam 2 weken deel
|
# Ik hoop dat mijn verhaal mensen helpt die, net als ik, niet zo goed zijn in Engels :)

Ik ben een gewone 23-jarige universiteitsstudent ☺
Dit is de tweede keer dat ik vrijwilligerswerk in het buitenland doe, maarhet was de eerste keer dat ik vrijwilligerswerk met dieren deed, en Engels was sowieso niet mijn sterkste kant.Ik hoop dat deze ervaring mensen die, net als ik, denken dat ze niet goed zijn in Engels een beetje helpt. :)
De reden dat ik voor het Gap Year-project koos, was dat ik eerder in Mongolië vrijwilligerswerk in het onderwijs en praktisch vrijwilligerswerk had gedaan: lesgeven aan kinderen, schilderen, onkruid wieden, straatlantaarns plaatsen, enzovoort,Mijn vriendin en ik zochten online met het idee: ''Deze keer wil ik naast vrijwilligerswerk ook wat bezienswaardigheden bezoeken.''
Toen ontdekten we Gap Year en zagen we dat er naast vrijwilligerswerk in het onderwijs en de bouw nog veel meer programma's waren. We vonden dat dit vrijwilligersprogramma het beste aansloot bij wat we zochten, dus hebben we ons aangemeld.
# Na Gap Year zijn zowel mijn ''angst voor uitdagingen'' als mijn ''vermogen om me aan onbekende plekken aan te passen'' echt verbeterd!

Mensen vroegen of ik me zorgen maakte over een lange tijd in het buitenland zijn, maar ik maakte me niet zoveel zorgen als ze dachten. Mijn grootste zorg was vooral de taal, en omdat ik daar al wat ervaring mee had, maakte ik me verder niet al te veel zorgen.Ik dacht wel even: ''Kan ik dit goed doen en volhouden?'' haha
Je kunt alles het beste ruim voor vertrek goed voorbereiden. Ik was vlak voor vertrek aan het inpakken en kon me niet herinneren waar ik mijn paspoort had gelaten. Ik dacht dat ik niet meer zou kunnen vertrekken :( Gelukkig vond ik het terug, maar bereid alles op tijd voor, zodat zoiets niet gebeurt als je net als ik tot het laatste moment wacht :)
Je moet de vaccinaties en een medische verklaring in het Engels van tevoren regelen: een tetanusprik, hepatitis A en hepatitis B.
Hoewel het om vrijwilligerswerk ging, moesten we ook geld betalen. En als je bezienswaardigheden wilt bezoeken, moet je genoeg geld sparen. Daarom vond ik een bijbaan belangrijker dan wat dan ook en werkte ik heel hard ☺
Ik had één doel voor dit Gap Year. Ik was altijd bang om mezelf uit te dagen en vond het moeilijk om me aan nieuwe omgevingen aan te passen. Daarom dacht ik dat als ik dit Gap Year veilig en met succes zou afronden, mijn angst om aan iets nieuws te beginnen misschien minder zou worden en ik me makkelijker aan nieuwe plekken zou aanpassen. Zou ik zelf niet enorm veranderen? Met die gedachte deed ik mee aan Gap Year.
Dankzij Gap Year zijn mijn angst voor uitdagingen en mijn vermogen om me aan onbekende plekken aan te passen allebei sterk verbeterd. Ik ben dan ook enorm voldaan dat ik dit doel met dit vrijwilligersprogramma heb bereikt.
# Heel erg bedankt dat jullie zo goed hebben gezorgd voor ons, die van ver kwamen!

De dagelijkse gang van zaken bij het project was als volgt: 's ochtends stond iedereen op, waste zich en maakte zich klaar, at brood en ontbijtgranen en verzamelde zich daarna om 9.30 uur om de toegewezen taken uit te voeren.De toestand van de schildpadden controleren, voer en water aanvullen, het water in de schildpaddenbakken verversen, schoonmaken, de verblijven van de apen of slangen schoonmaken, materialen klaarmaken, water over de schilden van de schildpadden sproeien, enzovoort.Er zijn allerlei verschillende taken.
Je werkt aan de toegewezen taken tot 13.00 uur. Van 13.00 tot 14.00 uur eet je en heb je vrije tijd. Van 14.00 tot 17.00 uur voer je meer taken uit de lijst hierboven uit. Na 17.00 uur kun je doen wat je wilt.
Ik dacht dat er maar twee Koreanen zouden zijn: ik en de jongere vriendin die met me meeging. Maar toen we aankwamen, vertelde het personeel dat er nog twee Koreaanse vrijwilligers waren, en dat stelde me gerust ☺ In het begin was het wat ongemakkelijk en dacht ik dat het moeilijk zou zijn om contact te maken, maar na samen vrijwilligerswerk te hebben gedaan en tijd te hebben doorgebracht, werden we goede vrienden. Na het programma stemden we onze reisplannen zelfs op elkaar af en trokken we samen rond ☺ Dankzij deze vrienden heb ik volgens mij een nog fijnere tijd gehad.
Wat me tijdens de activiteiten het meest is bijgebleven, was dat een van de medewerkers vertelde dat opvangplekken voor honden en katten veel donaties krijgen, maar opvangplekken zoals deze, voor schildpadden, leguanen, slangen enzovoort, weinig steun ontvangen. Daardoor raken de voorzieningen onvermijdelijk verouderd en zijn ze ontoereikend.
DusToen ze vertelden hoe dankbaar ze waren dat we hier vrijwilligerswerk kwamen doen, was ik ontroerd. Ik was ook dankbaar dat ze zo goed zorgden voor ons, die van ver waren gekomen.
Ook blaften de honden bij de lokale organisatie in het begin elke keer als ze ons zagen. Maar na een paar dagen samen te zijn geweest, gingen we op een avond naar de stad. Toen we terugkwamen, blaften ze niet naar ons!! Die dag is ook een van mijn mooiste herinneringen :)
# Voor wie later aan dit project wil deelnemen: "Ik hoop dat je niet te bang bent :)"

Zoals ik eerder schreef, is de grootste verandering na het Gap Year-project...Mijn angst om ergens aan te beginnen en naar onbekende plekken te gaan is echt een stuk minder geworden.Ik maakte me ook veel zorgen over de taal en zei in het begin geen woord, maar naarmate ik daar langer bleef, begon ik zelfs al was het maar kort te praten, probeerde ik te begrijpen wat mensen zeiden en veranderde ik op een positieve manier☺
Als je van plan bent aan dit project deel te nemen,hoop ik dat je niet te bang zult zijn☺Het is normaal om je in het begin zorgen te maken en bang te zijn, maar het was niet zo moeilijk als ik had gedacht. Ik maakte me vooral zorgen omdat ik had gehoord dat het programma lichamelijk zwaar was, maar dat viel eigenlijk heel erg mee! Maak je dus niet te veel zorgen, maar bedenk wel dat het geen vakantie is!!
Mijn persoonlijke tips voor een gap year

(Taal)
Voordat ik meedeed, kon ik alleen eenvoudige begroetingen gebruiken. Maar ik hoefde me niet al te veel zorgen te maken.Mensen gebruiken eenvoudige woorden om met je te praten. En als dat niet werkt, gebruiken ze een vertaalprogramma om het uit te leggen.
(Accommodatie)
Omdat we daar zijn om vrijwilligerswerk te doen, moet je niet verwachten dat de accommodatie comfortabel is. Achter het gebouw staan veel bomen, dus zijn er ook veel insecten, vooral muggen. Er kunnen ook hagedissen in de badkamer of kamers verschijnen, maar die schieten weg zodra er iemand binnenkomt, dus maak je niet te veel zorgen.
(Maaltijden)
Het eten is echt vegetarisch. De sterke kruidige smaken kunnen het lastig maken om te eten, dus neem zeker gochujang (Koreaanse chilipasta), kimchi of gim (zeewier) mee!
(Wat je moet meenemen)
Er zijn veel muggen, dus neem zeker muggenspray en een middel tegen jeuk mee. De zon is ook fel, dus neem zonnebrandcrème mee en gebruik die goed.Er is meer vrije tijd dan je denkt, dus neem iets mee om je in die tijd bezig te houden. Ik had er spijt van dat ik geen boek had meegenomen om te lezen.
Ik had vóór vertrek een verzekering afgesloten,en ik nam mouwbeschermers, basisgeneesmiddelen, wasmiddel, wasverzachter en zonnebrandcrème mee. Die kwamen goed van pas.
(Dagelijks leven)
Het dichtstbijzijnde winkelcentrum of de dichtstbijzijnde supermarkt bij de organisatie is station Choa Chu Kang. Voor zover ik kon zien, waren de prijzen hier veel lager dan in andere delen van Singapore. Als je iets nodig hebt, raad ik je aan het hier te kopen. Om vanaf de organisatie naar de stad te gaan, moet je een taxi nemen; als de taxirit te duur is, raad ik je aan erheen te lopen (ongeveer een uur) en met de taxi terug te gaan.
(Reizen)
Als je langer dan twee weken vrijwilligerswerk gaat doen, raad ik je zeker aan om in het weekend toeristische bezienswaardigheden te bezoeken! Misschien heb je doordeweeks na de activiteiten tijd om rond te kijken, maar waarschijnlijk ben je te moe om eropuit te gaan zodra het vrijwilligerswerk erop zit ☺
In de buurt van de organisatie liggen onder andereChinese Garden, Jurong Bird Park, River Safari en nog een paar andere plekken. Ik raad je aan erheen te gaan.Doe dat.

Mijn tussenjaar was
een ervaring★★★★☆
De reddingsoperatie voor wilde dieren was een ervaring die ik nergens anders had kunnen opdoen.
Leren ★★★☆☆
Ik heb een beetje over de dieren kunnen leren.
Omgeving ★★★☆☆
De voorzieningen zijn niet erg goed.
Veiligheid ★★★★★
Er waren geen veiligheidsproblemen.
Vrije tijd ★★★★★
Na afloop van de vrijwilligersuren hadden we vrije tijd. We konden naar buiten gaan en iets leuks doen; er was volop tijd voor ontspanning.

"Mijn angst om ergens aan te beginnen en naar onbekende plekken te gaan is echt een stuk minder geworden. Ik maakte me veel zorgen over de taal en zei in het begin geen woord, maar naarmate ik langer bleef, begon ik zelfs al was het maar kort te praten, deed ik mijn best om te begrijpen wat er werd gezegd en werd ik een stuk positiever :)"
Volunteer rescue work in Singapore for rare wild animals injured physically and emotionally Deelnemer Lee Jeong-a (23 jaar, universiteitsstudent) / nam 2 weken deel
|
# Ik hoop dat mijn verhaal mensen helpt die, net als ik, niet zo goed zijn in Engels :)

Ik ben een gewone 23-jarige universiteitsstudent ☺
Dit is de tweede keer dat ik vrijwilligerswerk in het buitenland doe, maarhet was de eerste keer dat ik vrijwilligerswerk met dieren deed, en Engels was sowieso niet mijn sterkste kant.Ik hoop dat deze ervaring mensen die, net als ik, denken dat ze niet goed zijn in Engels een beetje helpt. :)
De reden dat ik voor het Gap Year-project koos, was dat ik eerder in Mongolië vrijwilligerswerk in het onderwijs en praktisch vrijwilligerswerk had gedaan: lesgeven aan kinderen, schilderen, onkruid wieden, straatlantaarns plaatsen, enzovoort,Mijn vriendin en ik zochten online met het idee: ''Deze keer wil ik naast vrijwilligerswerk ook wat bezienswaardigheden bezoeken.''
Toen ontdekten we Gap Year en zagen we dat er naast vrijwilligerswerk in het onderwijs en de bouw nog veel meer programma's waren. We vonden dat dit vrijwilligersprogramma het beste aansloot bij wat we zochten, dus hebben we ons aangemeld.
# Na Gap Year zijn zowel mijn ''angst voor uitdagingen'' als mijn ''vermogen om me aan onbekende plekken aan te passen'' echt verbeterd!

Mensen vroegen of ik me zorgen maakte over een lange tijd in het buitenland zijn, maar ik maakte me niet zoveel zorgen als ze dachten. Mijn grootste zorg was vooral de taal, en omdat ik daar al wat ervaring mee had, maakte ik me verder niet al te veel zorgen.Ik dacht wel even: ''Kan ik dit goed doen en volhouden?'' haha
Je kunt alles het beste ruim voor vertrek goed voorbereiden. Ik was vlak voor vertrek aan het inpakken en kon me niet herinneren waar ik mijn paspoort had gelaten. Ik dacht dat ik niet meer zou kunnen vertrekken :( Gelukkig vond ik het terug, maar bereid alles op tijd voor, zodat zoiets niet gebeurt als je net als ik tot het laatste moment wacht :)
Je moet de vaccinaties en een medische verklaring in het Engels van tevoren regelen: een tetanusprik, hepatitis A en hepatitis B.
Hoewel het om vrijwilligerswerk ging, moesten we ook geld betalen. En als je bezienswaardigheden wilt bezoeken, moet je genoeg geld sparen. Daarom vond ik een bijbaan belangrijker dan wat dan ook en werkte ik heel hard ☺
Ik had één doel voor dit Gap Year. Ik was altijd bang om mezelf uit te dagen en vond het moeilijk om me aan nieuwe omgevingen aan te passen. Daarom dacht ik dat als ik dit Gap Year veilig en met succes zou afronden, mijn angst om aan iets nieuws te beginnen misschien minder zou worden en ik me makkelijker aan nieuwe plekken zou aanpassen. Zou ik zelf niet enorm veranderen? Met die gedachte deed ik mee aan Gap Year.
Dankzij Gap Year zijn mijn angst voor uitdagingen en mijn vermogen om me aan onbekende plekken aan te passen allebei sterk verbeterd. Ik ben dan ook enorm voldaan dat ik dit doel met dit vrijwilligersprogramma heb bereikt.
# Heel erg bedankt dat jullie zo goed hebben gezorgd voor ons, die van ver kwamen!

De dagelijkse gang van zaken bij het project was als volgt: 's ochtends stond iedereen op, waste zich en maakte zich klaar, at brood en ontbijtgranen en verzamelde zich daarna om 9.30 uur om de toegewezen taken uit te voeren.De toestand van de schildpadden controleren, voer en water aanvullen, het water in de schildpaddenbakken verversen, schoonmaken, de verblijven van de apen of slangen schoonmaken, materialen klaarmaken, water over de schilden van de schildpadden sproeien, enzovoort.Er zijn allerlei verschillende taken.
Je werkt aan de toegewezen taken tot 13.00 uur. Van 13.00 tot 14.00 uur eet je en heb je vrije tijd. Van 14.00 tot 17.00 uur voer je meer taken uit de lijst hierboven uit. Na 17.00 uur kun je doen wat je wilt.
Ik dacht dat er maar twee Koreanen zouden zijn: ik en de jongere vriendin die met me meeging. Maar toen we aankwamen, vertelde het personeel dat er nog twee Koreaanse vrijwilligers waren, en dat stelde me gerust ☺ In het begin was het wat ongemakkelijk en dacht ik dat het moeilijk zou zijn om contact te maken, maar na samen vrijwilligerswerk te hebben gedaan en tijd te hebben doorgebracht, werden we goede vrienden. Na het programma stemden we onze reisplannen zelfs op elkaar af en trokken we samen rond ☺ Dankzij deze vrienden heb ik volgens mij een nog fijnere tijd gehad.
Wat me tijdens de activiteiten het meest is bijgebleven, was dat een van de medewerkers vertelde dat opvangplekken voor honden en katten veel donaties krijgen, maar opvangplekken zoals deze, voor schildpadden, leguanen, slangen enzovoort, weinig steun ontvangen. Daardoor raken de voorzieningen onvermijdelijk verouderd en zijn ze ontoereikend.
DusToen ze vertelden hoe dankbaar ze waren dat we hier vrijwilligerswerk kwamen doen, was ik ontroerd. Ik was ook dankbaar dat ze zo goed zorgden voor ons, die van ver waren gekomen.
Ook blaften de honden bij de lokale organisatie in het begin elke keer als ze ons zagen. Maar na een paar dagen samen te zijn geweest, gingen we op een avond naar de stad. Toen we terugkwamen, blaften ze niet naar ons!! Die dag is ook een van mijn mooiste herinneringen :)
# Voor wie later aan dit project wil deelnemen: "Ik hoop dat je niet te bang bent :)"

Zoals ik eerder schreef, is de grootste verandering na het Gap Year-project...Mijn angst om ergens aan te beginnen en naar onbekende plekken te gaan is echt een stuk minder geworden.Ik maakte me ook veel zorgen over de taal en zei in het begin geen woord, maar naarmate ik daar langer bleef, begon ik zelfs al was het maar kort te praten, probeerde ik te begrijpen wat mensen zeiden en veranderde ik op een positieve manier☺
Als je van plan bent aan dit project deel te nemen,hoop ik dat je niet te bang zult zijn☺Het is normaal om je in het begin zorgen te maken en bang te zijn, maar het was niet zo moeilijk als ik had gedacht. Ik maakte me vooral zorgen omdat ik had gehoord dat het programma lichamelijk zwaar was, maar dat viel eigenlijk heel erg mee! Maak je dus niet te veel zorgen, maar bedenk wel dat het geen vakantie is!!
Mijn persoonlijke tips voor een gap year

(Taal)
Voordat ik meedeed, kon ik alleen eenvoudige begroetingen gebruiken. Maar ik hoefde me niet al te veel zorgen te maken.Mensen gebruiken eenvoudige woorden om met je te praten. En als dat niet werkt, gebruiken ze een vertaalprogramma om het uit te leggen.
(Accommodatie)
Omdat we daar zijn om vrijwilligerswerk te doen, moet je niet verwachten dat de accommodatie comfortabel is. Achter het gebouw staan veel bomen, dus zijn er ook veel insecten, vooral muggen. Er kunnen ook hagedissen in de badkamer of kamers verschijnen, maar die schieten weg zodra er iemand binnenkomt, dus maak je niet te veel zorgen.
(Maaltijden)
Het eten is echt vegetarisch. De sterke kruidige smaken kunnen het lastig maken om te eten, dus neem zeker gochujang (Koreaanse chilipasta), kimchi of gim (zeewier) mee!
(Wat je moet meenemen)
Er zijn veel muggen, dus neem zeker muggenspray en een middel tegen jeuk mee. De zon is ook fel, dus neem zonnebrandcrème mee en gebruik die goed.Er is meer vrije tijd dan je denkt, dus neem iets mee om je in die tijd bezig te houden. Ik had er spijt van dat ik geen boek had meegenomen om te lezen.
Ik had vóór vertrek een verzekering afgesloten,en ik nam mouwbeschermers, basisgeneesmiddelen, wasmiddel, wasverzachter en zonnebrandcrème mee. Die kwamen goed van pas.
(Dagelijks leven)
Het dichtstbijzijnde winkelcentrum of de dichtstbijzijnde supermarkt bij de organisatie is station Choa Chu Kang. Voor zover ik kon zien, waren de prijzen hier veel lager dan in andere delen van Singapore. Als je iets nodig hebt, raad ik je aan het hier te kopen. Om vanaf de organisatie naar de stad te gaan, moet je een taxi nemen; als de taxirit te duur is, raad ik je aan erheen te lopen (ongeveer een uur) en met de taxi terug te gaan.
(Reizen)
Als je langer dan twee weken vrijwilligerswerk gaat doen, raad ik je zeker aan om in het weekend toeristische bezienswaardigheden te bezoeken! Misschien heb je doordeweeks na de activiteiten tijd om rond te kijken, maar waarschijnlijk ben je te moe om eropuit te gaan zodra het vrijwilligerswerk erop zit ☺
In de buurt van de organisatie liggen onder andereChinese Garden, Jurong Bird Park, River Safari en nog een paar andere plekken. Ik raad je aan erheen te gaan.Doe dat.

Mijn tussenjaar was
een ervaring★★★★☆
De reddingsoperatie voor wilde dieren was een ervaring die ik nergens anders had kunnen opdoen.
Leren ★★★☆☆
Ik heb een beetje over de dieren kunnen leren.
Omgeving ★★★☆☆
De voorzieningen zijn niet erg goed.
Veiligheid ★★★★★
Er waren geen veiligheidsproblemen.
Vrije tijd ★★★★★
Na afloop van de vrijwilligersuren hadden we vrije tijd. We konden naar buiten gaan en iets leuks doen; er was volop tijd voor ontspanning.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.