Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Ik heb over mezelf nagedacht en mijn tekortkomingen en grenzen ingezien #Waardevolle ervaring; mijn professionele en taalvaardigheden opnieuw beoordeeld #Het zelfvertrouwen om alleen naar het buitenland te reizen
"Ik heb het gevoel dat ik dankzij Gap Year een waardevolle ervaring heb opgedaan. Al met al was dit een stage waarin ik meer voelde dan leerde. Het gaf me de kans om stil te staan bij aspecten van mezelf die ik niet kende en om mijn werkvaardigheden en taalvaardigheid onder de loep te nemen en te zien wat ik nog moet ontwikkelen om op een kantoor in Zuidoost-Azië te kunnen werken."
Microfinanciering, de sleutel tot empowerment van de Cambodjaanse bevolking! Deelnemer Hwang Jae-min (26, masterstudent) / deelnemer aan het programma van 6 weken
|
# Een kans om mijn ervaring in de financiële sector en mijn kennis van Zuidoost-Azië vanuit mijn studie toe te passen
Ik was een gewone kantoormedewerker, maar nam ontslag en stapte onverwacht over naar de universiteit om Zuidoost-Aziëstudies te gaan doen. Ik wilde mijn persoonlijke waarde vergroten, iemand worden die meer straalt, een minder voor de hand liggende weg kiezen en anderen voorblijven.
En toen ik een semester of twee Zuidoost-Azië studeerde, begonnen er vragen bij me op te komen.'Welke rol kan ik spelen in Zuidoost-Azië?'Ik bedacht dat ik met mijn ervaring en vaardigheden graag voor Zuidoost-Azië wilde werken.
Toevallig kwam ik Gap Year tegen en ontdekte ik een programma dat aansloot bij mijn bedoelingen en doelen: 'Microfinanciering: de sleutel tot empowerment van de Cambodjaanse bevolking'. Het bood me de kans om mijn ervaring in de financiële sector en de kennis van de taal, geschiedenis en cultuur van Zuidoost-Azië die ik aan de universiteit had opgedaan, volledig toe te passen.
Via Gap Year wilde ik mijn blik verruimen en leren dieper na te denken dan anderen en verschillende perspectieven te zien. Bovendien wilde ik, als student Zuidoost-Aziëstudies met als doel in de financiële sector te werken, ontdekken welke rol ik daar kon spelen.
Daarom besloot ik mee te doen en bereidde ik me voor door lessen Cambodjaans te volgen. Nadat ik de vereiste documenten, zoals een cv in het Engels, had ingediend en mijn deelname was bevestigd, vertrok ik op de geplande datum naar Cambodja. Het was de eerste keer dat ik alleen naar het buitenland ging, en dan ook nog voor een stage in plaats van een reis, dus ik was extra zenuwachtig. Hoewel ik vooraf veel informatie had verzameld, was ik bang om dingen voor het eerst te doen, maar uiteindelijk ging het goed.
# Enkele projecten uit mijn ondernemingsplan zijn daadwerkelijk uitgevoerd
De dag na aankomst bij de accommodatie kregen we uitleg over het leven daar en maakten we een rondleiding door de stad om meer te weten te komen over de geschiedenis van Cambodja. Tijdens de rondleiding kreeg ik het gevoel dat ik de pijnlijke geschiedenis van Cambodja beter begon te begrijpen.
De volgende dag nam ik een tuktuk naar mijn werk. Het bedrijf waar ik zou werken was gevestigd in een mooier gebouw dan ik had verwacht en had op de eerste verdieping een café met terras. Ik ontmoette mijn baas voor het eerst, we maakten kennis en hij legde uit wat mijn rol tijdens deze stage zou zijn.
Deze organisatie iseen financiële ngo die leningen verstrekt aan jongeren die vanwege moeilijke omstandigheden thuis hun studie niet kunnen voortzetten, zodat ze hun opleiding kunnen afmaken. Ook biedt de organisatie advies en leningen aan wanneer jongeren een ondernemingsplan indienen.De organisatie werkt als een bank met een spaarsysteem: veel mensen investeren erin en ontvangen maandelijks rendement in de vorm van rente.
Mijn rol was om mee te denken over de bedrijfsontwikkeling van de gespecialiseerde koffiezaak met terras waarin de organisatie investeert en waarvoor ze advies geeft.Dat was mijn rol. Omdat ik niet vloeiend Khmer sprak en geen expert was op financieel gebied, dachten ze waarschijnlijk dat het voor mij lastig zou zijn om rechtstreeks aan financiële taken mee te werken.
Toch was meewerken aan het beheer van het café ook een belangrijke rol, dus beloofde ik mijn best te doen. Maar ik wist niets over koffie, het runnen van een café of de bijbehorende processen. Eerst nam ik Koreaanse koffiezaken als voorbeeld en verzamelde ik de sterke punten van verschillende cafémerken. Ook wilde ik door zelf cafés te bezoeken een plan opstellen dat aansloot bij het leven in Cambodja.
Daarom stelde ik een vragenlijst op en deelde die uit aan klanten die het café bezochten. Vervolgens stelde ik een ondernemingsplan voor waarin niet alleen mijn eigen ideeën stonden, maar ook de meningen en tevredenheid van klanten. Omdat ik geen Khmer sprak, kon ik geen interviews afnemen. Toch waren ze blij met het ondernemingsplan waarin de tevredenheid en meningen van klanten waren verwerkt,en ze namen mijn suggesties over, waardoor verschillende projecten daadwerkelijk werden uitgevoerd. Het was het eerste ondernemingsplan dat ik ooit had geschreven. Omdat ik het in het Engels moest presenteren, was ik erg zenuwachtig, maar volgens mij is het zonder grote problemen gegaan.
# Bedankt voor de ontspannen sfeer en de vriendelijke medewerkers van de organisatie en het café!
Daarna werd me gevraagd om onderzoek te doen naar bijbanen en Koreaanse koffiefestivals, en kreeg ik informatie over bekende evenementen. In die periode kwam er een Italiaanse collega bij. Hij was aardig en beleefd, en ik werkte vaak met hem samen.Mijn volgende opdracht was onderzoek doen naar verpakkingen uit Italië en Korea.
Omdat het café zijn filterkoffie naar het buitenland wilde exporteren en daarvoor geschikte verpakkingen wilde maken, onderzocht ik welke ontwerpen en informatie merken uit andere landen gebruiken. Ik maakte een lijst en besloot de elementen die terugkwamen toe te passen op de koffieverpakking van het café. Tijdens mijn onderzoek merkte ik dat het ontwerpen van verpakkingen veel tijd kost. Door de productbeschrijvingen te lezen, begon ik ook de verschillende koffiesoorten en smaakintensiteiten te begrijpen.
Daarna werkte ik aan het daadwerkelijke ontwerp, op basis van de afbeeldingen en informatie over de koffie die het café had aangeleverd.Ik probeerde het zelf. Omdat ik geen ontwerpprogramma's kon gebruiken, maakte ik er alleen tijdelijk een nabootsing van. Dankzij voortdurende feedback en aanpassingen werd het voorbeeld uiteindelijk bijna helemaal af.
Daarnaast nodigde de organisatie op zaterdagen verschillende docenten uit om financiële lessen voor Cambodjanen te geven, over onderwerpen als financiën en boekhouden. Ik ging ook elke zaterdag naar mijn werk om te helpen met allerlei taken, enze maakten tijd vrij om me voor te stellen. Zo gaf ik, hoewel ik nog onervaren was, voor een grote groep aanwezigen een korte zelfintroductie in het Khmer.
Hoewel de lessen in het Khmer waren en ik de inhoud niet kon begrijpen, zag ik de passie van de vele mensen die op zaterdagochtend vroeg naar de lessen kwamen en de wekelijkse inspanningen van de organisatie voor de Cambodjaanse inwoners. Dankzij de ontspannen sfeer en de vriendelijke medewerkers van de organisatie en het café kon ik mijn korte stage veilig afronden.
Ook wil ik Shiori bedanken, de Japanse die ik elke avond lastigviel om me Japans te leren — ik weet nu niet meer veel details — met wie ik mijn vrije tijd gezellig doorbracht. Er was ook een Koreaan, Seonghoe, op wie ik waarschijnlijk meer vertrouwde dan op wie dan ook, omdat we allebei Koreaans waren. De Italiaanse Filippo die ik eerder noemde, werkte ook aan dezelfde taken en was goed bevriend met me. Doordat we elkaar hielpen met het werk, konden we het Gap Year-programma goed afronden. Ik wil hen graag bedanken.
# Al met al een stage waarin ik meer voelde dan leerde. Bedankt, Gap Year!
Via het Gap Year-project vond ik het fijn om aan echt werk te kunnen deelnemen en zo van betekenis te zijn.Ik besefte ook dat bij werken in het buitenland naast vakbekwaamheid ook soepele communicatie essentieel is.
Tegen degenen die in de toekomst aan het Gap Year-project gaan deelnemen, zou ik zeggen: hoe beter je Engels, hoe meer je kunt meedoen en je mening kunt geven. Als je Khmer spreekt, worden je werk en dagelijks leven bovendien een stuk makkelijker. Ik raad ook aan om enige ervaring te hebben met tekstverwerking en andere kantoorprogramma's.
Ik denk dat ik dankzij Gap Year een waardevolle ervaring heb opgedaan. Al met al was het een stage waarin ik meer voelde dan leerde.Het gaf me de kans om stil te staan bij aspecten van mezelf die ik niet kende en om te beoordelen welke werk- en taalvaardigheden ik nog moet ontwikkelen om op een kantoor in Zuidoost-Azië te kunnen werken.Het was een geweldige kans. Ik kon Cambodja beter leren kennen en ontdekte veel van mijn zwakke punten en beperkingen.
Bovenal had ik nog nooit alleen gereisd, maar dankzij deze kans heb ik het vertrouwen gekregen dat ik overal in het buitenland zelf naartoe kan reizen. Bedankt, Gap Year!
# Mijn tips voor Gap Year
(Accommodatie)
Ik verbleef in de door de organisatie aangeboden accommodatie voor mannen en vrouwen. De kamer was redelijk schoon en er waren minder insecten dan ik had verwacht, dus over het algemeen was ik tevreden.
(Maaltijden)
Ook de maaltijden die de organisatie aanbood waren redelijk goed. Vlakbij was een grote supermarkt waar ik alles kon kopen wat ik nodig had.
(Wat meenemen)
Neem mee wat je ook zou meenemen voor een gewone reis naar Zuidoost-Azië. Het is beter om genoeg geld mee te nemen. Neem een laptop en boeken voor je vrije tijd mee, en als je sport, ook sportuitrusting. Neem indien mogelijk voldoende shampoo, zeep en douchegel mee. Voor tuktuks is PassApp de beste keuze. Voor mannen is een föhn optioneel.
(Reizen)
Een rondvaart langs de rivier kost slechts $5 voor een uur.
Ik schreef me ook in bij een sportschool met een buitenzwembad, wat erg leuk was.
Mijn tussenjaar was
een ervaring★★★★★
In het buitenland werken, vooral in Cambodja, was op zichzelf al een interessante en verrijkende ervaring.
Leren★★★☆☆
Het kantoor lijkt op een Koreaans kantoor. Er was meer te beleven en te ervaren dan te leren.
Omgeving★★★★☆
Ik was tevreden over de omgeving, misschien omdat ik me al aan Zuidoost-Azië had aangepast.
Veiligheid★★★★☆
Voordat ik vertrok, hoorde ik veel mensen zeggen dat Cambodja gevaarlijk was, maar uit eigen ervaring bleek dat niet zo te zijn.
Vrije tijd★★★★☆
Ik kon zelfs goedkoop naar Ho Chi Minhstad in Vietnam reizen en daar voor weinig geld genieten van vrijetijdsactiviteiten van hoge kwaliteit.
"Ik heb het gevoel dat ik dankzij Gap Year een waardevolle ervaring heb opgedaan. Al met al was dit een stage waarin ik meer voelde dan leerde. Het gaf me de kans om stil te staan bij aspecten van mezelf die ik niet kende en om mijn werkvaardigheden en taalvaardigheid onder de loep te nemen en te zien wat ik nog moet ontwikkelen om op een kantoor in Zuidoost-Azië te kunnen werken."
Microfinanciering, de sleutel tot empowerment van de Cambodjaanse bevolking! Deelnemer Hwang Jae-min (26, masterstudent) / deelnemer aan het programma van 6 weken
|
# Een kans om mijn ervaring in de financiële sector en mijn kennis van Zuidoost-Azië vanuit mijn studie toe te passen
Ik was een gewone kantoormedewerker, maar nam ontslag en stapte onverwacht over naar de universiteit om Zuidoost-Aziëstudies te gaan doen. Ik wilde mijn persoonlijke waarde vergroten, iemand worden die meer straalt, een minder voor de hand liggende weg kiezen en anderen voorblijven.
En toen ik een semester of twee Zuidoost-Azië studeerde, begonnen er vragen bij me op te komen.'Welke rol kan ik spelen in Zuidoost-Azië?'Ik bedacht dat ik met mijn ervaring en vaardigheden graag voor Zuidoost-Azië wilde werken.
Toevallig kwam ik Gap Year tegen en ontdekte ik een programma dat aansloot bij mijn bedoelingen en doelen: 'Microfinanciering: de sleutel tot empowerment van de Cambodjaanse bevolking'. Het bood me de kans om mijn ervaring in de financiële sector en de kennis van de taal, geschiedenis en cultuur van Zuidoost-Azië die ik aan de universiteit had opgedaan, volledig toe te passen.
Via Gap Year wilde ik mijn blik verruimen en leren dieper na te denken dan anderen en verschillende perspectieven te zien. Bovendien wilde ik, als student Zuidoost-Aziëstudies met als doel in de financiële sector te werken, ontdekken welke rol ik daar kon spelen.
Daarom besloot ik mee te doen en bereidde ik me voor door lessen Cambodjaans te volgen. Nadat ik de vereiste documenten, zoals een cv in het Engels, had ingediend en mijn deelname was bevestigd, vertrok ik op de geplande datum naar Cambodja. Het was de eerste keer dat ik alleen naar het buitenland ging, en dan ook nog voor een stage in plaats van een reis, dus ik was extra zenuwachtig. Hoewel ik vooraf veel informatie had verzameld, was ik bang om dingen voor het eerst te doen, maar uiteindelijk ging het goed.
# Enkele projecten uit mijn ondernemingsplan zijn daadwerkelijk uitgevoerd
De dag na aankomst bij de accommodatie kregen we uitleg over het leven daar en maakten we een rondleiding door de stad om meer te weten te komen over de geschiedenis van Cambodja. Tijdens de rondleiding kreeg ik het gevoel dat ik de pijnlijke geschiedenis van Cambodja beter begon te begrijpen.
De volgende dag nam ik een tuktuk naar mijn werk. Het bedrijf waar ik zou werken was gevestigd in een mooier gebouw dan ik had verwacht en had op de eerste verdieping een café met terras. Ik ontmoette mijn baas voor het eerst, we maakten kennis en hij legde uit wat mijn rol tijdens deze stage zou zijn.
Deze organisatie iseen financiële ngo die leningen verstrekt aan jongeren die vanwege moeilijke omstandigheden thuis hun studie niet kunnen voortzetten, zodat ze hun opleiding kunnen afmaken. Ook biedt de organisatie advies en leningen aan wanneer jongeren een ondernemingsplan indienen.De organisatie werkt als een bank met een spaarsysteem: veel mensen investeren erin en ontvangen maandelijks rendement in de vorm van rente.
Mijn rol was om mee te denken over de bedrijfsontwikkeling van de gespecialiseerde koffiezaak met terras waarin de organisatie investeert en waarvoor ze advies geeft.Dat was mijn rol. Omdat ik niet vloeiend Khmer sprak en geen expert was op financieel gebied, dachten ze waarschijnlijk dat het voor mij lastig zou zijn om rechtstreeks aan financiële taken mee te werken.
Toch was meewerken aan het beheer van het café ook een belangrijke rol, dus beloofde ik mijn best te doen. Maar ik wist niets over koffie, het runnen van een café of de bijbehorende processen. Eerst nam ik Koreaanse koffiezaken als voorbeeld en verzamelde ik de sterke punten van verschillende cafémerken. Ook wilde ik door zelf cafés te bezoeken een plan opstellen dat aansloot bij het leven in Cambodja.
Daarom stelde ik een vragenlijst op en deelde die uit aan klanten die het café bezochten. Vervolgens stelde ik een ondernemingsplan voor waarin niet alleen mijn eigen ideeën stonden, maar ook de meningen en tevredenheid van klanten. Omdat ik geen Khmer sprak, kon ik geen interviews afnemen. Toch waren ze blij met het ondernemingsplan waarin de tevredenheid en meningen van klanten waren verwerkt,en ze namen mijn suggesties over, waardoor verschillende projecten daadwerkelijk werden uitgevoerd. Het was het eerste ondernemingsplan dat ik ooit had geschreven. Omdat ik het in het Engels moest presenteren, was ik erg zenuwachtig, maar volgens mij is het zonder grote problemen gegaan.
# Bedankt voor de ontspannen sfeer en de vriendelijke medewerkers van de organisatie en het café!
Daarna werd me gevraagd om onderzoek te doen naar bijbanen en Koreaanse koffiefestivals, en kreeg ik informatie over bekende evenementen. In die periode kwam er een Italiaanse collega bij. Hij was aardig en beleefd, en ik werkte vaak met hem samen.Mijn volgende opdracht was onderzoek doen naar verpakkingen uit Italië en Korea.
Omdat het café zijn filterkoffie naar het buitenland wilde exporteren en daarvoor geschikte verpakkingen wilde maken, onderzocht ik welke ontwerpen en informatie merken uit andere landen gebruiken. Ik maakte een lijst en besloot de elementen die terugkwamen toe te passen op de koffieverpakking van het café. Tijdens mijn onderzoek merkte ik dat het ontwerpen van verpakkingen veel tijd kost. Door de productbeschrijvingen te lezen, begon ik ook de verschillende koffiesoorten en smaakintensiteiten te begrijpen.
Daarna werkte ik aan het daadwerkelijke ontwerp, op basis van de afbeeldingen en informatie over de koffie die het café had aangeleverd.Ik probeerde het zelf. Omdat ik geen ontwerpprogramma's kon gebruiken, maakte ik er alleen tijdelijk een nabootsing van. Dankzij voortdurende feedback en aanpassingen werd het voorbeeld uiteindelijk bijna helemaal af.
Daarnaast nodigde de organisatie op zaterdagen verschillende docenten uit om financiële lessen voor Cambodjanen te geven, over onderwerpen als financiën en boekhouden. Ik ging ook elke zaterdag naar mijn werk om te helpen met allerlei taken, enze maakten tijd vrij om me voor te stellen. Zo gaf ik, hoewel ik nog onervaren was, voor een grote groep aanwezigen een korte zelfintroductie in het Khmer.
Hoewel de lessen in het Khmer waren en ik de inhoud niet kon begrijpen, zag ik de passie van de vele mensen die op zaterdagochtend vroeg naar de lessen kwamen en de wekelijkse inspanningen van de organisatie voor de Cambodjaanse inwoners. Dankzij de ontspannen sfeer en de vriendelijke medewerkers van de organisatie en het café kon ik mijn korte stage veilig afronden.
Ook wil ik Shiori bedanken, de Japanse die ik elke avond lastigviel om me Japans te leren — ik weet nu niet meer veel details — met wie ik mijn vrije tijd gezellig doorbracht. Er was ook een Koreaan, Seonghoe, op wie ik waarschijnlijk meer vertrouwde dan op wie dan ook, omdat we allebei Koreaans waren. De Italiaanse Filippo die ik eerder noemde, werkte ook aan dezelfde taken en was goed bevriend met me. Doordat we elkaar hielpen met het werk, konden we het Gap Year-programma goed afronden. Ik wil hen graag bedanken.
# Al met al een stage waarin ik meer voelde dan leerde. Bedankt, Gap Year!
Via het Gap Year-project vond ik het fijn om aan echt werk te kunnen deelnemen en zo van betekenis te zijn.Ik besefte ook dat bij werken in het buitenland naast vakbekwaamheid ook soepele communicatie essentieel is.
Tegen degenen die in de toekomst aan het Gap Year-project gaan deelnemen, zou ik zeggen: hoe beter je Engels, hoe meer je kunt meedoen en je mening kunt geven. Als je Khmer spreekt, worden je werk en dagelijks leven bovendien een stuk makkelijker. Ik raad ook aan om enige ervaring te hebben met tekstverwerking en andere kantoorprogramma's.
Ik denk dat ik dankzij Gap Year een waardevolle ervaring heb opgedaan. Al met al was het een stage waarin ik meer voelde dan leerde.Het gaf me de kans om stil te staan bij aspecten van mezelf die ik niet kende en om te beoordelen welke werk- en taalvaardigheden ik nog moet ontwikkelen om op een kantoor in Zuidoost-Azië te kunnen werken.Het was een geweldige kans. Ik kon Cambodja beter leren kennen en ontdekte veel van mijn zwakke punten en beperkingen.
Bovenal had ik nog nooit alleen gereisd, maar dankzij deze kans heb ik het vertrouwen gekregen dat ik overal in het buitenland zelf naartoe kan reizen. Bedankt, Gap Year!
# Mijn tips voor Gap Year
(Accommodatie)
Ik verbleef in de door de organisatie aangeboden accommodatie voor mannen en vrouwen. De kamer was redelijk schoon en er waren minder insecten dan ik had verwacht, dus over het algemeen was ik tevreden.
(Maaltijden)
Ook de maaltijden die de organisatie aanbood waren redelijk goed. Vlakbij was een grote supermarkt waar ik alles kon kopen wat ik nodig had.
(Wat meenemen)
Neem mee wat je ook zou meenemen voor een gewone reis naar Zuidoost-Azië. Het is beter om genoeg geld mee te nemen. Neem een laptop en boeken voor je vrije tijd mee, en als je sport, ook sportuitrusting. Neem indien mogelijk voldoende shampoo, zeep en douchegel mee. Voor tuktuks is PassApp de beste keuze. Voor mannen is een föhn optioneel.
(Reizen)
Een rondvaart langs de rivier kost slechts $5 voor een uur.
Ik schreef me ook in bij een sportschool met een buitenzwembad, wat erg leuk was.
Mijn tussenjaar was
een ervaring★★★★★
In het buitenland werken, vooral in Cambodja, was op zichzelf al een interessante en verrijkende ervaring.
Leren★★★☆☆
Het kantoor lijkt op een Koreaans kantoor. Er was meer te beleven en te ervaren dan te leren.
Omgeving★★★★☆
Ik was tevreden over de omgeving, misschien omdat ik me al aan Zuidoost-Azië had aangepast.
Veiligheid★★★★☆
Voordat ik vertrok, hoorde ik veel mensen zeggen dat Cambodja gevaarlijk was, maar uit eigen ervaring bleek dat niet zo te zijn.
Vrije tijd★★★★☆
Ik kon zelfs goedkoop naar Ho Chi Minhstad in Vietnam reizen en daar voor weinig geld genieten van vrijetijdsactiviteiten van hoge kwaliteit.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
