Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Paste zich snel aan en werd positiever #De band met de honden #Stopte met overdenken en sprong gewoon in het diepe
Ze zijn groot, maar meestal zachtaardig en vriendelijk voor mensen.Ik vond het fijn om te wandelen met de honden die gaan zitten als je ‘Zit!’ zegt. We kregen geleidelijk een betere band; na het vrijwilligerswerk namen we een warm bad om onze vermoeidheid te verlichten en we raakten snel gewend. -Een eenvoudig dagelijks leven in de natuur: vrijwilligerswerk met achtergelaten dieren in Tokushima, Japan Won Hyesoo, deelnemer aan een tussenjaar / tussenjaar van 3 weken |
-
▲ Originele beoordelingsmail van een deelnemer :)
Allereerst wil ik de vriend bedanken die me kennis liet maken met het tussenjaar en me aanmoedigde deze uitdaging aan te gaan.
Mijn vriend(in) en ik hebben allebei een hond en een kat. Toen we op zoek waren naar vrijwilligerswerk met dieren, vonden we een opvang voor achtergelaten dieren in Tokushima, Japan.We schreven ons in voor een project van drie weken, zodat we het grootste deel van onze wintervakantie vrijwilligerswerk konden doen.Dat deden we.
Mijn vriend(in) en ik zijn ontspannen en denken meestal dat je met je vooraf zorgen maken niets oplost en dat we het wel zien als het zover is, dus we gingen er zonder veel zorgen naartoe. Maar het voelde echt alsof we in het diepe werden gegooid—we moesten alles zelf regelen, te beginnen met de drie maaltijden...
Tijdens de eerste dagen waarin we moesten wennen, aten we alleen eten uit de supermarkt, raakten we dat beu, verloren we onze eetlust en voelden we ons lichamelijk uitgeput.
We rolden met grote, beerachtige honden door de bergen en hadden overal pijn.
Het vrijwilligershuis op het platteland had een buitentoilet, dus waren we ’s nachts bang en bleven we dicht bij elkaar of...
Als we ’s ochtends vroeg moesten plassen, hielden we het soms bijna zes uur op.
Na een week gingen we boodschappen doen in de stad en zelf koken.
Ze zijn groot, maar meestal zachtaardig en vriendelijk voor mensen.
Ik vond het fijn om te wandelen met de honden die gaan zitten als je ‘Zit!’ zegt.
We kregen geleidelijk een betere band; na het vrijwilligerswerk namen we een warm bad om de vermoeidheid te verlichten.
We raakten snel gewend.
De eerste week was zo zwaar dat ik alleen maar wilde dat de tijd snel voorbijging, maarNu het voorbij is, mis ik nog steeds de hondenvriendjes met wie ik vroeger wandelde.Ik ben dankbaar voor de medewerkers van de opvang in Tokushima, die me onvergetelijke herinneringen hebben bezorgd, voor de vele deelnemers aan het tussenjaar die ons hebben geholpen en voor mijn vriend(in), die de moeilijkheden samen met mij heeft doorstaan en van die tijd mooie herinneringen heeft gemaakt.
Als anderen nadenken over een tussenjaar of zich daar zorgen over maken,Hoe lang je er ook over nadenkt, je weet nooit hoe het in werkelijkheid zal zijn als het zover is. Denk er dus niet te veel over na en waag gewoon de sprong. Het komt wel goed.
En ik heb echt van mijn tussenjaar genoten.Bedankt.
Ze zijn groot, maar meestal zachtaardig en vriendelijk voor mensen.Ik vond het fijn om te wandelen met de honden die gaan zitten als je ‘Zit!’ zegt. We kregen geleidelijk een betere band; na het vrijwilligerswerk namen we een warm bad om onze vermoeidheid te verlichten en we raakten snel gewend. -Een eenvoudig dagelijks leven in de natuur: vrijwilligerswerk met achtergelaten dieren in Tokushima, Japan Won Hyesoo, deelnemer aan een tussenjaar / tussenjaar van 3 weken |
-
▲ Originele beoordelingsmail van een deelnemer :)
Allereerst wil ik de vriend bedanken die me kennis liet maken met het tussenjaar en me aanmoedigde deze uitdaging aan te gaan.
Mijn vriend(in) en ik hebben allebei een hond en een kat. Toen we op zoek waren naar vrijwilligerswerk met dieren, vonden we een opvang voor achtergelaten dieren in Tokushima, Japan.We schreven ons in voor een project van drie weken, zodat we het grootste deel van onze wintervakantie vrijwilligerswerk konden doen.Dat deden we.
Mijn vriend(in) en ik zijn ontspannen en denken meestal dat je met je vooraf zorgen maken niets oplost en dat we het wel zien als het zover is, dus we gingen er zonder veel zorgen naartoe. Maar het voelde echt alsof we in het diepe werden gegooid—we moesten alles zelf regelen, te beginnen met de drie maaltijden...
Tijdens de eerste dagen waarin we moesten wennen, aten we alleen eten uit de supermarkt, raakten we dat beu, verloren we onze eetlust en voelden we ons lichamelijk uitgeput.
We rolden met grote, beerachtige honden door de bergen en hadden overal pijn.
Het vrijwilligershuis op het platteland had een buitentoilet, dus waren we ’s nachts bang en bleven we dicht bij elkaar of...
Als we ’s ochtends vroeg moesten plassen, hielden we het soms bijna zes uur op.
Na een week gingen we boodschappen doen in de stad en zelf koken.
Ze zijn groot, maar meestal zachtaardig en vriendelijk voor mensen.
Ik vond het fijn om te wandelen met de honden die gaan zitten als je ‘Zit!’ zegt.
We kregen geleidelijk een betere band; na het vrijwilligerswerk namen we een warm bad om de vermoeidheid te verlichten.
We raakten snel gewend.
De eerste week was zo zwaar dat ik alleen maar wilde dat de tijd snel voorbijging, maarNu het voorbij is, mis ik nog steeds de hondenvriendjes met wie ik vroeger wandelde.Ik ben dankbaar voor de medewerkers van de opvang in Tokushima, die me onvergetelijke herinneringen hebben bezorgd, voor de vele deelnemers aan het tussenjaar die ons hebben geholpen en voor mijn vriend(in), die de moeilijkheden samen met mij heeft doorstaan en van die tijd mooie herinneringen heeft gemaakt.
Als anderen nadenken over een tussenjaar of zich daar zorgen over maken,Hoe lang je er ook over nadenkt, je weet nooit hoe het in werkelijkheid zal zijn als het zover is. Denk er dus niet te veel over na en waag gewoon de sprong. Het komt wel goed.
En ik heb echt van mijn tussenjaar genoten.Bedankt.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
