Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Een meer ontspannen instelling en een bredere kijk op de wereld #Dromerige dagen; onvergetelijke herinneringen voor het leven #Maak je geen zorgen, verheug je erop
-ter wereld mooiste prachtige regio, Portugal in een resort doorbrengen bijzondere vrijwilligerswerk Park So-yeonTussenjaar-familie Tussenjaarganger/ 24 jaar, universiteitsstudent / 4 wekenlang tussenjaar
* Uit de recensie van deelnemer Park So-yeonDe foto’s zijn niet door de deelnemer gemaakt; het zijn lokale foto’s uit Portugal die ter referentie zijn verstrekt. |
# Een kans om vrijwilligerswerk te doen in Lissabon, een plek die onbekend aanvoelde maar altijd al een bestemming was die ik bewonderde
Hallo ^_^ Ik ben Park So-yeon. Vorig jaar heb ik mijn vierjarige opleiding zonder onderbreking afgerond en was ik me aan het voorbereiden op mijn carrière.
In het begin was ik uitgeput door het leven en na herhaaldelijk te zijn mislukt bij het zoeken naar werk, overwoog ik een werkvakantie. Maar ik had sterk het gevoel dat een werkvakantie me misschien niets betekenisvols zou opleveren, dus zocht ik naar vrijwilligerswerk en stages in het buitenland. Toen kwam ik toevallig dit tussenjaarproject tegen.Ik dacht dat de kans om vrijwilligerswerk te doen in Lissabon, een onbekende maar al lang bewonderde bestemming, de kers op de taart zou zijn. Daarom besloot ik nogal impulsief mee te doen.Dat deed ik.
Natuurlijk maakte ik me ontzettend veel zorgen over een lang verblijf in het buitenland. De coördinator moet wel moe van me zijn gewordenㅠ_ㅠ — daarvoor wil ik mijn excuses aanbieden, haha. Ik was echt zo bang.
Ik was eigenlijk erg nerveus over het in één keer uitgeven van het geld dat ik zo zorgvuldig had gespaard en over het wonen op een plek bijna aan de andere kant van de wereld, ver van Korea. Ik had alleen in het buitenland gereisd en er nooit gewoond, dus ik vroeg me af of het programma wel betrouwbaar was, haha. Maar de coördinator legde alles heel goed uit, waardoor ik me een stuk geruster voelde!
# Onverwachte ontmoetingen en verbindingen op een plek waar ik zonder veel nadenken naartoe ging
Ik denk niet dat ik voor vertrek iets bijzonders had voorbereid. Omdat ik na het vrijwilligerswerk in Lissabon nog wat door Europa wilde reizen voordat ik naar Korea terugkeerde, richtte ik me eigenlijk meer op mijn reisroute door Europa, haha.
In Lissabon had ik vooral het idee dat ik erheen zou gaan zonder er te veel over na te denken, hard mijn best zou doen met het vrijwilligerswerk en zou proberen met zoveel mogelijk mensen contact te leggen.De onverwachte toevallige ontmoetingen en relaties die ontstonden toen ik er zonder verwachtingen naartoe ging, lijken nu een nog sterkere indruk op me te hebben achtergelaten.Ik wil je aanraden je hart tot rust te brengen! Het geluk dat voortkomt uit een vredige gemoedstoestand is voor mij een heel dierbare herinnering geworden.
Mijn doel met het tussenjaar was om te veranderen, omdat ik een hekel had aan de versie van mezelf die zich op elk moment blindstaarde. Omdat ik me voorbereidde op het zoeken naar werk, hield elk klein ding me bezig, maar ik heb een iets meer ontspannen versie van mezelf kunnen vinden.
Ik weet niet of het kwam doordat Lissabon een relaxte stad is of door alle momenten waarop ik van die ontspannen gemoedstoestand genoot,maar ik denk dat ik wat meer kon loslaten, rustiger kon nadenken en een bredere blik kreeg.Ik reis momenteel door Europa, maar als ik terugkeer naar Korea denk ik dat ik mijn koers opnieuw zal bepalen, zodat ik een leven kan leiden dat echt van mij is en niet alleen draait om het zoeken naar werk, haha.
Een periode waarin ik veel met andere vrijwilligers praatte en meer over elkaars landen te weten kwam.
Wat het vrijwilligerswerk betreft: ik was ingedeeld voor de avonddienst. Als je de toegewezen tijd niet prettig vindt, kun je dat natuurlijk aan de lokale coördinator laten weten en naar de ochtenddienst overstappen.
Ik werd wakker, ontbeet en ging altijd naar buiten om rond te wandelen. Zelfs gewoon door de straten lopen voelde er ontspannen, filmisch en simpelweg heerlijk. We zagen straatoptredens tijdens het wandelen, gingen op een stoel zitten om uit te rusten als we moe waren en praatten met de lokale bevolking. Het is een plek waar je je vrij en vanzelfsprekend bij iedereen kunt voegen, dus elke dag daar voelde als een droom.
Nadat ik mijn dag zo had doorgebracht, ging ik rond half zeven naar het vrijwilligerscentrum om vrijwilligerswerk te doen. Daar gingen we samen met de medewerker die verantwoordelijk was voor het ophalen van eten naar supermarkten of restaurants om voedsel op te halen. Meestal sorteerden we het ingezamelde voedsel in het centrum en deelden we het uit aan de mensen die het kwamen ophalen.
Op elke dag van de week kwamen er voor het vrijwilligerswerk vergelijkbare mensen langs.Er kwamen hier vaak lokale studenten, gezinnen en gewone mensen vrijwilligerswerk doen. Ik praatte veel met hen en we leerden elkaars landen beter begrijpen, waardoor het vrijwilligerswerk leuk was.
Ik besefte dat er meer dingen zijn die ik in de wereld kan doen.
Bovenal denk ik dat het een geweldige ervaring was om oprecht bevriend te raken met mensen uit andere landen. We praatten veel over allerlei culturen en mijn wereldbeeld werd er ook ruimer door.
Natuurlijk was het heel betekenisvol om mensen daadwerkelijk te helpen door echt vrijwilligerswerk te doen, maar ik besefte ook dat er in de wereld veel meer dingen zijn die ik kan doen dan me alleen te richten op de beperkte mogelijkheden in Korea. Voordat ik vertrok, bereidde ik me vooral voor op een baan bij een binnenlands bedrijf, maar mijn instelling is zo veranderd dat ik zelfs in het buitenland wil werken, haha.
De mensen die me zijn bijgebleven, zijn de Koreanen die ik tijdens het programma ontmoette — Juni, Jamie en Jongmi. Doordat we samen waren, konden we Korea op een interessantere manier aan onze buitenlandse vrienden voorstellen. Ook de korte gesprekken over de toekomst en de steun die we elkaar gaven, lijken de basis te zijn geworden om positiever in het leven te staan.
Ik deed vrijwilligerswerk met veel vrienden uit het buitenland — Kevin, Ben, Sophie, Moshi, Savarina en anderen — en woonde met hen in één huis, waar we veel mooie en vrolijke herinneringen deelden.We dronken Portugese traditionele drank en praatten de hele nacht met onze buitenlandse vrienden. Na het vrijwilligerswerk maakten we ook samen traditionele Koreaanse dumplings als late avondsnack. ☺
Ik was bang dat mijn buitenlandse vrienden het maken van dumplings misschien vreemd zouden vinden, maar het was echt geweldig dat we in een vreemd land samen een traditioneel Koreaans gerecht maakten en aten. Ik kan met zekerheid zeggen dat wij waarschijnlijk de enige Koreanen zijn die in Portugal traditionele Koreaanse dumplings hebben gemaakt, haha ^^
Ik ben dankbaar voor deze prachtige plek, de fijne mensen en het geweldige weer!
Buiten de activiteiten om ging ik spontaan met vrienden hier en daar naartoe. Maar één ding kan ik zeker zeggen, zoals sommigen wel weten:Cabo da Roca, vlak bij Lissabon, werd de reisbestemming van mijn leven.Tegen de avond gingen we met alle vrienden die in hetzelfde huis woonden naar de zonsondergang kijken. Eerlijk gezegd veranderde de lucht elke vijf minuten — ik werd verliefd op de natuur.
In een tv-programma met de naam ''Youth Over Flowers'' gebruikte een beroemdheid tijdens een reis ooit de uitspraak ''Ik ben echt dankbaar''. Hoewel ik veel heb gereisd, had ik tot nu toe nooit zulke sterke emoties ervaren.''Ik ben dankbaar voor deze prachtige plek, de fijne mensen en het geweldige weer.''Dat was wat ik daar voelde. Als je naar Lissabon gaat, wil ik je echt aanraden erheen te gaan... twee of drie keer.
Het tussenjaarproject was zo perfect — het heeft mijn kijk op de arbeidsmarkt veranderd!
Het tussenjaarproject was perfect voor mij, haha. Heel erg bedankt voor het opzetten van zo'n geweldig project.
Als ik vergelijk hoe het was vóór en na mijn deelname aan het project, dan is dit het eerste wat me opvalt...Mijn kijk op de arbeidsmarkt is fundamenteel veranderd.Omdat ik nooit in het buitenland had gestudeerd en alleen Engels in Korea had geleerd, vroeg ik me ook vaak af: ''Ben ik eigenlijk wel goed in Engels?'' Maar nadat ik met buitenlandse vrienden had gesproken, besefte ik dat ik in het Engels echte gesprekken kon voeren met mensen uit andere culturen. Dat gaf me meer vertrouwen in mijn taalvaardigheid.
In plaats van de druk te voelen dat ik elke dag moet hardlopen en vandaag van alles moet doen, en een strak schema te maken, heb ik geleerd het wat losser aan te pakken en rustiger, langzamer en met een bredere blik te denken. Alles lijkt positiever te zijn geworden, en dat vind ik fijn!! (Ik wil niet meer in Korea wonen, haha)
# Voor wie later aan het project wil deelnemen
Ga er met een open blik naartoe.
Ik denk dat veel mensen om allerlei persoonlijke redenen een tussenjaar nemen. Dat gold ook voor mij. Ik was Korea, het solliciteren en het dagelijks leven zat... Eigenlijk ben ik zonder plannen of verwachtingen naar Portugal gegaan.
Er braken voor mij droomachtige dagen aan en ik ontwikkelde een houding waarmee ik van mijn vrije tijd kon genieten. Gelukkig ontmoette ik geweldige mensen en maakte ik herinneringen die ik nooit zal vergeten.
Lissabon was onbekend, maar ook prachtig. Ik was heel gelukkig op een ontspannen plek met ontspannen mensen.''Maak je geen zorgen en geniet van de spanning'' — je kunt er gewoon van genieten, precies zoals die uitspraak suggereert.
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar
-ter wereld mooiste prachtige regio, Portugal in een resort doorbrengen bijzondere vrijwilligerswerk Park So-yeonTussenjaar-familie Tussenjaarganger/ 24 jaar, universiteitsstudent / 4 wekenlang tussenjaar
* Uit de recensie van deelnemer Park So-yeonDe foto’s zijn niet door de deelnemer gemaakt; het zijn lokale foto’s uit Portugal die ter referentie zijn verstrekt. |
# Een kans om vrijwilligerswerk te doen in Lissabon, een plek die onbekend aanvoelde maar altijd al een bestemming was die ik bewonderde
Hallo ^_^ Ik ben Park So-yeon. Vorig jaar heb ik mijn vierjarige opleiding zonder onderbreking afgerond en was ik me aan het voorbereiden op mijn carrière.
In het begin was ik uitgeput door het leven en na herhaaldelijk te zijn mislukt bij het zoeken naar werk, overwoog ik een werkvakantie. Maar ik had sterk het gevoel dat een werkvakantie me misschien niets betekenisvols zou opleveren, dus zocht ik naar vrijwilligerswerk en stages in het buitenland. Toen kwam ik toevallig dit tussenjaarproject tegen.Ik dacht dat de kans om vrijwilligerswerk te doen in Lissabon, een onbekende maar al lang bewonderde bestemming, de kers op de taart zou zijn. Daarom besloot ik nogal impulsief mee te doen.Dat deed ik.
Natuurlijk maakte ik me ontzettend veel zorgen over een lang verblijf in het buitenland. De coördinator moet wel moe van me zijn gewordenㅠ_ㅠ — daarvoor wil ik mijn excuses aanbieden, haha. Ik was echt zo bang.
Ik was eigenlijk erg nerveus over het in één keer uitgeven van het geld dat ik zo zorgvuldig had gespaard en over het wonen op een plek bijna aan de andere kant van de wereld, ver van Korea. Ik had alleen in het buitenland gereisd en er nooit gewoond, dus ik vroeg me af of het programma wel betrouwbaar was, haha. Maar de coördinator legde alles heel goed uit, waardoor ik me een stuk geruster voelde!
# Onverwachte ontmoetingen en verbindingen op een plek waar ik zonder veel nadenken naartoe ging
Ik denk niet dat ik voor vertrek iets bijzonders had voorbereid. Omdat ik na het vrijwilligerswerk in Lissabon nog wat door Europa wilde reizen voordat ik naar Korea terugkeerde, richtte ik me eigenlijk meer op mijn reisroute door Europa, haha.
In Lissabon had ik vooral het idee dat ik erheen zou gaan zonder er te veel over na te denken, hard mijn best zou doen met het vrijwilligerswerk en zou proberen met zoveel mogelijk mensen contact te leggen.De onverwachte toevallige ontmoetingen en relaties die ontstonden toen ik er zonder verwachtingen naartoe ging, lijken nu een nog sterkere indruk op me te hebben achtergelaten.Ik wil je aanraden je hart tot rust te brengen! Het geluk dat voortkomt uit een vredige gemoedstoestand is voor mij een heel dierbare herinnering geworden.
Mijn doel met het tussenjaar was om te veranderen, omdat ik een hekel had aan de versie van mezelf die zich op elk moment blindstaarde. Omdat ik me voorbereidde op het zoeken naar werk, hield elk klein ding me bezig, maar ik heb een iets meer ontspannen versie van mezelf kunnen vinden.
Ik weet niet of het kwam doordat Lissabon een relaxte stad is of door alle momenten waarop ik van die ontspannen gemoedstoestand genoot,maar ik denk dat ik wat meer kon loslaten, rustiger kon nadenken en een bredere blik kreeg.Ik reis momenteel door Europa, maar als ik terugkeer naar Korea denk ik dat ik mijn koers opnieuw zal bepalen, zodat ik een leven kan leiden dat echt van mij is en niet alleen draait om het zoeken naar werk, haha.
Een periode waarin ik veel met andere vrijwilligers praatte en meer over elkaars landen te weten kwam.
Wat het vrijwilligerswerk betreft: ik was ingedeeld voor de avonddienst. Als je de toegewezen tijd niet prettig vindt, kun je dat natuurlijk aan de lokale coördinator laten weten en naar de ochtenddienst overstappen.
Ik werd wakker, ontbeet en ging altijd naar buiten om rond te wandelen. Zelfs gewoon door de straten lopen voelde er ontspannen, filmisch en simpelweg heerlijk. We zagen straatoptredens tijdens het wandelen, gingen op een stoel zitten om uit te rusten als we moe waren en praatten met de lokale bevolking. Het is een plek waar je je vrij en vanzelfsprekend bij iedereen kunt voegen, dus elke dag daar voelde als een droom.
Nadat ik mijn dag zo had doorgebracht, ging ik rond half zeven naar het vrijwilligerscentrum om vrijwilligerswerk te doen. Daar gingen we samen met de medewerker die verantwoordelijk was voor het ophalen van eten naar supermarkten of restaurants om voedsel op te halen. Meestal sorteerden we het ingezamelde voedsel in het centrum en deelden we het uit aan de mensen die het kwamen ophalen.
Op elke dag van de week kwamen er voor het vrijwilligerswerk vergelijkbare mensen langs.Er kwamen hier vaak lokale studenten, gezinnen en gewone mensen vrijwilligerswerk doen. Ik praatte veel met hen en we leerden elkaars landen beter begrijpen, waardoor het vrijwilligerswerk leuk was.
Ik besefte dat er meer dingen zijn die ik in de wereld kan doen.
Bovenal denk ik dat het een geweldige ervaring was om oprecht bevriend te raken met mensen uit andere landen. We praatten veel over allerlei culturen en mijn wereldbeeld werd er ook ruimer door.
Natuurlijk was het heel betekenisvol om mensen daadwerkelijk te helpen door echt vrijwilligerswerk te doen, maar ik besefte ook dat er in de wereld veel meer dingen zijn die ik kan doen dan me alleen te richten op de beperkte mogelijkheden in Korea. Voordat ik vertrok, bereidde ik me vooral voor op een baan bij een binnenlands bedrijf, maar mijn instelling is zo veranderd dat ik zelfs in het buitenland wil werken, haha.
De mensen die me zijn bijgebleven, zijn de Koreanen die ik tijdens het programma ontmoette — Juni, Jamie en Jongmi. Doordat we samen waren, konden we Korea op een interessantere manier aan onze buitenlandse vrienden voorstellen. Ook de korte gesprekken over de toekomst en de steun die we elkaar gaven, lijken de basis te zijn geworden om positiever in het leven te staan.
Ik deed vrijwilligerswerk met veel vrienden uit het buitenland — Kevin, Ben, Sophie, Moshi, Savarina en anderen — en woonde met hen in één huis, waar we veel mooie en vrolijke herinneringen deelden.We dronken Portugese traditionele drank en praatten de hele nacht met onze buitenlandse vrienden. Na het vrijwilligerswerk maakten we ook samen traditionele Koreaanse dumplings als late avondsnack. ☺
Ik was bang dat mijn buitenlandse vrienden het maken van dumplings misschien vreemd zouden vinden, maar het was echt geweldig dat we in een vreemd land samen een traditioneel Koreaans gerecht maakten en aten. Ik kan met zekerheid zeggen dat wij waarschijnlijk de enige Koreanen zijn die in Portugal traditionele Koreaanse dumplings hebben gemaakt, haha ^^
Ik ben dankbaar voor deze prachtige plek, de fijne mensen en het geweldige weer!
Buiten de activiteiten om ging ik spontaan met vrienden hier en daar naartoe. Maar één ding kan ik zeker zeggen, zoals sommigen wel weten:Cabo da Roca, vlak bij Lissabon, werd de reisbestemming van mijn leven.Tegen de avond gingen we met alle vrienden die in hetzelfde huis woonden naar de zonsondergang kijken. Eerlijk gezegd veranderde de lucht elke vijf minuten — ik werd verliefd op de natuur.
In een tv-programma met de naam ''Youth Over Flowers'' gebruikte een beroemdheid tijdens een reis ooit de uitspraak ''Ik ben echt dankbaar''. Hoewel ik veel heb gereisd, had ik tot nu toe nooit zulke sterke emoties ervaren.''Ik ben dankbaar voor deze prachtige plek, de fijne mensen en het geweldige weer.''Dat was wat ik daar voelde. Als je naar Lissabon gaat, wil ik je echt aanraden erheen te gaan... twee of drie keer.
Het tussenjaarproject was zo perfect — het heeft mijn kijk op de arbeidsmarkt veranderd!
Het tussenjaarproject was perfect voor mij, haha. Heel erg bedankt voor het opzetten van zo'n geweldig project.
Als ik vergelijk hoe het was vóór en na mijn deelname aan het project, dan is dit het eerste wat me opvalt...Mijn kijk op de arbeidsmarkt is fundamenteel veranderd.Omdat ik nooit in het buitenland had gestudeerd en alleen Engels in Korea had geleerd, vroeg ik me ook vaak af: ''Ben ik eigenlijk wel goed in Engels?'' Maar nadat ik met buitenlandse vrienden had gesproken, besefte ik dat ik in het Engels echte gesprekken kon voeren met mensen uit andere culturen. Dat gaf me meer vertrouwen in mijn taalvaardigheid.
In plaats van de druk te voelen dat ik elke dag moet hardlopen en vandaag van alles moet doen, en een strak schema te maken, heb ik geleerd het wat losser aan te pakken en rustiger, langzamer en met een bredere blik te denken. Alles lijkt positiever te zijn geworden, en dat vind ik fijn!! (Ik wil niet meer in Korea wonen, haha)
# Voor wie later aan het project wil deelnemen
Ga er met een open blik naartoe.
Ik denk dat veel mensen om allerlei persoonlijke redenen een tussenjaar nemen. Dat gold ook voor mij. Ik was Korea, het solliciteren en het dagelijks leven zat... Eigenlijk ben ik zonder plannen of verwachtingen naar Portugal gegaan.
Er braken voor mij droomachtige dagen aan en ik ontwikkelde een houding waarmee ik van mijn vrije tijd kon genieten. Gelukkig ontmoette ik geweldige mensen en maakte ik herinneringen die ik nooit zal vergeten.
Lissabon was onbekend, maar ook prachtig. Ik was heel gelukkig op een ontspannen plek met ontspannen mensen.''Maak je geen zorgen en geniet van de spanning'' — je kunt er gewoon van genieten, precies zoals die uitspraak suggereert.
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
