"Als je nu twijfelt, zou ik je aanraden gewoon zo snel mogelijk te gaan. Hoe eerder je vertrekt en terugkomt, hoe beter een tussenjaar lijkt te zijn. Ik was dit jaar ook blij dat ik mijn dertiger jaren in Parijs, Frankrijk, kon beginnen. Ik had een paar persoonlijke zorgen, maar ik was blij dat ik tijd alleen had om de gedachten van anderen buiten beschouwing te laten en alleen voor mezelf na te denken." -Bonjour! Eén maand wonen in Parijs, Frankrijk Shin YujeongDeelnemer aan een tussenjaar Tussenjaarganger/ 30 jaar, tussenjaar na ontslag te hebben genomen / 30 dagenDeelname |
# Het tussenjaar na mijn vertrek bij het bedrijf dat altijd applaus kreeg zodra ik het noemde
<De heuvel van Montmartre>
Hallo. Mijn naam is Shin Yujeong en ik word dit jaar 30. Ik nam deel aan een tussenjaar nadat ik ontslag had genomen bij een bedrijf dat altijd applaus kreeg zodra ik het noemde, en koos voor een lange reis.
Het was mijn eerste lange reis en ook mijn eerste keer in Europa, en dan vooral in Parijs.Ik spreek Koreaans en Engels en vertrok zonder enige kennis van het Frans. Mijn persoonlijkheid is dapper op onbekend terrein en timide op vertrouwde plekken.Over het algemeen houd ik ervan plannen te maken en ze uit te voeren.
De belangrijkste reden waarom ik koos voor het project <Parijs, Frankrijk — één maand> was dat ik tijdens mijn tijd bij het bedrijf vaak met Frankrijk te maken had. Ik merkte op het werk vaak culturele verschillen en schaamde me ervoor dat ik er als verantwoordelijke nog nooit was geweest.
In 2016 waren er bijzonder veel opdrachten, omdat het de 130e verjaardag was van de betrekkingen tussen Korea en Frankrijk. Omdat de sector waarin ik werkte met kunst te maken had, wilde ik beslist minstens één keer naar Frankrijk, naar Parijs — de droom van veel kunstenaars.
Bovenal wilde ik voor mezelf leven op een plek waar niemand me kende, dus besloot ik te gaan.
# Ik kwam terug nadat ik mijn doel had bereikt: 'een reis voor mezelf'
<Place de la Concorde>
Terwijl ik mijn tussenjaar voorbereidde, maakte ik me natuurlijk veel zorgen over een lang verblijf in het buitenland. Vooral omdat Parijs kort daarvoor terroristische aanslagen had meegemaakt, raadden veel mensen om me heen het af en voelde ik me zelf ook niet gerust over de veiligheid.
Tot een week voor vertrek las ik zelfs op een Europese reisinformatiesite een bericht waarin stond dat een gewapende overvaller in het Ritz-Carlton in het centrum van Parijs het vuur had geopend. Ik was dus erg angstig. Het was mijn eerste lange reis en gezien de situatie maakte ik me veel zorgen, maarik vertrok met de gedachte: 'Als je voorbestemd bent om te sterven, sterf je zelfs in Korea.'
Ik nam op 31 december ontslag en omdat ik een binnenlandse reis van een week maakte, had ik weinig tijd om me voor te bereiden op het tussenjaar, dat op 15 januari begon. Toch controleerde ik zodra ik thuiskwam van die reis of ik ergens last van had. Ik had rond Nieuwjaar een piercing laten zetten en ging daarom voor de zekerheid naar een dermatoloog, voor het geval er een ontsteking zou ontstaan.
Omdat ik tijdens mijn werkzame leven niet veel had gelopen, trainde ik ter voorbereiding op de reis door dagelijks 15.000 stappen op een stepper te zetten. Verder bereidde ik de gebruikelijke dingen voor: tickets boeken, plannen maken en een reisverzekering afsluiten.
Tot aan mijn vertrek was mijn doel voor het tussenjaar: 'goed uitrusten en terugkomen'. Maar zoals ik nu eenmaal ben, kon ik het niet laten en liep ik gemiddeld 25.000 stappen per dag. Ik vulde elke dag met kleine maar betekenisvolle ervaringen. Toch was het doel van een reis voor mezelfgoed bereikt en keerde ik terug.
Als iemands dochter, oudere zus, vriendin, nicht, opvolger of de jongste van het team, enzovoort.Omdat ik die andere rollen van me afschudde en de hele maand alleen maar Shin Yujeong was.Precies. Het was een tussenjaar waarin ik mijn aard de vrije loop liet en bewust egoïstisch leefde.
# Een periode waarin ik met iedereen bevriend kon raken, ongeacht het leeftijdsverschil
<Eiffeltoren>
Het lokale project werd volledig zelfstandig uitgevoerd, binnen een kader dat de veiligheid waarborgde.Dat klopt. Vanaf 8.00 uur
begon de dag tot 9.30 uur met ontbijt in de eetzaal, volgens ieders eigen planning.
Als ik vrije tijd had, maakte ik meestal na het ontbijt plannen en ging ik op pad. Op dagen met een rondleiding bereidde ik me de dag ervoor
alvast voor en vertrok ik vóór het ontbijt. Het avondeten werd vanaf 19.00 uur geserveerd en als ik dan terug was,
zorgde ik er altijd voor dat ik mee at.
Het fijnste was dat ik maar één activiteit per dag plande, waardoor ik me mentaal ontspannen voelde.Doordat ik in een Koreaans pension verbleef, had ik relatief weinig mogelijkheden om met buitenlanders om te gaan, maarik was altijd dankbaar voor de pensioneigenaar, de dames, het personeel en de andere gasten die me bij onze eerste ontmoeting vriendelijk behandelden.Ik was de pensioneigenaar, de dames, het personeel en de andere gasten altijd dankbaar.
Ik vond het vooral fijn dat ze, zonder veel over me te weten, inzagen dat ik een goed mens was en dat we ondanks onze leeftijdsverschillen bevriend konden raken.
Zelfs de Fransen, die bekendstaan als onvriendelijk, bleken onverwacht tsundere (afstandelijk maar warm). Ik observeerde hen en leerde veel van ze.
# 'Als je gaat, kom dan niet; als je komt, ga dan niet'
<De show van de Moulin Rouge bekijken>
'Als je gaat, kom dan niet; als je komt, ga dan niet' — dat was de uitspraak die ik tijdens mijn tussenjaar van een maand het vaakst deed.
Tijdens de maand dat ik in Parijs woonde, ontmoette ik talloze mensen.Omdat ik in het buitenland was, raakte ik snel gehecht aan mensen en zei ik het uit verdriet, zelfs als ik ze nog maar kort kende. Ik denk dat ik het tijdens de reis minstens twintig keer heb gezegd.Ik denk vooral terug aan Donghwan, een medewerker van het pension die kort voor mijn aankomst in Parijs was gaan wonen; Susanna, met wie ik de eerste twee weken in Parijs doorbracht; Munyoung, die me 'noona' noemde en me als een jonger zusje behandelde; en Yuna en Yurim, met wie ik de ervaring van het tussenjaar deelde.
Ook ben ik dankbaar voor mijn vriend, die een week vrij nam van zijn werk en naar Parijs kwam om de laatste week van mijn tussenjaar samen door te brengen met zijn vriendin, die een maand lang zonder veel omhaal was vertrokken.
# Mijn persoonlijke tips voor een tussenjaar
<Dagtocht naar Mont Saint-Michel>
(Vervoer)
Vanaf Terminal 3 van de luchthaven Charles de Gaulle in Parijs nam ik bus 351, stapte uit bij station Gallieni en liep ongeveer 15 minuten. Omdat ik een weekabonnement voor het openbaar vervoer had gekocht en meteen vertrok, zette ik geld op mijn OV-kaart (Navigo, niet-terugbetaalbare borg: 5 euro).Ik zette er ongeveer 22,50 euro op en ging daarna op pad.
(Taal)
Er zijn best veel Fransen die Engels spreken, maar als je buiten zone 1 gaat of naar plekken waar geen Koreanen zijn, is het handig om van tevoren wat Frans te leren.Net zoals mensen in Korea meer interesse tonen wanneer een buitenlander zelfs gebrekkig Koreaans spreekt, waren mensen in Frankrijk veel vriendelijker wanneer ik een beetje Frans sprak.
(Accommodatie)
In pensions zijn handdoeken aanwezig, maar ik raad aan je eigen handdoek mee te nemen, die je daarna kunt weggooien. Ga je in het koude seizoen, dan geeft een elektrische eenpersoonswarmtemat je eindeloos veel energie. (Er zijn radiatoren, maar Koreanen warmen zich nu eenmaal graag op een hete vloer 👍)
Ik raad aan de koffie te proberen die de eigenaar serveert; die is sterker en lekkerder dan de koffie die je buiten koopt.
Omdat de waterkwaliteit in Europa anders is dan in Korea, kun je voor je huid en haar beter toiletartikelen (shampoo, reinigingsschuim enzovoort) ter plekke kopen dan ze van thuis mee te nemen. Vooral bij vrouwen heb ik meerdere keren gezien dat gezichten rood en geïrriteerd werden door de kalkaanslag in het Parijse kraanwater. Gebruik je Koreaanse reinigingsschuim, dan raad ik aan om na het wassen je gezicht met toner af te nemen.
(Maaltijden)
Om te beginnen: de maaltijden die de gastvrouw van het pension klaarmaakt, zijn ontzettend lekker.
Als je voortdurend lokale gerechten probeert te eten om tijd te besparen, kun je je op een gegeven moment overvol of ongemakkelijk voelen. Ik raad aan om minstens één Koreaanse maaltijd in het pension te eten, zodat je maag wat tot rust komt.
Restaurants in Parijs beginnen om 19.00 uur met het serveren van het diner, maar als je pech hebt, kun je onderweg geen avondeten vinden. Neem daarom zeker noodvoer mee, zoals instantnoedels in een beker. In de buurt zijn winkels waar je voor een redelijke prijs lekker fruit of brood kunt kopen, dus het is ook een goed idee om wat in te slaan.
(Wat mee te nemen)
Spullen die ik miste: een wenkbrauwscheermesje, een nagelknipper en een regenjas.
Handig om bij je te hebben: een föhn en een stijltang.
Accommodaties hebben meestal een föhn, dus je eigen föhn meenemen kan handig zijn, maar als je veel bagage hebt, hoef je er niet per se een mee te nemen.
In Europa zijn ze bovendien erg streng met antibiotica. Denk niet te snel dat je die niet nodig hebt omdat je altijd gezond bent. Vooral omdat we gewend zijn aan sterke antibiotica, werken Europese medicijnen voor ons misschien niet goed.Ik raad aan om hoest- en verkoudheidsmedicijnen en ontstekingsremmers mee te nemen.Ik raad het aan.
(Vervoersroutes)
Misschien ligt het aan mijn route, maar op kaarten van de Parijse metro lijkt station Châtelet te ontbreken op lijn 3,maar in werkelijkheid is het verbonden met station Les Halles, al moet je daarvoor een stukje lopen. Het is bovendien het snelst om een nabijgelegen station te zoeken en de metro te nemen, in plaats van de route te volgen die Google Maps voorstelt.
Google kan het station ten slotte aanduiden als 'City Hall', maar op de borden van de Parijse metro staat 'Hôtel de Ville'. Houd daar rekening mee als je Parijs bezoekt.
# Voor wie later aan het project wil deelnemen
<De heuvel van Montmartre>
Ik heb een jaar lang getwijfeld voordat ik aan mijn tussenjaar begon. Sinds 2016 wilde ik ongeveer een maand in het buitenland wonen,maar het duurde veel te lang voordat ik de sprong waagde.Als je nu twijfelt, raad ik je aan zo snel mogelijk te gaan. Hoe eerder je gaat en weer terugkomt, hoe beter een tussenjaar lijkt te zijn.
Ik raad een tussenjaar vooral aan als je, net als ik, aan het einde van je twintig bent en bijna dertig wordt, en je afvraagt wat je kunt doen om er mentaal minder uitgeput door te raken. Je moet je dertiger jaren — tien jaar — ingaan met op zijn minst een vaag idee, in plaats van helemaal geen idee te hebben. Daarom heb je tijd nodig om je gedachten op een rijtje te zetten.
Ik was blij dat ik dit jaar in Parijs, Frankrijk, aan mijn dertiger jaren begon. Zelf zat ik met een paar zorgen,maar ik was blij dat ik tijd alleen had om de meningen van anderen buiten beschouwing te laten en alleen aan mezelf te denken.Natuurlijk denk ik dat ik ook alleen maar mooie herinneringen heb overgehouden aan de grote bezienswaardigheden die ik in Parijs bezocht, zoals de Arc de Triomphe, het Paleis van Versailles, het Louvre, Musée d'Orsay, Musée de l'Orangerie, Disneyland en de dierentuin van Vincennes.
Als ik mijn situatie vóór en na deelname aan het tussenjaarproject vergelijk, was mijn gezondheid vóór mijn deelname verslechterd door werkstress en had ik last van relationele vermoeidheid (verveling en moeheid in relaties). Na de middelbare school, toelatingsexamens voor de universiteit, mijn universitaire studie, een studierichtingswissel, de voorbereiding op mijn afstuderen, twee jaar solliciteren en werken zonder ooit goed uit te rusten, voelde ik dat ik dit keer tijd voor mezelf nodig had.
Na mijn terugkeer van het tussenjaar,werd ik minder ongeduldig en leerde ik denken dat je het altijd opnieuw kunt proberen als iets niet goed gaat.
<De heuvel van Montmartre>
Mijn tussenjaar was
Ervaring ★★★★★
Ik heb veel ervaring opgedaan tijdens een maand waarin ik me onderdompelde in een cultuur die compleet anders was dan die van Korea.
Leren ★★★★★
Ik heb erg genoten van het leren van een nieuwe taal door vóór mijn vertrek dagelijks Frans te gebruiken.
Omgeving ★★★★★
Om te beginnen ontsnapte ik aan de strenge kou in Korea en verbleef ik op een plek met een veel milder klimaat. Ver weg van fijnstof was ik gelukkig in een kleine buurt in Parijs.
Veiligheid ★★★★☆
De omgeving van de accommodatie was redelijk veilig, maar als je richting het centrum gaat, moet je oppassen voor zakkenrollers, Roma en oplichtersbendes.
Vrije tijd ★★★★★
Vergeleken met andere pensions kon ik dankzij de relatief flexibele regels binnen genieten van het Franse leven, zonder speciale activiteiten te hoeven ondernemen.
Startpagina
