Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Was minder bang om naar het buitenland te gaan #Een band als van een familie #Hoop op geluk gevoeld
Soms besefte ik dat weggaan van waar ik nu ben belangrijker kan zijn dan hier gewoon hard blijven werken.Zo krijg ik, of ik hier nu hard blijf werken of mijn geluk op een nieuwe plek probeer te vinden,hoe dan ook het gevoel dat ik mijn geluk met meer vaart kan najagen. -Vrijwilligerswerk voor natuurbehoud in de natuur van Nieuw-Zeeland met vrienden uit de hele wereld / Gomi-ju-gapyearfamilie / tussenjaar van 1 week |
# Ik wilde ervaren hoe het is om samen te leven met mensen die anders zijn dan ik.
Hallo. Ik ben een universiteitsstudent met als hoofdvak architectuur.Ik deed mee aan het project vanwege zorgen, stress en frustratie over mijn carrièrepad.
Ik ben erg geïnteresseerd in milieukwesties en houd van uitgestrekte natuurlandschappen. Tijdens mijn studie was ik voortdurend geïnteresseerd in milieukwesties, maarIk had niets passends om te doen, dus wilde ik me inzetten voor het milieu en vooral ongerepte natuur ervaren.
Eigenlijk maakte ik me vóór mijn vertrek grote zorgen. In de paar weken voor mijn vertrek was ik elke dag bang en dacht ik eraan mijn vliegticket te annuleren en allerlei andere dingen. Dus,Ik oefende Engels door te praten met een vriend die goed Engels spreekt en door alleen te oefenen. Ook schreef ik zorgvuldig alles op en bereidde ik de benodigdheden één voor één voor. Ik zocht online informatie op over de plaatselijke situatie en leerde via blogberichten van mensen die dezelfde route hadden gevlogen hoe de vliegreis verliep.
Naar het buitenland gaan vereiste op zich al veel moed van me, dus die moed bijeenrapen was op zichzelf al een verandering. Ookwilde ik ervaren hoe het is om samen te leven met mensen die anders zijn dan ik.
# Een dag in Nieuw-Zeeland
Rond half zeven 's ochtends (ik doe er wat langer over om me klaar te maken) staan we op, wassen we ons, ontbijten we en maakt iedereen zijn eigen lunch en tussendoortjes voor tussen de middag klaar. We doen alles één voor één in lunchdozen, vullen een thermoskan met water omdat het koud is en vertrekken stipt om acht uur samen. We werken tot ongeveer half elf (elke week op een andere plek), houden een ochtendpauze met thee en een hapje en werken daarna weer tot ongeveer half één.
Na de lunch werken we verder tot ongeveer drie à vier uur 's middags, afhankelijk van het weer en de hoeveelheid werk, en keren dan terug naar de accommodatie. We rusten alleen of samen uit en maken het avondeten klaar. Daarna eten we samen. Vervolgens brengen we tijd alleen of samen door voordat we naar bed gaan.
# Het voelde als een familie; dat was een heel bijzondere ervaring.
In de eerste week moest ik onverwacht met z'n tweeën wonen met een vriend die qua persoonlijkheid bijna mijn volledige tegenpool was en zich vaak onaangenaam gedroeg. Dat was moeilijk, maarIk denk dat ik daardoor een beetje heb geleerd hoe ik met mensen moet omgaan die anders zijn dan ik.
In de tweede week woonden we met z'n vijven, inclusief de leider, in de accommodatie en kwamen we 's avonds samen om te eten. Het was een heel fijne en gelukkige tijd.Het was een heel bijzondere ervaring om me zo verbonden te voelen als familie met mensen uit verschillende landen die ik pas ongeveer een week kende.
Als je je hart voor elkaar openstelt en alledaagse dingen deelt, zoals samen eten klaarmaken en opeten, en samen ontberingen doorstaat voor een zinvol doel, danbesef je dat mensen die zo verschillend leken heel goed vrienden of familie kunnen worden.
De vriend die me het meest is bijgebleven, was een Duitse vriendin die echt cool was. Dat kwam misschien grotendeels door haar persoonlijkheid, maar ze was als vrouw opvallend sterk, maakte zich niet druk om wat anderen dachten, nam kordaat de taken op zich die gedaan moesten worden en richtte zich daarbuiten op haar eigen tijd — eigenschappen waar ik veel van kan leren.
Ik ben iemand die de neiging heeft te veel na te denken, en ik heb veel geleerd van een Thaise vriendin die altijd ontspannen was.Ik dacht dat ze gewoon aardig was, maar ik was onder de indruk van hoe duidelijk en rechtstreeks mijn Thaise vriendin haar mening kon geven.Ik besefte heel goed dat ik harder aan mijn Engels moet werken...
Alle vrienden waren even oud als ik of jonger, maar hun moed, zelfvertrouwen en open houding waren dingen waarvan ik kon leren. Ook was ik erg onder de indruk van het bewonderenswaardige verantwoordelijkheidsgevoel, de vaardigheden en het uithoudingsvermogen van de leider.Bedankt dat je moeite deed om luchtige en leuke gespreksonderwerpen aan te snijden, zodat we samen konden zijn zonder frustratie te tonen, ook al konden we niet goed met elkaar communiceren.
Mijn tip voor een tussenjaar
(Accommodatie)
De accommodatie is behoorlijk slecht. Hoewel er één keer per week wordt schoongemaakt, kunnen de badkamer en keuken snel vies worden wanneer er veel deelnemers samen wonen. Houd er ook vanaf het begin rekening mee dat allerlei insecten bij de plek horen. Ik deed mee tijdens het regenseizoen en de winter in dat land (Nieuw-Zeeland), dus het was erg koud en vochtig. Omdat ze geen ondol (Koreaanse vloerverwarming) hebben, waren vooral de vloeren erg koud.
Ik kocht en gebruikte slippers tijdens een weekenduitstapje na een week activiteiten; die waren erg handig. Als je het snel koud hebt, raad ik je aan om indien mogelijk na half augustus mee te doen. Ga je in het vroege winterseizoen, dan is het verstandig om van tevoren dikke sokken of slippers mee te nemen.
Er zijn in totaal drie kamers. In één kamer stonden ongeveer drie of vier stapelbedden. In de kamer waar ik verbleef stond ook een eenpersoonsbed; daarop sliep ik met een slaapzak en een deken. Gelukkig was het 's nachts warm genoeg. De eerste week verbleef ik alleen op een kamer; de tweede week woonde ik samen met een andere vrouwelijke deelnemer.
(Maaltijden)
Hier komen er elke week nieuwe deelnemers aan en vertrekken degenen die hun activiteiten hebben afgerond, waardoor de teamleden wisselen (ongeacht het totale aantal is er altijd één team). Daarom doen de teamleden op vrijdag samen boodschappen voor de deelnemers van de volgende week en leggen ze de boodschappen in de koelkast. De deelnemers koken en eten vervolgens een week lang met de ingrediënten die er al zijn en de nieuwe boodschappen.
Ook als je niet kunt koken of koken niet leuk vindt, zul je waarschijnlijk niet verhongeren. Maar als je kieskeurig bent met eten, moet je zelf kunnen koken. Ik eet zelf vis maar geen vlees en kan geen voedsel op basis van meel verteren, dus maakte ik elke avond een salade voor de volgende dag en kookte ik daarnaast apart extra avondeten voor mezelf.
Dat was deels onvermijdelijk omdat de andere deelnemers in het team vooral van vlees hielden. Bovendien kook ik graag, dus zo heb ik het aangepakt.
Omdat de ingrediënten anders zijn dan in Korea, kan het lastig zijn als je bepaalde dingen niet kunt eten of erg kieskeurig bent. In Nieuw-Zeeland worden ingrediënten echter uitgebreider vermeld dan in ons land, vooral voor mensen met allergieën of speciale gezondheidsbehoeften. Als je je eigen situatie goed kent, kun je dus een passende keuze maken.
Je kunt deze informatie ook op het aanvraagformulier vermelden om ondersteuning te krijgen.Ik kan zelf geen tarwe of meel eten. Omdat je tijdens de activiteiten buiten moet lunchen, waren sandwiches de meest geschikte lunch (ik maakte ze tijdens het ontbijt alvast klaar en nam ze mee).
Ik twijfelde dus een beetje of ik rijstballetjes moest meenemen, maar tot mijn verrassing en opluchting verkochten supermarkten in Nieuw-Zeeland glutenvrij gesneden brood. De leider kocht het op de eerste ochtend van de activiteiten. Daardoor kon ik elke dag een lekkere lunch eten en hard werken.
(Wat neem je mee?)
Behalve wanneer je op de luchthaven van Christchurch aankomt of op vrijdag na een week vrijwilligerswerk samen boodschappen doet, ga je alleen tussen de accommodatie en de vrijwilligerslocaties buiten de stad heen en weer. Daardoor is het lastig om snel iets te kopen. Bereid dus van tevoren voor wat je nodig hebt of koop het alvast.
Medicijnen zijn in het buitenland vooral lastig te krijgen als je gezondheidsproblemen hebt, dus je moet ze zelf meenemen. Het is ook verstandig om goed te weten hoe je met je aandoening kunt omgaan. Ik heb vaak ernstige hoofdpijn, dus ging ik eerder naar bed dan de andere deelnemers. Ook nam ik van tevoren medicijnen tegen indigestie mee.
# Voor toekomstige deelnemers
In plaats van je te veel op verandering te richten,denk ik dat je er beter met de instelling van kunt genieten en het gewoon te ervaren. Probeer, als dat kan, echt te ervaren hoe het leven daar is. Zo leer je jezelf beter kennen.
Voor mij is dit misschien een grappig verhaal, maar ik ben mijn gezondheid beter gaan begrijpen. Mijn lichaam is behoorlijk gevoelig, en toen ik plotseling werd blootgesteld aan een sterke temperatuursverandering zonder me daar goed op voor te bereiden, leerde ik hoe ik met dat klimaat moest omgaan... Ik denk dat mijn overlevingsvaardigheden daardoor wat sterker zijn geworden.
# Je lijkt een aanwijzing te krijgen om actiever je geluk na te streven.
Ik vond hoop in het besef dat er nog zulke prachtige plekken op de wereld zijn. Naar het buitenland gaan werd minder eng,Ik besefte dat het soms belangrijker kan zijn om je huidige plek te verlaten dan om hier voortdurend alleen maar hard te werken.
Zo krijg je, of je hier nu je inspanningen voortzet of je geluk op een nieuwe plek plant,het gevoel dat je aanknopingspunten krijgt om met meer vaart je geluk na te streven.
Soms besefte ik dat weggaan van waar ik nu ben belangrijker kan zijn dan hier gewoon hard blijven werken.Zo krijg ik, of ik hier nu hard blijf werken of mijn geluk op een nieuwe plek probeer te vinden,hoe dan ook het gevoel dat ik mijn geluk met meer vaart kan najagen. -Vrijwilligerswerk voor natuurbehoud in de natuur van Nieuw-Zeeland met vrienden uit de hele wereld / Gomi-ju-gapyearfamilie / tussenjaar van 1 week |
# Ik wilde ervaren hoe het is om samen te leven met mensen die anders zijn dan ik.
Hallo. Ik ben een universiteitsstudent met als hoofdvak architectuur.Ik deed mee aan het project vanwege zorgen, stress en frustratie over mijn carrièrepad.
Ik ben erg geïnteresseerd in milieukwesties en houd van uitgestrekte natuurlandschappen. Tijdens mijn studie was ik voortdurend geïnteresseerd in milieukwesties, maarIk had niets passends om te doen, dus wilde ik me inzetten voor het milieu en vooral ongerepte natuur ervaren.
Eigenlijk maakte ik me vóór mijn vertrek grote zorgen. In de paar weken voor mijn vertrek was ik elke dag bang en dacht ik eraan mijn vliegticket te annuleren en allerlei andere dingen. Dus,Ik oefende Engels door te praten met een vriend die goed Engels spreekt en door alleen te oefenen. Ook schreef ik zorgvuldig alles op en bereidde ik de benodigdheden één voor één voor. Ik zocht online informatie op over de plaatselijke situatie en leerde via blogberichten van mensen die dezelfde route hadden gevlogen hoe de vliegreis verliep.
Naar het buitenland gaan vereiste op zich al veel moed van me, dus die moed bijeenrapen was op zichzelf al een verandering. Ookwilde ik ervaren hoe het is om samen te leven met mensen die anders zijn dan ik.
# Een dag in Nieuw-Zeeland
Rond half zeven 's ochtends (ik doe er wat langer over om me klaar te maken) staan we op, wassen we ons, ontbijten we en maakt iedereen zijn eigen lunch en tussendoortjes voor tussen de middag klaar. We doen alles één voor één in lunchdozen, vullen een thermoskan met water omdat het koud is en vertrekken stipt om acht uur samen. We werken tot ongeveer half elf (elke week op een andere plek), houden een ochtendpauze met thee en een hapje en werken daarna weer tot ongeveer half één.
Na de lunch werken we verder tot ongeveer drie à vier uur 's middags, afhankelijk van het weer en de hoeveelheid werk, en keren dan terug naar de accommodatie. We rusten alleen of samen uit en maken het avondeten klaar. Daarna eten we samen. Vervolgens brengen we tijd alleen of samen door voordat we naar bed gaan.
# Het voelde als een familie; dat was een heel bijzondere ervaring.
In de eerste week moest ik onverwacht met z'n tweeën wonen met een vriend die qua persoonlijkheid bijna mijn volledige tegenpool was en zich vaak onaangenaam gedroeg. Dat was moeilijk, maarIk denk dat ik daardoor een beetje heb geleerd hoe ik met mensen moet omgaan die anders zijn dan ik.
In de tweede week woonden we met z'n vijven, inclusief de leider, in de accommodatie en kwamen we 's avonds samen om te eten. Het was een heel fijne en gelukkige tijd.Het was een heel bijzondere ervaring om me zo verbonden te voelen als familie met mensen uit verschillende landen die ik pas ongeveer een week kende.
Als je je hart voor elkaar openstelt en alledaagse dingen deelt, zoals samen eten klaarmaken en opeten, en samen ontberingen doorstaat voor een zinvol doel, danbesef je dat mensen die zo verschillend leken heel goed vrienden of familie kunnen worden.
De vriend die me het meest is bijgebleven, was een Duitse vriendin die echt cool was. Dat kwam misschien grotendeels door haar persoonlijkheid, maar ze was als vrouw opvallend sterk, maakte zich niet druk om wat anderen dachten, nam kordaat de taken op zich die gedaan moesten worden en richtte zich daarbuiten op haar eigen tijd — eigenschappen waar ik veel van kan leren.
Ik ben iemand die de neiging heeft te veel na te denken, en ik heb veel geleerd van een Thaise vriendin die altijd ontspannen was.Ik dacht dat ze gewoon aardig was, maar ik was onder de indruk van hoe duidelijk en rechtstreeks mijn Thaise vriendin haar mening kon geven.Ik besefte heel goed dat ik harder aan mijn Engels moet werken...
Alle vrienden waren even oud als ik of jonger, maar hun moed, zelfvertrouwen en open houding waren dingen waarvan ik kon leren. Ook was ik erg onder de indruk van het bewonderenswaardige verantwoordelijkheidsgevoel, de vaardigheden en het uithoudingsvermogen van de leider.Bedankt dat je moeite deed om luchtige en leuke gespreksonderwerpen aan te snijden, zodat we samen konden zijn zonder frustratie te tonen, ook al konden we niet goed met elkaar communiceren.
Mijn tip voor een tussenjaar
(Accommodatie)
De accommodatie is behoorlijk slecht. Hoewel er één keer per week wordt schoongemaakt, kunnen de badkamer en keuken snel vies worden wanneer er veel deelnemers samen wonen. Houd er ook vanaf het begin rekening mee dat allerlei insecten bij de plek horen. Ik deed mee tijdens het regenseizoen en de winter in dat land (Nieuw-Zeeland), dus het was erg koud en vochtig. Omdat ze geen ondol (Koreaanse vloerverwarming) hebben, waren vooral de vloeren erg koud.
Ik kocht en gebruikte slippers tijdens een weekenduitstapje na een week activiteiten; die waren erg handig. Als je het snel koud hebt, raad ik je aan om indien mogelijk na half augustus mee te doen. Ga je in het vroege winterseizoen, dan is het verstandig om van tevoren dikke sokken of slippers mee te nemen.
Er zijn in totaal drie kamers. In één kamer stonden ongeveer drie of vier stapelbedden. In de kamer waar ik verbleef stond ook een eenpersoonsbed; daarop sliep ik met een slaapzak en een deken. Gelukkig was het 's nachts warm genoeg. De eerste week verbleef ik alleen op een kamer; de tweede week woonde ik samen met een andere vrouwelijke deelnemer.
(Maaltijden)
Hier komen er elke week nieuwe deelnemers aan en vertrekken degenen die hun activiteiten hebben afgerond, waardoor de teamleden wisselen (ongeacht het totale aantal is er altijd één team). Daarom doen de teamleden op vrijdag samen boodschappen voor de deelnemers van de volgende week en leggen ze de boodschappen in de koelkast. De deelnemers koken en eten vervolgens een week lang met de ingrediënten die er al zijn en de nieuwe boodschappen.
Ook als je niet kunt koken of koken niet leuk vindt, zul je waarschijnlijk niet verhongeren. Maar als je kieskeurig bent met eten, moet je zelf kunnen koken. Ik eet zelf vis maar geen vlees en kan geen voedsel op basis van meel verteren, dus maakte ik elke avond een salade voor de volgende dag en kookte ik daarnaast apart extra avondeten voor mezelf.
Dat was deels onvermijdelijk omdat de andere deelnemers in het team vooral van vlees hielden. Bovendien kook ik graag, dus zo heb ik het aangepakt.
Omdat de ingrediënten anders zijn dan in Korea, kan het lastig zijn als je bepaalde dingen niet kunt eten of erg kieskeurig bent. In Nieuw-Zeeland worden ingrediënten echter uitgebreider vermeld dan in ons land, vooral voor mensen met allergieën of speciale gezondheidsbehoeften. Als je je eigen situatie goed kent, kun je dus een passende keuze maken.
Je kunt deze informatie ook op het aanvraagformulier vermelden om ondersteuning te krijgen.Ik kan zelf geen tarwe of meel eten. Omdat je tijdens de activiteiten buiten moet lunchen, waren sandwiches de meest geschikte lunch (ik maakte ze tijdens het ontbijt alvast klaar en nam ze mee).
Ik twijfelde dus een beetje of ik rijstballetjes moest meenemen, maar tot mijn verrassing en opluchting verkochten supermarkten in Nieuw-Zeeland glutenvrij gesneden brood. De leider kocht het op de eerste ochtend van de activiteiten. Daardoor kon ik elke dag een lekkere lunch eten en hard werken.
(Wat neem je mee?)
Behalve wanneer je op de luchthaven van Christchurch aankomt of op vrijdag na een week vrijwilligerswerk samen boodschappen doet, ga je alleen tussen de accommodatie en de vrijwilligerslocaties buiten de stad heen en weer. Daardoor is het lastig om snel iets te kopen. Bereid dus van tevoren voor wat je nodig hebt of koop het alvast.
Medicijnen zijn in het buitenland vooral lastig te krijgen als je gezondheidsproblemen hebt, dus je moet ze zelf meenemen. Het is ook verstandig om goed te weten hoe je met je aandoening kunt omgaan. Ik heb vaak ernstige hoofdpijn, dus ging ik eerder naar bed dan de andere deelnemers. Ook nam ik van tevoren medicijnen tegen indigestie mee.
# Voor toekomstige deelnemers
In plaats van je te veel op verandering te richten,denk ik dat je er beter met de instelling van kunt genieten en het gewoon te ervaren. Probeer, als dat kan, echt te ervaren hoe het leven daar is. Zo leer je jezelf beter kennen.
Voor mij is dit misschien een grappig verhaal, maar ik ben mijn gezondheid beter gaan begrijpen. Mijn lichaam is behoorlijk gevoelig, en toen ik plotseling werd blootgesteld aan een sterke temperatuursverandering zonder me daar goed op voor te bereiden, leerde ik hoe ik met dat klimaat moest omgaan... Ik denk dat mijn overlevingsvaardigheden daardoor wat sterker zijn geworden.
# Je lijkt een aanwijzing te krijgen om actiever je geluk na te streven.
Ik vond hoop in het besef dat er nog zulke prachtige plekken op de wereld zijn. Naar het buitenland gaan werd minder eng,Ik besefte dat het soms belangrijker kan zijn om je huidige plek te verlaten dan om hier voortdurend alleen maar hard te werken.
Zo krijg je, of je hier nu je inspanningen voortzet of je geluk op een nieuwe plek plant,het gevoel dat je aanknopingspunten krijgt om met meer vaart je geluk na te streven.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
