Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Werd proactiever en zelfverzekerder #Waardevolle relaties en uiteenlopende manieren van denken #Ik voelde me ervan overtuigd dat ik het kon
Ik denk dat ik veel aan dit programma heb gehad. Omdat ik vroeger verlegen was, probeerde ik altijd proactief, levendig en zelfverzekerd te zijn. Ik nam de instelling aan van: ‘Laten we het gewoon eens proberen, of het nu lukt of niet.’ Die gedachten hadden vanzelf invloed op me. Ik wist de onverwachte crises die zich tijdens de reis voordeden veilig te doorstaan en ontmoette veel mensen.
- Frankrijk, Parijs — Verblijf tijdens een tussenjaar / Song Ji-soo, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 8 weken |
Ik kon niet geloven dat ik zo ver was gekomen.
‘Frankrijk, Parijs — Verblijf tijdens een tussenjaar’ is een bijzonder programma waarmee mijn laatste verlof van school op grootse wijze werd afgesloten.
Door dit programmaheb ik veel gevoeld, veel mensen ontmoet en ben ik enorm veranderd.
Toen ik voor het eerst vanuit Korea naar Parijs vertrok, dacht ik: ‘Het komt vast wel goed’, maar zodra ik aankwam, liep ik tegen problemen aan. De bushalte vinden voor de rechtstreekse bus naar de accommodatie was als zoeken naar een speld in een hooiberg. Na ongeveer 30 minuten rondgedwaald te hebben, haalde ik op het nippertje een bus. Terwijl ik uit het raam naar het onbekende Parijse landschap keek, drong het niet echt tot me door dat ik zo ver was gekomen.
Ik dacht dat alles goed zou komen zodra ik veilig bij de accommodatie aankwam. Met die verwachting kwam ik aan bij het pension. De sfeer was erg onbekend voor me. Het was de eerste keer dat ik zo'n lange reis maakte en ik had nog nooit in een pension overnacht. Toen ik zag hoe vaardig de oudere medewerkers aan het werk waren, vroeg ik me af of ik me hier wel zou kunnen aanpassen. De eerste paar dagen was ik behoorlijk gespannen.
Twee maanden gingen ontzettend snel voorbij.
Het voelde alsof ik me nog niet eens had aangepast, toen er al een week, twee weken en een maand voorbij waren gevlogen. Ik besefte dat er niet veel tijd meer over was voordat mijn verblijf tijdens het tussenjaar ten einde zou komen. Daardoor keek ik terug op deze periode, die zowel kort als lang voelde.
Ik denk dat ik echt veel aan dit programma heb gehad. Omdat ik vroeger verlegen was, probeerde ik altijd proactief, levendig en zelfverzekerd over te komen,en nam ik de houding aan van: ‘Laten we het gewoon eens proberen, of het nu lukt of niet.’Ik ben die instelling gaan aannemen. Zulke gedachten hadden vanzelf invloed op me. Ik wist de vele onverwachte crises die zich tijdens de reis voordeden te doorstaan en ontmoette talloze mensen. Ik denk dat ik tussen al die mensen veel echt waardevolle banden heb opgebouwd.
Ik was altijd voorzichtig, plande alles en hield me aan vaste routines, maar door te werken en veel mensen te ontmoeten, voelde het alsof mijn blik verruimde. Ik begon veelzijdiger te denken en door anderen te begrijpen, keek ik ook naar mezelf. Enik besefte dat ik nog steeds iemand ben die veel kan.. Dit programma heeft me een heel groot geschenk gegeven.
Nu ik mijn reis heb afgerond en naar Korea ben teruggekeerd, is mijn leven eigenlijk niet dramatisch anders dan vóór mijn vertrek. Er zijn nog maar weinig dagen verstreken en misschien breng ik zelfs meer dagen in ledigheid door. Toch ben ik niet meer zo angstig en bang als vroeger. Ik wil me toeleggen op wat ik nu kan doen en genieten van een leven waar ik plezier aan beleef.
Het leven in Parijs — het leven in Europa voelde voor mij echt als een droom. Ik was zo gelukkig en heb ontzettend veel plezier gehad. Zelfs nu, terwijl ik deze recensie schrijf, mis ik die tijd in Parijs enorm. Als ik de kans krijg, zou ik zeker nog eens terug willen gaan. En ik hoop dat veel mensen die aan dit programma willen deelnemen hetzelfde zullen voelen als ik.
Ik denk dat ik veel aan dit programma heb gehad. Omdat ik vroeger verlegen was, probeerde ik altijd proactief, levendig en zelfverzekerd te zijn. Ik nam de instelling aan van: ‘Laten we het gewoon eens proberen, of het nu lukt of niet.’ Die gedachten hadden vanzelf invloed op me. Ik wist de onverwachte crises die zich tijdens de reis voordeden veilig te doorstaan en ontmoette veel mensen.
- Frankrijk, Parijs — Verblijf tijdens een tussenjaar / Song Ji-soo, reiziger tijdens een tussenjaar / tussenjaar van 8 weken |
Ik kon niet geloven dat ik zo ver was gekomen.
‘Frankrijk, Parijs — Verblijf tijdens een tussenjaar’ is een bijzonder programma waarmee mijn laatste verlof van school op grootse wijze werd afgesloten.
Door dit programmaheb ik veel gevoeld, veel mensen ontmoet en ben ik enorm veranderd.
Toen ik voor het eerst vanuit Korea naar Parijs vertrok, dacht ik: ‘Het komt vast wel goed’, maar zodra ik aankwam, liep ik tegen problemen aan. De bushalte vinden voor de rechtstreekse bus naar de accommodatie was als zoeken naar een speld in een hooiberg. Na ongeveer 30 minuten rondgedwaald te hebben, haalde ik op het nippertje een bus. Terwijl ik uit het raam naar het onbekende Parijse landschap keek, drong het niet echt tot me door dat ik zo ver was gekomen.
Ik dacht dat alles goed zou komen zodra ik veilig bij de accommodatie aankwam. Met die verwachting kwam ik aan bij het pension. De sfeer was erg onbekend voor me. Het was de eerste keer dat ik zo'n lange reis maakte en ik had nog nooit in een pension overnacht. Toen ik zag hoe vaardig de oudere medewerkers aan het werk waren, vroeg ik me af of ik me hier wel zou kunnen aanpassen. De eerste paar dagen was ik behoorlijk gespannen.
Twee maanden gingen ontzettend snel voorbij.
Het voelde alsof ik me nog niet eens had aangepast, toen er al een week, twee weken en een maand voorbij waren gevlogen. Ik besefte dat er niet veel tijd meer over was voordat mijn verblijf tijdens het tussenjaar ten einde zou komen. Daardoor keek ik terug op deze periode, die zowel kort als lang voelde.
Ik denk dat ik echt veel aan dit programma heb gehad. Omdat ik vroeger verlegen was, probeerde ik altijd proactief, levendig en zelfverzekerd over te komen,en nam ik de houding aan van: ‘Laten we het gewoon eens proberen, of het nu lukt of niet.’Ik ben die instelling gaan aannemen. Zulke gedachten hadden vanzelf invloed op me. Ik wist de vele onverwachte crises die zich tijdens de reis voordeden te doorstaan en ontmoette talloze mensen. Ik denk dat ik tussen al die mensen veel echt waardevolle banden heb opgebouwd.
Ik was altijd voorzichtig, plande alles en hield me aan vaste routines, maar door te werken en veel mensen te ontmoeten, voelde het alsof mijn blik verruimde. Ik begon veelzijdiger te denken en door anderen te begrijpen, keek ik ook naar mezelf. Enik besefte dat ik nog steeds iemand ben die veel kan.. Dit programma heeft me een heel groot geschenk gegeven.
Nu ik mijn reis heb afgerond en naar Korea ben teruggekeerd, is mijn leven eigenlijk niet dramatisch anders dan vóór mijn vertrek. Er zijn nog maar weinig dagen verstreken en misschien breng ik zelfs meer dagen in ledigheid door. Toch ben ik niet meer zo angstig en bang als vroeger. Ik wil me toeleggen op wat ik nu kan doen en genieten van een leven waar ik plezier aan beleef.
Het leven in Parijs — het leven in Europa voelde voor mij echt als een droom. Ik was zo gelukkig en heb ontzettend veel plezier gehad. Zelfs nu, terwijl ik deze recensie schrijf, mis ik die tijd in Parijs enorm. Als ik de kans krijg, zou ik zeker nog eens terug willen gaan. En ik hoop dat veel mensen die aan dit programma willen deelnemen hetzelfde zullen voelen als ik.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
