Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Mijn angst voor Engels overwonnen en zelfvertrouwen gekregen #Een proces waarin ik mezelf vond #Zelfacceptatie en geborgenheid gevoeld
Als er vrienden zijn die zich nu allerlei zorgen maken voordat ze aan een tussenjaar beginnen, wil ik hun dit graag zeggen. ‘Begin gewoon!’ Als je de uitdaging opgeeft, zul je over een paar jaar weer met dezelfde spijt en zorgen zitten. Vooral jongere mensen van in de twintig wil ik zeggen dat ze nog eerder de uitdaging moeten aangaan.En tegen mensen van in de dertig wil ik zeggen dat ze zich nergens zorgen over hoeven te maken: zelfs ik, een extreem verlegen persoon, ben de uitdaging aangegaan. Goedkoop klassiek Engels leren in Londen, VK Lee Yuri, deelnemer aan een tussenjaar (38, kantoormedewerker) / tussenjaar van 4 weken |
# Een uitdaging aangegaan toen ik eind dertig was — begin er gewoon aan
Mijn doel voor mijn tussenjaar was ‘volledig uitrusten om van mezelf te leren houden en de richting voor de toekomst te vinden’. Daar dacht ik elke dag over na. Mag ik wel uitrusten?Na 15 jaar bij één bedrijf te hebben gewerkt, voelde ik dat ik iets nieuws nodig had, maar ik kon de moed gewoon niet opbrengen.
Is ontslag nemen nu alleen maar ijdelheid? Op mijn leeftijd was het doodeng om ontslag te nemen zonder dat ik al een andere baan had of een nieuw pad had gevonden. Maar als ik nu van baan zou veranderen, zou mijn ‘rust’ waarschijnlijk beperkt blijven tot de jaarlijkse zomervakantie van één week.Ik wilde echt ontzettend graag een lange periode helemaal uitrusten. En door te rusten wilde ik ontdekken welke richting ik op moest.
‘Nou, als ik 15 jaar heb gewerkt, kan ik toch wel een paar maanden vrij nemen? Laten we mezelf een cadeau geven. Maar laten we er een betekenisvolle rustperiode van maken waarin ik mezelf kan terugvinden,’ was de conclusie waartoe ik na lang nadenken kwam.Op dat moment kwam het idee van een tussenjaar ineens bij me op.Een paar jaar eerder had ik toevallig een programma gezien dat met veel belangstelling een tussenjaar introduceerde.
Destijds wilde ik het heel graag proberen, maar ik had de moed niet. Wie had gedacht dat de tijd zou verstrijken en ik uiteindelijk zelf een tussenjaar zou willen nemen! Toen ik eenmaal een besluit had genomen, ging alles snel.
Als er vrienden zijn die zich nu allerlei zorgen maken voordat ze aan een tussenjaar beginnen, wil ik hun dit graag zeggen.
‘Begin gewoon!’
Als je de uitdaging opgeeft, zul je over een paar jaar weer met dezelfde spijt en zorgen zitten.
Vooral jongere mensen van in de twintig wil ik zeggen dat ze nog eerder de uitdaging moeten aangaan.En tegen mensen van in de dertig wil ik zeggen dat ze zich nergens zorgen over hoeven te maken: zelfs ik, een extreem verlegen persoon, ben de uitdaging aangegaan.
* Voor Lee Yuri, die een sterke wens had om zichzelf te veranderen, werd dagelijks een gepersonaliseerde 1-op-1-missie aangeboden rond verandering, nieuwe ervaringen en mentale ontspanning. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Waarom ik ervoor koos Engels te leren
Vroeger was ik ontzettend bang voor Engels. (Ik kan niet geloven dat ik dit in de verleden tijd zeg.) Ik werkte bij mijn bedrijf op de financiële afdeling, dus ik hoefde nauwelijks Engels te gebruiken. Bovendien was Engels een van mijn minst favoriete vakken op school, waardoor de afstand tussen het Engels en mij steeds groter werd. Zelfs als ik naar het buitenland reisde, kreeg ik een rood hoofd als ik heel eenvoudige zinnen moest zeggen. Ik schaamde me er altijd voor dat ik slecht was in Engels.
Om van mezelf te leren houden, wilde ik van die schaamte af. Ik koos voor ‘Londen’, omdat ik van daaruit naar nabijgelegen Europese landen kon reizen en ’s ochtends les kon volgen, waarna ik ’s middags vrij kon rondreizen,omdat het aansloot bij mijn doelen: uitrusten en Engels leren.
Maar nadat ik me had afgevraagd of ik, als extreem verlegen persoon met een grote angst voor Engels, dit wel aankon, besloot ik eerst twee maanden deel te nemen aan het project [Engels leren met plezier in Cebu] en daarna naar Londen te gaan.
# Twee tussenjaren (Cebu + Londen)
Twee maanden in Cebu doorbrengen was een uitstekende keuze. Op de Filipijnen zijn privélessen mogelijk, dus het was de beste omgeving voor een beginner als ik om Engels te leren. Er was een lesboek, maar Omdat het privélessen waren, kon ik de lessen precies de richting geven die ik wilde. En doordat de lessen van ’s ochtends tot ’s avonds doorgingen, was de omgeving optimaal om te leren.
Er was ook een Koreaanse manager op de taalschool aanwezig. Als ik ergens tegenaan liep, kon ik problemen zonder taalbarrière oplossen, wat erg fijn was.
De sfeer tijdens het tussenjaar in Cebu was totaal anders dan in Londen. In Cebu werden maaltijden verzorgd en werd zelfs de was gedaan en schoongemaakt, terwijl ik in Londen alles zelf moest doen. Maar anders dan in Cebu, waar de begintijden en regels van de school strikt waren, vond ik het fijn dat alles in Londen vrij en ontspannen was.
Londen was zo’n prachtige stad dat zelfs wandelen al plezierig was. Elke dag voelde als een reis. In Cebu oefenden we steeds opnieuw met luisteren, schrijven en spreken. In Londen kon ik die zinnen gebruiken met allerlei buitenlandse vrienden, waardoor mijn vaardigheden enorm vooruitgingen.In Londen waren er nauwelijks Aziaten. Ongeveer 90% van de mensen kwam uit Brazilië, Spanje, Italië enzovoort, dus je moest er wel alleen Engels spreken.En hoewel ik het niet wist en er niet bewust voor had gekozen, bleek het Engels dat ik in Cebu had geleerd Brits Engels te zijn. Dat kwam me in Londen heel goed van pas.
Wat me tijdens het tussenjaar verraste, was dat de taalscholen in zowel Cebu als Londen op geweldige locaties lagen.In de buurt van de taalschool in Cebu waren allerlei handige voorzieningen, zoals buurtwinkels, bakkerijen en banken. Voor mijn verblijf in Londen koos ik een residentie, die op een uitstekende locatie lag. De residentie lag in zone 2 en de school in zone 1, dus de meeste bekende plekken waren op loopafstand.
Op 6 à 8 minuten lopen van de school ligt het British Museum. De school lag echt midden in de stad. Ook de voorzieningen op beide scholen bevielen me: ze waren goed georganiseerd en schoon.
Ik raad het project Cebu + Londen van harte aan! Een absolute aanrader!
Engels leren is een proces waarin ik mezelf ontdek.
Engels leren was een proces waarin ik mezelf ontdekte. Wanneer je Engels leert op een taalschool, beginnen ze met allerlei vragen over jou.
-Stel jezelf voor.
-Welk eten, welke muziek en welke films vind je het leukst? Wat vind je het minst leuk? Waarom?
-Wat was het gelukkigste moment in je leven? Waarom was dat het gelukkigste moment?
-Waar word je blij van? Waarom?
-Waar word je het verdrietigst van? Waarom?
Enzovoort. Elke dag kreeg ik deze vragen en stelde ik dezelfde vragen aan vrienden. Het waren heel eenvoudige vragen, maar ik had ze mezelf al lange tijd niet meer gesteld.
Waar word ik blij van? Dat was geen probleem met Engels. Eerst moest ik mezelf leren kennen.Tijdens mijn tussenjaar leerde ik niet alleen Engels; het was een tijd om mezelf volledig onder de loep te nemen en de persoon die ik had verwaarloosd opnieuw te ontdekken.
Iets anders wat ik in Londen voelde, was dat het niet erg is om niet perfect Engels te spreken. Nadat ik eens iets had gekocht in een winkel in Londen, vroeg ik of de verpakking weggegooid kon worden, maar de verkoper stopte de doos netjes in een boodschappentas. Ik dacht dat ik iets verkeerd had gezegd en zei blozend: "Sorry, ik bedoelde dat ik de doos niet nodig heb. Het spijt me dat ik niet goed Engels spreek."
Maar de verkoper knipoogde meteen en zei: "O! Nee hoor, ik ben pas 10 maanden in Londen. Ik spreek zelf ook niet goed Engels." Ik dacht dat iedereen in Groot-Brittannië perfect Engels sprak, maar in werkelijkheidis het een land waar veel verschillende bevolkingsgroepen samenleven. Dus zelfs als ik de taal niet perfect sprak, luisterden mensen geduldig en legden ze dingen langzaam uit.
Dit was ook de belangrijkste reden dat ik mijn angst om Engels te spreken overwon. Het belangrijkste zijn geen perfecte zinnen, maar beleefdheid.Met alleen al "Dank u wel", "Alstublieft", "Pardon", "Sorry" en een glimlach zullen mensen je graag helpen.
Even afstand nemen van het dagelijks leven en de toekomst voor me zien.
Toen ik uitgeput raakte door mijn werk, leefde ik van dag tot dag zonder tijd om diep na te denken over de vraag of de baan bij me paste, waar ik goed in was of wat mijn dromen waren.Na afloop van dit tussenjaar besefte ik dat ik het financiële werk dat ik deed leuk vond en mijn expertise verder wilde ontwikkelen.
Ook ontwikkelde ik, nadat ik mijn angst om Engels te spreken had overwonnen, de droom om mijn Engels verder te verbeteren. Ik had mijn hart stevig afgesloten, omdat ik dacht dat Engels leren me in dit leven toch niet zou lukken, maarmijn blik verruimde zich. Daardoor begon ik mijn leven in een breder perspectief te zien.
Als ik geen tussenjaar had genomen, zou ik waarschijnlijk nog steeds vastzitten in een steeds terugkerende sleur en gefrustreerd zijn zonder te weten wat er mis was. Ik heb echt ervaren hoe belangrijk het is om het dagelijks leven een tijdje achter je te laten en je alleen op jezelf te richten. Je hoeft niet per se een tussenjaar in het buitenland te nemen, maar ik denk dat het essentieel is om afstand te nemen van vertrouwde routines en de tijd te nemen om je hele leven te plannen, ongeacht je leeftijd.
Als ik even vrij kan nemen terwijl ik mijn dromen ijverig najaag, wil ik opnieuw een tussenjaar nemen.
Natuurlijk wil dat niet zeggen dat er tijdens het tussenjaar geen moeilijkheden waren. In Cebu kreeg ik laryngitis, in Londen begaf mijn telefoon het plotseling en de dag voordat ik naar Parijs zou reizen, viel ik hard, strompelde ik naar het ziekenhuis en moest ik de reis naar Parijs bijna afzeggen (gelukkig ben ik toch gegaan). Er waren veel Koreaanse restaurants en een Koreaanse supermarkt in de buurt, maar toch voelde ik me somber omdat ik mijn zelfgemaakte kimchi miste.
Maar nu ik erop terugkijk, zijn zelfs die dingen herinneringen geworden.Als iemand je over 30 jaar vraagt wat je in 2018 hebt gedaan, kun je trots zeggen dat je een tussenjaar hebt genomen en vertellen over de tegenslagen die je hebt meegemaakt. Wat zou ik hebben geantwoord als ik geen tussenjaar had genomen?Ik had waarschijnlijk alleen kort geantwoord: 'Ik werkte bij een bedrijf... Ik weet het niet meer.'
Mijn persoonlijke tip voor een tussenjaar
- Ophalen van het vliegveld
Ik heb van tevoren een ophaalservice op het vliegveld geboekt en kwam comfortabel aan.Als je alleen reist en het je eerste keer is, en je je onzeker voelt,
raad ik een ophaalservice op het vliegveldaan.
- Taal
Ik word nerveus van Engels spreken. Het was zo erg dat ik me veel zorgen maakte, maar vooraf in Cebu een project van twee maanden leiden was ...het feitdat
was een grote hulp voor mij..Ik schreef dat het deelnemen een beetje moeilijk was, maar toen ik een noodgeval had, was er een moment dat ik een beetje ongemak ondervond, maar
meestal was er geen probleem zonder te redden in staat te zijn was.Ik studeren die kwam een student die wist iedereen langzaam sprak
en luisterde het was prima.
- Mee te nemen spullen
lokaal voornamelijk kopen mogelijk, dus bagage licht en gaan is goed.
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Leren ★★★★☆
Omgeving ★★★★☆
Veiligheid ★★★★☆
Vrije tijd ★★★★☆
Als er vrienden zijn die zich nu allerlei zorgen maken voordat ze aan een tussenjaar beginnen, wil ik hun dit graag zeggen. ‘Begin gewoon!’ Als je de uitdaging opgeeft, zul je over een paar jaar weer met dezelfde spijt en zorgen zitten. Vooral jongere mensen van in de twintig wil ik zeggen dat ze nog eerder de uitdaging moeten aangaan.En tegen mensen van in de dertig wil ik zeggen dat ze zich nergens zorgen over hoeven te maken: zelfs ik, een extreem verlegen persoon, ben de uitdaging aangegaan. Goedkoop klassiek Engels leren in Londen, VK Lee Yuri, deelnemer aan een tussenjaar (38, kantoormedewerker) / tussenjaar van 4 weken |
# Een uitdaging aangegaan toen ik eind dertig was — begin er gewoon aan
Mijn doel voor mijn tussenjaar was ‘volledig uitrusten om van mezelf te leren houden en de richting voor de toekomst te vinden’. Daar dacht ik elke dag over na. Mag ik wel uitrusten?Na 15 jaar bij één bedrijf te hebben gewerkt, voelde ik dat ik iets nieuws nodig had, maar ik kon de moed gewoon niet opbrengen.
Is ontslag nemen nu alleen maar ijdelheid? Op mijn leeftijd was het doodeng om ontslag te nemen zonder dat ik al een andere baan had of een nieuw pad had gevonden. Maar als ik nu van baan zou veranderen, zou mijn ‘rust’ waarschijnlijk beperkt blijven tot de jaarlijkse zomervakantie van één week.Ik wilde echt ontzettend graag een lange periode helemaal uitrusten. En door te rusten wilde ik ontdekken welke richting ik op moest.
‘Nou, als ik 15 jaar heb gewerkt, kan ik toch wel een paar maanden vrij nemen? Laten we mezelf een cadeau geven. Maar laten we er een betekenisvolle rustperiode van maken waarin ik mezelf kan terugvinden,’ was de conclusie waartoe ik na lang nadenken kwam.Op dat moment kwam het idee van een tussenjaar ineens bij me op.Een paar jaar eerder had ik toevallig een programma gezien dat met veel belangstelling een tussenjaar introduceerde.
Destijds wilde ik het heel graag proberen, maar ik had de moed niet. Wie had gedacht dat de tijd zou verstrijken en ik uiteindelijk zelf een tussenjaar zou willen nemen! Toen ik eenmaal een besluit had genomen, ging alles snel.
Als er vrienden zijn die zich nu allerlei zorgen maken voordat ze aan een tussenjaar beginnen, wil ik hun dit graag zeggen.
‘Begin gewoon!’
Als je de uitdaging opgeeft, zul je over een paar jaar weer met dezelfde spijt en zorgen zitten.
Vooral jongere mensen van in de twintig wil ik zeggen dat ze nog eerder de uitdaging moeten aangaan.En tegen mensen van in de dertig wil ik zeggen dat ze zich nergens zorgen over hoeven te maken: zelfs ik, een extreem verlegen persoon, ben de uitdaging aangegaan.
* Voor Lee Yuri, die een sterke wens had om zichzelf te veranderen, werd dagelijks een gepersonaliseerde 1-op-1-missie aangeboden rond verandering, nieuwe ervaringen en mentale ontspanning. Ook kreeg ze een tussenjaardagboek om over zichzelf na te denken en plannen te maken.
# Waarom ik ervoor koos Engels te leren
Vroeger was ik ontzettend bang voor Engels. (Ik kan niet geloven dat ik dit in de verleden tijd zeg.) Ik werkte bij mijn bedrijf op de financiële afdeling, dus ik hoefde nauwelijks Engels te gebruiken. Bovendien was Engels een van mijn minst favoriete vakken op school, waardoor de afstand tussen het Engels en mij steeds groter werd. Zelfs als ik naar het buitenland reisde, kreeg ik een rood hoofd als ik heel eenvoudige zinnen moest zeggen. Ik schaamde me er altijd voor dat ik slecht was in Engels.
Om van mezelf te leren houden, wilde ik van die schaamte af. Ik koos voor ‘Londen’, omdat ik van daaruit naar nabijgelegen Europese landen kon reizen en ’s ochtends les kon volgen, waarna ik ’s middags vrij kon rondreizen,omdat het aansloot bij mijn doelen: uitrusten en Engels leren.
Maar nadat ik me had afgevraagd of ik, als extreem verlegen persoon met een grote angst voor Engels, dit wel aankon, besloot ik eerst twee maanden deel te nemen aan het project [Engels leren met plezier in Cebu] en daarna naar Londen te gaan.
# Twee tussenjaren (Cebu + Londen)
Twee maanden in Cebu doorbrengen was een uitstekende keuze. Op de Filipijnen zijn privélessen mogelijk, dus het was de beste omgeving voor een beginner als ik om Engels te leren. Er was een lesboek, maar Omdat het privélessen waren, kon ik de lessen precies de richting geven die ik wilde. En doordat de lessen van ’s ochtends tot ’s avonds doorgingen, was de omgeving optimaal om te leren.
Er was ook een Koreaanse manager op de taalschool aanwezig. Als ik ergens tegenaan liep, kon ik problemen zonder taalbarrière oplossen, wat erg fijn was.
De sfeer tijdens het tussenjaar in Cebu was totaal anders dan in Londen. In Cebu werden maaltijden verzorgd en werd zelfs de was gedaan en schoongemaakt, terwijl ik in Londen alles zelf moest doen. Maar anders dan in Cebu, waar de begintijden en regels van de school strikt waren, vond ik het fijn dat alles in Londen vrij en ontspannen was.
Londen was zo’n prachtige stad dat zelfs wandelen al plezierig was. Elke dag voelde als een reis. In Cebu oefenden we steeds opnieuw met luisteren, schrijven en spreken. In Londen kon ik die zinnen gebruiken met allerlei buitenlandse vrienden, waardoor mijn vaardigheden enorm vooruitgingen.In Londen waren er nauwelijks Aziaten. Ongeveer 90% van de mensen kwam uit Brazilië, Spanje, Italië enzovoort, dus je moest er wel alleen Engels spreken.En hoewel ik het niet wist en er niet bewust voor had gekozen, bleek het Engels dat ik in Cebu had geleerd Brits Engels te zijn. Dat kwam me in Londen heel goed van pas.
Wat me tijdens het tussenjaar verraste, was dat de taalscholen in zowel Cebu als Londen op geweldige locaties lagen.In de buurt van de taalschool in Cebu waren allerlei handige voorzieningen, zoals buurtwinkels, bakkerijen en banken. Voor mijn verblijf in Londen koos ik een residentie, die op een uitstekende locatie lag. De residentie lag in zone 2 en de school in zone 1, dus de meeste bekende plekken waren op loopafstand.
Op 6 à 8 minuten lopen van de school ligt het British Museum. De school lag echt midden in de stad. Ook de voorzieningen op beide scholen bevielen me: ze waren goed georganiseerd en schoon.
Ik raad het project Cebu + Londen van harte aan! Een absolute aanrader!
Engels leren is een proces waarin ik mezelf ontdek.
Engels leren was een proces waarin ik mezelf ontdekte. Wanneer je Engels leert op een taalschool, beginnen ze met allerlei vragen over jou.
-Stel jezelf voor.
-Welk eten, welke muziek en welke films vind je het leukst? Wat vind je het minst leuk? Waarom?
-Wat was het gelukkigste moment in je leven? Waarom was dat het gelukkigste moment?
-Waar word je blij van? Waarom?
-Waar word je het verdrietigst van? Waarom?
Enzovoort. Elke dag kreeg ik deze vragen en stelde ik dezelfde vragen aan vrienden. Het waren heel eenvoudige vragen, maar ik had ze mezelf al lange tijd niet meer gesteld.
Waar word ik blij van? Dat was geen probleem met Engels. Eerst moest ik mezelf leren kennen.Tijdens mijn tussenjaar leerde ik niet alleen Engels; het was een tijd om mezelf volledig onder de loep te nemen en de persoon die ik had verwaarloosd opnieuw te ontdekken.
Iets anders wat ik in Londen voelde, was dat het niet erg is om niet perfect Engels te spreken. Nadat ik eens iets had gekocht in een winkel in Londen, vroeg ik of de verpakking weggegooid kon worden, maar de verkoper stopte de doos netjes in een boodschappentas. Ik dacht dat ik iets verkeerd had gezegd en zei blozend: "Sorry, ik bedoelde dat ik de doos niet nodig heb. Het spijt me dat ik niet goed Engels spreek."
Maar de verkoper knipoogde meteen en zei: "O! Nee hoor, ik ben pas 10 maanden in Londen. Ik spreek zelf ook niet goed Engels." Ik dacht dat iedereen in Groot-Brittannië perfect Engels sprak, maar in werkelijkheidis het een land waar veel verschillende bevolkingsgroepen samenleven. Dus zelfs als ik de taal niet perfect sprak, luisterden mensen geduldig en legden ze dingen langzaam uit.
Dit was ook de belangrijkste reden dat ik mijn angst om Engels te spreken overwon. Het belangrijkste zijn geen perfecte zinnen, maar beleefdheid.Met alleen al "Dank u wel", "Alstublieft", "Pardon", "Sorry" en een glimlach zullen mensen je graag helpen.
Even afstand nemen van het dagelijks leven en de toekomst voor me zien.
Toen ik uitgeput raakte door mijn werk, leefde ik van dag tot dag zonder tijd om diep na te denken over de vraag of de baan bij me paste, waar ik goed in was of wat mijn dromen waren.Na afloop van dit tussenjaar besefte ik dat ik het financiële werk dat ik deed leuk vond en mijn expertise verder wilde ontwikkelen.
Ook ontwikkelde ik, nadat ik mijn angst om Engels te spreken had overwonnen, de droom om mijn Engels verder te verbeteren. Ik had mijn hart stevig afgesloten, omdat ik dacht dat Engels leren me in dit leven toch niet zou lukken, maarmijn blik verruimde zich. Daardoor begon ik mijn leven in een breder perspectief te zien.
Als ik geen tussenjaar had genomen, zou ik waarschijnlijk nog steeds vastzitten in een steeds terugkerende sleur en gefrustreerd zijn zonder te weten wat er mis was. Ik heb echt ervaren hoe belangrijk het is om het dagelijks leven een tijdje achter je te laten en je alleen op jezelf te richten. Je hoeft niet per se een tussenjaar in het buitenland te nemen, maar ik denk dat het essentieel is om afstand te nemen van vertrouwde routines en de tijd te nemen om je hele leven te plannen, ongeacht je leeftijd.
Als ik even vrij kan nemen terwijl ik mijn dromen ijverig najaag, wil ik opnieuw een tussenjaar nemen.
Natuurlijk wil dat niet zeggen dat er tijdens het tussenjaar geen moeilijkheden waren. In Cebu kreeg ik laryngitis, in Londen begaf mijn telefoon het plotseling en de dag voordat ik naar Parijs zou reizen, viel ik hard, strompelde ik naar het ziekenhuis en moest ik de reis naar Parijs bijna afzeggen (gelukkig ben ik toch gegaan). Er waren veel Koreaanse restaurants en een Koreaanse supermarkt in de buurt, maar toch voelde ik me somber omdat ik mijn zelfgemaakte kimchi miste.
Maar nu ik erop terugkijk, zijn zelfs die dingen herinneringen geworden.Als iemand je over 30 jaar vraagt wat je in 2018 hebt gedaan, kun je trots zeggen dat je een tussenjaar hebt genomen en vertellen over de tegenslagen die je hebt meegemaakt. Wat zou ik hebben geantwoord als ik geen tussenjaar had genomen?Ik had waarschijnlijk alleen kort geantwoord: 'Ik werkte bij een bedrijf... Ik weet het niet meer.'
Mijn persoonlijke tip voor een tussenjaar
- Ophalen van het vliegveld
Ik heb van tevoren een ophaalservice op het vliegveld geboekt en kwam comfortabel aan.Als je alleen reist en het je eerste keer is, en je je onzeker voelt,
raad ik een ophaalservice op het vliegveldaan.
- Taal
Ik word nerveus van Engels spreken. Het was zo erg dat ik me veel zorgen maakte, maar vooraf in Cebu een project van twee maanden leiden was ...het feitdat
was een grote hulp voor mij..Ik schreef dat het deelnemen een beetje moeilijk was, maar toen ik een noodgeval had, was er een moment dat ik een beetje ongemak ondervond, maar
meestal was er geen probleem zonder te redden in staat te zijn was.Ik studeren die kwam een student die wist iedereen langzaam sprak
en luisterde het was prima.
- Mee te nemen spullen
lokaal voornamelijk kopen mogelijk, dus bagage licht en gaan is goed.
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Leren ★★★★☆
Omgeving ★★★★☆
Veiligheid ★★★★☆
Vrije tijd ★★★★☆
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
