Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Emotionele analyse, gedachten op een rij gezet #Tijd voor mezelf, ontspanning #Zelfreflectie en hoop gevoeld
Een ander belangrijk punt is dat ik vóór mijn vertrek voor mijn tussenjaar alleen maar somber en lusteloos was en mezelf verwaarloosde, maar toen ik in Vietnam was...kon ik meer tijd nemen om me te richten op en te analyseren welke gedachten ik heb en welke emoties ik voel wanneer ik me goed voel en wanneer ik me slecht voel. -Warme liefde opdoen met kinderen in Hanoi, Vietnam / Tussenjaarganger Jung Eunji / Tussenjaar van 8 weken |
Lees deel 1 van Jung Eunji’s recensie over vrijwilligerswerk in Vietnam < Klik
# Mijn tips voor een tussenjaar
(Taal)
Ik had mijn eigen regel om gesprekken met buitenlandse vrienden gaande te houden. Als er een vraag of iets was waar ik nieuwsgierig naar was, bracht ik dat meteen ter sprake zodat ik het niet zou vergeten, en ongeveer 30 seconden later vroeg ik er dan op door.
Deze bijzondere ervaring werkte vooral goed wanneer ik mensen ontmoette tijdens dagtochten of uitstapjes van één overnachting en twee dagen, en er vanzelf gesprekken ontstonden.Deze methode werkte ongeveer een maand? Anderhalve maand? behoorlijk goed, maar
In de tweede helft van het project raakte ik even in een dip en bracht ik meer tijd alleen door. Ik had het gevoel dat mijn Engels en mijn ‘vertaalbrein’ daardoor enigszins verwaarloosd werden.
(Accommodatie)
Het bed was echt... Ik miste mijn bed thuis zo erg... haha. Maar ik vond het fijn dat de kamer ruimer was en dat we zonder schoenen konden rondlopen. (Toch zijn pantoffels voor binnen wel handig.)
Ook waren de waterdruk en wifi prima! Ik vond dat het eigenlijk net zo goed was als in Korea. Er was een waterfilter, dus je hoefde je geen zorgen te maken over drinkwater. Flessenwater is goedkoop, dus je kunt het kopen, of je neemt een fles mee zodat je niet elke keer een nieuwe hoeft te kopen.
(Maaltijden)
In Vietnam krijg je een gevarieerde mix van bijgerechten, zoals bladgroenten, andere groenten en vlees. Soms serveren ze zelfs gerechten als bánh mì of bún chả — echt heerlijk!!! Ik had niet speciaal Koreaans eten meegenomen en ik ben niet zo dol op instantnoedels, dus die at ik niet vaak. Het lokale eten viel blijkbaar echt bij me in de smaak, haha.
Je hoeft verder niets mee te nemen. Wil je buitenlandse vrienden laten kennismaken met Koreaans eten, neem dan wat zakjes met eenvoudige kruiden en specerijen mee; zo kun je makkelijk laten zien dat je gegarandeerd lekker kunt koken! (Ik heb er alleen aan gedacht, maar geen tteokbokki, dakbokkeumtang, pittige buldakramen enzovoort meegenomen.)
(Wat mee te nemen)
Misschien omdat vrijwilligers vanuit allerlei landen naar Vietnam komen, nemen sommigen alleen een grote rugzak mee. Als ze een koffer meenemen, is die meestal middelgroot. Ik nam schaamteloos een koffer van 28 inch mee, omdat ik bijna al mijn spullen uit de Filipijnen meenam... haha.
(Tip)
Pauzes in Vietnam (en bij vrijwilligersprojecten in het buitenland) zijn van een heel ander niveau. Eerst deed ik gewoon een dutje wanneer de kinderen sliepen, maar het was heerlijk om een café in de buurt uit te kiezen en daar elke dag twee of drie drankjes te drinken terwijl ik mijn persoonlijke aantekeningen ordende of boeken in de oorspronkelijke taal las.
Een van de fijnste dingen aan naar Vietnam gaan!! Je hebt veel meer tijd voor jezelf en meer vrije tijd, en drankjes zijn er supergoedkoop!
# Mijn bestemmingen in Vietnam
Ik ging in Vietnam naar heel veel cafés en meren. Koffie met gecondenseerde melk en smoothies kosten er samen nog minder dan één kop koffie in Korea, zelfs als je er twee per dag drinkt... Ik vind het heerlijk om in cafés rond te hangen en mis het nu al ㅜㅜ Als je de Oude Wijk beu raakt, probeer dan eens naar de omgeving van het Westelijke Meer te gaan!
Rond het Westelijke Meer zijn veel rustige, leuke brunchcafés (ik ben er zelf maar naar één geweest... ㅜ). Hanoi lijkt wel een stad van meren. Naast het beroemde Hoan Kiem-meer en het Westelijke Meer zijn er veel grote en kleine meren. Ik heb ze niet allemaal bezocht, maar tijdens een dag waarop het centrum activiteiten organiseerde om elkaar beter te leren kennen, gingen we naar een park met kunstgras waarop je heerlijk kon spelen. Er was een kleine zipline en het was fijn om in het gras te liggen, uit de zon.
Doordeweeks boekte ik via KakaoTalk uitstapjes bij een Koreaans reisbureau, voor één overnachting en twee dagen of voor één dag. Halong Bay was de laatste tijd in Koreaanse variétéprogramma’s te zien, waardoor ik geïnteresseerd raakte. Een nachtje op een kleine cruise verblijven en het programma volgen was leuk en niet vermoeiend.
De rit duurt ongeveer vier uur enkele reis, dus misschien wil je er een of twee nachten blijven om de omgeving te bekijken. Ik bezocht Tam Coc in Ninh Binh in één dag, maar na drie activiteiten op één dag (tempel/boot/fiets) kwam ik terug met een paar dagen spierpijn, haha.
Vietnam heeft veel bezienswaardigheden die op de Werelderfgoedlijst staan. Veel mensen gaan ook via lokale reisbureaus trekken in Sapa. Als je je, net als ik, alleen aanmeldt, zit je in een groep en kun je Engels spreken en vrienden maken. Andere vrijwilligers van het centrum trekken er ook vaak op uit, dus samen gaan kan helpen om dichter bij elkaar te komen — dat lijkt me nog leuker!
# Ik denk dat het een proces was waarin ik antwoorden vond.
Ik wil zeggen: dankzij mijn tussenjaar kan ik weer ademhalen en ben ik teruggekomen!
Ik heb ervaren hoe je van het leven kunt genieten, moed gekregen en veel dingen ontdekt die ik wil doen (al kost het me nu ik terug ben in Korea veel tijd om ze daadwerkelijk te doen). Bovenal zei en schreef ik tijdens mijn tussenjaar vaak dat het goed met me ging — en daaruit blijkt dat er iets veranderd lijkt te zijn.
Eigenlijk voelde het alsof ik tegen mezelf praatte wanneer ik dingen hardop zei. Ongesorteerde emoties kwamen weer bij me binnen en ik besefte: ‘Hè? Dacht ik er zo over?’ In die zin...De opdrachten en persoonlijke aantekeningen van het tussenjaar waren erg nuttig. Ik denk dat het een proces was waarin ik antwoorden vond, haha.
Ik heb mijn doel om mezelf te vinden niet helemaal bereikt, maar ik denk dat ik veel tijd heb gehad om na te denken. Veel meer in Vietnam dan in de Filipijnen! Ik bleef denken: ‘Dat wil ik proberen!’ en ‘Daar ga ik mee beginnen als ik terug ben in Korea!’ Er kwamen zoveel dingen naar boven die ik wilde doen.
Door op vrije momenten bewust na te denken en mijn gedachten op te schrijven, heb ik bovendien veel vastgelegd. Ik leerde hoe ik een gedachtegang kon voortzetten — niet zozeer het ‘denkvermogen’ zelf, maar wel een manier om mijn gedachten gaande te houden. In een notitie-app schreef ik reeksen onder allerlei titels en op mijn blog legde ik veel uitdagingen en ervaringen vast. Het is leuk om die terug te lezen.Ikheb veel van mijn gedachten op een rijtje gezet.
Ik heb vaak overwogen om mijn verblijf te verlengen, maar uiteindelijk deed ik dat niet. Daardoor heb ik me niet met grotere zaken kunnen bezighouden, zoals mijn persoonlijke problemen of het stellen van doelen voor de middellange en lange termijn. Toch denk ik dat het me gelukt is om in het buitenland op mezelf te wonen en korte uitstapjes te maken. Ik was teleurgesteld in mezelf omdat ik niet snel veranderde, maar...Als ik deze ervaringen niet vergeet, weet ik zeker dat ik met behulp van deze herinneringen kan veranderen.
Een ander belangrijk punt is dat ik vóór mijn vertrek voor mijn tussenjaar voortdurend somber en lusteloos was en mezelf verwaarloosde, maar toen ik in Vietnam was...kon ik meer tijd besteden aan nadenken over en analyseren wat ik denk en welke emoties ik voel wanneer ik me goed voel en wanneer ik me slecht voel.
Ik kan nog steeds niet goed omgaan met emotionele veranderingen en moet nog verder nadenken over hoe ik mijn leven wil leiden.
Mijn tussenjaar was een
ervaring★★★★★
Als de Filipijnen een periode zijn om je Engels voor te bereiden, dan is Vietnam of het tweede programma een plek waar je alles in de praktijk kunt brengen. Ik had een vrijwilligersactiviteit kunnen organiseren waarbij ik zelf de leiding had, en (zoals anderen misschien al hebben ervaren) het was leuk om contact op te nemen met reisbureaus en alleen op reis te gaan.
Leren★★★★☆
Misschien kwam het doordat ik veel tijd had om na te denken, maar ik kwam tot veel persoonlijke inzichten en kon veel dingen organiseren. Als je geïnteresseerd bent in vrijwilligerswerk, kun je in het begin de coördinator of medewerkers interviewen en meer te weten komen over hoe alles wordt geregeld.
Als je tijdens je verblijf meer van de taal wilt leren, kun je een lokale contactpersoon of medewerker vragen om een taaluitwisseling met Vietnamese universiteitsstudenten te organiseren.
Omgeving★★★★☆
De accommodatie ligt op enige afstand van toeristische attracties en in een rustige buurt, dus het is er vredig en prettig om uit te rusten. Je kunt binnen een uur de Oude Wijk of andere buurten bereiken. Er zijn veel voorzieningen die je kunt gebruiken, zoals een keuken, een vergaderruimte en een wasruimte. Als je een stapelbed krijgt toegewezen, is dat onhandig, maar als de vrijwilliger in het onderste bed vertrekt, kun je meteen vragen om van bed te wisselen.
Veiligheid★★★★★
Ik hoorde zo vaak waarschuwingen als ‘de Filipijnen zijn erg gevaarlijk — ga er niet alleen naartoe’ dat ik niet veel op verkenning ben gegaan.Ik geloofde de verhalen dat Vietnam veilig is en vond het leuk om er alleen op uit te gaan. Vietnam is een bestemming waar veel backpackers alleen reizen, dus het is er behoorlijk veilig.
Vrije tijd★★★★★
Je hebt veel vrije tijd. Eerst dacht ik: ‘Slechts zo’n drie uur vrijwilligerswerk per dag? Is dat alles?’ Maar de lange pauzes en het feit dat je maar vier dagen per week werkt, zijn geweldig. Je kunt weekenden en vrije dagen gebruiken voor dagtochten of zelfs uitstapjes naar Centraal-Vietnam. Het is ook leuk om de Oude Wijk te verkennen of in de buurt cafés te bezoeken.
Een ander belangrijk punt is dat ik vóór mijn vertrek voor mijn tussenjaar alleen maar somber en lusteloos was en mezelf verwaarloosde, maar toen ik in Vietnam was...kon ik meer tijd nemen om me te richten op en te analyseren welke gedachten ik heb en welke emoties ik voel wanneer ik me goed voel en wanneer ik me slecht voel. -Warme liefde opdoen met kinderen in Hanoi, Vietnam / Tussenjaarganger Jung Eunji / Tussenjaar van 8 weken |
Lees deel 1 van Jung Eunji’s recensie over vrijwilligerswerk in Vietnam < Klik
# Mijn tips voor een tussenjaar
(Taal)
Ik had mijn eigen regel om gesprekken met buitenlandse vrienden gaande te houden. Als er een vraag of iets was waar ik nieuwsgierig naar was, bracht ik dat meteen ter sprake zodat ik het niet zou vergeten, en ongeveer 30 seconden later vroeg ik er dan op door.
Deze bijzondere ervaring werkte vooral goed wanneer ik mensen ontmoette tijdens dagtochten of uitstapjes van één overnachting en twee dagen, en er vanzelf gesprekken ontstonden.Deze methode werkte ongeveer een maand? Anderhalve maand? behoorlijk goed, maar
In de tweede helft van het project raakte ik even in een dip en bracht ik meer tijd alleen door. Ik had het gevoel dat mijn Engels en mijn ‘vertaalbrein’ daardoor enigszins verwaarloosd werden.
(Accommodatie)
Het bed was echt... Ik miste mijn bed thuis zo erg... haha. Maar ik vond het fijn dat de kamer ruimer was en dat we zonder schoenen konden rondlopen. (Toch zijn pantoffels voor binnen wel handig.)
Ook waren de waterdruk en wifi prima! Ik vond dat het eigenlijk net zo goed was als in Korea. Er was een waterfilter, dus je hoefde je geen zorgen te maken over drinkwater. Flessenwater is goedkoop, dus je kunt het kopen, of je neemt een fles mee zodat je niet elke keer een nieuwe hoeft te kopen.
(Maaltijden)
In Vietnam krijg je een gevarieerde mix van bijgerechten, zoals bladgroenten, andere groenten en vlees. Soms serveren ze zelfs gerechten als bánh mì of bún chả — echt heerlijk!!! Ik had niet speciaal Koreaans eten meegenomen en ik ben niet zo dol op instantnoedels, dus die at ik niet vaak. Het lokale eten viel blijkbaar echt bij me in de smaak, haha.
Je hoeft verder niets mee te nemen. Wil je buitenlandse vrienden laten kennismaken met Koreaans eten, neem dan wat zakjes met eenvoudige kruiden en specerijen mee; zo kun je makkelijk laten zien dat je gegarandeerd lekker kunt koken! (Ik heb er alleen aan gedacht, maar geen tteokbokki, dakbokkeumtang, pittige buldakramen enzovoort meegenomen.)
(Wat mee te nemen)
Misschien omdat vrijwilligers vanuit allerlei landen naar Vietnam komen, nemen sommigen alleen een grote rugzak mee. Als ze een koffer meenemen, is die meestal middelgroot. Ik nam schaamteloos een koffer van 28 inch mee, omdat ik bijna al mijn spullen uit de Filipijnen meenam... haha.
(Tip)
Pauzes in Vietnam (en bij vrijwilligersprojecten in het buitenland) zijn van een heel ander niveau. Eerst deed ik gewoon een dutje wanneer de kinderen sliepen, maar het was heerlijk om een café in de buurt uit te kiezen en daar elke dag twee of drie drankjes te drinken terwijl ik mijn persoonlijke aantekeningen ordende of boeken in de oorspronkelijke taal las.
Een van de fijnste dingen aan naar Vietnam gaan!! Je hebt veel meer tijd voor jezelf en meer vrije tijd, en drankjes zijn er supergoedkoop!
# Mijn bestemmingen in Vietnam
Ik ging in Vietnam naar heel veel cafés en meren. Koffie met gecondenseerde melk en smoothies kosten er samen nog minder dan één kop koffie in Korea, zelfs als je er twee per dag drinkt... Ik vind het heerlijk om in cafés rond te hangen en mis het nu al ㅜㅜ Als je de Oude Wijk beu raakt, probeer dan eens naar de omgeving van het Westelijke Meer te gaan!
Rond het Westelijke Meer zijn veel rustige, leuke brunchcafés (ik ben er zelf maar naar één geweest... ㅜ). Hanoi lijkt wel een stad van meren. Naast het beroemde Hoan Kiem-meer en het Westelijke Meer zijn er veel grote en kleine meren. Ik heb ze niet allemaal bezocht, maar tijdens een dag waarop het centrum activiteiten organiseerde om elkaar beter te leren kennen, gingen we naar een park met kunstgras waarop je heerlijk kon spelen. Er was een kleine zipline en het was fijn om in het gras te liggen, uit de zon.
Doordeweeks boekte ik via KakaoTalk uitstapjes bij een Koreaans reisbureau, voor één overnachting en twee dagen of voor één dag. Halong Bay was de laatste tijd in Koreaanse variétéprogramma’s te zien, waardoor ik geïnteresseerd raakte. Een nachtje op een kleine cruise verblijven en het programma volgen was leuk en niet vermoeiend.
De rit duurt ongeveer vier uur enkele reis, dus misschien wil je er een of twee nachten blijven om de omgeving te bekijken. Ik bezocht Tam Coc in Ninh Binh in één dag, maar na drie activiteiten op één dag (tempel/boot/fiets) kwam ik terug met een paar dagen spierpijn, haha.
Vietnam heeft veel bezienswaardigheden die op de Werelderfgoedlijst staan. Veel mensen gaan ook via lokale reisbureaus trekken in Sapa. Als je je, net als ik, alleen aanmeldt, zit je in een groep en kun je Engels spreken en vrienden maken. Andere vrijwilligers van het centrum trekken er ook vaak op uit, dus samen gaan kan helpen om dichter bij elkaar te komen — dat lijkt me nog leuker!
# Ik denk dat het een proces was waarin ik antwoorden vond.
Ik wil zeggen: dankzij mijn tussenjaar kan ik weer ademhalen en ben ik teruggekomen!
Ik heb ervaren hoe je van het leven kunt genieten, moed gekregen en veel dingen ontdekt die ik wil doen (al kost het me nu ik terug ben in Korea veel tijd om ze daadwerkelijk te doen). Bovenal zei en schreef ik tijdens mijn tussenjaar vaak dat het goed met me ging — en daaruit blijkt dat er iets veranderd lijkt te zijn.
Eigenlijk voelde het alsof ik tegen mezelf praatte wanneer ik dingen hardop zei. Ongesorteerde emoties kwamen weer bij me binnen en ik besefte: ‘Hè? Dacht ik er zo over?’ In die zin...De opdrachten en persoonlijke aantekeningen van het tussenjaar waren erg nuttig. Ik denk dat het een proces was waarin ik antwoorden vond, haha.
Ik heb mijn doel om mezelf te vinden niet helemaal bereikt, maar ik denk dat ik veel tijd heb gehad om na te denken. Veel meer in Vietnam dan in de Filipijnen! Ik bleef denken: ‘Dat wil ik proberen!’ en ‘Daar ga ik mee beginnen als ik terug ben in Korea!’ Er kwamen zoveel dingen naar boven die ik wilde doen.
Door op vrije momenten bewust na te denken en mijn gedachten op te schrijven, heb ik bovendien veel vastgelegd. Ik leerde hoe ik een gedachtegang kon voortzetten — niet zozeer het ‘denkvermogen’ zelf, maar wel een manier om mijn gedachten gaande te houden. In een notitie-app schreef ik reeksen onder allerlei titels en op mijn blog legde ik veel uitdagingen en ervaringen vast. Het is leuk om die terug te lezen.Ikheb veel van mijn gedachten op een rijtje gezet.
Ik heb vaak overwogen om mijn verblijf te verlengen, maar uiteindelijk deed ik dat niet. Daardoor heb ik me niet met grotere zaken kunnen bezighouden, zoals mijn persoonlijke problemen of het stellen van doelen voor de middellange en lange termijn. Toch denk ik dat het me gelukt is om in het buitenland op mezelf te wonen en korte uitstapjes te maken. Ik was teleurgesteld in mezelf omdat ik niet snel veranderde, maar...Als ik deze ervaringen niet vergeet, weet ik zeker dat ik met behulp van deze herinneringen kan veranderen.
Een ander belangrijk punt is dat ik vóór mijn vertrek voor mijn tussenjaar voortdurend somber en lusteloos was en mezelf verwaarloosde, maar toen ik in Vietnam was...kon ik meer tijd besteden aan nadenken over en analyseren wat ik denk en welke emoties ik voel wanneer ik me goed voel en wanneer ik me slecht voel.
Ik kan nog steeds niet goed omgaan met emotionele veranderingen en moet nog verder nadenken over hoe ik mijn leven wil leiden.
Mijn tussenjaar was een
ervaring★★★★★
Als de Filipijnen een periode zijn om je Engels voor te bereiden, dan is Vietnam of het tweede programma een plek waar je alles in de praktijk kunt brengen. Ik had een vrijwilligersactiviteit kunnen organiseren waarbij ik zelf de leiding had, en (zoals anderen misschien al hebben ervaren) het was leuk om contact op te nemen met reisbureaus en alleen op reis te gaan.
Leren★★★★☆
Misschien kwam het doordat ik veel tijd had om na te denken, maar ik kwam tot veel persoonlijke inzichten en kon veel dingen organiseren. Als je geïnteresseerd bent in vrijwilligerswerk, kun je in het begin de coördinator of medewerkers interviewen en meer te weten komen over hoe alles wordt geregeld.
Als je tijdens je verblijf meer van de taal wilt leren, kun je een lokale contactpersoon of medewerker vragen om een taaluitwisseling met Vietnamese universiteitsstudenten te organiseren.
Omgeving★★★★☆
De accommodatie ligt op enige afstand van toeristische attracties en in een rustige buurt, dus het is er vredig en prettig om uit te rusten. Je kunt binnen een uur de Oude Wijk of andere buurten bereiken. Er zijn veel voorzieningen die je kunt gebruiken, zoals een keuken, een vergaderruimte en een wasruimte. Als je een stapelbed krijgt toegewezen, is dat onhandig, maar als de vrijwilliger in het onderste bed vertrekt, kun je meteen vragen om van bed te wisselen.
Veiligheid★★★★★
Ik hoorde zo vaak waarschuwingen als ‘de Filipijnen zijn erg gevaarlijk — ga er niet alleen naartoe’ dat ik niet veel op verkenning ben gegaan.Ik geloofde de verhalen dat Vietnam veilig is en vond het leuk om er alleen op uit te gaan. Vietnam is een bestemming waar veel backpackers alleen reizen, dus het is er behoorlijk veilig.
Vrije tijd★★★★★
Je hebt veel vrije tijd. Eerst dacht ik: ‘Slechts zo’n drie uur vrijwilligerswerk per dag? Is dat alles?’ Maar de lange pauzes en het feit dat je maar vier dagen per week werkt, zijn geweldig. Je kunt weekenden en vrije dagen gebruiken voor dagtochten of zelfs uitstapjes naar Centraal-Vietnam. Het is ook leuk om de Oude Wijk te verkennen of in de buurt cafés te bezoeken.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
