Ik begroette het personeel altijd als eerste met een glimlach, maakte een praatje met hen en deed actief mee aan schoolactiviteiten. Daardoor kon ik op de laatste dag, tijdens de diploma-uitreiking, de prijs voor Student van de Maand in ontvangst nemen. Vooral deze prijs gaf me het vertrouwen dat ik ergens in kon slagen.
[Taalstudie/-herhaling in Canada] Een van de beste steden ter wereld om te wonen! Engels leren met vrienden uit de hele wereld in Vancouver, Canada Kim Nami, reiziger tijdens een tussenjaar (27, kantoormedewerker) / tussenjaar van 4 weken |
# Vol enthousiasme vertrokken uit Korea: Seattle – Vancouver
Vol enthousiasme ging ik naar Terminal 2 van Incheon Airport. Ik ging precies uitzoeken waar de gate was en ontmoette de piloot die mijn vliegtuig zou besturen. Hij kwam uit Montreal, dus begonnen we in het Engels te praten. Hij vertelde dat hij 40 jaar als piloot bij Korean Air had gewerkt. Ik had veel respect voor hem omdat hij 40 jaar in hetzelfde vakgebied had gewerkt. Toen ik hoorde dat hij nog steeds van zijn werk hield, kreeg ik nog meer respect voor hem.
Ik keek even rond in de belastingvrije winkels en stapte aan boord. De vlucht was erg turbulent, waardoor ik hoofdpijn kreeg en de reis zwaar was. Na de hobbelige vlucht kwam ik aan in Seattle. De rij voor de immigratiecontrole was zo lang dat het na aankomst nog twee uur duurde voordat ik de luchthaven uit was.
Daarna stopte ik de simkaart die ik in Korea had gekocht in mijn telefoon, maar hij werkte niet en ik raakte behoorlijk in paniek. Ik zocht een Koreaanse medewerker, controleerde de route naar mijn accommodatie nog eens en vroeg of er een AT&T-winkel in de buurt was. Nadat ik bij mijn accommodatie was aangekomen en had ingecheckt, ging ik naar de nabijgelegen AT&T-winkel en kreeg ik de simkaart aan de praat. Het was toen al avond. Ik genoot van het avondzicht in Waterfront Park, vlak bij mijn accommodatie, en at in een bekend restaurant in Seattle.
De volgende dag ging ik naar Pike Place Market en ontmoette ik toevallig een Koreaanse eigenaar in een supermarkt waar ik even binnenliep. Terwijl ik gezellig met hem praatte, stond de bus naar Vancouver op het punt te vertrekken. Hij zei dat ik hard moest studeren in Vancouver en dat hij bij mijn terugkomst zou kijken hoeveel mijn Engels was verbeterd. Hij gaf me zelfs gratis water.
Seattle was nog onbekend terrein voor me, dus ging ik naar het Link-station bij de plek waar de bussen vertrekken, maar ik wist niet precies waar ik de bus moest nemen. Ik vroeg het aan een plaatselijke bewoner en haalde de bus maar net. Toen ik in Vancouver aankwam, vertelde een medepassagier die met mij in de bus had gezeten dat ik vanaf station Burrard bus 211 moest nemen.
Ik kwam rond 17.30 uur aan bij station Burrard en ging naar de halte van bus 211. Bij de halte stond nog een passagier, die bus 210 nam en mijn situatie blijkbaar aan de chauffeur uitlegde. De chauffeur van bus 210 zei toen dat de route van bus 211 ’s avonds was ingekort en bood aan me naar een halte te brengen waar ik op bus 211 kon overstappen. Hij hielp me dus echt. Ik nam bus 210 en daarna bus 211, en kwam aan bij de halte vlak bij mijn gastgezin.
Ik was op het juiste adres, maar er stonden veel huizen vóór de deur en ze lagen te ver uit elkaar om elkaar toe te roepen. Ik vroeg een voorbijganger om hulp enik kon het gastgezin bellen en naar binnen gaan. Het was een huis waar een Britse opa en een Nederlandse oma woonden. Ze heetten me hartelijk welkom. Ze vertelden grappige verhalen en lieten foto's van eerdere studenten zien; ik was hun 213e student.
# De prijs voor ‘Student van de Maand’ op de dag van de diploma-uitreiking gaf me het vertrouwen dat ik ergens in kon slagen.
Toen ik zag hoe strikt Canadezen zich aan de verkeersregels houden, dacht ik: ‘Ah, dit is een ontwikkeld land.’ In een maand tijd zag ik maar ongeveer drie auto's die over de stopstreep waren gereden. Ook vond ik het fijn hoe attent ze waren voor mensen met een mobiliteitsbeperking.
Ik vond het ook prettig dat ze gendergebonden woorden probeerden te vermijden. Tijdens lessen over beroepen gebruikten ze geen woorden als ‘stewardess’, ‘postbode’ en ‘barbier’, maar alternatieven als ‘cabinepersoneel’, ‘postbezorger’ en ‘kapper’.
Op school ontmoette ik echt studenten uit allerlei landen: Brazilië, Japan, China, Colombia, Zwitserland en nog veel meer. Werkelijk uit allerlei landen.Er waren allerlei activiteiten georganiseerd. Mijn klasgenoten waren behoorlijk wat ouder dan ik en hadden gezinnen, dus ik had geen vrienden die met me op uitstap konden. Daarom deed ik altijd mee aan de activiteiten.
Ik ging skiën op Mount Seymour, bezocht Stanley Park in vier uitstapjes omdat het zo groot is, ging naar Granville Island, schaatste, ging bowlen, bezocht Queen Elizabeth Park waar de grootouders van mijn gastgezin waren getrouwd, maakte een dagtocht naar Victoria, ging naar Canada Place, Gastown, Chinatown, het aquarium en de Vancouver Art Gallery, keek naar voetbal in BC Place, zag Monster Jam en ging naar ijshockeywedstrijden.
Ik ben eigenlijk heel actief en besefte dat ik de laatste tijd niet erg actief was geweest en mezelf had ingeperkt. Toen ik mijn oudere klasgenoten zag, vroeg ik me af hoe zij hun baan hadden opgezegd om naar Canada te komen. Ik was bang dat het voor mij misschien te laat was, maar dacht toen: is dat echt iets waar ik me zo druk om moet maken?
De docenten van de taalschool en het gastgezin hadden allemaal respect voor andere culturen en waren er nieuwsgierig naar. Ik vond het fijn dat de lessen communicatie met studenten uit verschillende landen stimuleerden en interactiever waren dan in Korea.
Doordat ik aan zoveel activiteiten meedeed, raakte ik bevriend met docent Simon en kon ik goed mijn weg vinden en alles uit mijn verblijf halen. In de laatste week gaf ik Simon gim (zeewier) cadeau en wisselden we e-mailadressen uit. Ik raakte meer bevriend met de activiteitenbegeleiders dan met de docenten in de klas.
Ik begroette het personeel altijd als eerste met een glimlach, maakte een praatje met hen en deed enthousiast mee aan schoolactiviteiten. Daardoor kon ik op de laatste dag, tijdens de diploma-uitreiking, de prijs voor Student van de Maand in ontvangst nemen.Ik werd ook een bekend gezicht bij het personeel van de taalschool. Vooral de prijs voor Student van de Maand gaf me het vertrouwen dat ik iets kon bereiken.
Ik praatte met veel mensen die ik onderweg van en naar school tegenkwam en vertelde veel over Seoul. Ik begreep dat je, zoals het gezegde luidt, patriottischer wordt als je in het buitenland bent. Ook was ik de tip niet vergeten dat paleizen op de laatste woensdag van elke maand gratis toegankelijk zijn. Veel mensen vonden die informatie erg leuk. Een stewardess van Air Canada die ik in de supermarkt ontmoette, zei in het bijzonder dat ze dit werk deed omdat ze net als ik van reizen hield, dat ze Seoul beslist wilde bezoeken en bedankte me voor de geweldige informatie.
De chauffeur van bus 210 die ik op de eerste dag ontmoette, was nieuwsgierig naar het openbaarvervoersysteem van Seoul en toonde belangstelling voor de stad. Het voelde goed dat zoveel mensen Seoul leuk vonden. Ik vertelde elke dag over Seoul en legde het openbaarvervoersysteem in het Engels uit. Toen het onderwerp van de spreektoets op het eindexamen openbaar vervoer was, was dat dus makkelijk, omdat ik het er voortdurend over had.
Door actief aan activiteiten mee te doen en hard te studeren, bereikte ik op het eindexamen het niveau dat nodig was om naar het volgende niveau door te stromen.Zelfs de dag voor het examen ging ik ijshockey kijken. Ik bleef praten met de Zwitserse vriend naast me, die niveau 8 had, en dat leek me losser te maken en hielp me.
# Vier weken bij een gastgezin met een Nederlandse oma en een Britse opa
Het gastgezin woonde in een mooi huis in North Vancouver. Daar staan vooral huizen. Op korte loopafstand vind je een supermarkt, een A&W, een Subway, een wasserette, cafés enzovoort. Het ligt ver van het centrum, maar is rustig, met bergen in de buurt en een prachtig natuurlandschap. Een Koreaanse vriend die met mij naar Whistler ging, zei dat hij daar na zijn pensioen graag zou willen wonen.
De Nederlandse oma zorgde echt voor me als een moeder en zei bijvoorbeeld: ‘Het is vandaag koud, dus kleed je warm aan.’Oma had ook pas Engels geleerd nadat ze naar Canada was gekomen, dus ze begreep de moeilijkheden van buitenlandse studenten goed. Opa kwam uit Engeland, waardoor ik meer vertrouwd raakte met Brits Engels. Terwijl anderen in dezelfde tijd alleen aan het Canadese accent gewend raakten, vond ik het fijn dat ik ook Brits Engels leerde kennen.
Na het eten samen naar de Olympische Spelen of ijshockeywedstrijden kijken was een fijne avondactiviteit. Overdag studeerden we waarschijnlijk harder dan in Korea en trokken we eropuit. Na het samen kijken naar de Olympische Spelen werd ik 's avonds gewoon slaperig en viel ik in slaap, waardoor ik mijn huiswerk voor school vaak 's ochtends op school maakte. Op de laatste dag schreef ik iets in het gastenboek en gaf ik ze een ansichtkaart. Het was zo'n fijn gastgezin dat ik er graag nog eens naartoe wil. De volgende keer wil ik een mooi notitieboekje meenemen om in het gastenboek te schrijven, en tegen die tijd beter Engels spreken.
# Mijn tip voor een tussenjaar
(Hoe je er komt)
Er is een voor- en een achterdeur, dus bezoekers die er voor het eerst komen, vinden het misschien lastig het huis van het gastgezin te vinden. Als je er voor het eerst naartoe gaat, raad ik aan je gastheer of gastvrouw te bellen zodra je bij de bushalte bent aangekomen.
(Taal)
Ik studeerde regelmatig Engels, maar vlak voordat ik aan het programma begon, heb ik niet gestudeerd. Hahaha.
(Accommodatie)
De mensen bij wie ik verbleef waren heel aardig, dus ik wil er graag nog eens naartoe. De opa kwam uit Engeland en de oma uit Nederland. Je kunt zo tegelijk Canadees en Brits Engels leren.
(Maaltijden)
Koop gewoon wat je wilt en eet het op. De lunchpauze op school was kort, dus er waren nauwelijks mogelijkheden.
(Wat je moet meenemen)
Ik was vergeten een nagelknipper mee te nemen, dus heb ik er een gekocht.Een universele reisadapter, een selfiestick en een waterfles kwamen goed van pas. Ik nam zeewier mee als cadeau en gaf het op de eerste dag; ze vonden het lekker.Ik vond het een beetje jammer dat de oma van het gastgezin niet van zeevruchten hield.
Controleer het lokale weer zorgvuldig en pak je kleding daarop in. Stop ook spullen in je rugzak waarmee je ongeveer een dag vooruit kunt, voor het geval je bagage op de eerste dag niet aankomt. Op de terugweg maakte ik een tussenstop in Seattle voordat ik naar Korea terugging. Twee Koreaanse vrienden hadden vertraging met hun bagage door de luchtvaartmaatschappij en kwamen met niets bij het hostel aan. Ze waren erg van hun stuk.Neem vooral niet te veel mee. Bagage is nu eenmaal bagage tijdens een reis. Het is een goed idee om cadeaus uit Korea mee te nemen, zoals zeewier. Veel buitenlanders vinden het lekker.
(Reizen)
Op dagen zonder schoolprogramma's,vroeg ik na de les aan de docent die de inschrijvingen voor de programma's regelde waar ik heen kon gaan, en bezocht ik verschillende plekken. Na de les één plek per dag bezoeken is precies goed.Er zijn zoveel plekken die de moeite waard zijn om aan te bevelen; Granville Island is er daar één van. Het is een klein eiland en op de openbare markt worden allerlei heel lekkere gerechten verkocht.
Whistler is in de winter de beste plek om naartoe te gaan op de dag na een sneeuwbui. De met sneeuw bedekte bomen waren echt prachtig. Ik raad ook de dagtour naar Victoria aan. Tijdens die tour namen we de avondveerboot terug, en de sterren die je vanaf de boot kon zien waren schitterend, dus mis die zeker niet. Ik zei tegen een kind uit de buurt: ‘Kijk naar de lucht!’ Het kind keek omhoog en zei: ‘O, mijn hemel!’ Ook de Capilano Gorge raad ik aan. En een certificaat met ‘Ik heb het gehaald’ is een absolute must.
Ik gebruikte een ticket met airmiles, maar er waren geen plaatsen beschikbaar voor airmiles op de route Incheon–Vancouver. Daarom vloog ik naar Seattle en nam ik de volgende dag de bus. Ik kocht een Seattle Pass en bezocht de Space Needle, de Harbor Cruise, Chihuly Garden and Glass, Pike Place Market, het EMP Museum en het Seattle Aquarium.
Op de dag van mijn terugreis, voordat ik naar Vancouver ging, liep ik even binnen bij een kruidenierswinkel op Pike Place Market die door een Koreaanse eigenaar werd gerund,Ik vertelde hem hoe mijn maand in Vancouver was geweest en zei trots dat ik hard had gewerkt en was uitgeroepen tot Student van de Maand. Toen zei hij dat het leek alsof ik in één maand de ervaringen van een heel jaar had opgedaan, en hij prees me!
Mijn tussenjaar was
Ervaring★★★★★
Het was de eerste keer dat ik alleen naar het buitenland ging; ik boekte zelf accommodatie en reisde rond om bezienswaardigheden te bekijken.
Leren★★★★★
Ik was tevreden omdat ik als bonus ook Canadees en Brits Engels kon leren.
Omgeving★★★★★
De natuurlijke omgeving is echt schoon en aangenaam.
Veiligheid★★★★☆
Canada is veilig, maar na 19.00 uur wordt het echt donker en eng. Daarom kan ik geen 5 sterren geven.
Vrije tijd★★★★★
Na de lessen kon ik mijn tijd zinvol besteden door aan alle programma’s van de school deel te nemen.
Startpagina
