Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Kreeg het zelfvertrouwen ‘Ik kan het!’ en stelde zichzelf als doel om bankier te worden #De synergie binnen het team en de schoonheid van de natuur #Nam de tijd voor zelfreflectie
|
[Ervaringsverhaal over vrijwilligerswerk in het buitenland/tussenjaar] Het uitgestrekte continent met internationale vrienden — vrijwilligersproject voor natuurbehoud in Australië Bang So-hee, deelnemer aan het tussenjaar (gapper) (24 jaar, studente) / tussenjaar van 12 weken
|
# Een tussenjaar besloten omdat ik graag met volle overgave wilde leven, maar niet wist hoe of waarvoor
Hallo, ik ben Bang So-hee. De afgelopen drie maanden heb ik deelgenomen aan het Australische project voor natuurbehoud. Mijn studieverlof is inmiddels afgelopen en ik zit nu in mijn vierde studiejaar. Dankzij de drie maanden die ik in Australië doorbracht, lijkt mijn jaar studieverlof me te hebben geholpen de richting te bepalen die ik op moet.
In plaats van alleen mijn cv voor te bereiden, kon ik door mijn studie te onderbreken en drie maanden vrijwilligerswerk te doen in Australië doelen voor mijn leven stellen.Ik probeer altijd ijverig te leven, zodat ik niet lui word, maar ik wist niet hoe ik moest leven of waarvoor. Na een studieverlof hoorde ik toevallig via een kennis van de moeder van een vriend over Korea Gap Year, waarna ik besloot deel te nemen aan het Australische project voor natuurbehoud.
We plantten voornamelijk bomen en werkten in teams als vrijwilliger van 8.00 tot 16.00 uur. Ik had me samen met een vriend aangemeld en omdat er in de periode waarvoor we ons hadden aangemeld niet veel buitenlandse vrijwilligers waren, waren we soms met z’n tweeën en twee teamleiders — een klein team — op het vrijwilligerskamp.
# Zelfverzekerd handelen zonder me zorgen te maken over de mening van anderen en mezelf respecteren
We hadden als doel om 230 bomen per dag te planten. Ik dacht dat dat voor ons kleine team een hele uitdaging zou zijn, maar we plantten er 300 — meer dan verwacht — en ik voelde een enorm gevoel van voldoening. Hierdoorbeseften we dat de synergie binnen een team veel groter is dan wat één persoon alleen kan bereiken. Het gaf ons de kracht om van ‘Dat lukt ons niet’ ‘We gaan ervoor’ te maken.
Uiteindelijk plantten we met z’n vieren 300 bomen. In ruim zes uur, van 8.00 tot 15.00 uur, plantte ieder van ons er 75. Zo leerde ik hoe belangrijk teamwork en taakverdeling zijn. Bomen planten op de boerderij was zwaar, maar de gedachte dat deze kleine boompjes misschien zouden uitgroeien tot majestueuze bomen zoals die aan de overkant van het veld gaf me energie.
De uitgestrekte groene weiden, ontelbare schapen, de herder die ze op een motorfiets bijeen dreef en de talloze sterren aan de hemel die elk moment leken te kunnen vallen — ze roepen nog steeds herinneringen aan de boerderij op. Vooral tijdens het kamperen en verblijven in een afgelegen gebied tijdens het vrijwilligerswerk dreef een oude man die voor de schapen zorgde ze op een motorfiets bijeen. Het beeld van schapen hoeden met een motorfiets was zo opvallend dat het een van mijn dierbaarste herinneringen is.
Mijn ervaring in Australië zal een dierbare herinnering blijven: elke dag voelde nieuw en ik kon genieten van de prachtige natuur.
Ik bracht in totaal 12 weken door in Australië voor mijn tussenjaar: 4 weken in Canberra, 2 weken in Sydney en 6 weken in Melbourne. Drie maanden weg van huis zorgden onvermijdelijk voor eenzaamheid, maarDoor zelfverzekerd te handelen zonder me zorgen te maken over wat anderen van me vonden, leerde ik hoe ik mijn eenzaamheid kon overwinnen. Ik probeerde mezelf te respecteren in plaats van het beeld te aanvaarden dat anderen willekeurig van me vormden of op me projecteerden.
Door dat te oefenen, raakte ik na mijn terugkeer naar school niet in een dip, ook al had ik geen klasgenoten om samen mee naar school te gaan.
# De financiële sector waar ik ooit slechts vaag naar keek — nu heb ik een doel en wil ik voluit voor mijn droom gaan!
Tijdens de drie maanden in Australië was het lastig om elke dag mijn huishoudboekje bij te houden, dus had ik een betaalpas van de Commonwealth Bank of Australia nodig. Toen we naar de bank gingen en worstelden met moeilijke financiële termen, kwam een lokale bankmedewerker naar ons toe. Met een vriendelijke glimlach en warme hulp hielp die ons, die niet goed Engels spraken, bij het openen van een rekening, waardoor alles soepel verliep.
Ik keek vaagweg naar de financiële sector, maar nu is het mijn doel om bankmedewerker te worden en wil ik hard werken om die droom waar te maken. Ik wil een bankier worden die mensen opspoort die mij nodig hebben en zelf als eerste contact met hen opneemt. Net als ik bij een buitenlandse bank heb ervaren, wil ik iemand zijn die iedereen helpt die de bank bezoekt.
Tijdens mijn vrijwilligerswerk in Australië dacht ik: ‘Andere werkzoekenden zijn terug in Korea aan het studeren voor certificeringsexamens en lopen stage, en leiden een druk leven…’ Ik maakte me zorgen over de toekomst en vroeg me af of het wel goed was om hier alleen maar vrijwilligerswerk te doen.
Doordat ik hier nieuwe mensen ontmoette en tijd had om opnieuw na te denken over relaties en mijn leven in het algemeen, besefte ik dat deze tijd mijn zorgen misschien juist in de goede richting heeft gestuurd.
(Vervoer)
Reis met de bus. Deze bussen stoppen niet automatisch bij elke halte; je moet een teken geven als je wilt instappen. Daardoor vond ik de bus nemen in het begin lastig, maar ik raakte er snel aan gewend.
(Taal)
Voor je naar het buitenland gaat, is het veel efficiënter om TOEIC Speaking te studeren dan TOEIC (luisteren/lezen)!!
(Accommodatie)
Als je je niet prettig voelt in gemengde hostels, vraag dan of er een kamer alleen voor vrouwen beschikbaar is!!
(Maaltijden)
Omdat ik meestal boodschappen doe en zelf kook, is het een goed idee om voor vertrek een paar recepten uit je hoofd te leren!!
(Wat je moet meenemen)
Sluit een reisverzekering af!!
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Nieuwe omgeving, nieuwe mensen
Leren ★★★★★
Omgeving ★★★☆☆
Veiligheid ★★★★☆
Vrije tijd ★★★★★
In het weekend persoonlijke vrije tijd kunnen besteden
|
[Ervaringsverhaal over vrijwilligerswerk in het buitenland/tussenjaar] Het uitgestrekte continent met internationale vrienden — vrijwilligersproject voor natuurbehoud in Australië Bang So-hee, deelnemer aan het tussenjaar (gapper) (24 jaar, studente) / tussenjaar van 12 weken
|
# Een tussenjaar besloten omdat ik graag met volle overgave wilde leven, maar niet wist hoe of waarvoor
Hallo, ik ben Bang So-hee. De afgelopen drie maanden heb ik deelgenomen aan het Australische project voor natuurbehoud. Mijn studieverlof is inmiddels afgelopen en ik zit nu in mijn vierde studiejaar. Dankzij de drie maanden die ik in Australië doorbracht, lijkt mijn jaar studieverlof me te hebben geholpen de richting te bepalen die ik op moet.
In plaats van alleen mijn cv voor te bereiden, kon ik door mijn studie te onderbreken en drie maanden vrijwilligerswerk te doen in Australië doelen voor mijn leven stellen.Ik probeer altijd ijverig te leven, zodat ik niet lui word, maar ik wist niet hoe ik moest leven of waarvoor. Na een studieverlof hoorde ik toevallig via een kennis van de moeder van een vriend over Korea Gap Year, waarna ik besloot deel te nemen aan het Australische project voor natuurbehoud.
We plantten voornamelijk bomen en werkten in teams als vrijwilliger van 8.00 tot 16.00 uur. Ik had me samen met een vriend aangemeld en omdat er in de periode waarvoor we ons hadden aangemeld niet veel buitenlandse vrijwilligers waren, waren we soms met z’n tweeën en twee teamleiders — een klein team — op het vrijwilligerskamp.
# Zelfverzekerd handelen zonder me zorgen te maken over de mening van anderen en mezelf respecteren
We hadden als doel om 230 bomen per dag te planten. Ik dacht dat dat voor ons kleine team een hele uitdaging zou zijn, maar we plantten er 300 — meer dan verwacht — en ik voelde een enorm gevoel van voldoening. Hierdoorbeseften we dat de synergie binnen een team veel groter is dan wat één persoon alleen kan bereiken. Het gaf ons de kracht om van ‘Dat lukt ons niet’ ‘We gaan ervoor’ te maken.
Uiteindelijk plantten we met z’n vieren 300 bomen. In ruim zes uur, van 8.00 tot 15.00 uur, plantte ieder van ons er 75. Zo leerde ik hoe belangrijk teamwork en taakverdeling zijn. Bomen planten op de boerderij was zwaar, maar de gedachte dat deze kleine boompjes misschien zouden uitgroeien tot majestueuze bomen zoals die aan de overkant van het veld gaf me energie.
De uitgestrekte groene weiden, ontelbare schapen, de herder die ze op een motorfiets bijeen dreef en de talloze sterren aan de hemel die elk moment leken te kunnen vallen — ze roepen nog steeds herinneringen aan de boerderij op. Vooral tijdens het kamperen en verblijven in een afgelegen gebied tijdens het vrijwilligerswerk dreef een oude man die voor de schapen zorgde ze op een motorfiets bijeen. Het beeld van schapen hoeden met een motorfiets was zo opvallend dat het een van mijn dierbaarste herinneringen is.
Mijn ervaring in Australië zal een dierbare herinnering blijven: elke dag voelde nieuw en ik kon genieten van de prachtige natuur.
Ik bracht in totaal 12 weken door in Australië voor mijn tussenjaar: 4 weken in Canberra, 2 weken in Sydney en 6 weken in Melbourne. Drie maanden weg van huis zorgden onvermijdelijk voor eenzaamheid, maarDoor zelfverzekerd te handelen zonder me zorgen te maken over wat anderen van me vonden, leerde ik hoe ik mijn eenzaamheid kon overwinnen. Ik probeerde mezelf te respecteren in plaats van het beeld te aanvaarden dat anderen willekeurig van me vormden of op me projecteerden.
Door dat te oefenen, raakte ik na mijn terugkeer naar school niet in een dip, ook al had ik geen klasgenoten om samen mee naar school te gaan.
# De financiële sector waar ik ooit slechts vaag naar keek — nu heb ik een doel en wil ik voluit voor mijn droom gaan!
Tijdens de drie maanden in Australië was het lastig om elke dag mijn huishoudboekje bij te houden, dus had ik een betaalpas van de Commonwealth Bank of Australia nodig. Toen we naar de bank gingen en worstelden met moeilijke financiële termen, kwam een lokale bankmedewerker naar ons toe. Met een vriendelijke glimlach en warme hulp hielp die ons, die niet goed Engels spraken, bij het openen van een rekening, waardoor alles soepel verliep.
Ik keek vaagweg naar de financiële sector, maar nu is het mijn doel om bankmedewerker te worden en wil ik hard werken om die droom waar te maken. Ik wil een bankier worden die mensen opspoort die mij nodig hebben en zelf als eerste contact met hen opneemt. Net als ik bij een buitenlandse bank heb ervaren, wil ik iemand zijn die iedereen helpt die de bank bezoekt.
Tijdens mijn vrijwilligerswerk in Australië dacht ik: ‘Andere werkzoekenden zijn terug in Korea aan het studeren voor certificeringsexamens en lopen stage, en leiden een druk leven…’ Ik maakte me zorgen over de toekomst en vroeg me af of het wel goed was om hier alleen maar vrijwilligerswerk te doen.
Doordat ik hier nieuwe mensen ontmoette en tijd had om opnieuw na te denken over relaties en mijn leven in het algemeen, besefte ik dat deze tijd mijn zorgen misschien juist in de goede richting heeft gestuurd.
(Vervoer)
Reis met de bus. Deze bussen stoppen niet automatisch bij elke halte; je moet een teken geven als je wilt instappen. Daardoor vond ik de bus nemen in het begin lastig, maar ik raakte er snel aan gewend.
(Taal)
Voor je naar het buitenland gaat, is het veel efficiënter om TOEIC Speaking te studeren dan TOEIC (luisteren/lezen)!!
(Accommodatie)
Als je je niet prettig voelt in gemengde hostels, vraag dan of er een kamer alleen voor vrouwen beschikbaar is!!
(Maaltijden)
Omdat ik meestal boodschappen doe en zelf kook, is het een goed idee om voor vertrek een paar recepten uit je hoofd te leren!!
(Wat je moet meenemen)
Sluit een reisverzekering af!!
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Nieuwe omgeving, nieuwe mensen
Leren ★★★★★
Omgeving ★★★☆☆
Veiligheid ★★★★☆
Vrije tijd ★★★★★
In het weekend persoonlijke vrije tijd kunnen besteden
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
