#Mijn angst nam af; ik deed nieuwe ervaringen op #Ik ontmoette veel fijne mensen en besloot: ‘Eerst proberen en me later druk maken over eventuele spijt’ #Ik nam de tijd om over mezelf na te denken
Wat ik tijdens dit tussenjaarproject echt heb ervaren, is dat er zoveel goede mensen zijn. En dat je beter zelf iets kunt proberen en daar spijt van kunt krijgen dan het helemaal niet te proberen.Voordat ik Parijs als bestemming koos, waren er twee terroristische aanslagen in Frankrijk geweest. Mensen om me heen maakten zich grote zorgen en zeiden dat het een gevaarlijke plek was. Ook zag ik berichten in reisgemeenschappen waarin stond dat de mensen onvriendelijk waren en dat er te veel zakkenrollers waren. Daardoor vroeg ik me af of het wel echt verstandig was om te gaan. Maar mijn verlangen om te gaan was sterker, dus ik heb me aangemeld. Ik ben zo blij dat ik die keuze heb gemaakt. Het Parijs dat ik daadwerkelijk bezocht, was niet gevaarlijk en de mensen waren er niet onvriendelijk. -Bonjour! Een maand wonen in Parijs, Frankrijk / Lee Ji-won, deelnemer aan een tussenjaar (gap year) / Tussenjaar van 4 weken |
Op dit moment zien we in Zuid-Korea het volgende: elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, hebben 346.000 twintigers geen dromen en zitten ze zonder bezigheden thuis, en loopt het personeelsverloop binnen het eerste jaar na indiensttreding op tot 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden met het studentenleven en voelt volgens berichten meer dan 80% van de kantoorwerknemers zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen tegen anderen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ introduceren.
*Wat is een tussenjaar? Een tussenjaar is een periode waarin je je studie tijdelijk onderbreekt of combineert met uiteenlopende activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages en onderwijs,om je dromen en talenten te ontdekken. *Wat houdt ‘een maand wonen’ in? Geen gehaast sightseeing meer waarbij je alleen maar lijstjes afwerkt! In dit project woon je een maand lang op je gemak in één plaats.Een ideaal project voor wie uitgeput is door het werk en stress heeft door allerlei dingen.Ga in gesprek met je innerlijke zelf en ontdek steegje voor steegje de romantische charme van Parijs~ |
# ‘Als het zo doorgaat, studeer ik misschien af zonder ooit op reis te zijn geweest.’

Hallo. Ik ben een student die na drie jaar studeren een jaar vrij heeft genomen om aan dit tussenjaar deel te nemen. Toen ik aan de universiteit begon, wilde ik heel graag door Europa reizen. Maar zonder enige voorbereidingdacht ik drie jaar lang vaagweg: ‘Ik wil gaan, ooit ga ik.’ Omdat ik dacht: ‘Straks studeer ik af zonder ooit gereisd te hebben’, nam ik een jaar vrij en deed ik mee aan dit tussenjaarproject,en nam ik eraan deel,en nu schrijf ik erover!
Om te beginnen wilde ik een reis maken waarbij ik lange tijd op één plek zou blijven. Ik heb niet veel uithoudingsvermogen, dus ik dacht dat het niet bij me zou passen om om de paar dagen mijn bagage te verplaatsen en alleen maar gehaast zoveel mogelijk bezienswaardigheden af te vinken. Toen ik zocht op ‘een maand door Europa reizen’, vond ik een website met de naam Korean Gap Year. Daar ontdekte ik het project ‘Een maand wonen in Parijs’.
Parijs was een plek waar ik absoluut wilde wonen, dus het project sprak me enorm aan. Ik besloot Parijs als uitvalsbasis te nemen en ook andere delen van Frankrijk te bezoeken, en koos voor dit project.
Hoewel ik al eerder naar het buitenland was gereisd, was dit de eerste keer dat ik alleen naar het buitenland ging. Daarom maakte ik mezelf gek met zorgen over dingen die nog niet eens waren gebeurd. Op de eerste dag had ik een tussenstop en voelde ik me ziek tijdens de aankomst. Maar na een paar dagen vroeg ik me af waarom ik me vooraf zo druk had gemaakt; ik besefte dat het een heel veilige en interessante plek was.
# ‘Laten we ontdekken wat ik wel en niet leuk vind.’

Eigenlijk ben ik iemand die niet plant. Op de middelbare school schreef ik taken van tevoren in mijn agenda, maar streepte ik ze niet af. Ik noteerde wat ik had gedaan en zette daar een vinkje bij. Door mijn karakter en de periode van een maand dacht ik: ‘Ik kan me rustig voorbereiden.’ Ik schreef gewoon de plekken op die ik wilde bezoeken. Alleen wat ik van tevoren moest boeken, bereidde ik voor: vervoer, accommodatie, toegangskaartjes en boeken om te lezen.
Ik denk niet dat ik veel verwachtte van dit tussenjaar.‘Ontdekken wat ik wel en niet leuk vind’ was het belangrijkste doel. Ik ben nogal besluiteloos en heb geen uitgesproken voorkeuren. Een groot deel van deze reis draaide er dus om te ontdekken wat ik niet leuk vond en waar ik plezier aan beleefde.
Dit project hield letterlijk in dat ik er een maand woonde. Als ik eropuit wilde, ging ik eropuit en vermaakte ik me; op dagen dat ik wilde uitrusten, sliep ik de hele dag thuis. Er waren zelfs dagen waarop ik alleen lunchte en naar het park ging!
# Het Parijs dat ik met eigen ogen zag, was niet gevaarlijk en de mensen waren er niet onvriendelijk.

Wat ik dankzij dit project heb ontdekt, is dat er zoveel goede mensen zijn en dat je beter zelf iets kunt proberen en daar spijt van kunt krijgen dan het nooit te proberen.Voordat ik Parijs als bestemming koos, waren er twee terroristische aanslagen in Frankrijk geweest. Mensen om me heen maakten zich grote zorgen en zeiden dat het gevaarlijk was. Toen ik in reisgemeenschappen berichten zag als ‘de mensen zijn onvriendelijk’ en ‘er zijn te veel zakkenrollers’, vroeg ik me vaak af of het wel echt veilig was om te gaan.
Maar mijn verlangen om te gaan was sterker, dus ik heb me aangemeld. Ik ben zo blij dat ik die keuze heb gemaakt. Het Parijs dat ik zelf bezocht, was niet gevaarlijk en de mensen waren er niet onvriendelijk.Als ik de weg vroeg, pakten mensen een kaart om me de weg te wijzen. En als ik in gebrekkig Frans eten bestelde, glimlachten ze en hielpen ze me vriendelijk. (Natuurlijk kan het per zaak verschillen haha)Er waren mensen die me vriendelijk naar het station brachten toen ik verdwaald was. Ik dacht vaak: er zijn zoveel dingen die je alleen kunt weten door ze zelf mee te maken.
Bovendien plan ik niet veel, dus besloot ik meestal de dag ervoor wat ik zou doen. Voor mijn vertrek maakte ik me vaagweg zorgen omdat ik zo weinig gepland had. Maar ik ontdekte dat het niet erg is om een beetje onvoorbereid te zijn. Er waren altijd leuke plekken in de buurt en er waren beslist goede mensen.Je vertrekt alleen, maar je bent nooit echt alleen!
Omdat ik een maand in de accommodatie verbleef, ontmoette ik veel reizigers: studenten zoals ik, kantoormedewerkers die hun baan hadden opgezegd, pasgetrouwden en zelfs een middelbare scholier van 18. Als onze plannen voor de volgende dag overeenkwamen, gingen we samen op pad. ’s Avonds deelden we verhalen onder het genot van heerlijk eten.
Ook buiten de accommodatie ontmoette ik tijdens mijn soloreizen buitenlanders: een Vietnamese student met wie ik dezelfde bus nam en een dag op reis ging, een Duitse man die me redde toen ik verdwaald was op een berg, iemand die zo vriendelijk was om met me mee naar de bushalte te lopen, en nog meer.Er waren talloze mensen met wie ik zo dankbaar was dat ik samen had gereisd. Het is wel jammer dat ik niet met iedereen contact kan houden.
# Mijn aanbevolen reisbestemmingen

Ik deed mee aan een programma waarbij ik een maand in Parijs woonde, maar bezocht in werkelijkheid ook veel andere delen van Frankrijk. Ik begon met het nabijgelegen Versailles en Giverny en ging daarna naar Normandië (Honfleur, Étretat en Mont Saint-Michel), Lyon, Avignon, Straatsburg, Colmar en Chamonix. Als je romantisch droomt van Frankrijk, raad ik je aan om tijdens een verblijf van een maand ook andere regio’s te bezoeken.
Vooral Chamonix maakte veel indruk op me. Als je denkt dat je alleen in Zwitserland prachtige besneeuwde landschappen kunt zien, wacht je daar misschien een aangename verrassing. O, als je tussen regio’s reist, kun je het beste een treinpas nemen als dat mogelijk is; dat bespaart tijd! Ik kon er geen krijgen, dus reisde ik vooral met de bus.
De bus is natuurlijk goedkoper dan de trein, maar een busreis van 19 uur heen en terug wordt een onvergetelijke ervaring! Het werd ook een mooie herinnering. Als je lichamelijk niet zo fit bent, raad ik de trein aan :)
# Mijn TIP voor een tussenjaar
(Voorbereiding)
Eigenlijk vond ik ‘een maand’ heel lang, dus vertrok ik met bijna geen plannen. Maar eenmaal daar bleek het helemaal niet zo lang te zijn, en waren er veel dingen waar ik spijt van had.Ik wou dat ik me vooraf beter had verdiept en meer had gelezen.
(Ervaring)
Alleen aankomen bij de accommodatie gaf me al een groot gevoel van voldoening. De contacten en uitstapjes met andere mensen die ik daar ontmoette, waren erg leuk, maarhet gevoel van voldoening dat ik kreeg door alleen te reizen (zelf mijn weg vinden, vragen stellen om ergens te komen, proberen Frans te spreken, enzovoort) werd mijn grootste vreugde en een kostbaar geschenk.
(Taal)
Ik had aan de universiteit inderdaad Frans gevolgd als algemeen vak. Daardoor pikte ik woorden die ik in Frankrijk zag wat sneller op en probeerde ik zelfs losse woorden in de praktijk te gebruiken. Veel mensen leken het te waarderen dat ik Frans probeerde te spreken.Ik denk dat je reis veel leuker wordt als je zelfs maar een beetje van de taal van het land leert.
(Accommodatie)
Omdat ik lange tijd in studentenhuizen had gewoond en veel ervaring had met gemeenschappelijk wonen, bijvoorbeeld op kamp, was een maand in een pension verblijven niet zo moeilijk. Een kamer of badkamer delen met iemand kan lastig zijn. Ik zou zeggen dat je, als je minstens één keer gemeenschappelijk hebt gewoond, zonder veel ongemak comfortabel en plezierig kunt verblijven.
(Maaltijden)
Ik denk dat dit de beste manier was om een maand lang zo veel mogelijk geld te besparen. Omdat het ontbijt en het avondeten inbegrepen waren, kwam ik soms terug voor het avondeten als ik op pad was en ging ik daarna weer naar buiten. Toch raad ik aan om af en toe buiten de deur te eten, want je moet natuurlijk ook de keuken van het land proberen.
(Wat meenemen)
Bij veel banken krijg je een reisverzekering wanneer je geld wisselt. Hoe langer de reis, hoe belangrijker het is om dit te controleren en af te sluiten. Als je ook een vervoerspas nodig hebt, kun je die het beste vóór vertrek in Korea kopen. Sommige dingen kun je als buitenlander niet ter plaatse in Frankrijk aanschaffen. Controleer dit goed en bereid alles wat je ter plaatse moeilijk kunt kopen alvast in Korea voor.
(Tip)
Parijs heeft zoveel prachtige kunstgaleries en musea, maar ik vond het jammer dat ik er niet ten volle van kon genieten omdat ik weinig wist over de kunstwerken. Het is prima om zonder plan op pad te gaan, maar als je op zijn minst iets leert over de plekken die je wilt bezoeken of de kunstwerken die je wilt zien, kun je meer zien en beleven.
Omdat de moedertaal in Frankrijk Frans is, denk ik bovendien dat het goed is om een paar woorden te leren. Ik gebruikte woorden die ik al kende en een paar woorden die een man die ik bij de accommodatie ontmoette me had geleerd, en probeerde zo veel mogelijk te spreken. Ook maakte ik handig gebruik van Google Translate.
Het zijn eenvoudige woorden, maar ik denk dat mensen door mijn inspanning eerder bereid waren me dingen uit te leggen en te vertellen. Bovendien zijn er in de buitenwijken mensen die helemaal geen Engels spreken, dus een paar woorden kennen helpt zeker. Iets zeggen als „Ja, dank je wel! Tot ziens.” in het Frans maakt de reis waarschijnlijk nog leuker.
# Eerlijk gezegd denk ik niet dat het lang genoeg was om een groot levensinzicht op te doen.

Om te beginnen is de grootste verandering dat ik een ochtendmens ben geworden. Vroeger was ik echt een avondmens.Maar nadat ik iets meer dan een maand lang ’s ochtends vroeg opstond om te eten en op pad te gaan, lijkt dat vanzelf een gewoonte te zijn geworden. Het is nu ongeveer een week geleden dat ik terugkwam van de reis en ik sta nu om 7 uur op. Mijn familie is verbaasd dat ik probeer te ontbijten. :)
Eerlijk gezegd denk ik niet dat het lang genoeg was om een groot levensinzicht op te doen. Ik kwam niet terug met zo’n openbaring. MaarIn het buitenlandverdwenen mijn angst en zorgen over naar het buitenland gaan, en ik wil nu nog steeds weer op reis. Ik ben gaan denken: „De wereld is niet zo gevaarlijk, en er zijn veel goede mensen.”
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Bijna alles was iets wat ik voor het eerst in mijn leven deed. Alleen reizen, uit eten gaan, de weg vinden, met mensen praten — dat soort dingen. Een maand op een andere plek doorbrengen was op zichzelf dus al een hele ervaring voor mij.
Leren ★★★★☆
Het lijkt in verhouding te staan tot de ervaring. In plaats van een grote levensveranderende openbaring heb ik meer over kleine dingen geleerd (zoals dat ik dit mee moet nemen of dat het beter is om het op die manier te doen).
Omgeving ★★★☆☆
Omdat het een Koreaans pension was, was het fijn om veel informatie te krijgen en reisgenoten te hebben om mee op pad te gaan. Aan de andere kant dacht ik dat het beter was geweest als er een goede balans was geweest, zodat ik meer van de cultuur van het land kon ervaren en lokale mensen kon ontmoeten.
Veiligheid ★★★★☆
Het klopt dat ik met veel negatieve verhalen en zorgen over Parijs op reis ging. Maar Parijs en Frankrijk waren die maand niet gevaarlijk; de mensen waren vriendelijk. Ik zag geen zakkenrollers en ook toen ik ’s avonds of vroeg in de ochtend alleen op pad ging, gebeurde er niets.
Vrije tijd★★★☆☆
Misschien omdat die eerste „maand” zo lang leek, hield ik mezelf na ongeveer een week niet meer actief bezig. Ik wou dat ik vaker naar buiten was gegaan en van mijn vrije tijd had genoten.
▼Ontdek de eerste stap op weg naar mijn droom▼
Wat ik tijdens dit tussenjaarproject echt heb ervaren, is dat er zoveel goede mensen zijn. En dat je beter zelf iets kunt proberen en daar spijt van kunt krijgen dan het helemaal niet te proberen.Voordat ik Parijs als bestemming koos, waren er twee terroristische aanslagen in Frankrijk geweest. Mensen om me heen maakten zich grote zorgen en zeiden dat het een gevaarlijke plek was. Ook zag ik berichten in reisgemeenschappen waarin stond dat de mensen onvriendelijk waren en dat er te veel zakkenrollers waren. Daardoor vroeg ik me af of het wel echt verstandig was om te gaan. Maar mijn verlangen om te gaan was sterker, dus ik heb me aangemeld. Ik ben zo blij dat ik die keuze heb gemaakt. Het Parijs dat ik daadwerkelijk bezocht, was niet gevaarlijk en de mensen waren er niet onvriendelijk. -Bonjour! Een maand wonen in Parijs, Frankrijk / Lee Ji-won, deelnemer aan een tussenjaar (gap year) / Tussenjaar van 4 weken |
Op dit moment zien we in Zuid-Korea het volgende: elk jaar stoppen 60.000 middelbare scholieren met school, hebben 346.000 twintigers geen dromen en zitten ze zonder bezigheden thuis, en loopt het personeelsverloop binnen het eerste jaar na indiensttreding op tot 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden met het studentenleven en voelt volgens berichten meer dan 80% van de kantoorwerknemers zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen tegen anderen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we ook in Zuid-Korea het ‘tussenjaar’ introduceren.
*Wat is een tussenjaar? Een tussenjaar is een periode waarin je je studie tijdelijk onderbreekt of combineert met uiteenlopende activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages en onderwijs,om je dromen en talenten te ontdekken. *Wat houdt ‘een maand wonen’ in? Geen gehaast sightseeing meer waarbij je alleen maar lijstjes afwerkt! In dit project woon je een maand lang op je gemak in één plaats.Een ideaal project voor wie uitgeput is door het werk en stress heeft door allerlei dingen.Ga in gesprek met je innerlijke zelf en ontdek steegje voor steegje de romantische charme van Parijs~ |
# ‘Als het zo doorgaat, studeer ik misschien af zonder ooit op reis te zijn geweest.’

Hallo. Ik ben een student die na drie jaar studeren een jaar vrij heeft genomen om aan dit tussenjaar deel te nemen. Toen ik aan de universiteit begon, wilde ik heel graag door Europa reizen. Maar zonder enige voorbereidingdacht ik drie jaar lang vaagweg: ‘Ik wil gaan, ooit ga ik.’ Omdat ik dacht: ‘Straks studeer ik af zonder ooit gereisd te hebben’, nam ik een jaar vrij en deed ik mee aan dit tussenjaarproject,en nam ik eraan deel,en nu schrijf ik erover!
Om te beginnen wilde ik een reis maken waarbij ik lange tijd op één plek zou blijven. Ik heb niet veel uithoudingsvermogen, dus ik dacht dat het niet bij me zou passen om om de paar dagen mijn bagage te verplaatsen en alleen maar gehaast zoveel mogelijk bezienswaardigheden af te vinken. Toen ik zocht op ‘een maand door Europa reizen’, vond ik een website met de naam Korean Gap Year. Daar ontdekte ik het project ‘Een maand wonen in Parijs’.
Parijs was een plek waar ik absoluut wilde wonen, dus het project sprak me enorm aan. Ik besloot Parijs als uitvalsbasis te nemen en ook andere delen van Frankrijk te bezoeken, en koos voor dit project.
Hoewel ik al eerder naar het buitenland was gereisd, was dit de eerste keer dat ik alleen naar het buitenland ging. Daarom maakte ik mezelf gek met zorgen over dingen die nog niet eens waren gebeurd. Op de eerste dag had ik een tussenstop en voelde ik me ziek tijdens de aankomst. Maar na een paar dagen vroeg ik me af waarom ik me vooraf zo druk had gemaakt; ik besefte dat het een heel veilige en interessante plek was.
# ‘Laten we ontdekken wat ik wel en niet leuk vind.’

Eigenlijk ben ik iemand die niet plant. Op de middelbare school schreef ik taken van tevoren in mijn agenda, maar streepte ik ze niet af. Ik noteerde wat ik had gedaan en zette daar een vinkje bij. Door mijn karakter en de periode van een maand dacht ik: ‘Ik kan me rustig voorbereiden.’ Ik schreef gewoon de plekken op die ik wilde bezoeken. Alleen wat ik van tevoren moest boeken, bereidde ik voor: vervoer, accommodatie, toegangskaartjes en boeken om te lezen.
Ik denk niet dat ik veel verwachtte van dit tussenjaar.‘Ontdekken wat ik wel en niet leuk vind’ was het belangrijkste doel. Ik ben nogal besluiteloos en heb geen uitgesproken voorkeuren. Een groot deel van deze reis draaide er dus om te ontdekken wat ik niet leuk vond en waar ik plezier aan beleefde.
Dit project hield letterlijk in dat ik er een maand woonde. Als ik eropuit wilde, ging ik eropuit en vermaakte ik me; op dagen dat ik wilde uitrusten, sliep ik de hele dag thuis. Er waren zelfs dagen waarop ik alleen lunchte en naar het park ging!
# Het Parijs dat ik met eigen ogen zag, was niet gevaarlijk en de mensen waren er niet onvriendelijk.

Wat ik dankzij dit project heb ontdekt, is dat er zoveel goede mensen zijn en dat je beter zelf iets kunt proberen en daar spijt van kunt krijgen dan het nooit te proberen.Voordat ik Parijs als bestemming koos, waren er twee terroristische aanslagen in Frankrijk geweest. Mensen om me heen maakten zich grote zorgen en zeiden dat het gevaarlijk was. Toen ik in reisgemeenschappen berichten zag als ‘de mensen zijn onvriendelijk’ en ‘er zijn te veel zakkenrollers’, vroeg ik me vaak af of het wel echt veilig was om te gaan.
Maar mijn verlangen om te gaan was sterker, dus ik heb me aangemeld. Ik ben zo blij dat ik die keuze heb gemaakt. Het Parijs dat ik zelf bezocht, was niet gevaarlijk en de mensen waren er niet onvriendelijk.Als ik de weg vroeg, pakten mensen een kaart om me de weg te wijzen. En als ik in gebrekkig Frans eten bestelde, glimlachten ze en hielpen ze me vriendelijk. (Natuurlijk kan het per zaak verschillen haha)Er waren mensen die me vriendelijk naar het station brachten toen ik verdwaald was. Ik dacht vaak: er zijn zoveel dingen die je alleen kunt weten door ze zelf mee te maken.
Bovendien plan ik niet veel, dus besloot ik meestal de dag ervoor wat ik zou doen. Voor mijn vertrek maakte ik me vaagweg zorgen omdat ik zo weinig gepland had. Maar ik ontdekte dat het niet erg is om een beetje onvoorbereid te zijn. Er waren altijd leuke plekken in de buurt en er waren beslist goede mensen.Je vertrekt alleen, maar je bent nooit echt alleen!
Omdat ik een maand in de accommodatie verbleef, ontmoette ik veel reizigers: studenten zoals ik, kantoormedewerkers die hun baan hadden opgezegd, pasgetrouwden en zelfs een middelbare scholier van 18. Als onze plannen voor de volgende dag overeenkwamen, gingen we samen op pad. ’s Avonds deelden we verhalen onder het genot van heerlijk eten.
Ook buiten de accommodatie ontmoette ik tijdens mijn soloreizen buitenlanders: een Vietnamese student met wie ik dezelfde bus nam en een dag op reis ging, een Duitse man die me redde toen ik verdwaald was op een berg, iemand die zo vriendelijk was om met me mee naar de bushalte te lopen, en nog meer.Er waren talloze mensen met wie ik zo dankbaar was dat ik samen had gereisd. Het is wel jammer dat ik niet met iedereen contact kan houden.
# Mijn aanbevolen reisbestemmingen

Ik deed mee aan een programma waarbij ik een maand in Parijs woonde, maar bezocht in werkelijkheid ook veel andere delen van Frankrijk. Ik begon met het nabijgelegen Versailles en Giverny en ging daarna naar Normandië (Honfleur, Étretat en Mont Saint-Michel), Lyon, Avignon, Straatsburg, Colmar en Chamonix. Als je romantisch droomt van Frankrijk, raad ik je aan om tijdens een verblijf van een maand ook andere regio’s te bezoeken.
Vooral Chamonix maakte veel indruk op me. Als je denkt dat je alleen in Zwitserland prachtige besneeuwde landschappen kunt zien, wacht je daar misschien een aangename verrassing. O, als je tussen regio’s reist, kun je het beste een treinpas nemen als dat mogelijk is; dat bespaart tijd! Ik kon er geen krijgen, dus reisde ik vooral met de bus.
De bus is natuurlijk goedkoper dan de trein, maar een busreis van 19 uur heen en terug wordt een onvergetelijke ervaring! Het werd ook een mooie herinnering. Als je lichamelijk niet zo fit bent, raad ik de trein aan :)
# Mijn TIP voor een tussenjaar
(Voorbereiding)
Eigenlijk vond ik ‘een maand’ heel lang, dus vertrok ik met bijna geen plannen. Maar eenmaal daar bleek het helemaal niet zo lang te zijn, en waren er veel dingen waar ik spijt van had.Ik wou dat ik me vooraf beter had verdiept en meer had gelezen.
(Ervaring)
Alleen aankomen bij de accommodatie gaf me al een groot gevoel van voldoening. De contacten en uitstapjes met andere mensen die ik daar ontmoette, waren erg leuk, maarhet gevoel van voldoening dat ik kreeg door alleen te reizen (zelf mijn weg vinden, vragen stellen om ergens te komen, proberen Frans te spreken, enzovoort) werd mijn grootste vreugde en een kostbaar geschenk.
(Taal)
Ik had aan de universiteit inderdaad Frans gevolgd als algemeen vak. Daardoor pikte ik woorden die ik in Frankrijk zag wat sneller op en probeerde ik zelfs losse woorden in de praktijk te gebruiken. Veel mensen leken het te waarderen dat ik Frans probeerde te spreken.Ik denk dat je reis veel leuker wordt als je zelfs maar een beetje van de taal van het land leert.
(Accommodatie)
Omdat ik lange tijd in studentenhuizen had gewoond en veel ervaring had met gemeenschappelijk wonen, bijvoorbeeld op kamp, was een maand in een pension verblijven niet zo moeilijk. Een kamer of badkamer delen met iemand kan lastig zijn. Ik zou zeggen dat je, als je minstens één keer gemeenschappelijk hebt gewoond, zonder veel ongemak comfortabel en plezierig kunt verblijven.
(Maaltijden)
Ik denk dat dit de beste manier was om een maand lang zo veel mogelijk geld te besparen. Omdat het ontbijt en het avondeten inbegrepen waren, kwam ik soms terug voor het avondeten als ik op pad was en ging ik daarna weer naar buiten. Toch raad ik aan om af en toe buiten de deur te eten, want je moet natuurlijk ook de keuken van het land proberen.
(Wat meenemen)
Bij veel banken krijg je een reisverzekering wanneer je geld wisselt. Hoe langer de reis, hoe belangrijker het is om dit te controleren en af te sluiten. Als je ook een vervoerspas nodig hebt, kun je die het beste vóór vertrek in Korea kopen. Sommige dingen kun je als buitenlander niet ter plaatse in Frankrijk aanschaffen. Controleer dit goed en bereid alles wat je ter plaatse moeilijk kunt kopen alvast in Korea voor.
(Tip)
Parijs heeft zoveel prachtige kunstgaleries en musea, maar ik vond het jammer dat ik er niet ten volle van kon genieten omdat ik weinig wist over de kunstwerken. Het is prima om zonder plan op pad te gaan, maar als je op zijn minst iets leert over de plekken die je wilt bezoeken of de kunstwerken die je wilt zien, kun je meer zien en beleven.
Omdat de moedertaal in Frankrijk Frans is, denk ik bovendien dat het goed is om een paar woorden te leren. Ik gebruikte woorden die ik al kende en een paar woorden die een man die ik bij de accommodatie ontmoette me had geleerd, en probeerde zo veel mogelijk te spreken. Ook maakte ik handig gebruik van Google Translate.
Het zijn eenvoudige woorden, maar ik denk dat mensen door mijn inspanning eerder bereid waren me dingen uit te leggen en te vertellen. Bovendien zijn er in de buitenwijken mensen die helemaal geen Engels spreken, dus een paar woorden kennen helpt zeker. Iets zeggen als „Ja, dank je wel! Tot ziens.” in het Frans maakt de reis waarschijnlijk nog leuker.
# Eerlijk gezegd denk ik niet dat het lang genoeg was om een groot levensinzicht op te doen.

Om te beginnen is de grootste verandering dat ik een ochtendmens ben geworden. Vroeger was ik echt een avondmens.Maar nadat ik iets meer dan een maand lang ’s ochtends vroeg opstond om te eten en op pad te gaan, lijkt dat vanzelf een gewoonte te zijn geworden. Het is nu ongeveer een week geleden dat ik terugkwam van de reis en ik sta nu om 7 uur op. Mijn familie is verbaasd dat ik probeer te ontbijten. :)
Eerlijk gezegd denk ik niet dat het lang genoeg was om een groot levensinzicht op te doen. Ik kwam niet terug met zo’n openbaring. MaarIn het buitenlandverdwenen mijn angst en zorgen over naar het buitenland gaan, en ik wil nu nog steeds weer op reis. Ik ben gaan denken: „De wereld is niet zo gevaarlijk, en er zijn veel goede mensen.”
Mijn tussenjaar is
Ervaring ★★★★★
Bijna alles was iets wat ik voor het eerst in mijn leven deed. Alleen reizen, uit eten gaan, de weg vinden, met mensen praten — dat soort dingen. Een maand op een andere plek doorbrengen was op zichzelf dus al een hele ervaring voor mij.
Leren ★★★★☆
Het lijkt in verhouding te staan tot de ervaring. In plaats van een grote levensveranderende openbaring heb ik meer over kleine dingen geleerd (zoals dat ik dit mee moet nemen of dat het beter is om het op die manier te doen).
Omgeving ★★★☆☆
Omdat het een Koreaans pension was, was het fijn om veel informatie te krijgen en reisgenoten te hebben om mee op pad te gaan. Aan de andere kant dacht ik dat het beter was geweest als er een goede balans was geweest, zodat ik meer van de cultuur van het land kon ervaren en lokale mensen kon ontmoeten.
Veiligheid ★★★★☆
Het klopt dat ik met veel negatieve verhalen en zorgen over Parijs op reis ging. Maar Parijs en Frankrijk waren die maand niet gevaarlijk; de mensen waren vriendelijk. Ik zag geen zakkenrollers en ook toen ik ’s avonds of vroeg in de ochtend alleen op pad ging, gebeurde er niets.
Vrije tijd★★★☆☆
Misschien omdat die eerste „maand” zo lang leek, hield ik mezelf na ongeveer een week niet meer actief bezig. Ik wou dat ik vaker naar buiten was gegaan en van mijn vrije tijd had genoten.
▼Ontdek de eerste stap op weg naar mijn droom▼
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.