#De lusteloosheid overwonnen en veranderd in een echte energiebom #Mijn reisangst overwonnen en mijn zelfvertrouwen teruggewonnen #Trots dat ik iemand ben geworden die wilde veranderen
Als ik erop terugkijk, denk ik dat ik tijdens het tussenjaarproject heel goed heb kunnen uitrusten. Ik heb fijne mensen ontmoet op een mooie plek en er waren geen situaties die stress zouden veroorzaken. Misschien is dat de reden,Ik ben nu niet meer zo lusteloos; ik voel me energiek.Ik ben trots, omdat ik het gevoel heb dat ik de persoon ben geworden die ik wilde zijn.Het is alsof mijn lusteloosheid is verdwenen. Het dagelijks leven is niet langer saai; ik heb zin in dingen en wil vaak op reis. In de wintervakantie ben ik van plan met een rugzak naar Rusland te reizen.
- Tijd om mezelf te bezinnen met uitzicht op zee, tussenjaarverblijf in Busan / O Jae-young, deelnemer aan een gezinstussenjaar / 8 weken tussenjaar |
Op dit moment,
Stoppen er in Zuid-Korea elk jaar 60.000 middelbare scholieren met school, zijn er 346.000 twintigers die doelloos rondhangen omdat ze geen dromen hebben, en ligt het personeelsverloop binnen een jaar na indiensttreding inmiddels boven de 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden met het studentenleven en voelt volgens berichten meer dan 80% van de kantoormedewerkers zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen tegen anderen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem op te lossen — waarvoor realistische methoden en ondersteuning ontbreken — willen we het ‘tussenjaar’ in Zuid-Korea introduceren.
*Wat is een tussenjaar?
Een tussenjaar is een periode waarin je je studie onderbreekt of combineert met allerlei activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages en onderwijs, om je dromen en talenten te ontdekken.
*Wat is een tussenjaarverblijf?
Het is een project waarbij deelnemers tegen een kleine vergoeding in een pension verblijven, allerlei mensen ontmoeten en meewerken aan activiteiten van het personeel. Het grootste voordeel van dit project is dat deelnemers met uiteenlopende mensen in contact kunnen komen en nieuwe indrukken opdoen.
# Ik had het gevoel dat er iets mis zou gaan als ik de zomervakantie zou besteden aan het behalen van zinloze certificaten.

Net als iemand met de ‘sophomore slump’ voelde elke dag saai en vermoeiend toen ik tweedejaarsstudent werd. Ik had het gevoel dat er iets mis zou gaan als ik de zomervakantie zou besteden aan het verzamelen van zinloze certificaten.
Misschien heb ik door mijn lusteloosheid en mijn verlangen naar een ingrijpende verandering in mijn dagelijks leven over het tussenjaar gehoord tijdens een gesprek met een vriend en me meteen aangemeld. Ik had me zonder een concreet plan aangemeld, dus twee maanden aangenomen worden was best pittig. Maar doordat het twee maanden duurde, kon ik volgens mij op mijn gemak door Busan reizen, dus uiteindelijk was het fijn.
# De plek waar ik als medewerker werkte wasecht een plek met veel fijne mensen.

Wat ik dankzij het tussenjaar heb overwonnen:Door mee te doen aan het tussenjaarproject ben ik mijn angst om te reizen kwijtgeraakt. Tot die tijd hielden zorgen over benodigdheden en het plannen van een reis me tegen wanneer ik daadwerkelijk ergens naartoe wilde. Maar dankzij het tussenjaar heb ik die angsten overwonnen en heb ik nu het gevoel dat ik overal heen kan als ik mijn zinnen erop zet. Met mijn reiservaring in Busan als opstap ben ik benieuwd welke reizen ik in de toekomst ga maken.
Een ontroerende herinnering:Tijdens een gesprek met de eigenaar en het personeel zei ik eens dat ik de Yonggungsa-tempel wilde bezoeken, maar dat die te ver weg was en ik bang was om het openbaar vervoer te nemen. De eigenaar onthield dat en nam me mee naar Yonggungsa. Niet alleen naar Yonggungsa, maar ook naar plekken als Haeundae en Dalmaji-gil; ze traden zelfs op als gids voor een dag. Daar was ik erg dankbaar voor.
Mensen die ik heb ontmoet:De pensiontante had aanvankelijk zo’n sterk accent dat ik niet begreep wat ze zei en een beetje bang was. Toen ik haar eenmaal beter leerde kennen, bleek ze heel hartelijk en warm. Pas na anderhalve maand begreep ik haar helemaal. Ze voelde als een echte oma, en dat vond ik fijn.
De eigenaar was echt een aardig mens. Die zorgde op allerlei manieren voor ons, dus mijn kamergenoot en ik zeiden altijd dat het overal fijn zou zijn zolang er maar zo’n eigenaar was. En dan was er mijn kamergenoot van een maand, Im Ji-young. Ji-young had haar baan opgezegd om hier tot rust te komen. Ik was ontzettend blij haar te ontmoeten toen ik me leeg voelde. Ze was zo aardig dat we samen op reis gingen en films keken,Ze was de lieve oudere zus die ervoor zorgde dat ik me in augustus niet eenzaam voelde. Ik heb veel van haar geleerd en ben haar dankbaar.
De plek waar ik als medewerker werkte, zat vol warme, aardige mensen. Daarom kon ik het twee maanden volhouden.Minsu, de dochter van de eigenaar, was een behulpzame plaatselijke bewoonster die me veel reistips gaf.
# Mijn persoonlijke reis door Busan

Het Mipo-spoorwegpad staat bekend als een geweldige plek om foto’s te maken. Om mijn tussenjaarproject in foto’s vast te leggen, bereidde ik zorgvuldig een selfiestick, statief en Bluetooth-afstandsbediening voor en ging ik op pad om de foto van mijn leven te maken. Het Mipo-spoorwegpad is een van de mooiste verlaten spoorlijnen van het land. Je kunt er over de oude rails lopen terwijl je uitkijkt over de zee.
Ondanks de verzengende hitte waren er veel mensen. Stelletjes droegen bijpassende outfits, vrienden waren hetzelfde gekleed, en nog voordat ik foto’s had gemaakt voelde ik de eenzaamheid van alleen reizen. Maar juist daardoor poseerde ik zelfverzekerder met verschillende thema’s en maakte ik zelfs foto’s terwijl ik sprong. Daarna liep ik in ongeveer 40 minuten langs het Mipo-spoor naar het strand van Cheongsapo en zag ik de twee vuurtorens. Hoewel ik me eenzaam voelde, was ik trots dat ik het alleen had gedaan — wat een succes, helemaal alleen foto’s maken op die plek!!
If Seoul has Namsan Tower, Busan has Busan Tower in Yongdusan Park!!

Aan de Gwangbok-dong Central Street is een roltrap die naar Yongdusan omhooggaat. Toen ik er was, werd de roltrap echter gerenoveerd. Na tientallen keren aarzelen besloot ik toch te gaan. Ik klom omhoog. Later hoorde ik dat ik de zwaarste route naar het Yongdusan-park had genomen. Waarom koos ik uitgerekend die dag voor die route...
In het Yongdusan-park staan de Jae-a-klok en een standbeeld van admiraal Yi Sun-sin, maar het meest vallen de vele katten op. Er waren er zoveel dat je het wel een kattenpark kon noemen. De katten in het Yongdusan-park zijn heel vriendelijk. Mijn hele herinnering aan het park bestaat uit met de katten spelen en daarna weer naar beneden lopen. Als je van katten houdt, is het misschien leuk om er regelmatig te wandelen. (Ik raad het observatorium in het Lotte-winkelcentrum in Gwangbok aan boven dat in het Yongdusan-park.)
Het Busan Citizens Park is een populaire plek om eropuit te gaan!

Het Busan Citizens Park is mooi aangelegd en doet denken aan landschappen die je vaak in het buitenland ziet: een grasveld waar je een kleedje kunt neerleggen en ontspannen. Rond zonsondergang komen bewoners van de appartementen met hun huisdieren naar buiten voor een wandeling. Je ziet er veel verschillende hondenrassen, en het is leuk om naar de honden te kijken. Het Busan Citizens Park heeft allerlei voorzieningen, waaronder een stadsstrand. Daar kun je de sfeer van het strand van Haeundae ervaren, dus meer uitleg is niet nodig.
Er is een muzikale fontein. Het park is enorm en nieuw aangelegd, mooi ingericht en biedt veel te zien en te doen, niet alleen voor volwassenen maar ook voor kinderen. De eerste keer dat ik naar het Busan Citizens Park ging, was ik alleen. Ik liep in mijn eentje het doolhofpark in, kon de uitgang niet vinden en werd emotioneel bij de gedachte dat ik alleen was. Ik nam me voor er zeker met een vriend naartoe te gaan als die naar Busan zou komen. De tweede keer was ik er met dankbare vrienden die helemaal naar Busan waren gekomen om samen tijd door te brengen. We wilden de grote glijbaan proberen die bij mijn eerste bezoek gesloten was. We hielden elkaars handen vast, maar mochten er vanwege leeftijdsbeperkingen niet op.
Ik vond het jammer dat de speeltoestellen vooral voor kinderen waren, maar ik ontdekte een 4D-bioscoop die leuker was dan ik had verwacht en me is bijgebleven. Daarna ging ik naar de viskoekjeszaak Goraesa op de Bupyeong-markt om iets te eten.
Ik ging de vuurtoren van Hwangnyeongsan bekijken, maar...Bij de ingang van de berg liep ik vast.
Ik denk dat Busan het mooiste nachtzicht van Korea heeft. Als het nachtzicht van Seoul koel aanvoelt, is dat van Busan warm. Nadat ik een blogbericht had gelezen waarin stond dat je vanaf de vuurtoren van Hwangnyeongsan zo over Seomyeon uitkijkt en dat de Busan-havenbrug het uitzicht nog mooier maakt, besloot ik ervoor te gaan. Ik trok mijn sneakers stevig aan en vertrok naar de vuurtoren van Hwangnyeongsan.
Ik was erg moe door de bussen en metro’s en de lange afstand naar de berg Hwangnyeong, maar de foto’s van het nachtzicht hadden me zo gegrepen dat ik me door de hitte heen zette. Ik zocht de route op in de Naver Maps-app, maar toen ging het mis. De kaartapp liet de kortste route zien en stuurde me naar een steil wandelpad in plaats van een vlakke wandelweg. Omdat de app me naar de ingang van het wandelpad stuurde, kon ik de vuurtoren van Hwangnyeongsan niet bereiken. Ik gaf het op en ging terug.
Gebruik bij een bezoek aan de vuurtoren van Hwangnyeongsan de routebeschrijving op een blog in plaats van een kaartenapp!!!
Kom naar het strand van Songdo~

Er zijn allerlei bezienswaardigheden, zoals de Cloud Promenade, een duikplank en dolfijnbeelden. Het strand van Songdo is minder druk dan Gwangalli of Haeundae, heeft schoner water en een bescheiden kustlijn. Het is de ideale plek voor wie rustig langs het strand wil wandelen.Als je voor het slapengaan op blote voeten langs het strand wandelt, voel je hoe je lichaam en geest worden gereinigd en gezonder worden.
# De plekken die ik in Busan het liefst aanraad, zijn de Jukseong-kerk in Gijang en Huinnyeoul-gil in Yeongdo.

Gijang County ligt op twee uur reizen met het openbaar vervoer vanaf Songdo, maar dankzij de inspanning is het een van de meest memorabele plekken.Het is geen echte kerk, maar een achtergelaten dramaset. Tegen de achtergrond van de blauwe lucht en de zee is het echter een herkenningspunt geworden. Het geluid van de golven die op de rotsen beuken verfrist je en geeft een ander gevoel dan het strand.
Als je veel foto's hebt gemaakt bij de Jukseong-kerk en de bezienswaardigheden hebt bekeken, voelt het heerlijk om ramen met zeevruchten te eten en gezellig te praten in een One Piece-café (manga). (Het zou ook geweldig zijn om de nabijgelegen Haedong Yonggungsa-tempel te bezoeken. Ik raad echter aan om met de auto te gaan in plaats van met het openbaar vervoer.)

Ook Huinnyeoul-gil in Yeongdo heeft een werkelijk prachtig landschap. Afgelopen zomer waren er zware hittegolven en kregen we dagelijks waarschuwingen. Ook op de dag dat ik naar Huinnyeoul-gil ging, gold er een hittewaarschuwing, maar het was een bijzondere plek waar koele zeebriesjes waaiden. Ik denk dat je het alleen kunt voelen als je er zelf bent geweest, dus ik raad iedereen aan erheen te gaan. (De zeebries was zo koel als airconditioning. Het is nog leuker om erheen te gaan nadat je de film "The Attorney" hebt gezien.)
# Mijn tips voor een tussenjaar

(Taken van het personeel)
Voer de taken die je krijgt zo goed mogelijk uit. In plaats van het werk strikt in gelijke delen op te splitsen, kun je elkaar beter helpen terwijl je aan het werk bent.
(Maaltijden)
Ik denk dat je tot op zekere hoogte moet kunnen koken. Het is goed om af en toe recepten op te zoeken en die rustig onder de knie te krijgen. Verbeter je kookvaardigheden flink voordat je vertrekt. Elke dag een menu kiezen was ook een van mijn zorgen.
(Bagage)
Ik denk dat reizen je veel kan leren als je probeert te leven met wat je hebt, of zonder wat je niet hebt.Als je spullen koopt die je vergeten bent mee te nemen, heb je bij terugkomst uiteindelijk te veel bagage.Probeer met zo weinig mogelijk bagage te leven.
(Gouden tip)
Schrijf vooral een dagboek. Dat wordt een waardevol bezit. Vind je een dagboek bijhouden lastig, houd dan op zijn minst een kasboek bij!Mijn oorspronkelijke plan om een dagboek bij te houden strandde na drie dagen. Daarom herinner ik me mijn laatste juli- en augustusmaand niet meer in detail,maar het is fijn dat ik mijn activiteiten kan terugzoeken in mijn kasboek. Als ik erin kijk, komen de herinneringen weer boven.
#Ik ben trots op mezelf omdat ik niet bang ben voor nieuwe omgevingen en dingen uitprobeer, terwijl ik vroeger juist naar zekerheid zocht.

Vroeger nam ik alleen vertrouwde routes en had ik een klein actieradius. Maar nu ben ik nieuwsgierig naar wat er op andere wegen te zien is en hoe lang het duurt om een andere route te nemen. Vorig semester nam ik altijd dezelfde bus naar het busstation, maar na deelname aan het tussenjaarproject...probeerde ik met overstappen naar het busstation te reizen en nam ik zelfs alleen stadsbussen van Daejeon naar Cheongju.Voor mij is dat een grote verandering. Ik ben trots dat ik, die altijd dezelfde route nam en naar zekerheid zocht, nu zonder angst nieuwe omgevingen opzoek.
Tijdens mijn reizen door Busan ben ik vaak verdwaald. Kaartapps zijn tegenwoordig goed, maar omdat ik geen gevoel voor richting heb en op een onbekende plek was, las ik de kaart vaak verkeerd en liep ik de verkeerde kant op. Maar als ik niet opgaf en bleef zoeken en lopen, kwam ik veilig op mijn bestemming aan. Ik denk dat deze ervaring me heeft veranderd.Zelfs als ik de verkeerde kant op ging, was er gelukkig altijd wel iets te zien, ook al was het niet mijn bestemming.
Als ik erop terugkijk, denk ik dat ik tijdens het tussenjaarproject heel goed heb uitgerust. Ik ontmoette fijne mensen op mooie plekken en maakte geen stressvolle situaties mee. Misschien voel ik me daaromnu niet lusteloos, maar juist vol energie.Ik ben trots dat ik de persoon ben geworden die ik wilde worden.Alsof mijn lusteloosheid is verdwenen, is het dagelijks leven niet langer saai, maar juist spannend, en heb ik vaak zin om te reizen. Deze wintervakantie plan ik een backpackreis naar Rusland.
*Wat is een tussenjaar? Een tussenjaar is een periode waarin iemand zijn of haar studie onderbreekt of combineert met allerlei activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages of opleidingen, om dromen en talenten te ontdekken. |
Mijn tussenjaar is
Ervaringen★★★★★
Ik ben een huismus en lui, maar ik heb ongeveer 90% van de bezienswaardigheden in Busan bezocht, dus vijf van de vijf sterren!Ik denk dat alleen al de beslissing om een tussenjaar te nemen en die ook uit te voeren me uit mijn gewone leven heeft gehaald en me veel ervaringen heeft opgeleverd.
Leren★★★★★
Toen ik in een guesthouse woonde, lieten reizigers me nieuwe dingen zien. Ook heb ik door tijd door te brengen met het personeel op allerlei manieren veel geleerd en ervaren.
Omgeving★★★★☆
Een open strand recht voor mijn deur — wat een geweldige omgeving! Twee maanden lang kon ik zowel mijn lichaam als mijn geest tot rust laten komen op zo'n prachtige plek.
Veiligheid★★★★☆
Omdat ik alleen reisde, moest ik extra voorzichtig zijn.
Vrije tijd★★★★★
Het spreekt voor zich dat voldoende vrije tijd een essentieel onderdeel is van een tussenjaar.
Als ik erop terugkijk, denk ik dat ik tijdens het tussenjaarproject heel goed heb kunnen uitrusten. Ik heb fijne mensen ontmoet op een mooie plek en er waren geen situaties die stress zouden veroorzaken. Misschien is dat de reden,Ik ben nu niet meer zo lusteloos; ik voel me energiek.Ik ben trots, omdat ik het gevoel heb dat ik de persoon ben geworden die ik wilde zijn.Het is alsof mijn lusteloosheid is verdwenen. Het dagelijks leven is niet langer saai; ik heb zin in dingen en wil vaak op reis. In de wintervakantie ben ik van plan met een rugzak naar Rusland te reizen.
- Tijd om mezelf te bezinnen met uitzicht op zee, tussenjaarverblijf in Busan / O Jae-young, deelnemer aan een gezinstussenjaar / 8 weken tussenjaar |
Op dit moment,
Stoppen er in Zuid-Korea elk jaar 60.000 middelbare scholieren met school, zijn er 346.000 twintigers die doelloos rondhangen omdat ze geen dromen hebben, en ligt het personeelsverloop binnen een jaar na indiensttreding inmiddels boven de 40%,is 75% van de universiteitsstudenten niet tevreden met het studentenleven en voelt volgens berichten meer dan 80% van de kantoormedewerkers zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen tegen anderen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem op te lossen — waarvoor realistische methoden en ondersteuning ontbreken — willen we het ‘tussenjaar’ in Zuid-Korea introduceren.
*Wat is een tussenjaar?
Een tussenjaar is een periode waarin je je studie onderbreekt of combineert met allerlei activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages en onderwijs, om je dromen en talenten te ontdekken.
*Wat is een tussenjaarverblijf?
Het is een project waarbij deelnemers tegen een kleine vergoeding in een pension verblijven, allerlei mensen ontmoeten en meewerken aan activiteiten van het personeel. Het grootste voordeel van dit project is dat deelnemers met uiteenlopende mensen in contact kunnen komen en nieuwe indrukken opdoen.
# Ik had het gevoel dat er iets mis zou gaan als ik de zomervakantie zou besteden aan het behalen van zinloze certificaten.

Net als iemand met de ‘sophomore slump’ voelde elke dag saai en vermoeiend toen ik tweedejaarsstudent werd. Ik had het gevoel dat er iets mis zou gaan als ik de zomervakantie zou besteden aan het verzamelen van zinloze certificaten.
Misschien heb ik door mijn lusteloosheid en mijn verlangen naar een ingrijpende verandering in mijn dagelijks leven over het tussenjaar gehoord tijdens een gesprek met een vriend en me meteen aangemeld. Ik had me zonder een concreet plan aangemeld, dus twee maanden aangenomen worden was best pittig. Maar doordat het twee maanden duurde, kon ik volgens mij op mijn gemak door Busan reizen, dus uiteindelijk was het fijn.
# De plek waar ik als medewerker werkte wasecht een plek met veel fijne mensen.

Wat ik dankzij het tussenjaar heb overwonnen:Door mee te doen aan het tussenjaarproject ben ik mijn angst om te reizen kwijtgeraakt. Tot die tijd hielden zorgen over benodigdheden en het plannen van een reis me tegen wanneer ik daadwerkelijk ergens naartoe wilde. Maar dankzij het tussenjaar heb ik die angsten overwonnen en heb ik nu het gevoel dat ik overal heen kan als ik mijn zinnen erop zet. Met mijn reiservaring in Busan als opstap ben ik benieuwd welke reizen ik in de toekomst ga maken.
Een ontroerende herinnering:Tijdens een gesprek met de eigenaar en het personeel zei ik eens dat ik de Yonggungsa-tempel wilde bezoeken, maar dat die te ver weg was en ik bang was om het openbaar vervoer te nemen. De eigenaar onthield dat en nam me mee naar Yonggungsa. Niet alleen naar Yonggungsa, maar ook naar plekken als Haeundae en Dalmaji-gil; ze traden zelfs op als gids voor een dag. Daar was ik erg dankbaar voor.
Mensen die ik heb ontmoet:De pensiontante had aanvankelijk zo’n sterk accent dat ik niet begreep wat ze zei en een beetje bang was. Toen ik haar eenmaal beter leerde kennen, bleek ze heel hartelijk en warm. Pas na anderhalve maand begreep ik haar helemaal. Ze voelde als een echte oma, en dat vond ik fijn.
De eigenaar was echt een aardig mens. Die zorgde op allerlei manieren voor ons, dus mijn kamergenoot en ik zeiden altijd dat het overal fijn zou zijn zolang er maar zo’n eigenaar was. En dan was er mijn kamergenoot van een maand, Im Ji-young. Ji-young had haar baan opgezegd om hier tot rust te komen. Ik was ontzettend blij haar te ontmoeten toen ik me leeg voelde. Ze was zo aardig dat we samen op reis gingen en films keken,Ze was de lieve oudere zus die ervoor zorgde dat ik me in augustus niet eenzaam voelde. Ik heb veel van haar geleerd en ben haar dankbaar.
De plek waar ik als medewerker werkte, zat vol warme, aardige mensen. Daarom kon ik het twee maanden volhouden.Minsu, de dochter van de eigenaar, was een behulpzame plaatselijke bewoonster die me veel reistips gaf.
# Mijn persoonlijke reis door Busan

Het Mipo-spoorwegpad staat bekend als een geweldige plek om foto’s te maken. Om mijn tussenjaarproject in foto’s vast te leggen, bereidde ik zorgvuldig een selfiestick, statief en Bluetooth-afstandsbediening voor en ging ik op pad om de foto van mijn leven te maken. Het Mipo-spoorwegpad is een van de mooiste verlaten spoorlijnen van het land. Je kunt er over de oude rails lopen terwijl je uitkijkt over de zee.
Ondanks de verzengende hitte waren er veel mensen. Stelletjes droegen bijpassende outfits, vrienden waren hetzelfde gekleed, en nog voordat ik foto’s had gemaakt voelde ik de eenzaamheid van alleen reizen. Maar juist daardoor poseerde ik zelfverzekerder met verschillende thema’s en maakte ik zelfs foto’s terwijl ik sprong. Daarna liep ik in ongeveer 40 minuten langs het Mipo-spoor naar het strand van Cheongsapo en zag ik de twee vuurtorens. Hoewel ik me eenzaam voelde, was ik trots dat ik het alleen had gedaan — wat een succes, helemaal alleen foto’s maken op die plek!!
If Seoul has Namsan Tower, Busan has Busan Tower in Yongdusan Park!!

Aan de Gwangbok-dong Central Street is een roltrap die naar Yongdusan omhooggaat. Toen ik er was, werd de roltrap echter gerenoveerd. Na tientallen keren aarzelen besloot ik toch te gaan. Ik klom omhoog. Later hoorde ik dat ik de zwaarste route naar het Yongdusan-park had genomen. Waarom koos ik uitgerekend die dag voor die route...
In het Yongdusan-park staan de Jae-a-klok en een standbeeld van admiraal Yi Sun-sin, maar het meest vallen de vele katten op. Er waren er zoveel dat je het wel een kattenpark kon noemen. De katten in het Yongdusan-park zijn heel vriendelijk. Mijn hele herinnering aan het park bestaat uit met de katten spelen en daarna weer naar beneden lopen. Als je van katten houdt, is het misschien leuk om er regelmatig te wandelen. (Ik raad het observatorium in het Lotte-winkelcentrum in Gwangbok aan boven dat in het Yongdusan-park.)
Het Busan Citizens Park is een populaire plek om eropuit te gaan!

Het Busan Citizens Park is mooi aangelegd en doet denken aan landschappen die je vaak in het buitenland ziet: een grasveld waar je een kleedje kunt neerleggen en ontspannen. Rond zonsondergang komen bewoners van de appartementen met hun huisdieren naar buiten voor een wandeling. Je ziet er veel verschillende hondenrassen, en het is leuk om naar de honden te kijken. Het Busan Citizens Park heeft allerlei voorzieningen, waaronder een stadsstrand. Daar kun je de sfeer van het strand van Haeundae ervaren, dus meer uitleg is niet nodig.
Er is een muzikale fontein. Het park is enorm en nieuw aangelegd, mooi ingericht en biedt veel te zien en te doen, niet alleen voor volwassenen maar ook voor kinderen. De eerste keer dat ik naar het Busan Citizens Park ging, was ik alleen. Ik liep in mijn eentje het doolhofpark in, kon de uitgang niet vinden en werd emotioneel bij de gedachte dat ik alleen was. Ik nam me voor er zeker met een vriend naartoe te gaan als die naar Busan zou komen. De tweede keer was ik er met dankbare vrienden die helemaal naar Busan waren gekomen om samen tijd door te brengen. We wilden de grote glijbaan proberen die bij mijn eerste bezoek gesloten was. We hielden elkaars handen vast, maar mochten er vanwege leeftijdsbeperkingen niet op.
Ik vond het jammer dat de speeltoestellen vooral voor kinderen waren, maar ik ontdekte een 4D-bioscoop die leuker was dan ik had verwacht en me is bijgebleven. Daarna ging ik naar de viskoekjeszaak Goraesa op de Bupyeong-markt om iets te eten.
Ik ging de vuurtoren van Hwangnyeongsan bekijken, maar...Bij de ingang van de berg liep ik vast.
Ik denk dat Busan het mooiste nachtzicht van Korea heeft. Als het nachtzicht van Seoul koel aanvoelt, is dat van Busan warm. Nadat ik een blogbericht had gelezen waarin stond dat je vanaf de vuurtoren van Hwangnyeongsan zo over Seomyeon uitkijkt en dat de Busan-havenbrug het uitzicht nog mooier maakt, besloot ik ervoor te gaan. Ik trok mijn sneakers stevig aan en vertrok naar de vuurtoren van Hwangnyeongsan.
Ik was erg moe door de bussen en metro’s en de lange afstand naar de berg Hwangnyeong, maar de foto’s van het nachtzicht hadden me zo gegrepen dat ik me door de hitte heen zette. Ik zocht de route op in de Naver Maps-app, maar toen ging het mis. De kaartapp liet de kortste route zien en stuurde me naar een steil wandelpad in plaats van een vlakke wandelweg. Omdat de app me naar de ingang van het wandelpad stuurde, kon ik de vuurtoren van Hwangnyeongsan niet bereiken. Ik gaf het op en ging terug.
Gebruik bij een bezoek aan de vuurtoren van Hwangnyeongsan de routebeschrijving op een blog in plaats van een kaartenapp!!!
Kom naar het strand van Songdo~

Er zijn allerlei bezienswaardigheden, zoals de Cloud Promenade, een duikplank en dolfijnbeelden. Het strand van Songdo is minder druk dan Gwangalli of Haeundae, heeft schoner water en een bescheiden kustlijn. Het is de ideale plek voor wie rustig langs het strand wil wandelen.Als je voor het slapengaan op blote voeten langs het strand wandelt, voel je hoe je lichaam en geest worden gereinigd en gezonder worden.
# De plekken die ik in Busan het liefst aanraad, zijn de Jukseong-kerk in Gijang en Huinnyeoul-gil in Yeongdo.

Gijang County ligt op twee uur reizen met het openbaar vervoer vanaf Songdo, maar dankzij de inspanning is het een van de meest memorabele plekken.Het is geen echte kerk, maar een achtergelaten dramaset. Tegen de achtergrond van de blauwe lucht en de zee is het echter een herkenningspunt geworden. Het geluid van de golven die op de rotsen beuken verfrist je en geeft een ander gevoel dan het strand.
Als je veel foto's hebt gemaakt bij de Jukseong-kerk en de bezienswaardigheden hebt bekeken, voelt het heerlijk om ramen met zeevruchten te eten en gezellig te praten in een One Piece-café (manga). (Het zou ook geweldig zijn om de nabijgelegen Haedong Yonggungsa-tempel te bezoeken. Ik raad echter aan om met de auto te gaan in plaats van met het openbaar vervoer.)

Ook Huinnyeoul-gil in Yeongdo heeft een werkelijk prachtig landschap. Afgelopen zomer waren er zware hittegolven en kregen we dagelijks waarschuwingen. Ook op de dag dat ik naar Huinnyeoul-gil ging, gold er een hittewaarschuwing, maar het was een bijzondere plek waar koele zeebriesjes waaiden. Ik denk dat je het alleen kunt voelen als je er zelf bent geweest, dus ik raad iedereen aan erheen te gaan. (De zeebries was zo koel als airconditioning. Het is nog leuker om erheen te gaan nadat je de film "The Attorney" hebt gezien.)
# Mijn tips voor een tussenjaar

(Taken van het personeel)
Voer de taken die je krijgt zo goed mogelijk uit. In plaats van het werk strikt in gelijke delen op te splitsen, kun je elkaar beter helpen terwijl je aan het werk bent.
(Maaltijden)
Ik denk dat je tot op zekere hoogte moet kunnen koken. Het is goed om af en toe recepten op te zoeken en die rustig onder de knie te krijgen. Verbeter je kookvaardigheden flink voordat je vertrekt. Elke dag een menu kiezen was ook een van mijn zorgen.
(Bagage)
Ik denk dat reizen je veel kan leren als je probeert te leven met wat je hebt, of zonder wat je niet hebt.Als je spullen koopt die je vergeten bent mee te nemen, heb je bij terugkomst uiteindelijk te veel bagage.Probeer met zo weinig mogelijk bagage te leven.
(Gouden tip)
Schrijf vooral een dagboek. Dat wordt een waardevol bezit. Vind je een dagboek bijhouden lastig, houd dan op zijn minst een kasboek bij!Mijn oorspronkelijke plan om een dagboek bij te houden strandde na drie dagen. Daarom herinner ik me mijn laatste juli- en augustusmaand niet meer in detail,maar het is fijn dat ik mijn activiteiten kan terugzoeken in mijn kasboek. Als ik erin kijk, komen de herinneringen weer boven.
#Ik ben trots op mezelf omdat ik niet bang ben voor nieuwe omgevingen en dingen uitprobeer, terwijl ik vroeger juist naar zekerheid zocht.

Vroeger nam ik alleen vertrouwde routes en had ik een klein actieradius. Maar nu ben ik nieuwsgierig naar wat er op andere wegen te zien is en hoe lang het duurt om een andere route te nemen. Vorig semester nam ik altijd dezelfde bus naar het busstation, maar na deelname aan het tussenjaarproject...probeerde ik met overstappen naar het busstation te reizen en nam ik zelfs alleen stadsbussen van Daejeon naar Cheongju.Voor mij is dat een grote verandering. Ik ben trots dat ik, die altijd dezelfde route nam en naar zekerheid zocht, nu zonder angst nieuwe omgevingen opzoek.
Tijdens mijn reizen door Busan ben ik vaak verdwaald. Kaartapps zijn tegenwoordig goed, maar omdat ik geen gevoel voor richting heb en op een onbekende plek was, las ik de kaart vaak verkeerd en liep ik de verkeerde kant op. Maar als ik niet opgaf en bleef zoeken en lopen, kwam ik veilig op mijn bestemming aan. Ik denk dat deze ervaring me heeft veranderd.Zelfs als ik de verkeerde kant op ging, was er gelukkig altijd wel iets te zien, ook al was het niet mijn bestemming.
Als ik erop terugkijk, denk ik dat ik tijdens het tussenjaarproject heel goed heb uitgerust. Ik ontmoette fijne mensen op mooie plekken en maakte geen stressvolle situaties mee. Misschien voel ik me daaromnu niet lusteloos, maar juist vol energie.Ik ben trots dat ik de persoon ben geworden die ik wilde worden.Alsof mijn lusteloosheid is verdwenen, is het dagelijks leven niet langer saai, maar juist spannend, en heb ik vaak zin om te reizen. Deze wintervakantie plan ik een backpackreis naar Rusland.
*Wat is een tussenjaar? Een tussenjaar is een periode waarin iemand zijn of haar studie onderbreekt of combineert met allerlei activiteiten, zoals reizen, vrijwilligerswerk, stages of opleidingen, om dromen en talenten te ontdekken. |
Mijn tussenjaar is
Ervaringen★★★★★
Ik ben een huismus en lui, maar ik heb ongeveer 90% van de bezienswaardigheden in Busan bezocht, dus vijf van de vijf sterren!Ik denk dat alleen al de beslissing om een tussenjaar te nemen en die ook uit te voeren me uit mijn gewone leven heeft gehaald en me veel ervaringen heeft opgeleverd.
Leren★★★★★
Toen ik in een guesthouse woonde, lieten reizigers me nieuwe dingen zien. Ook heb ik door tijd door te brengen met het personeel op allerlei manieren veel geleerd en ervaren.
Omgeving★★★★☆
Een open strand recht voor mijn deur — wat een geweldige omgeving! Twee maanden lang kon ik zowel mijn lichaam als mijn geest tot rust laten komen op zo'n prachtige plek.
Veiligheid★★★★☆
Omdat ik alleen reisde, moest ik extra voorzichtig zijn.
Vrije tijd★★★★★
Het spreekt voor zich dat voldoende vrije tijd een essentieel onderdeel is van een tussenjaar.
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.