Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Minder angst voor de toekomst; meer zin om na te streven wat ik wil #Mijn tekortkomingen aangevuld; mijn angst voor Engels overwonnen #Ik was elke dag opnieuw dankbaar
Iedereen die ik tijdens mijn tussenjaar ontmoette, zei dat ik, omdat ik nog jong ben, alles moet doen wat ik wil.Door naar hun verhalen te luisteren, werden mijn vage zorgen over de toekomst minder en kreeg ik zin om nog meer te doen.En ik besefte dat je, als iemand vraagt wat ik later ga doen, eigenlijk beter kunt antwoorden: ‘van alles’.
- Parijs, Frankrijk, verblijf tijdens een tussenjaar / Kim Eun-bin, deelnemer aan een tussenjaarprogramma / tussenjaar van 9 weken |
Op dit moment is Zuid-Korea een land waar
elk jaar 60.000 middelbare scholieren uitvallen; 346.000 twintigers zonder dromen maar wat aanmodderen; en het percentage werknemers dat binnen een jaar na indiensttreding vertrekt, is opgelopen tot 40%.75% van de studenten is niet tevreden met het studentenleven en meer dan 80% van de werkenden zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische aanpakken en ondersteuning ontbreken, willen we het ‘tussenjaar’ in Zuid-Korea introduceren.
‘Tussenjaar (gap year)’Het is een periode waarin je studie of werk combineert of tijdelijk onderbreekt en deelneemt aan allerlei activiteiten, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen en startups,om richting te geven aan je toekomst — een cultuur die in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders wordt aangemoedigd.
# De reden dat ik me aanmeldde voor het verblijf tijdens mijn tussenjaar in ParijsDe belangrijkste reden was dat ik elke hoek van Parijs zelf wilde zien en beleven.
In de drie jaar dat ik naar school ging, rende ik bijna onafgebroken door. Tijdens de semesters zat ik altijd onder de opdrachten en had ik het druk, en de vakanties waren geen echte vakanties omdat ik ook dan met andere dingen bezig was.Ik denk dat ik, terwijl ik zo leefde, echt was vergeten hoe ik moest uitrusten.
Er waren zoveel dingen die ik wilde doen, maar op school was dat niet makkelijk. Uiteindelijk besloot ik, met nog één jaar te gaan, een jaar vrij te nemen om alles te proberen wat ik nog niet had gedaan. Toen ik besloot verlof te nemen, raadde een vriend me een tussenjaar aan. Op de dag dat ik naar de website ging met de gedachte ‘laat ik eens uitzoeken wat het is’, meldde ik me meteen aan voor het ‘verblijf tijdens een tussenjaar in Parijs, Frankrijk’.
Nadat ik was toegelaten tot het tussenjaarprogramma, moest ik denken aan iets wat ik als kind had gezegd. ‘‘Ik wil ongeveer drie maanden in Frankrijk wonen.’ Ik weet niet waarom ik dat zei, maar als kind had ik vaagweg iets met Frankrijk. Ik wilde ook Frans leren, dus ging ik elk weekend naar een Franse school om de taal te studeren. Naarmate ik ouder werd, vergat ik dat gewoon, dus het was verrassend dat ik nu ineens naar Frankrijk zou gaan.
De belangrijkste reden dat ik me aanmeldde voor het verblijf tijdens mijn tussenjaar in Parijs, was dat ik elke hoek van Parijs zelf wilde zien en beleven. Tijdens mijn verblijf van twee maandenwilde ik de unieke charme van Parijs ervaren, iets wat je tijdens een korte reis niet kunt voelen.Daarnaastwilde ik het intense dagelijkse leven op school even achter me laten, uitrusten en tijd nemen om over mezelf na te denken.
Mijn doel voor mijn tussenjaar was om allerlei ervaringen op te doen. Ik wilde vertrouwde plekken achter me laten, nieuwe dingen meemaken en verschillende mensen ontmoeten, om perspectieven te leren kennen waar ik zelf nooit eerder aan had gedacht. Ook wilde ik tijd nemen om uit te rusten en mezelf beter te begrijpen.
# Door mensen van verschillende leeftijden en met uiteenlopende beroepen te ontmoeten en met hen te praten, dacht ik dat ik zoveel mogelijk moest doen van wat ik graag wil.
Als ouderejaars op school voelde ik onvermijdelijk enige onrust. Hoewel ik zei dat ik me geen zorgen maakte, kwam de angst soms vanzelf op. Maartijdens het tussenjaarprogramma ontmoette en sprak ik mensen van allerlei leeftijden met verschillende banen. Ik besefte dat ik nog best jong was en voelde dat ik alles moest doen wat ik graag wilde.
Alleen omdat ik in Parijs was, werd niet iedere dag bijzonder; ik leidde er een gewoon dagelijks leven, net als in Korea. Maarde rust die ik in dat gewone dagelijkse leven voelde en de inzichten die ik opdeed tijdens gesprekken in de avond, maakten dat ik elke dag dankbaar was.
Of het nu zonnig of regenachtig was, de Eiffeltoren die ik steeds bezocht, Montmartre, waar ergens muziek klonk en je de stad in één oogopslag kon zien, de vele parken waar ik ging liggen om te ‘zonnebaden’, de medewerkers en gasten met wie ik tijd doorbracht, alle plekken waar ik in Parijs kwam en iedereen die ik ontmoette: het zijn allemaal mooie herinneringen voor mij.
# Door ons leven met elkaar te delen en rekening met elkaar te houden, groeiden we naar elkaar toe. Doordat we elkaar hadden, werd de periode van het tussenjaar nog leuker.
De medewerkers met wie ik samenwerkte en de meeste tijd doorbracht, herinner ik me het best. Iedereen was anders, zowel qua leeftijd als qua werk in Korea. Maar dat we elkaar via het tussenjaarprogramma in Parijs ontmoetten en samen werkten en plezier maakten, zijn herinneringen die ik nooit zal vergeten.
Natuurlijk was ieder van ons daar om zijn eigen doelen na te streven, maar door samen te zijn voelde het ook als een gemeenschap. Daarom probeerde ik mijn gevoelens vrijuit te delen.Iedereen deelde zijn leven en hield rekening met elkaar. Daardoor groeiden we naar elkaar toe, en doordat we elkaar hadden, werd de periode van het tussenjaar nog leuker.
# Mijn persoonlijke aanrader,het Parc de Sceaux aan de rand van Parijs!
In Parijs genoot ik ervan om tot rust te komen in parken. Van de vele parken zou ik, als ik er één moest aanraden die ik bijzonder fijn vond, het Parc de Sceaux aan de rand van Parijs aanbevelen.
Het Parc de Sceaux, ook wel ‘Klein Versailles’ genoemd, is bereikbaar met de RER B. Stap uit bij het station ‘Parc de Sceaux’. Ik ging erheen met een oudere collega en we namen lunchpakketten mee. Er zijn niet alleen geen restaurants in de buurt, het park is ook heel erg groot; als je eenmaal binnen bent, kan het uren duren voordat je er weer uit bent. Neem dus zeker iets te eten mee!
A design bookstore with a red sign you come across while walking along the Canal Saint-Martin! (I don''t know the exact name, but the red sign says ~~~ DESIGN BOOKSTORE.) I visited many design bookstores, but this one was the best! There were many types of books and pretty little items, and not only the bookstore but the shops around it were unique too!
# Ik besefte dat ‘van alles’ een passender antwoord is op de vraag: ‘Wat ga je later doen?’
Kort nadat ik aan het tussenjaarprogramma was begonnen, vond ik het vooral fijn dat ik allerlei mensen kon ontmoeten en met hen kon praten.Als student was de groep mensen die ik kon ontmoeten beperkt, maar ik ontmoette een breed scala aan mensen: mensen die hun baan hadden opgezegd om hierheen te komen, mensen die in Frankrijk werkten of studeerden en mensen die voor hun dromen naar Parijs waren gekomen.
De tijd die ik met hen doorbracht en waarin we met elkaar praatten, was echt fijn en waardevol.Meestal dacht ik: ‘Ik wil leven door te doen wat ik graag wil.’ Maar omdat ik nog maar één jaar tot mijn afstuderen had en mensen om me heen vroegen wat ik na mijn afstuderen ging doen, voelde ik me vanzelf ongerust.Als ouderejaars op school voelde ik me ouder en had ik het gevoel dat ik snel iets moest beslissen.
Maar toen ik de verhalen hoorde van de mensen die ik in Parijs ontmoette, besefte ik dat ik nog heel jong ben en dat het prima is om te leven en alles te doen wat ik wil.Voordat ik naar Parijs kwam, antwoordde ik ‘Ik weet het niet’ als mensen vroegen wat ik na mijn afstuderen zou gaan doen. Ik wist alleen wat voor persoon ik wilde zijn en kon de vraag wat ik zou doen niet met één duidelijk antwoord beantwoorden.Ik wilde van alles doen, en slechts één daarvan kiezen was voor mij onmogelijk.
Nadat ik mensen had geantwoord met ‘Ik weet het niet’, had ik soms het gevoel dat er iets mis met me was. Maar de mensen die ik tijdens mijn tussenjaar ontmoette, vertelden me dat ik nog jong was en alles moest doen wat ik wilde.Door naar hun verhalen te luisteren, werd mijn vage angst voor de toekomst minder en kreeg ik zin om nog meer dingen te doen.En ik besefte dat het betere antwoord op ‘Wat ga je later doen?’ ‘Van alles’ is.
# Als ik mijn tussenjaar in één zin zou samenvatten, was het een periode waarin ik mijn ‘tekortkomingen’ aanvulde.
Ten eerste had ik echt een enorme hekel aan Engels. Ik was er niet goed in en op mijn school zaten veel buitenlandse studenten en werden de lessen in het Engels gegeven, dus volgens mij ging ik Engels daardoor nog meer haten. Ik had zelfs iets als een afkeer van Engels... Voordat ik aan mijn tussenjaar begon, vroeg de begeleider me tijdens de introductie om 30 dingen op te schrijven die ik in dat jaar wilde doen.Een van de dingen die ik opschreef, was Engels studeren.
Op dat moment vroeg hij me of ik echt Engels wilde studeren. Toen ik erover nadacht, besefte ik dat ik het gevoel had dat ik Engels moest studeren, maar dat ik het niet echt wilde. Hij raadde me aan om de dingen te doen die ik echt wilde doen en zei dat ik Engels kon studeren wanneer ik daar zin in had. Gelukkig vertrok ik daardoor met minder druk om Engels te leren op mijn tussenjaar.
Toen ik eenmaal in Parijs was, bleek communiceren met buitenlanders echter geen probleem. Toen mijn vrienden vroegen hoe ik daar gesprekken kon voeren, schaamde ik me ervoor om als iemand die Engels zo erg had gehaat te zeggen dat ik in het Engels sprak. Daarom zei ik dat je alles met je hart kon overbrengen, maarDatop die plek kwam het Engels er, ook al was het niet perfect, vanzelf uit en begreep iedereen me. Daar werd ik heel blij van. Vanaf dat moment verdween mijn angst voor Engels en in plaats daarvan kreeg ik juist zin om het verder te leren.
Ten tweede,leerde ik om dingen vol te houden.Ik kan niet consequent met één ding doorgaan. Het is niet dat ik me slecht kan concentreren, maar ik probeer graag van alles uit. Iemand zei ooit dat het me aan doorzettingsvermogen ontbreekt. Elk jaar koop ik een agenda, maar ik schrijf er maar een paar dagen in en daarna belandt hij op de boekenplank.
Tijdens mijn tussenjaar nam ik me echter voor om elke dag in een dagboek te schrijven als afsluiting van de dag, en dat lukte. Na de wijnavonden met gasten zat mijn werkdag erop, dus ik eindigde elke dag op hetzelfde tijdstip en kon het goed volhouden. Soms had ik geen zin om te schrijven, maar als ik me daaroverheen zette en toch schreef, werd het uiteindelijk een natuurlijke manier om de dag af te sluiten.Toen ik mezelf beetje bij beetje zag veranderen, was ik trots en dankbaar dat ik kon veranderen.
Ten derde leerde ik wat echte ontspanning is.Toen ik naar school ging, had ik het elke dag druk en zelfs tijdens vakanties was ik altijd wel met iets bezig. Natuurlijk bezorgden de dingen die ik graag deed me geen stress, maar als je voortdurend doorgaat, komt er onvermijdelijk een moment waarop je moe wordt.
Tijdens mijn tussenjaar leerde ik wat het betekent om echt uit te rusten en nieuwe energie op te doen. In Parijs was er altijd ruimte voor ontspanning en daar leerde ik hoe je het rustig aan kunt doen.Het fijnste moment in Parijs was wanneer ik naar de Eiffeltoren keek en de bries voelde. Niets doen en gewoon alleen zitten gaf me nieuwe energie en bood me de ruimte om veel na te denken.
Ik begon aan mijn tussenjaar met als enige doel ‘allerlei ervaringen opdoen’, maar ik heb er veel onverwachte dingen aan overgehouden. Ik kon mijn tekortkomingen aanvullen, ontmoette allerlei mensen en leerde veel van onze gesprekken. Door na te denken over mijn toekomst kreeg ik zin om nog meer dingen te doen.
Op het eerste gezicht is mijn leven niet veranderd. Nee, zo lijkt het tenminste. Toch zijn mijn leven en ikzelf tijdens mijn tussenjaar duidelijk veranderd. Al die veranderingen samen zullen zich blijven ontwikkelen, en ik ben benieuwd hoe ik in de toekomst zal veranderen. Voordat ik eraan begon, wist ik niet hoe ik mijn vrije tijd zo kon besteden dat ik echt uitrustte en nieuwe energie opdeed. Na mijn deelname aan het tussenjaar leerde ik wat echte ontspanning is en hoe ik kan uitrusten.
#Tips voor mijn verblijf tijdens mijn tussenjaar in Parijs!
Tip 1: Meestal ben je in de woonkamer of buiten, dus je bent nauwelijks op je kamer, behalve om te slapen. Tijdens het slapen kan het wat lawaaierig zijn, dus neem als je daar gevoelig voor bent een slaapmasker en oordopjes mee~
Tip 2: In de supermarkt vind je heel gemakkelijk ingrediënten die in ons land lastig te krijgen zijn! Omdat ik graag kook, vond ik dat het leukste. Als je ook van koken houdt, raad ik je aan gerechten te maken met ingrediënten die thuis moeilijk te vinden zijn!
Tip 3: Houd je koffer zo leeg mogelijk! Tegen de tijd dat je terugkomt in Korea, heb je veel meer bagage, haha. Kleding en schoenen zijn goedkoper en mooier dan in ons land en huishoudelijke spullen kun je gemakkelijk in de supermarkt kopen. Pak dus alleen in wat je echt nodig hebt!
Ik hoop dat je niet te veel op ‘Parijs’ gericht bent. Toen ik me voor het eerst aanmeldde, was mijn grootste wens om in Parijs te wonen, maar na het gesprek besefte ik dat het werk op de eerste plaats kwam. Daarom ging ik naar Parijs met het idee dat ik daar hard moest werken, in plaats van hoge verwachtingen te hebben van het wonen in Parijs.
Als je er eenmaal bent, kun je teleurgesteld raken als je je alleen op Parijs richt en daar alles van verwacht. Ik hoop dat je niet alleen uitkijkt naar feestjes of reizen.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Bekende plekken achter me laten en mezelf in een compleet andere omgeving onderdompelen, was een nieuwe ervaring. Iedereen die ik ontmoette was nieuw en overal waar ik kwam, was alles wat ik zag en hoorde nieuw. Het was een betekenisvolle periode waarin ik dingen meemaakte die ik nog nooit eerder had meegemaakt.
Leren★★★★★
Elke dag nieuwe mensen ontmoeten en met hen praten, maakte van iedere dag een aaneenschakeling van leermomenten. Het ging niet zozeer om het ontwikkelen van een bepaalde vaardigheid; ik leerde veel door na te denken over wat mensen zeiden, met hen samen te leven en van hun levenservaringen te leren.
Omgeving★★★★☆
De plek waar ik verbleef lag wat verder van het centrum, maar omdat Parijs klein is, voelde het niet zo ver weg. Vlak voor het huis lag een park waar je heerlijk kon sporten, en het fijnste was de grote supermarkt bij het station!
Veiligheid★★★☆☆
Parijs heeft een nogal beruchte reputatie, maar als je voorzichtig bent, is het helemaal niet gevaarlijk. Het is verstandig om vooraf meer te weten te komen over veelvoorkomende oplichtingstrucs en zakkenrollerij. En zolang je niet tot laat in de nacht rondzwerft, hoef je nergens bang voor te zijn.
Vrije tijd★★★★☆
Behalve tijdens de vaste werktijden en de 2–3 ‘keep’-momenten per week, kun je het grootste deel van de tijd zelf invullen. Of je het gevoel hebt dat je veel vrije tijd hebt, hangt af van hoe je de tijd die je krijgt, gebruikt.
Iedereen die ik tijdens mijn tussenjaar ontmoette, zei dat ik, omdat ik nog jong ben, alles moet doen wat ik wil.Door naar hun verhalen te luisteren, werden mijn vage zorgen over de toekomst minder en kreeg ik zin om nog meer te doen.En ik besefte dat je, als iemand vraagt wat ik later ga doen, eigenlijk beter kunt antwoorden: ‘van alles’.
- Parijs, Frankrijk, verblijf tijdens een tussenjaar / Kim Eun-bin, deelnemer aan een tussenjaarprogramma / tussenjaar van 9 weken |
Op dit moment is Zuid-Korea een land waar
elk jaar 60.000 middelbare scholieren uitvallen; 346.000 twintigers zonder dromen maar wat aanmodderen; en het percentage werknemers dat binnen een jaar na indiensttreding vertrekt, is opgelopen tot 40%.75% van de studenten is niet tevreden met het studentenleven en meer dan 80% van de werkenden zegt zich niet gelukkig te voelen.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische aanpakken en ondersteuning ontbreken, willen we het ‘tussenjaar’ in Zuid-Korea introduceren.
‘Tussenjaar (gap year)’Het is een periode waarin je studie of werk combineert of tijdelijk onderbreekt en deelneemt aan allerlei activiteiten, zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen en startups,om richting te geven aan je toekomst — een cultuur die in de Verenigde Staten, Europa, Japan en elders wordt aangemoedigd.
# De reden dat ik me aanmeldde voor het verblijf tijdens mijn tussenjaar in ParijsDe belangrijkste reden was dat ik elke hoek van Parijs zelf wilde zien en beleven.
In de drie jaar dat ik naar school ging, rende ik bijna onafgebroken door. Tijdens de semesters zat ik altijd onder de opdrachten en had ik het druk, en de vakanties waren geen echte vakanties omdat ik ook dan met andere dingen bezig was.Ik denk dat ik, terwijl ik zo leefde, echt was vergeten hoe ik moest uitrusten.
Er waren zoveel dingen die ik wilde doen, maar op school was dat niet makkelijk. Uiteindelijk besloot ik, met nog één jaar te gaan, een jaar vrij te nemen om alles te proberen wat ik nog niet had gedaan. Toen ik besloot verlof te nemen, raadde een vriend me een tussenjaar aan. Op de dag dat ik naar de website ging met de gedachte ‘laat ik eens uitzoeken wat het is’, meldde ik me meteen aan voor het ‘verblijf tijdens een tussenjaar in Parijs, Frankrijk’.
Nadat ik was toegelaten tot het tussenjaarprogramma, moest ik denken aan iets wat ik als kind had gezegd. ‘‘Ik wil ongeveer drie maanden in Frankrijk wonen.’ Ik weet niet waarom ik dat zei, maar als kind had ik vaagweg iets met Frankrijk. Ik wilde ook Frans leren, dus ging ik elk weekend naar een Franse school om de taal te studeren. Naarmate ik ouder werd, vergat ik dat gewoon, dus het was verrassend dat ik nu ineens naar Frankrijk zou gaan.
De belangrijkste reden dat ik me aanmeldde voor het verblijf tijdens mijn tussenjaar in Parijs, was dat ik elke hoek van Parijs zelf wilde zien en beleven. Tijdens mijn verblijf van twee maandenwilde ik de unieke charme van Parijs ervaren, iets wat je tijdens een korte reis niet kunt voelen.Daarnaastwilde ik het intense dagelijkse leven op school even achter me laten, uitrusten en tijd nemen om over mezelf na te denken.
Mijn doel voor mijn tussenjaar was om allerlei ervaringen op te doen. Ik wilde vertrouwde plekken achter me laten, nieuwe dingen meemaken en verschillende mensen ontmoeten, om perspectieven te leren kennen waar ik zelf nooit eerder aan had gedacht. Ook wilde ik tijd nemen om uit te rusten en mezelf beter te begrijpen.
# Door mensen van verschillende leeftijden en met uiteenlopende beroepen te ontmoeten en met hen te praten, dacht ik dat ik zoveel mogelijk moest doen van wat ik graag wil.
Als ouderejaars op school voelde ik onvermijdelijk enige onrust. Hoewel ik zei dat ik me geen zorgen maakte, kwam de angst soms vanzelf op. Maartijdens het tussenjaarprogramma ontmoette en sprak ik mensen van allerlei leeftijden met verschillende banen. Ik besefte dat ik nog best jong was en voelde dat ik alles moest doen wat ik graag wilde.
Alleen omdat ik in Parijs was, werd niet iedere dag bijzonder; ik leidde er een gewoon dagelijks leven, net als in Korea. Maarde rust die ik in dat gewone dagelijkse leven voelde en de inzichten die ik opdeed tijdens gesprekken in de avond, maakten dat ik elke dag dankbaar was.
Of het nu zonnig of regenachtig was, de Eiffeltoren die ik steeds bezocht, Montmartre, waar ergens muziek klonk en je de stad in één oogopslag kon zien, de vele parken waar ik ging liggen om te ‘zonnebaden’, de medewerkers en gasten met wie ik tijd doorbracht, alle plekken waar ik in Parijs kwam en iedereen die ik ontmoette: het zijn allemaal mooie herinneringen voor mij.
# Door ons leven met elkaar te delen en rekening met elkaar te houden, groeiden we naar elkaar toe. Doordat we elkaar hadden, werd de periode van het tussenjaar nog leuker.
De medewerkers met wie ik samenwerkte en de meeste tijd doorbracht, herinner ik me het best. Iedereen was anders, zowel qua leeftijd als qua werk in Korea. Maar dat we elkaar via het tussenjaarprogramma in Parijs ontmoetten en samen werkten en plezier maakten, zijn herinneringen die ik nooit zal vergeten.
Natuurlijk was ieder van ons daar om zijn eigen doelen na te streven, maar door samen te zijn voelde het ook als een gemeenschap. Daarom probeerde ik mijn gevoelens vrijuit te delen.Iedereen deelde zijn leven en hield rekening met elkaar. Daardoor groeiden we naar elkaar toe, en doordat we elkaar hadden, werd de periode van het tussenjaar nog leuker.
# Mijn persoonlijke aanrader,het Parc de Sceaux aan de rand van Parijs!
In Parijs genoot ik ervan om tot rust te komen in parken. Van de vele parken zou ik, als ik er één moest aanraden die ik bijzonder fijn vond, het Parc de Sceaux aan de rand van Parijs aanbevelen.
Het Parc de Sceaux, ook wel ‘Klein Versailles’ genoemd, is bereikbaar met de RER B. Stap uit bij het station ‘Parc de Sceaux’. Ik ging erheen met een oudere collega en we namen lunchpakketten mee. Er zijn niet alleen geen restaurants in de buurt, het park is ook heel erg groot; als je eenmaal binnen bent, kan het uren duren voordat je er weer uit bent. Neem dus zeker iets te eten mee!
A design bookstore with a red sign you come across while walking along the Canal Saint-Martin! (I don''t know the exact name, but the red sign says ~~~ DESIGN BOOKSTORE.) I visited many design bookstores, but this one was the best! There were many types of books and pretty little items, and not only the bookstore but the shops around it were unique too!
# Ik besefte dat ‘van alles’ een passender antwoord is op de vraag: ‘Wat ga je later doen?’
Kort nadat ik aan het tussenjaarprogramma was begonnen, vond ik het vooral fijn dat ik allerlei mensen kon ontmoeten en met hen kon praten.Als student was de groep mensen die ik kon ontmoeten beperkt, maar ik ontmoette een breed scala aan mensen: mensen die hun baan hadden opgezegd om hierheen te komen, mensen die in Frankrijk werkten of studeerden en mensen die voor hun dromen naar Parijs waren gekomen.
De tijd die ik met hen doorbracht en waarin we met elkaar praatten, was echt fijn en waardevol.Meestal dacht ik: ‘Ik wil leven door te doen wat ik graag wil.’ Maar omdat ik nog maar één jaar tot mijn afstuderen had en mensen om me heen vroegen wat ik na mijn afstuderen ging doen, voelde ik me vanzelf ongerust.Als ouderejaars op school voelde ik me ouder en had ik het gevoel dat ik snel iets moest beslissen.
Maar toen ik de verhalen hoorde van de mensen die ik in Parijs ontmoette, besefte ik dat ik nog heel jong ben en dat het prima is om te leven en alles te doen wat ik wil.Voordat ik naar Parijs kwam, antwoordde ik ‘Ik weet het niet’ als mensen vroegen wat ik na mijn afstuderen zou gaan doen. Ik wist alleen wat voor persoon ik wilde zijn en kon de vraag wat ik zou doen niet met één duidelijk antwoord beantwoorden.Ik wilde van alles doen, en slechts één daarvan kiezen was voor mij onmogelijk.
Nadat ik mensen had geantwoord met ‘Ik weet het niet’, had ik soms het gevoel dat er iets mis met me was. Maar de mensen die ik tijdens mijn tussenjaar ontmoette, vertelden me dat ik nog jong was en alles moest doen wat ik wilde.Door naar hun verhalen te luisteren, werd mijn vage angst voor de toekomst minder en kreeg ik zin om nog meer dingen te doen.En ik besefte dat het betere antwoord op ‘Wat ga je later doen?’ ‘Van alles’ is.
# Als ik mijn tussenjaar in één zin zou samenvatten, was het een periode waarin ik mijn ‘tekortkomingen’ aanvulde.
Ten eerste had ik echt een enorme hekel aan Engels. Ik was er niet goed in en op mijn school zaten veel buitenlandse studenten en werden de lessen in het Engels gegeven, dus volgens mij ging ik Engels daardoor nog meer haten. Ik had zelfs iets als een afkeer van Engels... Voordat ik aan mijn tussenjaar begon, vroeg de begeleider me tijdens de introductie om 30 dingen op te schrijven die ik in dat jaar wilde doen.Een van de dingen die ik opschreef, was Engels studeren.
Op dat moment vroeg hij me of ik echt Engels wilde studeren. Toen ik erover nadacht, besefte ik dat ik het gevoel had dat ik Engels moest studeren, maar dat ik het niet echt wilde. Hij raadde me aan om de dingen te doen die ik echt wilde doen en zei dat ik Engels kon studeren wanneer ik daar zin in had. Gelukkig vertrok ik daardoor met minder druk om Engels te leren op mijn tussenjaar.
Toen ik eenmaal in Parijs was, bleek communiceren met buitenlanders echter geen probleem. Toen mijn vrienden vroegen hoe ik daar gesprekken kon voeren, schaamde ik me ervoor om als iemand die Engels zo erg had gehaat te zeggen dat ik in het Engels sprak. Daarom zei ik dat je alles met je hart kon overbrengen, maarDatop die plek kwam het Engels er, ook al was het niet perfect, vanzelf uit en begreep iedereen me. Daar werd ik heel blij van. Vanaf dat moment verdween mijn angst voor Engels en in plaats daarvan kreeg ik juist zin om het verder te leren.
Ten tweede,leerde ik om dingen vol te houden.Ik kan niet consequent met één ding doorgaan. Het is niet dat ik me slecht kan concentreren, maar ik probeer graag van alles uit. Iemand zei ooit dat het me aan doorzettingsvermogen ontbreekt. Elk jaar koop ik een agenda, maar ik schrijf er maar een paar dagen in en daarna belandt hij op de boekenplank.
Tijdens mijn tussenjaar nam ik me echter voor om elke dag in een dagboek te schrijven als afsluiting van de dag, en dat lukte. Na de wijnavonden met gasten zat mijn werkdag erop, dus ik eindigde elke dag op hetzelfde tijdstip en kon het goed volhouden. Soms had ik geen zin om te schrijven, maar als ik me daaroverheen zette en toch schreef, werd het uiteindelijk een natuurlijke manier om de dag af te sluiten.Toen ik mezelf beetje bij beetje zag veranderen, was ik trots en dankbaar dat ik kon veranderen.
Ten derde leerde ik wat echte ontspanning is.Toen ik naar school ging, had ik het elke dag druk en zelfs tijdens vakanties was ik altijd wel met iets bezig. Natuurlijk bezorgden de dingen die ik graag deed me geen stress, maar als je voortdurend doorgaat, komt er onvermijdelijk een moment waarop je moe wordt.
Tijdens mijn tussenjaar leerde ik wat het betekent om echt uit te rusten en nieuwe energie op te doen. In Parijs was er altijd ruimte voor ontspanning en daar leerde ik hoe je het rustig aan kunt doen.Het fijnste moment in Parijs was wanneer ik naar de Eiffeltoren keek en de bries voelde. Niets doen en gewoon alleen zitten gaf me nieuwe energie en bood me de ruimte om veel na te denken.
Ik begon aan mijn tussenjaar met als enige doel ‘allerlei ervaringen opdoen’, maar ik heb er veel onverwachte dingen aan overgehouden. Ik kon mijn tekortkomingen aanvullen, ontmoette allerlei mensen en leerde veel van onze gesprekken. Door na te denken over mijn toekomst kreeg ik zin om nog meer dingen te doen.
Op het eerste gezicht is mijn leven niet veranderd. Nee, zo lijkt het tenminste. Toch zijn mijn leven en ikzelf tijdens mijn tussenjaar duidelijk veranderd. Al die veranderingen samen zullen zich blijven ontwikkelen, en ik ben benieuwd hoe ik in de toekomst zal veranderen. Voordat ik eraan begon, wist ik niet hoe ik mijn vrije tijd zo kon besteden dat ik echt uitrustte en nieuwe energie opdeed. Na mijn deelname aan het tussenjaar leerde ik wat echte ontspanning is en hoe ik kan uitrusten.
#Tips voor mijn verblijf tijdens mijn tussenjaar in Parijs!
Tip 1: Meestal ben je in de woonkamer of buiten, dus je bent nauwelijks op je kamer, behalve om te slapen. Tijdens het slapen kan het wat lawaaierig zijn, dus neem als je daar gevoelig voor bent een slaapmasker en oordopjes mee~
Tip 2: In de supermarkt vind je heel gemakkelijk ingrediënten die in ons land lastig te krijgen zijn! Omdat ik graag kook, vond ik dat het leukste. Als je ook van koken houdt, raad ik je aan gerechten te maken met ingrediënten die thuis moeilijk te vinden zijn!
Tip 3: Houd je koffer zo leeg mogelijk! Tegen de tijd dat je terugkomt in Korea, heb je veel meer bagage, haha. Kleding en schoenen zijn goedkoper en mooier dan in ons land en huishoudelijke spullen kun je gemakkelijk in de supermarkt kopen. Pak dus alleen in wat je echt nodig hebt!
Ik hoop dat je niet te veel op ‘Parijs’ gericht bent. Toen ik me voor het eerst aanmeldde, was mijn grootste wens om in Parijs te wonen, maar na het gesprek besefte ik dat het werk op de eerste plaats kwam. Daarom ging ik naar Parijs met het idee dat ik daar hard moest werken, in plaats van hoge verwachtingen te hebben van het wonen in Parijs.
Als je er eenmaal bent, kun je teleurgesteld raken als je je alleen op Parijs richt en daar alles van verwacht. Ik hoop dat je niet alleen uitkijkt naar feestjes of reizen.
Mijn tussenjaar is
Ervaring★★★★★
Bekende plekken achter me laten en mezelf in een compleet andere omgeving onderdompelen, was een nieuwe ervaring. Iedereen die ik ontmoette was nieuw en overal waar ik kwam, was alles wat ik zag en hoorde nieuw. Het was een betekenisvolle periode waarin ik dingen meemaakte die ik nog nooit eerder had meegemaakt.
Leren★★★★★
Elke dag nieuwe mensen ontmoeten en met hen praten, maakte van iedere dag een aaneenschakeling van leermomenten. Het ging niet zozeer om het ontwikkelen van een bepaalde vaardigheid; ik leerde veel door na te denken over wat mensen zeiden, met hen samen te leven en van hun levenservaringen te leren.
Omgeving★★★★☆
De plek waar ik verbleef lag wat verder van het centrum, maar omdat Parijs klein is, voelde het niet zo ver weg. Vlak voor het huis lag een park waar je heerlijk kon sporten, en het fijnste was de grote supermarkt bij het station!
Veiligheid★★★☆☆
Parijs heeft een nogal beruchte reputatie, maar als je voorzichtig bent, is het helemaal niet gevaarlijk. Het is verstandig om vooraf meer te weten te komen over veelvoorkomende oplichtingstrucs en zakkenrollerij. En zolang je niet tot laat in de nacht rondzwerft, hoef je nergens bang voor te zijn.
Vrije tijd★★★★☆
Behalve tijdens de vaste werktijden en de 2–3 ‘keep’-momenten per week, kun je het grootste deel van de tijd zelf invullen. Of je het gevoel hebt dat je veel vrije tijd hebt, hangt af van hoe je de tijd die je krijgt, gebruikt.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
