나답게, 단단하게, 즐겁게

Ik vond het ook leuk om mensen uit verschillende beroepsgroepen van in de twintig en dertig te ontmoeten. De meesten stonden onder veel stress en hadden dezelfde zorgen. Ik heb niet meteen iets bereikt dat je een ‘prestatie’ zou kunnen noemen, maar na de workshop hebben we een groepschat aangemaakt. Als ik goede contacten met deze mensen onderhoud, vind ik dat ook iets moois.
- 1DAY-energieworkshop voor kantoormedewerkers / Im Hyun-gyu — Gapyear Tribe, ‘Gapper’ |
Zuid-Korea is momenteel,
waar elk jaar 60.000 middelbare scholieren stoppen met school, 346.000 twintigers doelloos rondhangen omdat ze geen dromen hebben, en het personeelsverloop binnen een jaar na indiensttreding is opgelopen tot 40%,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden over het studentenleven en meer dan 80% van de werknemers voelt zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we het ‘gap year’ introduceren in Zuid-Korea.
‘Gap year (Gapyear)’is een periode waarin je je studie of werk onderbreekt, of die combineert met allerlei activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen en startups,om richting te geven aan de toekomst; het is een cultuur die wordt aanbevolen in de Verenigde Staten, Europa, Japan en andere landen.
# Vier jaar universiteit, zeven jaar in militaire dienst, en wat blijft er voor mij over?
Tot vorig jaar wist ik niet eens dat er een bedrijf bestond dat ‘Gapyear’ heette; ik hoorde erover via een vriend. Ook al is het Koreaanse Gapyear nog niet bij veel mensen bekend, de meesten zullen het concept begrijpen. Ik denk dat mensen het op verschillende manieren herkennen en nodig hebben: een sabbatical, rust, even pauze nemen, jezelf ontdekken, enzovoort.
After graduating high school I went straight to four years of university and seven years in the military. In a way, it feels like I''ve been relentlessly running here because of a single choice made in my youth. I''m currently, voluntarily and involuntarily, resting while doing various activities on my own (I call this a gap year myself, but I''m not sure if that''s right). I still don''t really know.Heel even hoopte ik hier te ontdekken wat ik zou moeten doen of wat ik wil doen, maar al snel bedacht ik opnieuw dat zulke inzichten niet voortkomen uit een of andere aanleiding, dat het niet zo werkt en dat je uiteindelijk zelf de beslissing moet nemen.
# Beweeg, praat en lach samen met mensen uit allerlei beroepen!
We deden dingen zoals onszelf tekenen en met klei boetseren, wat deed denken aan creatieve therapie voor kinderen, en schreven allerlei dingen op. We maakten een lijst van wat ons energie geeft en wat ons energie kost. Er waren een paar licht lichamelijke spelletjes, en later was Twister echt afzien: mijn spieren brandden en mijn gewrichten kraakten. Dat kwam misschien deels doordat ik normaal gesproken weinig beweeg, maar het was erg inspannend.
We gingen in tweetallen met elkaar in gesprek en speelden uiteindelijk het doolhofspel dat we hadden gezien in het tv-programma The Genius.En dit viel buiten het programma,maar alle deelnemers gingen samen wandelen in Seoul Forest en dronken daarna gezellig een biertje, zonder dat iemand achterbleef. Dat is een bijzonder mooie herinnering gebleven.

Wat ik het leukst vond, was dat de begeleiders het programma op een onderhoudende manier leidden. Ze deelden allerlei ervaringen en gedachten, bijvoorbeeld: ‘Een verkeerde keuze maken is minder erg dan een keuze steeds maar uitstellen’, ‘Als je in de dertig nog steeds niet hebt ontdekt wat je wilt doen, is dat een crisis’ en ‘Als je niet ronddwaalt wanneer je jong bent, krijg je later een inzinking’. Die uitspraken maakten indruk.
Ik vond het ook leuk om mensen uit verschillende beroepsgroepen van in de twintig en dertig te ontmoeten. De meesten stonden onder veel stress en hadden dezelfde zorgen. Ik heb niet meteen iets bereikt dat je een ‘prestatie’ zou kunnen noemen, maar na de workshop hebben we een groepschat aangemaakt. Als ik goede contacten met deze mensen onderhoud, vind ik dat ook iets moois.
# Als je wilt ontsnappen aan elke dag dezelfde routine!
Eerlijk gezegd is er voor en na mijn deelname niets veranderd. Ik worstel nog steeds met de zorgen die ik al vóór de workshop had en dat zal waarschijnlijk nog wel een tijdje zo blijven. Maar ik heb kennisgemaakt met het gap year en ben geïnteresseerd geraakt in de programma’s die ze organiseren. Als zich een goede gelegenheid voordoet, zou ik weer meedoen.
Toen het afgelopen was, voelde ik niet de grootse verwachtingen die ik aanvankelijk had, maar dacht ik: ‘Ik heb het fijn gehad.’ Als elke dag hetzelfde is en je wilt uit je sleur breken, je grenzen verleggen, nieuwe mensen ontmoeten en iets nieuws ervaren, probeer het dan eens.


Ik vond het ook leuk om mensen uit verschillende beroepsgroepen van in de twintig en dertig te ontmoeten. De meesten stonden onder veel stress en hadden dezelfde zorgen. Ik heb niet meteen iets bereikt dat je een ‘prestatie’ zou kunnen noemen, maar na de workshop hebben we een groepschat aangemaakt. Als ik goede contacten met deze mensen onderhoud, vind ik dat ook iets moois.
- 1DAY-energieworkshop voor kantoormedewerkers / Im Hyun-gyu — Gapyear Tribe, ‘Gapper’ |
Zuid-Korea is momenteel,
waar elk jaar 60.000 middelbare scholieren stoppen met school, 346.000 twintigers doelloos rondhangen omdat ze geen dromen hebben, en het personeelsverloop binnen een jaar na indiensttreding is opgelopen tot 40%,75% van de universiteitsstudenten is niet tevreden over het studentenleven en meer dan 80% van de werknemers voelt zich niet gelukkig.Veel mensen zeggen dat ze moeten dromen, maar om dit probleem aan te pakken, waarvoor praktische methoden en ondersteuning ontbreken, willen we het ‘gap year’ introduceren in Zuid-Korea.
‘Gap year (Gapyear)’is een periode waarin je je studie of werk onderbreekt, of die combineert met allerlei activiteiten zoals vrijwilligerswerk, reizen, stages, opleidingen en startups,om richting te geven aan de toekomst; het is een cultuur die wordt aanbevolen in de Verenigde Staten, Europa, Japan en andere landen.
# Vier jaar universiteit, zeven jaar in militaire dienst, en wat blijft er voor mij over?
Tot vorig jaar wist ik niet eens dat er een bedrijf bestond dat ‘Gapyear’ heette; ik hoorde erover via een vriend. Ook al is het Koreaanse Gapyear nog niet bij veel mensen bekend, de meesten zullen het concept begrijpen. Ik denk dat mensen het op verschillende manieren herkennen en nodig hebben: een sabbatical, rust, even pauze nemen, jezelf ontdekken, enzovoort.
After graduating high school I went straight to four years of university and seven years in the military. In a way, it feels like I''ve been relentlessly running here because of a single choice made in my youth. I''m currently, voluntarily and involuntarily, resting while doing various activities on my own (I call this a gap year myself, but I''m not sure if that''s right). I still don''t really know.Heel even hoopte ik hier te ontdekken wat ik zou moeten doen of wat ik wil doen, maar al snel bedacht ik opnieuw dat zulke inzichten niet voortkomen uit een of andere aanleiding, dat het niet zo werkt en dat je uiteindelijk zelf de beslissing moet nemen.
# Beweeg, praat en lach samen met mensen uit allerlei beroepen!
We deden dingen zoals onszelf tekenen en met klei boetseren, wat deed denken aan creatieve therapie voor kinderen, en schreven allerlei dingen op. We maakten een lijst van wat ons energie geeft en wat ons energie kost. Er waren een paar licht lichamelijke spelletjes, en later was Twister echt afzien: mijn spieren brandden en mijn gewrichten kraakten. Dat kwam misschien deels doordat ik normaal gesproken weinig beweeg, maar het was erg inspannend.
We gingen in tweetallen met elkaar in gesprek en speelden uiteindelijk het doolhofspel dat we hadden gezien in het tv-programma The Genius.En dit viel buiten het programma,maar alle deelnemers gingen samen wandelen in Seoul Forest en dronken daarna gezellig een biertje, zonder dat iemand achterbleef. Dat is een bijzonder mooie herinnering gebleven.

Wat ik het leukst vond, was dat de begeleiders het programma op een onderhoudende manier leidden. Ze deelden allerlei ervaringen en gedachten, bijvoorbeeld: ‘Een verkeerde keuze maken is minder erg dan een keuze steeds maar uitstellen’, ‘Als je in de dertig nog steeds niet hebt ontdekt wat je wilt doen, is dat een crisis’ en ‘Als je niet ronddwaalt wanneer je jong bent, krijg je later een inzinking’. Die uitspraken maakten indruk.
Ik vond het ook leuk om mensen uit verschillende beroepsgroepen van in de twintig en dertig te ontmoeten. De meesten stonden onder veel stress en hadden dezelfde zorgen. Ik heb niet meteen iets bereikt dat je een ‘prestatie’ zou kunnen noemen, maar na de workshop hebben we een groepschat aangemaakt. Als ik goede contacten met deze mensen onderhoud, vind ik dat ook iets moois.
# Als je wilt ontsnappen aan elke dag dezelfde routine!
Eerlijk gezegd is er voor en na mijn deelname niets veranderd. Ik worstel nog steeds met de zorgen die ik al vóór de workshop had en dat zal waarschijnlijk nog wel een tijdje zo blijven. Maar ik heb kennisgemaakt met het gap year en ben geïnteresseerd geraakt in de programma’s die ze organiseren. Als zich een goede gelegenheid voordoet, zou ik weer meedoen.
Toen het afgelopen was, voelde ik niet de grootse verwachtingen die ik aanvankelijk had, maar dacht ik: ‘Ik heb het fijn gehad.’ Als elke dag hetzelfde is en je wilt uit je sleur breken, je grenzen verleggen, nieuwe mensen ontmoeten en iets nieuws ervaren, probeer het dan eens.

Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.