Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#Meer zelfinzicht; een proactievere persoonlijkheid #Praktijkervaring met milieubehoud; vrienden van uiteenlopende nationaliteiten #Waardering voor dingen die ik vanzelfsprekend vond; het belang van rekening houden met anderen
|
Vroeger was ik altijd thuis en leefde ik op dezelfde manier, maar nadat ik eropuit was gegaan en een tijdje ergens anders had gewoond, leerde ik mezelf volgens mij beter kennen. Ik kreeg een duidelijker beeld van mijn reisstijl, mijn persoonlijkheid en wat ik wel en niet leuk vind. Dat zijn dingen die ik nooit had geweten als ik niet had meegedaan. Ik merkte hoe belangrijk het is om jezelf te leren kennen door te ontdekken wat je leuk vindt.
-Vrijwilligersproject voor natuurbehoud in Australië, een uitgestrekt continent / Baek Ji-hye, deelnemer aan een tussenjaar / tussenjaar van 2 weken |
#Ik had iets nodig om me helemaal op te kunnen richten
Ik heet Baek Ji-hye en ik ben een vrouw van 25 jaar.
Ik had stress over mijn carrière en wilde ergens naartoe. Ik had iets nodig om me op te richten, zodat ik mijn ingewikkelde gedachten even opzij kon zetten.Toen kwam ik toevallig een tussenjaarprogramma tegen. Ik wilde reizen en koos voor dit betekenisvolle programma. Omdat mijn studie ook met het milieu te maken heeft, dacht ik dat deelname aan activiteiten daar me misschien zou helpen om dieper na te denken over mijn carrière. Daarom koos ik voor natuurbehoudswerk.
Ik wilde de ingewikkelde gedachten in mijn hoofd op een rijtje zetten. Mijn doel was tijd te nemen om over mezelf na te denken, en ik hoopte daardoor daadkrachtiger en enthousiaster te worden. Tot dan toe had ik geen belangstelling voor dit soort programma’s en was ik te lui om tijdens mijn studie aan activiteiten deel te nemen. Ik denk dat ik mijn doel heb bereikt door met een duidelijke motivatie aan het programma deel te nemen.
#Mijn dag in Australië
Elke week wisselden de teamleider en de activiteitenlocatie. De eerste week kampeerden we, dus reden we met onze teamgenoten naar de camping en verbleven daar een week. Om 8.30 uur hadden we ontbeten en ons klaargemaakt, waarna we naar de activiteitenlocatie reden. Die week verwijderden we vooral planten die schadelijk zijn voor het milieu. We hadden een lunchpauze en alle activiteiten waren om 14.00 uur afgelopen.
Daarna had iedereen vrije tijd. Omdat we tijdens het kamperen samen het avondeten moesten klaarmaken, bereidden en aten we de maaltijden samen. Daarna speelden we spelletjes met de teamleden.
Als ik terugdenk aan die dagelijkse routine,denk ik vaak aan hoe de teamleden elkaar hielpen wanneer het moeilijk was.Ik zat twee weken in een team met een Japanse vriendin. Hoewel we in de ruige bergen niet goed met elkaar konden praten, steunden we veel op elkaar en merkte ik hoe attent ze was. Ik was vaak ontroerd — ik vroeg me zelfs af of ik zelf ook zo attent kon zijn — en telkens dacht ik na of ik had laten merken dat ik het moeilijk had. Ik hoopte dat ik haar hetzelfde gevoel kon geven.
Er zaten ook twee Chinese zussen en een Taiwanees stel in het team. De Chinese zussen kwamen me bij de accommodatie opzoeken voordat de activiteiten begonnen en spraken me als eerste aan. Ze vertelden me over de activiteiten en we praatten alvast over reizen in Brisbane. Daardoor raakte ik al snel met hen bevriend en kon ik me goed aanpassen.
Ook het Taiwanese stel was erg aardig en sociaal.Zeleken nieuwsgierig naar mensen en vonden het leuk om anderen te leren kennen.Zestelden me meteen nadat we elkaar ontmoetten allerlei vragen over mezelf, en dat voelde heel fijn.ZeAls ik er nu aan terugdenk, vind ik het jammer dat ik hun niet meer over zichzelf heb gevraagd. Ik was jaloers op hun levensstijl: samen met vrienden naar allerlei plekken reizen en verschillende culturen beleven.Ikwas.
We moedigden elkaar aan als het moeilijk was en werkten samen. Buiten werktijd aten we samen en praatten we over persoonlijke onderwerpen en cultuur, waardoor we steeds hechter werden. Hoewel we door de taalbarrière maar beperkt konden communiceren, raakten we bevriend en vond ik het heel verdrietig toen we afscheid namen. Later, in de accommodatie of tijdens het reizen, dacht ik dat je ook vrienden kunt worden met iemand uit een ander land, zelfs als je elkaar niet goed kunt verstaan. Daarom moest ik zelf het initiatief nemen en mijn hart openstellen.In die tijd vroeg ik me af of ik passief was geweest en had zitten wachten tot iemand anders mij als eerste aansprak.
#Ik leerde hoe belangrijk ikzelf ben en hoe waardevol dingen zijn die ik vanzelfsprekend vond
Vroeger was ik altijd thuis en leefde ik op dezelfde manier, maar nadat ik eropuit was gegaan en een tijdje ergens anders had gewoond,leerde ik mezelf volgens mij beter kennen.Ik kreeg een duidelijker beeld van mijn reisstijl, mijn persoonlijkheid en wat ik wel en niet leuk vind.
Dat zijn dingen die ik nooit had geweten als ik niet had meegedaan. Ik merkte hoe belangrijk het is om jezelf te leren kennen door te ontdekken wat je leuk vindt.
Doordat ik daar alleen woonde, dacht ik ook veel na over hoe dierbaar mijn ouders en vrienden in Korea zijn.
Ik werd opnieuw herinnerd aan de waarde van dingen die ik vanzelfsprekend vond.
#Een tip voor mensen die een tussenjaar plannen
Iedereen heeft een ander karakter, maar ik zou willen dat mensen wat vaker zelf het gesprek aangaan met hun teamgenoten. Sommigen verliezen hun zelfvertrouwen omdat ze Engels moeten spreken, en anderen wachten tot iemand anders hen aanspreekt. Maar als je anderen vol zelfvertrouwen benadert, kun je meer van je tijd genieten.
Anders dan bij buitenlanders die je tijdens een korte reis ontmoet, is een hele week samen dezelfde activiteiten doen met mensen uit andere culturen een zeldzame kans.Als je dingen gemeen hebt, kan dat opwindend en plezierig voelen. Verschillen kunnen juist voor veel verrassende en bijzondere ervaringen zorgen. Ik hoop daarom dat je met een open blik samen van die tijd geniet.
#Aanbevolen reisroute in Australië
Na afloop van de activiteiten had ik nog één dag over en omdat ik wilde reizen, plande ik een uitstapje in de buurt. In de stad was verder niets te doen en ik wilde andere ervaringen en activiteiten opdoen. Ik ging kort naar de Gold Coast. Een Japanse vriendin raadde de Sunshine Coast aan, dus bezocht ik Mooloolaba aan de Sunshine Coast.
Ik ging er zonder verwachtingen naartoe, omdat ik het zonde vond om de tijd zomaar voorbij te laten gaan, maar het bleek geweldig te zijn. De badplaats had een heel andere charme dan de Gold Coast. Het is een vakantiebestemming die veel Australiërs bezoeken, met tal van goed ontwikkelde resorts en recreatiemogelijkheden. De rustige rivier en het stadje met de jachten waren prachtig. ’s Avonds at ik er terwijl ik naar livemuziek luisterde en ’s ochtends zag ik de zee bij zonsopgang — het was mijn favoriete bestemming van de hele reis.Als je later naar Brisbane gaat, raad ik je zeker aan Mooloolaba te bezoeken. Het ligt op ongeveer drie uur afstand.
Mijn tussenjaar...
Ervaring★★★★★
Omdat ik voor het eerst vrijwilligerswerk deed en alleen naar het buitenland reisde, was het een heel betekenisvolle ervaring. Vooral doordat we de activiteiten samen met teamgenoten uitvoerden, leerde ik samenwerken en rekening houden met anderen. Ook deed ik nieuwe ervaringen op door samen te leven met mensen uit verschillende landen.
Leren★★★★☆
Door onder moeilijke omstandigheden vrijwilligerswerk te doen, leerde ik wat voldoening en verantwoordelijkheid betekenen. Bij groepsactiviteiten leerde ik rekening te houden met anderen en samen te werken.
Omgeving★★★☆☆
De accommodatie in het weekend is goed, maar op een camping of basiskamp zijn de leefomstandigheden niet erg comfortabel. Omdat je midden in de natuur zit, is het echter ook weer niet bijzonder zwaar.
Veiligheid★★★★☆
Het land is over het algemeen veilig, maar ik denk dat het gevaarlijker is dan Korea om ’s avonds laat buiten te zijn.
Vrije tijd★★★★★
De vrijwilligersactiviteiten eindigen rond 14.00 uur en daarna is het vrije tijd. Het is fijn om die tijd gezellig met teamgenoten te kunnen doorbrengen.
|
Vroeger was ik altijd thuis en leefde ik op dezelfde manier, maar nadat ik eropuit was gegaan en een tijdje ergens anders had gewoond, leerde ik mezelf volgens mij beter kennen. Ik kreeg een duidelijker beeld van mijn reisstijl, mijn persoonlijkheid en wat ik wel en niet leuk vind. Dat zijn dingen die ik nooit had geweten als ik niet had meegedaan. Ik merkte hoe belangrijk het is om jezelf te leren kennen door te ontdekken wat je leuk vindt.
-Vrijwilligersproject voor natuurbehoud in Australië, een uitgestrekt continent / Baek Ji-hye, deelnemer aan een tussenjaar / tussenjaar van 2 weken |
#Ik had iets nodig om me helemaal op te kunnen richten
Ik heet Baek Ji-hye en ik ben een vrouw van 25 jaar.
Ik had stress over mijn carrière en wilde ergens naartoe. Ik had iets nodig om me op te richten, zodat ik mijn ingewikkelde gedachten even opzij kon zetten.Toen kwam ik toevallig een tussenjaarprogramma tegen. Ik wilde reizen en koos voor dit betekenisvolle programma. Omdat mijn studie ook met het milieu te maken heeft, dacht ik dat deelname aan activiteiten daar me misschien zou helpen om dieper na te denken over mijn carrière. Daarom koos ik voor natuurbehoudswerk.
Ik wilde de ingewikkelde gedachten in mijn hoofd op een rijtje zetten. Mijn doel was tijd te nemen om over mezelf na te denken, en ik hoopte daardoor daadkrachtiger en enthousiaster te worden. Tot dan toe had ik geen belangstelling voor dit soort programma’s en was ik te lui om tijdens mijn studie aan activiteiten deel te nemen. Ik denk dat ik mijn doel heb bereikt door met een duidelijke motivatie aan het programma deel te nemen.
#Mijn dag in Australië
Elke week wisselden de teamleider en de activiteitenlocatie. De eerste week kampeerden we, dus reden we met onze teamgenoten naar de camping en verbleven daar een week. Om 8.30 uur hadden we ontbeten en ons klaargemaakt, waarna we naar de activiteitenlocatie reden. Die week verwijderden we vooral planten die schadelijk zijn voor het milieu. We hadden een lunchpauze en alle activiteiten waren om 14.00 uur afgelopen.
Daarna had iedereen vrije tijd. Omdat we tijdens het kamperen samen het avondeten moesten klaarmaken, bereidden en aten we de maaltijden samen. Daarna speelden we spelletjes met de teamleden.
Als ik terugdenk aan die dagelijkse routine,denk ik vaak aan hoe de teamleden elkaar hielpen wanneer het moeilijk was.Ik zat twee weken in een team met een Japanse vriendin. Hoewel we in de ruige bergen niet goed met elkaar konden praten, steunden we veel op elkaar en merkte ik hoe attent ze was. Ik was vaak ontroerd — ik vroeg me zelfs af of ik zelf ook zo attent kon zijn — en telkens dacht ik na of ik had laten merken dat ik het moeilijk had. Ik hoopte dat ik haar hetzelfde gevoel kon geven.
Er zaten ook twee Chinese zussen en een Taiwanees stel in het team. De Chinese zussen kwamen me bij de accommodatie opzoeken voordat de activiteiten begonnen en spraken me als eerste aan. Ze vertelden me over de activiteiten en we praatten alvast over reizen in Brisbane. Daardoor raakte ik al snel met hen bevriend en kon ik me goed aanpassen.
Ook het Taiwanese stel was erg aardig en sociaal.Zeleken nieuwsgierig naar mensen en vonden het leuk om anderen te leren kennen.Zestelden me meteen nadat we elkaar ontmoetten allerlei vragen over mezelf, en dat voelde heel fijn.ZeAls ik er nu aan terugdenk, vind ik het jammer dat ik hun niet meer over zichzelf heb gevraagd. Ik was jaloers op hun levensstijl: samen met vrienden naar allerlei plekken reizen en verschillende culturen beleven.Ikwas.
We moedigden elkaar aan als het moeilijk was en werkten samen. Buiten werktijd aten we samen en praatten we over persoonlijke onderwerpen en cultuur, waardoor we steeds hechter werden. Hoewel we door de taalbarrière maar beperkt konden communiceren, raakten we bevriend en vond ik het heel verdrietig toen we afscheid namen. Later, in de accommodatie of tijdens het reizen, dacht ik dat je ook vrienden kunt worden met iemand uit een ander land, zelfs als je elkaar niet goed kunt verstaan. Daarom moest ik zelf het initiatief nemen en mijn hart openstellen.In die tijd vroeg ik me af of ik passief was geweest en had zitten wachten tot iemand anders mij als eerste aansprak.
#Ik leerde hoe belangrijk ikzelf ben en hoe waardevol dingen zijn die ik vanzelfsprekend vond
Vroeger was ik altijd thuis en leefde ik op dezelfde manier, maar nadat ik eropuit was gegaan en een tijdje ergens anders had gewoond,leerde ik mezelf volgens mij beter kennen.Ik kreeg een duidelijker beeld van mijn reisstijl, mijn persoonlijkheid en wat ik wel en niet leuk vind.
Dat zijn dingen die ik nooit had geweten als ik niet had meegedaan. Ik merkte hoe belangrijk het is om jezelf te leren kennen door te ontdekken wat je leuk vindt.
Doordat ik daar alleen woonde, dacht ik ook veel na over hoe dierbaar mijn ouders en vrienden in Korea zijn.
Ik werd opnieuw herinnerd aan de waarde van dingen die ik vanzelfsprekend vond.
#Een tip voor mensen die een tussenjaar plannen
Iedereen heeft een ander karakter, maar ik zou willen dat mensen wat vaker zelf het gesprek aangaan met hun teamgenoten. Sommigen verliezen hun zelfvertrouwen omdat ze Engels moeten spreken, en anderen wachten tot iemand anders hen aanspreekt. Maar als je anderen vol zelfvertrouwen benadert, kun je meer van je tijd genieten.
Anders dan bij buitenlanders die je tijdens een korte reis ontmoet, is een hele week samen dezelfde activiteiten doen met mensen uit andere culturen een zeldzame kans.Als je dingen gemeen hebt, kan dat opwindend en plezierig voelen. Verschillen kunnen juist voor veel verrassende en bijzondere ervaringen zorgen. Ik hoop daarom dat je met een open blik samen van die tijd geniet.
#Aanbevolen reisroute in Australië
Na afloop van de activiteiten had ik nog één dag over en omdat ik wilde reizen, plande ik een uitstapje in de buurt. In de stad was verder niets te doen en ik wilde andere ervaringen en activiteiten opdoen. Ik ging kort naar de Gold Coast. Een Japanse vriendin raadde de Sunshine Coast aan, dus bezocht ik Mooloolaba aan de Sunshine Coast.
Ik ging er zonder verwachtingen naartoe, omdat ik het zonde vond om de tijd zomaar voorbij te laten gaan, maar het bleek geweldig te zijn. De badplaats had een heel andere charme dan de Gold Coast. Het is een vakantiebestemming die veel Australiërs bezoeken, met tal van goed ontwikkelde resorts en recreatiemogelijkheden. De rustige rivier en het stadje met de jachten waren prachtig. ’s Avonds at ik er terwijl ik naar livemuziek luisterde en ’s ochtends zag ik de zee bij zonsopgang — het was mijn favoriete bestemming van de hele reis.Als je later naar Brisbane gaat, raad ik je zeker aan Mooloolaba te bezoeken. Het ligt op ongeveer drie uur afstand.
Mijn tussenjaar...
Ervaring★★★★★
Omdat ik voor het eerst vrijwilligerswerk deed en alleen naar het buitenland reisde, was het een heel betekenisvolle ervaring. Vooral doordat we de activiteiten samen met teamgenoten uitvoerden, leerde ik samenwerken en rekening houden met anderen. Ook deed ik nieuwe ervaringen op door samen te leven met mensen uit verschillende landen.
Leren★★★★☆
Door onder moeilijke omstandigheden vrijwilligerswerk te doen, leerde ik wat voldoening en verantwoordelijkheid betekenen. Bij groepsactiviteiten leerde ik rekening te houden met anderen en samen te werken.
Omgeving★★★☆☆
De accommodatie in het weekend is goed, maar op een camping of basiskamp zijn de leefomstandigheden niet erg comfortabel. Omdat je midden in de natuur zit, is het echter ook weer niet bijzonder zwaar.
Veiligheid★★★★☆
Het land is over het algemeen veilig, maar ik denk dat het gevaarlijker is dan Korea om ’s avonds laat buiten te zijn.
Vrije tijd★★★★★
De vrijwilligersactiviteiten eindigen rond 14.00 uur en daarna is het vrije tijd. Het is fijn om die tijd gezellig met teamgenoten te kunnen doorbrengen.
De groeitrajecten van onze deelnemers
in kaart gebracht.
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
