Projecten
|
Veelgestelde vragen
|
Aankondigingen
#De moed gekregen om dingen alleen te doen; persoonlijkheidsverandering #Geweldige vrienden; de voldoening van bloggen #De tijd in Parijs gekoesterd; het belang van relaties
Waar ik het meest trots op ben, is dat ik tijdens mijn werk als medewerker in het pension zoveel fijne vrienden heb gemaakt. Met gasten met wie ik goed overweg kon, ging ik lunchen of de avondverlichting bekijken. Door tijd door te brengen met zoveel mensen besefte ik dat mijn karakter minder scherp was dan ik dacht. Door naar de verhalen van allerlei gasten te luisteren en met hen mee te leven, heb ik bovendien indirect veel geleerd.
-Parijs, Frankrijk, tussenjaarverblijf / Choi Yoo-jung, deelnemer aan het gezinstussenjaarprogramma / 8 weken tussenjaar |
#Het verdrietige nieuws dat ik hoorde vóór mijn tussenjaar
Ik herinner me nog levendig alles: van mijn aanmelding voor het tussenjaarprogramma en het telefonische gesprek tot het nieuws dat ik was aangenomen. Tijdens ons laatste telefoongesprek zei de eigenaar: ‘Tot ziens in Parijs ^^’ en hing op. Zelfs daarna hield ik mijn handen voor mijn mond en sprong ik nog een tijdje op en neer.
Vier dagen voordat ik naar het langverwachte tussenjaarprogramma in Parijs zou vertrekken, vond er een terroristische aanslag plaats in Parijs waarbij meer dan honderd mensen om het leven kwamen. Eerst kon ik het niet geloven en bleef ik het nieuws controleren. Ik schaamde me echt voor mijn eigen egoïsme: ik maakte me eerst zorgen om mezelf in plaats van om de mensen die gewond waren geraakt of waren omgekomen.
De situatie was ernstiger dan ik had gedacht. Iedereen om me heen en mijn ouders raadden me af om te vertrekken.Eerlijk gezegd was ik zelf ook erg bang. Uiteindelijk nam ik contact op met de tussenjaarcoördinator en de eigenaar om te laten weten dat ik mijn deelname aan het programma annuleerde.Daarna verloor ik alle motivatie en bracht ik elke dag huilend door, zonder iets te doen en alleen maar in bed te liggen.
#Omdat ik het gevoel had dat ik vanaf dat moment echt niets meer zou kunnen doen.
Toen dacht ik dat ik in de toekomst echt niets meer zou kunnen doen als de vertrekdatum zomaar voorbijging. Daarom haalde ik mijn ouders over door ze berichten op sociale media te laten zien van mensen in Parijs die vertelden hoe het met hen ging, en door te vertellen hoeveel ik me erop had voorbereid en ernaar had uitgekeken. Gelukkig gaven mijn beide ouders me toestemming om te gaan. Toen ik contact opnam met de tussenjaarcoördinator en de eigenaar, zeiden ze dat ik nog steeds kon komen.
Ik ben echt blij dat ik toen de moed heb gevonden om te gaan.
#Ik als medewerker
Ik was verantwoordelijk voor de ochtendtaken in het pension: vroeg opstaan om de poort en de ramen open te doen, de tante helpen met het voorbereiden van de maaltijden en de gasten wakker maken. Ik vond het fijn dat ik veel kon helpen door de gasten tijdens het ontbijt naar hun plannen voor die dag te vragen en routes voor te stellen of tips te geven.
Elke ochtend controleerde ik het weer. Op regenachtige dagen raadde ik de gasten musea of galerieën aan, en op mooie dagen stelde ik plekken voor waar ze van de lucht konden genieten, zoals de heuvel van Montmartre of de tuinen van Versailles.Ik slaap graag lang, dus in het begin vond ik vroeg opstaan moeilijk. Maar toen ik eraan gewend was, vond ik het fijn om mijn werk vroeg in de ochtend af te hebben en de middagen vrij te hebben.
#De dagen waarop ik veel fijne vrienden ontmoette
Waar ik het meest trots op ben, is dat ik tijdens mijn werk als medewerker in het pension zoveel fijne vrienden heb gemaakt. Met gasten met wie ik goed overweg kon, ging ik lunchen of de avondverlichting bekijken.Door tijd door te brengen met zoveel mensen besefte ik dat mijn karakter niet zo scherp was. Door naar de verhalen van allerlei gasten te luisteren en met hen mee te leven, heb ik bovendien indirect veel geleerd.
Het was telkens erg verdrietig wanneer gasten die drie tot wel tien dagen gezellig met ons hadden doorgebracht weer vertrokken. Maar de gedachte dat het niet de laatste keer was en dat we elkaar misschien weer zouden zien in Korea in plaats van Parijs, maakte het makkelijker.
#Mijn dagelijkse verslagen hebben iemand geholpen.
Tijdens het tussenjaarprogramma schreef ik op mijn blog als een dagboek over mijn dagelijks leven in Parijs. Veel mensen lieten berichten en reacties achter om me te bedanken en zeiden dat mijn berichten hen hielpen te weten dat Parijs veilig was.
Ik schreef niet voor iemand in het bijzonder, maar legde gewoon mijn dagelijkse leven vast. Dat het anderen kon helpen! Ik was echt trots.
#Ik kreeg de moed om alles op eigen houtje te doen.
Ik las ook de bucketlist uit 2015 opnieuw die ik aan het begin van dat jaar had geschreven, en was erg verbaasd toen ik ‘alleen naar het buitenland reizen’ erop zag staan. Waarschijnlijk schreef ik dat toen zonder er veel over na te denken, maar nu vind ik het bijzonder en geweldig om te zien dat veel dingen die ik op papier heb gezet, zijn uitgekomen.Ik geloof nog steeds dat opschrijven wat je wilt de kans vergroot dat het uitkomt. Ik blijf elk jaar een bucketlist maken!
Tijdens mijn tussenjaarverblijf gaf alleen naar het buitenland gaan en samenleven met mensen die ik helemaal niet kende me de moed om alles op eigen houtje te doen.Op een onbekende plek vond ik zelf mijn weg, at ik alleen en bekeek ik alleen de avondverlichting. Langzaam maakte ik me minder druk om wat anderen dachten en leerde ik verantwoordelijkheid te nemen voor de gevolgen van mijn keuzes terwijl ik deed wat ik wilde.
Toen ik nog in Korea woonde, zat ik ook altijd aan mijn smartphone gekluisterd. Maar in Parijs gebruikte ik geen roaming, dus zodra ik de accommodatie verliet, had ik geen mobiel internet. Door op plekken met wifi plaatsen op Google Maps op te slaan en zo mijn weg te vinden, heb ik geleerd dat ik nu zelfs zonder mobiele data of wifi een hele dag kan doorbrengen zonder me te vervelen.
#Mijn beoordeling van mijn werk als medewerker: 89 punten
Toen het tussenjaarverblijf bijna ten einde liep, voelden de twee maanden veel te kort. Ik begon net aan Parijs, het ochtendwerk, de mensen met wie ik woonde en de omgang met gasten te wennen, en nu moest ik alweer vertrekken… Plotseling vroeg de baas me om mezelf een cijfer te geven voor mijn werk als medewerker.
Toen ik terugblikte op de twee maanden in Parijs, zei dat ik vond dat ik het goed had gedaan en mezelf een 89 gaf, prees de baas mijn inzet en stuurde me op een excursie naar Mont Saint-Michel.De laatste avondverlichting die ik bij Mont Saint-Michel zag, twee weken voordat het tussenjaarprogramma eindigde, voelde echt als een geschenk voor al mijn harde werk.
Ik was blij dat ik dankzij het tussenjaarverblijf lange tijd in Parijs kon blijven en trots dat ik ook maar een beetje van betekenis kon zijn voor mensen die in Parijs op reis waren.Ik denk dat werk als medewerker goed bij me paste. Elke keer dat ik iemand kon helpen, voelde ik me goed. Ik ben de organisatoren van het tussenjaarprogramma, die me op jonge leeftijd zo'n geweldige, bijzondere ervaring hebben gegeven, onze bazen, de tante die voor ons kookte en de collega's met wie ik werkte ontzettend dankbaar.
Mijn tussenjaar was...
Ervaring★★★★★
Tijdens mijn tussenjaarverblijf praatte ik met veel mensen en deed ik allerlei ervaringen op.
Er waren dagen waarop ik naar een park ging dat ik wilde bezoeken en daar bleef zitten tot de zon onderging, en soms ging regenen. Soms ging ik met gasten op pad en zwierven we rond op hun tempo. Ik ontmoette een vriend met wie ik meteen een klik had en reisde met hem samen. Ook kwam een vriend van de middelbare school naar Parijs en begonnen we samen te reizen.
Leren★★★★★
Voor mij, die al vroeg een pauze van mijn studie had genomen, was dit mijn eerste echte werkervaring. Door mijn werk als medewerker in het pension leerde ik veel van de bazen en de gasten, zowel direct als indirect. Ik leerde ook veel over mezelf: wat ik wel en niet leuk vind, met wat voor persoonlijkheden ik goed overweg kan en waar ik me goed of juist minder goed door voel!
Omgeving★★★★★
De baas gaf me veel tips over mijn werk als medewerker, zodat ik me tijdens mijn vrije tijd niet hoefde te vervelen, en het eten van de tante beviel me heel goed. De kamer en het bed waar ik verbleef waren comfortabel, alsof ze van mezelf waren. Het was extra leuk omdat ik goed overweg kon met de collega's met wie ik werkte.
Veiligheid★★★★☆
Door de terroristische aanslag maakte ik me vooral zorgen over de veiligheid, maar Parijs was veilig genoeg om na het eten alleen op pad te gaan om de avondverlichting te bekijken. Ik heb me geen moment in gevaar gevoeld.
Vrije tijd★★★★☆
Op dagen waarop ik geen vrije dag had, ging ik na de ochtendtaken van het personeel elke dag naar buiten. Zelfs als ik niets te doen had, ging ik de stad in om rond te kijken en iets te eten te kopen. Daarna werkte ik de taken die ik tijdens mijn verblijf moest doen snel af en plande ik mijn reis na het Gap Year-verblijf, keek ik achterstallige Koreaanse dramaseries of plaatste ik dagboekberichten op mijn blog. Door zelfs de dagen waarop ik moest blijven op deze manier als mijn eigen tijd te gebruiken, had ik volop vrije tijd.
▼▼▼Wil je meer uiteenlopende projecten zien?▼▼▼
▼▼▼Weet je niet zeker welk type tussenjaar het beste bij je past?▼▼▼
Waar ik het meest trots op ben, is dat ik tijdens mijn werk als medewerker in het pension zoveel fijne vrienden heb gemaakt. Met gasten met wie ik goed overweg kon, ging ik lunchen of de avondverlichting bekijken. Door tijd door te brengen met zoveel mensen besefte ik dat mijn karakter minder scherp was dan ik dacht. Door naar de verhalen van allerlei gasten te luisteren en met hen mee te leven, heb ik bovendien indirect veel geleerd.
-Parijs, Frankrijk, tussenjaarverblijf / Choi Yoo-jung, deelnemer aan het gezinstussenjaarprogramma / 8 weken tussenjaar |
#Het verdrietige nieuws dat ik hoorde vóór mijn tussenjaar
Ik herinner me nog levendig alles: van mijn aanmelding voor het tussenjaarprogramma en het telefonische gesprek tot het nieuws dat ik was aangenomen. Tijdens ons laatste telefoongesprek zei de eigenaar: ‘Tot ziens in Parijs ^^’ en hing op. Zelfs daarna hield ik mijn handen voor mijn mond en sprong ik nog een tijdje op en neer.
Vier dagen voordat ik naar het langverwachte tussenjaarprogramma in Parijs zou vertrekken, vond er een terroristische aanslag plaats in Parijs waarbij meer dan honderd mensen om het leven kwamen. Eerst kon ik het niet geloven en bleef ik het nieuws controleren. Ik schaamde me echt voor mijn eigen egoïsme: ik maakte me eerst zorgen om mezelf in plaats van om de mensen die gewond waren geraakt of waren omgekomen.
De situatie was ernstiger dan ik had gedacht. Iedereen om me heen en mijn ouders raadden me af om te vertrekken.Eerlijk gezegd was ik zelf ook erg bang. Uiteindelijk nam ik contact op met de tussenjaarcoördinator en de eigenaar om te laten weten dat ik mijn deelname aan het programma annuleerde.Daarna verloor ik alle motivatie en bracht ik elke dag huilend door, zonder iets te doen en alleen maar in bed te liggen.
#Omdat ik het gevoel had dat ik vanaf dat moment echt niets meer zou kunnen doen.
Toen dacht ik dat ik in de toekomst echt niets meer zou kunnen doen als de vertrekdatum zomaar voorbijging. Daarom haalde ik mijn ouders over door ze berichten op sociale media te laten zien van mensen in Parijs die vertelden hoe het met hen ging, en door te vertellen hoeveel ik me erop had voorbereid en ernaar had uitgekeken. Gelukkig gaven mijn beide ouders me toestemming om te gaan. Toen ik contact opnam met de tussenjaarcoördinator en de eigenaar, zeiden ze dat ik nog steeds kon komen.
Ik ben echt blij dat ik toen de moed heb gevonden om te gaan.
#Ik als medewerker
Ik was verantwoordelijk voor de ochtendtaken in het pension: vroeg opstaan om de poort en de ramen open te doen, de tante helpen met het voorbereiden van de maaltijden en de gasten wakker maken. Ik vond het fijn dat ik veel kon helpen door de gasten tijdens het ontbijt naar hun plannen voor die dag te vragen en routes voor te stellen of tips te geven.
Elke ochtend controleerde ik het weer. Op regenachtige dagen raadde ik de gasten musea of galerieën aan, en op mooie dagen stelde ik plekken voor waar ze van de lucht konden genieten, zoals de heuvel van Montmartre of de tuinen van Versailles.Ik slaap graag lang, dus in het begin vond ik vroeg opstaan moeilijk. Maar toen ik eraan gewend was, vond ik het fijn om mijn werk vroeg in de ochtend af te hebben en de middagen vrij te hebben.
#De dagen waarop ik veel fijne vrienden ontmoette
Waar ik het meest trots op ben, is dat ik tijdens mijn werk als medewerker in het pension zoveel fijne vrienden heb gemaakt. Met gasten met wie ik goed overweg kon, ging ik lunchen of de avondverlichting bekijken.Door tijd door te brengen met zoveel mensen besefte ik dat mijn karakter niet zo scherp was. Door naar de verhalen van allerlei gasten te luisteren en met hen mee te leven, heb ik bovendien indirect veel geleerd.
Het was telkens erg verdrietig wanneer gasten die drie tot wel tien dagen gezellig met ons hadden doorgebracht weer vertrokken. Maar de gedachte dat het niet de laatste keer was en dat we elkaar misschien weer zouden zien in Korea in plaats van Parijs, maakte het makkelijker.
#Mijn dagelijkse verslagen hebben iemand geholpen.
Tijdens het tussenjaarprogramma schreef ik op mijn blog als een dagboek over mijn dagelijks leven in Parijs. Veel mensen lieten berichten en reacties achter om me te bedanken en zeiden dat mijn berichten hen hielpen te weten dat Parijs veilig was.
Ik schreef niet voor iemand in het bijzonder, maar legde gewoon mijn dagelijkse leven vast. Dat het anderen kon helpen! Ik was echt trots.
#Ik kreeg de moed om alles op eigen houtje te doen.
Ik las ook de bucketlist uit 2015 opnieuw die ik aan het begin van dat jaar had geschreven, en was erg verbaasd toen ik ‘alleen naar het buitenland reizen’ erop zag staan. Waarschijnlijk schreef ik dat toen zonder er veel over na te denken, maar nu vind ik het bijzonder en geweldig om te zien dat veel dingen die ik op papier heb gezet, zijn uitgekomen.Ik geloof nog steeds dat opschrijven wat je wilt de kans vergroot dat het uitkomt. Ik blijf elk jaar een bucketlist maken!
Tijdens mijn tussenjaarverblijf gaf alleen naar het buitenland gaan en samenleven met mensen die ik helemaal niet kende me de moed om alles op eigen houtje te doen.Op een onbekende plek vond ik zelf mijn weg, at ik alleen en bekeek ik alleen de avondverlichting. Langzaam maakte ik me minder druk om wat anderen dachten en leerde ik verantwoordelijkheid te nemen voor de gevolgen van mijn keuzes terwijl ik deed wat ik wilde.
Toen ik nog in Korea woonde, zat ik ook altijd aan mijn smartphone gekluisterd. Maar in Parijs gebruikte ik geen roaming, dus zodra ik de accommodatie verliet, had ik geen mobiel internet. Door op plekken met wifi plaatsen op Google Maps op te slaan en zo mijn weg te vinden, heb ik geleerd dat ik nu zelfs zonder mobiele data of wifi een hele dag kan doorbrengen zonder me te vervelen.
#Mijn beoordeling van mijn werk als medewerker: 89 punten
Toen het tussenjaarverblijf bijna ten einde liep, voelden de twee maanden veel te kort. Ik begon net aan Parijs, het ochtendwerk, de mensen met wie ik woonde en de omgang met gasten te wennen, en nu moest ik alweer vertrekken… Plotseling vroeg de baas me om mezelf een cijfer te geven voor mijn werk als medewerker.
Toen ik terugblikte op de twee maanden in Parijs, zei dat ik vond dat ik het goed had gedaan en mezelf een 89 gaf, prees de baas mijn inzet en stuurde me op een excursie naar Mont Saint-Michel.De laatste avondverlichting die ik bij Mont Saint-Michel zag, twee weken voordat het tussenjaarprogramma eindigde, voelde echt als een geschenk voor al mijn harde werk.
Ik was blij dat ik dankzij het tussenjaarverblijf lange tijd in Parijs kon blijven en trots dat ik ook maar een beetje van betekenis kon zijn voor mensen die in Parijs op reis waren.Ik denk dat werk als medewerker goed bij me paste. Elke keer dat ik iemand kon helpen, voelde ik me goed. Ik ben de organisatoren van het tussenjaarprogramma, die me op jonge leeftijd zo'n geweldige, bijzondere ervaring hebben gegeven, onze bazen, de tante die voor ons kookte en de collega's met wie ik werkte ontzettend dankbaar.
Mijn tussenjaar was...
Ervaring★★★★★
Tijdens mijn tussenjaarverblijf praatte ik met veel mensen en deed ik allerlei ervaringen op.
Er waren dagen waarop ik naar een park ging dat ik wilde bezoeken en daar bleef zitten tot de zon onderging, en soms ging regenen. Soms ging ik met gasten op pad en zwierven we rond op hun tempo. Ik ontmoette een vriend met wie ik meteen een klik had en reisde met hem samen. Ook kwam een vriend van de middelbare school naar Parijs en begonnen we samen te reizen.
Leren★★★★★
Voor mij, die al vroeg een pauze van mijn studie had genomen, was dit mijn eerste echte werkervaring. Door mijn werk als medewerker in het pension leerde ik veel van de bazen en de gasten, zowel direct als indirect. Ik leerde ook veel over mezelf: wat ik wel en niet leuk vind, met wat voor persoonlijkheden ik goed overweg kan en waar ik me goed of juist minder goed door voel!
Omgeving★★★★★
De baas gaf me veel tips over mijn werk als medewerker, zodat ik me tijdens mijn vrije tijd niet hoefde te vervelen, en het eten van de tante beviel me heel goed. De kamer en het bed waar ik verbleef waren comfortabel, alsof ze van mezelf waren. Het was extra leuk omdat ik goed overweg kon met de collega's met wie ik werkte.
Veiligheid★★★★☆
Door de terroristische aanslag maakte ik me vooral zorgen over de veiligheid, maar Parijs was veilig genoeg om na het eten alleen op pad te gaan om de avondverlichting te bekijken. Ik heb me geen moment in gevaar gevoeld.
Vrije tijd★★★★☆
Op dagen waarop ik geen vrije dag had, ging ik na de ochtendtaken van het personeel elke dag naar buiten. Zelfs als ik niets te doen had, ging ik de stad in om rond te kijken en iets te eten te kopen. Daarna werkte ik de taken die ik tijdens mijn verblijf moest doen snel af en plande ik mijn reis na het Gap Year-verblijf, keek ik achterstallige Koreaanse dramaseries of plaatste ik dagboekberichten op mijn blog. Door zelfs de dagen waarop ik moest blijven op deze manier als mijn eigen tijd te gebruiken, had ik volop vrije tijd.
▼▼▼Wil je meer uiteenlopende projecten zien?▼▼▼
▼▼▼Weet je niet zeker welk type tussenjaar het beste bij je past?▼▼▼
Startpagina
Stap uit je comfortzone.
Daag jezelf uit, voor jezelf.
Ervaar volledige vrijheid.
Wees gelukkig.
